„Słowiańskie Siędzieje” w Soli pod Żywcem. „Polskie Runy Przemówiły” Winicjusza Kossakowskiego, „Słowianić 8 – wiosna-lato 2015” i inne książki w Slovianskim Sklepiku


Niedługo nasze strony internetowe ulegną zasadniczym zmianom. Ruszają wreszcie te wszystkie inicjatywy, o których pisaliśmy i projekt zmierzający do ustanowienia Słowiańskiego Portalu Internetowego. Zmiany dotyczą także stron Slovianskiego Slova, Slovianskiego Sklepiku (co już widać) i strony Slovianska Sprawa, która stanie się oficjalną stroną Zrzeszenia Słowian. Póki co polecam nowe książki i nowy numer kwartalnika „Słowianić numer 8, wiosna – lato 2015”, który na dniach znajdzie się w Sklepiku, a także przypominam o innych książkach, zwłaszcza tych dla dzieci, które można tam nabyć.

Absolutna nowość to „Polskie runy przemówiły” Winicjusza Kossakowskiego:

polskie runy okladka Czytaj dalej

Krasz-Kres-Kupalia 2015 – Powołanie Kharpackiego Ośrodka Sztuki, Myśli i Obrzędowości Słowian w Soli


 

 

WP_20140712_001zalozyciele sol komprSPOTKANIE ZAŁOŻYCIELSKIE – Ojcowie Założyciele: od prawej – Czesław Białczyński, po środku – Jerzy Przybył, od lewej – Piotr Kudrycki (Sól – czyli Słońce, czerwiec 2014, Spotkanie założycielskie Ośrodka Sztuki, Myśli i Obrzędowości Słowian w Kharpatach)

Czytaj dalej

O wspólnocie Wiary Przyrod(zone)y u nas i gdzie indziej – Maoryski Kopiec w Auckland i kopce polskie w Wietrzychowicach (z Nowej Zelandii nadesłała Kira Białczyńska)


One_Tree_Hill,_Auckland,_March_2015[powiększ] widok obecny 7524/2015

 Trudno sobie wymarzyć bardziej spektakularny dowód na jedność Wiary Przyrodzoney na świecie niż porównanie Polaków i Maorysów pod tym względem, a do tego porównanie zakorzenione w głębokiej przeszłości – czasach przedchrześcijańskich tych dwóch ludów, wręcz w starożytności sięgającej czasów absolutnie odległych, grubo przed powstaniem Persji, Cesarstwa Rzymu czy piramid w Egipcie (według oficjalnej wersji historii). Taką okazję stwarzają Kopce Polskie i Kopce Nowozelandzkie.

a250609-0373Kopiec w Auckland Czytaj dalej

07 06 7524/2015 – Brawo Rodzimowiercy z Poznania – Co się stało Gazecie Wyborczej, że ich popiera?! Rok temu była z Kurią!!!


SSSSS s-1553

Co się stało Gazecie Wyborczej, że nagle popiera Rodzimowierców z Poznania?! Dokładnie rok temu z końcem maja pisałem, że Rodzimowiercy chcą w Krakowie na Błoniach zorganizować prawdziwe obchody Święta Kresu czyli Nocy Kupały. W ciągu jednego dnia zwołano przez Internet 17.000 osób.

Wtedy Gazeta Wyborcza wezwała policję krakowską do natychmiastowej interwencji i aresztowania wszystkich ludzi którzy znajdą się na Błoniach o określonej godzinie.

Czytaj dalej

Michał Federowski (1853 – 1923) – Strażnik Wiary Przyrodzonej Słowian (II SSŚŚŚŚ Warszawa)


Міхал_ФедароўскіMichał Federowski (ur. 1 września 1853 w Warszawie, zm. 10 czerwca 1923 w Warszawie) – etnograf i folklorysta amator, badacz białoruskiej kultury ludowej.

Był samoukiem, jego formalne wykształcenie to 4 klasy progimnazjum (ukończone w 1870 roku). Nie kontynuował edukacji m.in. z powodów zdrowotnych.

Podczas praktyki w majątku ziemskim w Olkuskiem zetknął się z Oskarem Kolbergiem i Zygmuntem Glogerem; do badania kultury ludowej skłoniła go broszura Jana Karłowicza Podręcznik dla zbierających rzeczy ludowe (Warszawa 1871). W latach 1875-1877 przeprowadził pod kierunkiem Glogera badania w Kieleckiem, owocem których była dwutomowa monografia.

Od 1877 przebywał na ziemiach białoruskich, gdzie prowadził intensywne badania folklorystyczne. Zebrane tam materiały są dziś uznawane za podstawowe dla etnografii i folklorystyki białoruskiej.

W 1905 przeniósł się do Warszawy.

Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim.

 

  • Lud z okolic Żarek, Siewierza i Pilicy, Warszawa 1888-1889.
  • Lud białoruski na Rusi Litewskiej. Materiały do etnografii słowiańskiej zgromadzone w latach 1877-1905, t. 1 (1897), t. 2 (1902), t. 3 (1903), t. 4 (1935), t. 5 (1958), t. 6 (1960), t. 7 (1969), t. 8 (1981).

 

  • Maria Czurak, Michał Federowski, [w:] Etnografowie i ludoznawcy polscy. Sylwetki, szkice biograficzne, t. II, pod red. Ewy Fryś-Pietraszkowej i Anny Spiss, Wrocław-Kraków 2007.
  • Julian Krzyżanowski, Michał Federowski, [w:] Słownik folkloru polskiego, Warszawa 1965.

Sanktuaria Światła Świata – Perunowe Wzgórze (Góra Krzyży) pod Szawlami, koło Meszkucia (Litwa).


KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

 

Perunowe Wzgórze zwane obecnie Górą Krzyży (lit. Kryžių kalnas ) położone jest kilkanaście kilometrów na północ od Szawli, w pobliżu miasteczka Meszkucie (Litwa). Pradawne sanktuarium pogańskie, rodzimowiercze, z wiecznie płonącą Zniczą Istów, poświęconą Perkunasowi, odpowiednikowi słowiańskiego boga Peruna, Pana Gromu i Błyskawicy, Władcy Żywiołu Pioruna (Światła-Ognia Niebieskiego – Plazmatycznego).

Czytaj dalej

Zbigniew 1108 – Polacy: Skąd dokąd ? cz.10.. Gonur i Tilia Tepe – kolebka haplogrupy R1a1a (z 3obieg.pl – 2013 r.)


scyt nn 0055_t8252_maxiStarożytna sztuka scytyjska – naszyjnik wykonany grubo przed początkiem Naszej Ery przez Scytów – rzekomych koczowników! (Tołstaja Mogiła 400 p.n.e.)

Pewne teksty nabierają wagi i koloru z biegiem czasu jak dobre wino, inne wietrzeją jak otwarte piwko i kwaśnieją, a nawet pokrywają się kożuchem pleśni. Czegoś takiego jak ten drugi napój nigdy bym wam nie serwował.

Wręcz odwrotnie; jak dobrze wiecie tutaj podajemy tylko i wyłącznie „trunki mentalne” najwyższej klasy i czystości.

Zapraszam więc do odświeżenia sobie z Czarnego Paska artykułów poświęconych Kulturze Scytów i Archeologicznej kulturze Gonuru, przy pomocy tekstu opublikowanego przez Zbigniewa 1108 w 3obieg.pl dwa lata temu, w roku 2013 (http://3obieg.pl/polacy-skad-dokad-cz10-gonur-kolebka-haplogrupy-r1a1a). Oto on:

Polacy: Skąd dokąd ? cz.10.. Gonur- kolebka haplogrupy R1a1a

Czytaj dalej