białczyński

Zielone Świątki – 20 -26 kwietnia – Święto Roślin, Święto Drzew, Święto Boru (także 1-3 maja: Tan Boru , Boru-tan)


WP_20140518_001tęcza komprZielone Świątki – Zaczynamy świętować – poranna tęcza, zjawisko niezwykle rzadkie, lekki deszczyk o ósmej rano i Tęcza wspaniale zaczyna wielkie święto.

WP_20140518_003tęcza 2 komprZielone Świątki – Niestety jest tutaj skompresowana – a co tam dam jedno zdjęcie bez kompresji:

WP_20140518_004Zielone Świątki – [powiększ]

WP_20140329_002fiolki kompr WP_20140329_002fiolki

Posadzka Świątyni Światła Świata w Zielone Świątki

WP_20140329_003fiolki2 kompr

Zielone Świątki – Z roku na rok fiołków przybywa w lasach i na łąkach

WP_20140329_004fiolki3 kompr

Zielone Świątki – Prądnik Czerwony jest pełen fiołków, rosną przy każdym domu i blokuWP_20140329_005fiolki4 komprZielone Świątki – Święto Fiołków

WP_20140606_002lubin kompr

Święto Łubinu – uwielbiam ich pieprzowy zapach

WP_20140606_003lubin2 kompr

Zielone Świątki – Łubin w świetlisty parny dzień

WP_20140606_007roza kompr

Zielone Świątki – to nie jest Święto Róż – Święto Róż – Rosalia 20-26 maja.

WP_20140706_004swuerszcz2 kompr

Zielone Świątki -Święto Drzew, Święto Liści – i nie tylko

WP_20140706_003swierszcz kompr

Zielone Świątki – niespodziewany gość

WP_20140102_002sloneczne halo kompr

Zielone Świątki –  Wspaniałe Południe w Świątyni Światła Świata – Halo Słoneczne – także rzadkość

 

WP_20140102_002sloneczne haloZielone Świątki – bez kompresji [powiększ]

WP_20131005_003piesek

Zielonoświątkowiec?

WP_20131005_001portret bolaZielone Świątki – Mówi, że to piękne święto

 

rozkow 234778141_przylaszczka_pospolitaZielone Świątki – Święto Przylaszczki

WP_20150417_007pigwowiec komprZielone Świątki – Pigwowiec

WP_20150417_014 mirabelka kompr

Zielone Świątki – Śliwa Mirabelka

 

WP_20150417_018wierzba i pigwa kompr

Zielone Świątki – Wierzba płacząca i pigwa

 

WP_20150417_024krzew kompr

Zielone Świątki – Święto Krzewów

WP_20150417_026wusniosliwa kompr

Zielone Świątki – Krzew Wiśniośliwy (Wisz)

WP_20150417_028zlotokap kompr

Zielone Świątki – Złotokap

WP_20150417_030mlecze kompr

Zielone Świątki -Święto Mleczów

WP_20150417_034mlecze komprZielone Świątki -Święto Mleczów

WP_20150420_001 zaj kap ww

Zielone Świątki – Zajęcza Kapusta

WP_20150420_002zajkap ww

 

Zielone Świątki – Zajęcza Kapusta w Lesie Demonów

 

WP_20150420_008tarnina wwww

Zielone Świątki -Tarnina na wzgórzu Zabierzowskim

WP_20150420_009tarnina ww

 

Zielone Świątki -Tarnina na wzgórzu Zabierzowskim

 

WP_20150420_019tarnina ww

 

Zielone Świątki -Tarnina na wzgórzu Zabierzowskim

 

WP_20150420_021krzak ww

 

Zielone Świątki -Kalina na wzgórzu Zabierzowskim

 

WP_20150420_022wzg demonow ww

 

Zielone Świątki -Na wzgórzu Zabierzowskim

 

WP_20150423_001slata do sw obiadu wwZielone Świątki -Pełny wybór składników do sałatki na stół świąteczny

Bez komentarza:

kacz DSC00150

bed przyl DSC01301

słowianić 5 okładka przód LATO 2014 DSC00732

Tagged with:

Sanktuaria Światła Świata – Perunowe Wzgórze (Góra Krzyży) pod Szawlami, koło Meszkucia (Litwa).

Posted in Starosłowiańska Świątynia Światła Świata, Słowianie, Wiara Przyrody by bialczynski on 23 Kwiecień 2015

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

 

Perunowe Wzgórze zwane obecnie Górą Krzyży (lit. Kryžių kalnas ) położone jest kilkanaście kilometrów na północ od Szawli, w pobliżu miasteczka Meszkucie (Litwa). Pradawne sanktuarium pogańskie, rodzimowiercze, z wiecznie płonącą Zniczą Istów, poświęconą Perkunasowi, odpowiednikowi słowiańskiego boga Peruna, Pana Gromu i Błyskawicy, Władcy Żywiołu Pioruna (Światła-Ognia Niebieskiego – Plazmatycznego).

Litwa-Szawle_Gora_Krzyzy

Na szczycie wzgórza, które jest niewysokie i wybija się dosyć rozległą płaszczyzną wyniesienia szczytowego tylko około 10 metrów nad powierzchnię terenu, postawiono w 1430 r. kaplicę upamiętniającą przyjęcie przez Żmudzinów chrztu. Nad kaplicą górował wielki krzyż. Już w pierwszym roku od postawienia kaplicę i krzyż strawił piorun zesłany przez rozgniewanego Perkunasa. Zatem nadal odbywano tutaj uroczystości i obrzędy pogańskie. Praktycznie wzgórze funkcjonowało jako pogańskie sanktuarium aż do czasów Kontrreformacji, a właściwie dłużej, bo do roku 1831. Kultem chrześcijańskim zaczęło się cieszyć praktycznie po Powstaniu Listopadowym, kiedy to w wyniku upadku tego drugiego polskiego zrywu narodowego w dziejach Europy, rosyjscy zaborcy dokonywali tutaj egzekucji powstańców. Wtedy zaczęto tam masowo przynosić kwiaty i stawiać krzyże i od tego czasu stale ich przybywało.

 

Kryžių_kalnas_(Góra_Krzyży) Stawiane są na wzgórzu, bądź podwieszane na już stojących. Krzyże są różnej wielkości, od ogromnych kilkumetrowych aż po całkiem miniaturowe. Zwyczaj ten utrwalił się także poprzez kolejne Powstanie Styczniowe, gdyż także po nim Rosjanie rozstrzeliwali tutaj skazanych na śmierć polskich i litewskich patriotów. W okresie władzy sowieckiej 1941-90 wielokrotnie próbowano zmusić mieszkańców do zaprzestania pielgrzymowania w to miejsce, a w 1961 r. podjęto próbę całkowitej jego likwidacji przy pomocy pił, siekier i buldożerów. Mimo to manifestacje patriotyzmu litewskiego i przywiązania Polaków do tradycji Rzeczpospolitej Szlacheckiej wyrażające się w stawianiu krzyży wciąż uparcie trwało. Liczba krzyży nie jest dokładnie oszacowana. Ocenia się, że samych krzyży stojących jest ok. 50 tysięcy, natomiast licząc z położonymi i podwieszonymi ich liczba może wynosić ponad 150 tys.

 

Zbigniew 1108 – Polacy: Skąd dokąd ? cz.10.. Gonur i Tilia Tepe – kolebka haplogrupy R1a1a (z 3obieg.pl – 2013 r.)

Posted in nauka, Starosłowiańska Świątynia Światła Świata, sztuka, Słowianie by bialczynski on 30 Marzec 2015

scyt nn 0055_t8252_maxiStarożytna sztuka scytyjska – naszyjnik wykonany grubo przed początkiem Naszej Ery przez Scytów – rzekomych koczowników! (Tołstaja Mogiła 400 p.n.e.)

Pewne teksty nabierają wagi i koloru z biegiem czasu jak dobre wino, inne wietrzeją jak otwarte piwko i kwaśnieją, a nawet pokrywają się kożuchem pleśni. Czegoś takiego jak ten drugi napój nigdy bym wam nie serwował.

Wręcz odwrotnie; jak dobrze wiecie tutaj podajemy tylko i wyłącznie „trunki mentalne” najwyższej klasy i czystości.

Zapraszam więc do odświeżenia sobie z Czarnego Paska artykułów poświęconych Kulturze Scytów i Archeologicznej kulturze Gonuru, przy pomocy tekstu opublikowanego przez Zbigniewa 1108 w 3obieg.pl dwa lata temu, w roku 2013 (http://3obieg.pl/polacy-skad-dokad-cz10-gonur-kolebka-haplogrupy-r1a1a). Oto on:

Polacy: Skąd dokąd ? cz.10.. Gonur- kolebka haplogrupy R1a1a

 

W 1904 roku, Mezopotamia, Egipt, Morze Śródziemne
były zaakceptowane jako wielkie centra cywilizacji.
“Więc dlaczego Pumpelly jedzie do Turkmenistanu szukać cywilizacji?
Dla jego kolegów to nie ma sensu, ludzie nie mogli tego zrozumieć. “

 

 

Zadziwiające jest ,

że odkrycia  archeologiczne zmieniające lokalizację

 i historię  centrów cywilizacyjnych

są mało nagłaśniane lub całkowicie przemilczane .

Dla szukających słowiańskich korzeni podsuwam następny ślad .

Po Arkaim ,Göbekli Tepe 

warto zainteresować się

 Gonur

 i innymi ośrodkami aryjskiej cywilizacji,

które odkryto na terytorium dzisiejszego Turkiestanu .

Niewiele informacji jest  internecie

w języku polskim,

ale w języku angielskim już całkiem sporo …

Na załączonych zdjęciach widać

tyle podobieństw do naszej  kultury .

Przypadek ???

Dziękuję Panu Czesławowi Białczyńskiemu

za zdjęcia i inspirujące pod nimi  podpisy

 Więcej :

2.                                  http://pl.wikipedia.org/wiki/Haplogrupa_R1a1_(Y-DNA).

Haplogrupa R1a1 (M17) Distribution Haplogroup R1a Y-DNA.svg Haplogroup R1a (Y-DNA).jpg
Pochodzenie
Data powstania 15 000 lat p.n.e.

 

Miejsce powstania Stepy Euroazji (Europa południowo-wschodnia, Północny Kaukaz, Azja Środkowa)
Mutacja wyjściowa Haplogrupa R1

ludy Północnych Indii 48%-72%,Iszkaszimi 68%,

Tadżycy 64%,Serbołużyczanie 63%,

Kirgizi63%, Węgrzy 20.4%-60%, Polacy56%, Ukraińcy 41,5%-54%,

Ałtajczycy 38%-53%,

Pasztuni40%-45%, Rosjanie 47%,

Białorusini 39%-46% (Wells et al. 2001)

 

System podziemnych rur wodociągowych

zbudowany przez barbarzyńskich

naszych ? przodków

Ponad sto lat temu  geolog z Nowego Jorku

sformułował tezę , że

 „fundamenty cywilizacji – zorganizowane życie wsi, rolnictwa, udomowienie zwierząt, tkactwo,”

 (w tym praca w górnictwie i metalurgii)

„znajdowało się  w oazach Środkowej Azji na długo przed czasem Babilonu „.

Raphael Pumpelly

 (1837-1923)

Odkrywca Azji Środkowej

jako Kolebki Cywilizacji

                                

Fredrik Hiebert:

Dlaczego Pumpelly pozostaje nieznany ?

Fredrik Hiebert, archeolog z National Geographic Society

i dawniej profesor antropologii na Uniwersytecie w Pensylwanii,

który prowadził do 1988 wykopaliska na pustyni Kara-Kum,

mówi,

 

że jednym z powodów, dlaczego Pumpelly został zignorowany przez innych archeologów ,

była ich potrzeba bronienia ustalonych teorii i stronniczości wyników.

W 1904 roku, Mezopotamia, Egipt, Morze Śródziemne

były zaakceptowane jako  wielkie centra cywilizacji.

„Więc dlaczego Pumpelly jedzie do Turkmenistanu szukać cywilizacji?

Dla jego kolegów to nie ma sensu, ludzie nie mogli tego zrozumieć. ”

 

 

Jeden z bezcennych skarbów Kultury Słowiano-Indo-Irańczyków – Głowa z Kupruk,

Kamień, okolo 20,000 Roku PNE

(Krąg kultur Arkajamy i Gonuru – Andronovo bmac ale o wiele starszy zabytek)

 

Wzór z Gonuru przenoszony przez wieki na  dywanach tkanych od Ałtaju po Zakopane

 

Jeden z licznych zabytków z Gonuru

 

Dywan z Roku 2300 PNE .

 

Dywan turkiestański Współczesny, wzorowany Na dywanie z XVIII Wieku. 

Identyczny lecz Góralski-harski z Wisły wisiał

u Mnie( Cz. Białczyńskiego ) w Domu jeszcze 30 lat Temu                                

Monety z Tillya Tepe

Dywan z Gonur – nieśmiertelny Słowiański MOTYW jelenia

Skarb Kręgu Gonur – Bogtoharskie Złoto z Tillya Tepe – 

pierwowzór Zaratusztriańskiego symbolu Ognia i Koła Życia (6.000 PNE)???

Skarb z Tillya Tepe – medalion

 

Figurki Bogin – 2300 PNE (figurki bogini matka, prawo, z Mundigak, lewa, 

z Deh Morasi Ghundai, 3 tysiąclecia pne (H. 5cm))

Święty Jeleń – zwierze Dziewów (Dewów) zwłaszcza Dziewanny 

 Skarb z Tillya Tepe, Krąg Bogtoharski – Gonur

Skarb z Tillya Tepe – kolczyk

Pierwowzór Matki Pticy – Mati Sławy, czyli Bogini Ptaków,

Weny, Slowa i Pogody? ?

Boski Strasz-Orzeł Dwugłowy Upadający BOG – pierwowzór rosyjskiego

 dwugłowego Orła herbowego dodał Boska krowa Zemuna

 i Skrzysty-skrzydlaty Niebiański Tygrys

Karabach – motywy słowiańsko-skołockie ns dywanie

Tkanina z Gonur – motywy dobrze  znane spod Krakowa. 

Gyaur Kala w Sassanian okresie. Rysunek Rekonstrukcja przez Claire VenablesZ: UCL Instytut Archeologii

Skarb Kręgu Gonur – Bogtoharskie Złoto z Tillya Tepe 

korona księżniczki-kniagini

Skarb Kręgu Gonur – Bogtoharskie Złoto z Tillya Tepe

– ozdoba pasa

Skarb Kręgu Gonur – Bogtoharskie Złoto z Tillya Tepe -naszyjnik

Skarb Kręgu Gonur – Bogtoharskie Złoto z Tillya Tepe 

Skarb Kręgu Gonur – Bogtoharskie Złoto z Tillya Tepe (

Skarb Kręgu Gonur – Bogtoharskie Złoto z Tillya Tepe 

Czlowiek jadący rydwanem

Odwzorowanie układu Gonur ns tkaninach tradycyjnych z Turkmenii 

Skarby Gonuru

Gonur ORYGINALNY układ grodu i swiątyni

Bogtoharskie Skarby z Kręgu Gonuru – Skarb z Tillya Tepe, Afgańskie odkrycie Wiktora Sarianidiego  – Kabłączek skroniowy, ozdoba rozpowszechniona także wśród Słowian wszystkich możliwych kultur archeologicznych

Skarb Kręgu Gonur – Bogtoharskie Złoto z Tillya Tepe –

Sztylet zdobiony w swastyki i żmije-Smoki. 

Takie same sztylety wag znajdowano

grobach Sarmatów europejskch

Rekonstrukcja – Skarb Kręgu Gonur –

Bogtoharskie Złoto z Tillya Tepe

NA KONIEC CZARNOGŁÓW POWIĘKSZONY

Pan Żmijów – czyli Czarnogłów – Skarb Kręgu Gonur –

Bogtoharskie Złoto z Tillya Tepe 

Napisane przez: zbigniew1108

Świątynie Światła Świata – Luboń (foto: Kira Białczyńska)

Posted in Starosłowiańska Świątynia Światła Świata, Wiara Przyrody by bialczynski on 18 Marzec 2015

P2210001

P2210003

P2210005

P2210009

P2210025

P2210030

P2210032

P2210033

P2210034

P2210037

P2210040

P2210042

P2210045

P2210048

P2210050

P2210055

Wici z Ku-JAWI – 28 marca 2015 Spotkanie z „Anastazją” (idea i książka – Wladimir Merge ) w Prasłowiańskim Gaju nad Gopłem.


wici plakat anastazjaJak widzicie współpraca Zrzeszenia Słowian z Rosją, „Anastazją” (Władimir Merge), z Prasłowiańskim Gajem nad Gopłem i z  miesięcznikiem „Ku-Jawia” rozwija się w całej pełni. Niedługo przekażemy także inne świetne wiadomości na temat nowego Ośrodka Słowiańskiej Myśli Obrzędowości i Sztuki.

Nad Nurcem zimą – Krynoczka i Białowieża (nadesłała Lidia Czopkiewicz)

Posted in Starosłowiańska Świątynia Światła Świata, Słowianie, Wiara Przyrody by bialczynski on 4 Marzec 2015

zdjecie 1-4

zdjecie 5-4

 

zdjecie 3-7

 

zdjecie 4-5

 

zdjecie 4-4

zdjecie 2-4

zdjecie 1-3

zdjecie 5-3

zdjecie 2

zdjecie 1-2

zdjecie 3

zdjecie 5-1

zdjecie 3-1

zdjecie 1-1

zdjecie 2-2

zdjecie 2-1

zdjecie 2-3

zdjecie 1

zdjecie 4-2

zdjecie 5

Otwórz swe serce. Słuchaj swego serca. Wejdź do Świątyni Światła Świata. (medytacja 33)

Posted in Starosłowiańska Świątynia Światła Świata, Wiara Przyrody by bialczynski on 28 Luty 2015

https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=njei-JvnkLk

 

 

Enter into the Temple the Light of the World

medytacja pod symbolem rodowolnika-swadziebnika, głęboka medytacja, z monokordem, gongiem, bębnem i głosem.
Na tym ponad 33 minutowym nagraniu jest krótki tekst angielski, tłumaczenie: Otwórz swe serce. Słuchaj swego serca. Wejdź do Świątyni Światło Świata.

 sssss-s-15531-2d Jasny Pan III

Sidthe (Osiadłość/Siedlisko Tchu-Ducha) i Smoczy Władcy Anu, czyli Pendragoni-Upiory znad Morza Czarnego

Posted in Starosłowiańska Świątynia Światła Świata, Słowianie by bialczynski on 22 Luty 2015

Wandale i Goci okazali się Słowiano-Staroeuropejczykami, a Swewi po prostu Słowianami, a Merowingowie, prawowici królowie Moro-Wędii (Morowędii, Mormoryki) okazali się również potomkami Ilirów (Staroeuropejczyków – hp Y-DNA I2) i Prasłowian (Scytów Królewskich) – hp R1a1. Królewski ród Albigensów – Białych Gensów, Genserichów (Olbych, Łabych Gęsiów, Gąsiorów – czyli Łabędzi, ptaków herbowych Białego Lądu i bogini Łady-Łagody), tak jak i ród Gensericha – Gąsiorka władcy upadającego Rzymu, władcy Wandali (Wenedów) i Alanów (Scytów), jakim się tytułował i Mieszko I,   wywiódł już J. R. R. Tolkien w latach 20-tych XX wieku od  Scytów Nadciemnomorskich, którzy okazali się po męskiej haplogrupie chromosomu Y  – R1a1, naszymi słowiańskimi praojcami, pradziadami.

 

Przypomnę tę analizę na temat elfów i królewskich rodów celtyckich bo może komuś umknęła w natłoku materiałów jakie tutaj prezentujemy:

…”Jedną z głównych różnic między tolkienowskim ludem elfów a milutkimi elfami z bajek dla dzieci jest to, że ci pierwsi są więksi i potężniejsi od zwykłych śmiertelników. Są oni również wyposażeni w znacznie większą mądrość, jeżdżą na czarodziejskich koniach i bardzo przypominają starożytne irlandzkie królewskie plemię Tuatha DeDanann. Pod tym względem Tolkien był dokładny w swojej ocenie oryginalnych Władców Pierścienia Albi-gensow, którzy w odległych czasach przed Chrystusem byli nazywani Panami Sidhe (wymawiać “szii”).

       

Sidhe było transcendentalnym intelektem znanym Druidom pod nazwą Sieć Mądrości, zaś słowo “druid” (druidhe) było pochodzenia celtyckiego i znaczyło “witch” (czarownica), które było anglojęzyczną formą saksońskiego czasownika wicca13 oznaczającego “giąć” lub “wydzielać”, jak to ma miejsce w przypadku “willow” (wierzby) i “wicker” (łozy).

       

Tuatha De Danann (Smoczy Władcy Anu) byli panami transcendentalnego Sidhe i byli traktowani jako “fates” (parki, władcy losu) lub “fairies” (wróżki, wróżę). Przed osiedleniem się w Irlandii (od około 800 roku p.n.e.) byli obok wczesnych królów Egiptu najszlachetniejszą rasą świata, Czarnomorskimi Książętami Scytii (obecnie Ukraina). Podobnie jak faraonowie z oryginalnych dynastii wywodzili swoje pochodzenie od wielkich Pendragonów Mezopotamii i to ich odroślami były królewska linia irlandzkich Bruithnighów i Pik-tów szkockiej Kaledonii. W Walii założyli królewski dom Gwyneddów, a w położonej na południowym zachodzie Anglii Kornwalii, byli świętą szlachtą znaną pod nazwą Pict-sidhe, skąd wziął się termin “pixie” (skrzat).

       

Tak więc znaleźliśmy wiele opisowych słów tworzących jądro popularnych ludowych opowieści wywodzących się z jednego szczepu oryginalnej krwi królewskiej, znanego jako Sangreal, Albi-gens lub Władcy Pierścienia (Ring Lords). Stało się tak, ponieważ mamy w tej szlachetnej rasie “elves” (elfy), “fairies” (wróżki) i “pixies” (skrzaty), które wcale nie są małymi złudnymi stworzeniami, ale znaczącymi królami i królowymi z sukcesji Smoka.

       

Jednym z najważniejszych słów scytyjskich było uper, które znaczyło “ponad” lub “powyżej” i którego wciąż używamy we współczesnym języku angielskim między innymi w takich określeniach jak “superintendent” (kierownik, inspektor) lub “supervisor” (kierownik, opiekun, promotor). W formie tytularnej scytyjski Uper był nadzorcą lub suwerenem, inaczej mówiąc Pendragonem. Później, w rejonach obecnych Węgier i Rumunii, słowo to uzyskało postać Oupire (Nadprzyrodzeni).

 

Do momentu popełnienia w średniowieczu przez Kościół Rzymskokatolicki fałszerstw nie było nic złowróżbnego lub nadprzyrodzonego w znaczeniu słowa Oupire. Zmieniło się to, kiedy nastały czasy polowań na czarownice, ponieważ kapłańscy / królewscy Oupire byli w oczach Rzymu odpowiednikami Czarowników-Druidów. Zostali zatem czarnoksiężnikami, zaś definicja słowa Sidhe (Sieć Mądrości) nabrała nowego znaczenia – “Sieć Niesamowitości”.

       

Poza celtyckimi regionami Brytanii tradycyjni Oupire występowali jeszcze na Bałkanach, w rejonie Karpat – w czasach starożytnych zdominowali obszary od Transylwanii do Morza Czarnego. Byli więc spokrewnieni nie tylko z czarownicami, ale również z Cyganami. Biskupi Kościoła i inkwizytorzy podejrzewali, że byli oni niepodzielnymi władcami Elfanii – królestwa brzasku, czarodziejskiego złota, magicznych źródeł i przestrzegania tradycji zielonych kniei, które były znienawidzone przez Kościół. Mówiło się o nich, że byli błąkającymi się nocą ludźmi, którzy zadawali się ze złymi duchami. Na tym właśnie etapie powstało nowe słowo chrześcijańskiej Europy będące bezpośrednim wykoślawieniem Oupire, które brzmiało vampire (wampir)….”

Nie będziemy prostować nieścisłości tego wywodu, bo chociaż ułomny to jest i tak wystarczający, a jego autorem jest Anglosas z Wielkiej Brytanii, profesor, a nie jakiś Białczyński znad zakichanej Wisełki. Jak widzimy nienawiść do Zielonej Kniei ma głębokie korzenie, a Upyrami-Oporami byli wojowie Nocnej Harmii Anu (Andaja) Andawa, Ani-Drżeja), An-nula, czyli Łuny (Horsa-Horosa-Koszerysa-Ozyrysa), Strażnicy Grobów Królewskich Wielkiej Scytii. Wiemy co to Plemię Smoka Drakowie-Dahakowie, Drakonowie-Dardawianie (z grecka Dakowie/Dagowie/Dahowie), wiemy co to Pęto-Dragon – Smok Spętany – Użduch – Ażi Dahaka – Ażadaha Wąż-Duch, tak , stąd pentagramy, od Pendragonów – wiedunów i wiedźm potrafiących te siły okiełznać i zarządzających nimi. Owi wojownicy nocni stanowili Oporę i Etherę Sistanu,  ich siłę militarną i duchową. Przypominali oni żywcem zdusze  – Upiory, i używali w walce wszelkich środków, łącznie z magią czarną i białą, łącznie z upiornym szałem i Wiłowym – Tańcem w Koło z Szybłami. Szybłami-Szabłami, zwanymi potem szablami, czyli krzywymi mieczami sistańskimi – harapami. Dlatego tak ich zwano.  Szybło, czarne szybło – znak kunsztu wojownika – czarna pochwa szabli – oznaczająca mistrza dysponującego Szybłym Ciosem, czyli jak Szyb-Wicher (bóg Świst-Szyb) szybkim uderzeniem szybły-szabli-harapu. Przy okazji sprostowanie: ang. willow pochodzi od słowiańskiego wił, wiła, jak i nieprzypadkowe wierzba – willow (wiklina), i wikłać – wicker i Wickerman [wikłomąż] kukła kultowa boga Kiru pleciona z wikła-łoziny wierzbowej i palona w kolejne przesilenia i równonoce. Dodajmy jeszcze że słowa Sidhe nie należy czytać szii, bo wtedy ono po prostu nic nie znaczy. Jego znaczenie prawdziwe zawarte jest z dwóczłonowym słowie sit-deh, Sieć Ducha, Siedlisko Ducha, Tchu, Duszy, Umu, Świadomości, Światła Świata – Oto i ów transcendentalny intelekt.  O Sangreal – Świętej Czarze Świętym gRAlu – Harze Gorze RA , pisaliśmy w wielu innych miejscach tego blogu. Wywód słowa druidhe musielibyśmy tłumaczyć zbyt długo, ale nie ma on nic wspólnego z wicca. Wicca to wikłać, czyli pleść w kosę łozinę wierzbową – rodzaj czarów. Drui-dhedhe – dech, duch, dru – drug, towarzysz – Drug Duszy, Towarzysz Rozumu, Przyjaciel Duszy, Ten Co Przy Sieci Ducha, Przy Mądrości, Przy Umie, Przy Duchu Będący – Drug-id-Dhe (znane u nas z Drogowit/Drugowid).

Świątynie Światła Świata: Tum Łęczycki i Łęczyca – Święte Wzgórza Borowiła i Boruty


10544962_536601933113140_897366033_nTum koło Łęczycy gdzie postawiono na wzgórzu w miejscu kąciny kolegiatę oraz sama Łęczyca z jej wzgórzem to święte Miejsca Wiary Przyrodzoney Słowian, którym poświęcono wiele energii aby je wpierw przechrzcić a następnie skatoliczyć. Poświęćmy im więc i my nieco uwagi by im z kolei przywrócić ich dawną pogańską moc i sławę, jako że jeszcze do niedawna znajdowały się tam wmurowane np. w kolegiatę dowody przeszłej wiary i to na tyle żywe że należy je łączyć z budowniczymi ostatniej wersji budynku i krzyża.  Jak donosi nam Dwakruki, który nadesłał ten materiał faktograficzny i fotograficzny pogańskie znaki na budowlach znikają. Są zacierane z premedytacją przez katoproboszczy i klechów, którzy się tymi miejscami „czule opiekują” od jakiegoś czasu. Istnieje więc wielkie prawdopodobieństwo, że w Polsce w której nauka jest zdominowana przesz materialistów i katolików te ostatnie ślady pogańskiej kultury w ŁĘCZYCY CZY TUMIE ŁĘCZYCKIM WKRÓTCE ZAGINĄ.

10478858_536598479780152_382276368_oTum koło Łęczycy – podstawa krzyża

10530659_536595879780412_6093754437562982400_nfoto: Dwakruki – W Kolegiacie Tumskiej koło Łęczycy znajdują się dziwne freski, raczej nie widywane w żadnym innym kościele – są to postacie na kółkach ze skrzydłami jak u owadów

10511348_536595603113773_7210047508083947811_nPostacie na kółkach – kółka są ośmioszprychowe – solarne – Swarożycowe i tworzą dwie ósemki – 88 – czyli stanowią liczbę bogów Żywiołów i Mocy  = 88 – jest to jednocześnie Symbol Pełnia/Nieskończoność (odsyłam do lekcji 8).

 

10410307_536595616447105_3619540325344985606_n

 

Wydaje się że na szczycie mamy zarys Orła w Koronie czyli Ptaka Nieskończoności – Wostrogota – Symbol Światła Świata czyli Boga Bogów = 88

10510293_536601943113139_224382434_n

Na krzyżu widnieją za to równoramienne krzyże Podstawowego Zodiaku Pogańskiego, o którym także już tutaj pisaliśmy na naszym blogu w wielu artykułach, także poświęconych porównaniu Wiary Przyrodzoney Słowian z religiami naturalnymi Chin i Indii.

10520763_536601813113152_230768448_n

 

Dwakruki (relacjonuje): Osoba która nas tam zaprowadziła twierdzi że jest tam ważny czakram ziemi nie ujawniany oficjalnie . Moja znajoma twierdzi że była tam kilka lat wcześniej i na kolumnach widziała jakieś dziwne ryty ,jednocześnie przewodniczka zabraniała fotografowania z uwagi na niszczycielską właściwość flesza .Obecnie nikt nie zabrania fotografowania ale dziwne ryty zniknęły gdyż kolumny zostały oczyszczone. Ryty te ma ona w swych notatkach ( narysowała z pamięci zaraz po wizycie w tumie).

10567403_538547692918564_555199386_n

rysunki z pamięci

10439053_537020519737948_3755524241817641956_n

Głagolica symbolika ołtarza i wózek z Bronocic na Wazie z roku 3500 p.n.e.

Na samych murach kolegiaty w wielu miejscach były takie znaki jak ten w czerwonej obwiedni , otwory były wielkości 50 mm w takim rozstawie , wiele z nich było jakby zakorkowane odpowiednim kamiennym korkiem wetkniętym w otwór na zaprawę, w taki sposób jak stolarze sęki korkują

10563632_538552109584789_710039748_n

10559249_538551699584830_1769902506_nZnak na krzyżu  – Porównanie z alfabetem etruskim

10566448_538554942917839_1837734543_n

Symbole zacierane w Tumie Łęczyckim – koła ośmioszprychowe

10487670_538548282918505_604002616_nSymbolika krzyża identyczna jak neolityczna z 3500 p.n.e. w literze z Wazy z Bronocic  i do tego podwojona na szczycie krzyża po prawej.

 

 

Jan Karol Sas-Zubrzycki (1860 – 1935) – Strażnik Wiary Przyrodzonej Słowian ze Lwowa

Posted in Starosłowiańska Świątynia Światła Świata by bialczynski on 8 Luty 2015

Jan Karol Sas-Zubrzycki (Jan Zubrzycki h. Sas, ur. 25 czerwca 1860 w Tłustem, zm. 4 sierpnia 1935 we Lwowie) – polski architekt, teoretyk architektury, konserwator sztuki.

250zubrzycki

W latach 1878-1884 studiował na wydziale architektury Politechniki Lwowskiej. W latach 1886-1912 mieszkał w Krakowie. W 1901 r. wybudował swoją willę w Zabierzowie. W 1898 r. wraz z siostrą Jadwigą z Łobzowa założył Towarzystwo Rękodzielników Polskich „Gwiazda” od 1912 mieszczące się we Lwowie. W latach 1900-1912 pełnił obowiązki inspektora Budownictwa Miejskiego w Krakowie. W 1916 r. był współzałożycielem Towarzystwa Opieki nad Zabytkami Sztuki i Kultury we Lwowie. Był członkiem Polskiej Akademii Umiejętności. W 1919 r. został profesorem zwyczajnym Katedry Historii Architektury i Estetyki Politechniki Lwowskiej, jako profesor i wykładowca Politechniki pracował do 1929 r. W 1929 r. został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Polonia Restituta.

 

mir sława znak krzyżowy

Opublikował liczne prace zawierające m.in. rozważania na temat polskiego stylu narodowego. Wskazywał na oryginalne, rodzime cechy polskiej architektury. Jako architekt tworzył głównie w duchu neogotyku.  Opracowywał też projekty przebudowy kamienic i budowy świeckich budowli publicznych m.in. ratusze w Jordanowie i Niepołomicach. Projektował okazałe kościoły, opracowywał też projekty świeckich budowli użyteczności publicznej i budynków na zamówienia prywatne. Badał polskie style budownictwa monumentalnego i drewnianego. Był świetnym rysownikiem, akwarelistą i fotografikiem. Na jego artystyczny dorobek składa się około 40 kościołów wybudowanych i około 20 przebudowanych na terenie Małopolski, Podola i Bukowiny, w stylu neogotyku „nadwiślańskiego” lub neorenesansu „zygmuntowskiego”.  Niestety Sas Zubrzycki by móc realizować swoje projekty, przyczynił się do zniszczenia kilku starych, czasem bardzo wartościowych kościołów.

Pochowany na cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

zubrzycki0

Realizacje

  • kościoły (w nawiasach podano rok ukończenia budowy):
    • Bielcza (1908)
    • Błażowa (1900)
    • Bruśnik (1904)
    • Cieklin (1903)
    • Ciężkowice (1903)
    • Czortków (1918) – kościół dominikanów
    • Górno (1913)
    • Jadowniki Podgórne (1910)
    • Jedlicze (1925)
    • Jordanów (1913)
    • Kasinka Mała (1913)
    • Kraków – kościół św. Józefa w Podgórzu (1909), kościół redemptorystów (1907)
    • Lubatowa (1921)
    • Lubcza (1899)
    • Lwów – kościół kapucynów (1930)
    • Łapczyca (1933)
    • Łężkowice (1921)
    • Masłów Pierwszy (1938)
    • Miejsce Piastowe – kościół Michalitów
    • Niewodna (1923)
    • Nowy Sącz Biegonice (1904)
    • Otfinów (1929)
    • Piotrkowice (1907)
    • Porąbka Uszewska (1918)
    • Poręba Radlna (1905)
    • Ryglice (1940)
    • Siedliska-Bogusz (1912)
    • Sokołów Małopolski (1914)
    • Suków
    • Szczepanów (1914)
    • Szczurowa (1893)
    • Tarnów – kościół Świętej Rodziny (1906)
    • Tłuste
    • Trzebinia – kościół Salwatorianów, Najświętszego Serca Pana Jezusa – projekt częściowo niezrealizowany
    • Trześniów
    • Wietrzychowice (1924)
    • Zaleszany (1905)
    • Żeleźnikowa
  • kościoły przebudowane:
    • Bochnia (1905)
    • Borzęcin
    • Szczucin (1905)
    • Tarnobrzeg, kościół dominikanów
    • Tarnawa
    • Trzciana k. Bochni
  • ratusze:
    • Jordanów
    • Myślenice
    • Niepołomice
    • Zator

SAS Zubrzycki Jan Mistrz Twardowski Białoksiężnik polski

97b8967bbe25bb2fcc10e7ec26fc6bccSAS Zubrzycki Jan Mistrz Twardowski Białoksiężnik polski. Prawda z podań. Miejsce Piastowe 1928. Wydawnictwo Książnicy – Michalineum. s.407. liczne il. opr. kartonowa. brak przedniej okładki. stan bloku bardzo dobry. 21 cm. Te książkę kupiono na aukcji internetowej za 189 PLN.

 mistrz-twardowski-bialoksieznik-polski-b-iext27155813

„Mistrz Twardowski białoksiężnik polski” to bardzo rzetelnie udokumentowana analiza dotycząca osoby, czasów, wierzeń, dziejów i postaci przez większość uważanej za baśniową. Dzieło zawiera bardzo obszerne i rzetelne wprowadzenie oraz rozdziały:

  1. Mistrz Twardowski na tle dziejów
  2. Twardowskiego uczoność
  3. Twardowskiego polskość
  4. Twardowski na tle czynów swoich własnych

Książka jest bardzo bogata ilustrowana symbolami mającymi znaczenie nie tylko dla badaczy magii i okultyzmu w ogóle, ale także dla badaczy naszej rodzimej tradycji słowiańskiej i prapolskiej na tle tradycji ogólnoeuropejskiej. Książka zawiera także analizy wierzeń, mitów, podań i legend oraz nazewnictwa starosłowiańskiego.

Wybrane książki Zubrzyckiego

  • Zwięzła historja sztuki od od najpierwszych jej zaczątków aż po czasy napoleońskie (1914)
  • Wawel przeddziejowy (1918)
  • Obsypiny… Obsyłania… Rąbek złoty z czasów dobrobytu i oświaty Polaków dawnych (1921)
  • Zabytki miasta Lwowa (1928)
  • Serce : rozbiór pierwiastków polskiej sztuki ludowej i narodowej (z rysunkami), Lwów 1921.

Dziadek wybudował cegła po cegle niemal całą ulicę Kalwaryjską i cały Rynek Podgórski, łącznie z kościołem Świętego Józefa – bardzo pięknym i cudownie położonym na Krzemionkach.

Ryn Podg 437px-Krakow_Podgorze_church_20070814_1755Kościół Św. Józefa

Kościół parafialny pw. św. Józefa – świątynia w Krakowie, usytuowana w Rynku Podgórskim na północnych stokach Krzemionek Podgórskich w południowo-środkowej części Krakowa, zbudowana w latach 1905-1909 według projektu Jana Sas-Zubrzyckiego, według architektury neogotyckiej. Jest to największy kościół w Podgórzu.

[Kogo mógł ezoteryk, okultysta i rodzimowierca Sas-Zubrzycki zatrudnić do budowy tego swojego, wypieszczonego architektonicznie kościoła? Władysława Białczyńskiego – wolno-murarza?].

Ryn koścół inna stronas krzem 120159396420080112-foto-147Kościół wrasta w skały

[W tych skałach znajdowała się niegdyś pracownia alchemiczna Mistrza Twardowskiego – i przy okazji budowy tego kościoła dokonano jej odkrycia oraz przebadania archeologicznego]. Tak działali Strażnicy Wiary Słowian.

Kościół wrasta w skały

Rynek Podg  kościół foto29

tumblr_n4dsv6wasP1qfg0tlo1_500sas1sas2sas3sas4

 

big_C-fakepath-sasI-04

5082125

5082130ciesla_murarz_cz2-1

big_C-fakepath-sasII-03big_C-fakepath-ciesla-murarz-Cz2-32

big_DSC_0036tumblr_n4dp2zZfSE1qfg0tlo2_500

sas5sas6

 

Życie Jana Sas-Zubrzyckiego – Patrona Szkoły

„Życie Jana Sasa Zubrzyckiego wypełniała intensywna praca, której głównym impulsem była miłość ojczyzny i próba ocalenia od zapomnienia tego, co w przeszłości najcenniejsze – poczucia piękna, harmonii i prawdy. Był obrońcą podstawowych, ponadczasowych wartości”.

K. Stefański

„Jan Sas Zubrzycki przez całe życie angażował się w sprawy narodowe, a swoje przywiązanie do idei niepodległej Rzeczypospolitej manifestował nawet elementami stroju, nosił zawsze wpiętą w ubiór odznakę orła w koronie”.

1_Ciesla_Polski_i_Murarz_Pols

„Cieśla polski i Murarz polski” – zbiór 10 zeszytów autorstwa Jana Sasa Zubrzyckiego wydanych w latach: Cieśla 1915-1916; Murarz 1917-1919

Zeszyty te stanowią doskonałe uzupełnienie „Cieślictwa polskiego” oraz „Polskiego budownictwa drewnianego”.

Wzory sztuki ciesielskiej wywodzące się ze sztuki ludowej, tradycyjne polskie wykończenia i zabudowy.Plany, rzuty, zdjęcia, przykłady mieczowań, odrzwia i drzwi staropolskie, wiązania, bramy, stropy drewniane, słupy z mieczowaniem, zdjęcia domów wiejskich i dworów, dachów, szczytnic, okien i okienek.Obiekty przedstawione na zdjęciach w większości już nie istnieją.
Zawartość:
Cieśla polski: Zeszyty I-V – 40 tablic i 20 stron objaśnień
Murarz polski: Zeszyty I-V – 40 tablic i 20 stron objaśnień

Jan Sas Zubrzycki (1860-1935), architekt, konserwator sztuki, profesor Politechniki Lwowskiej. Opublikował liczne prace zawierające m.in. rozważania na temat polskiego stylu narodowego. Wskazywał na oryginalne, rodzime cechy polskiej architektury. Jako architekt tworzył głównie w duchu neogotyku. Wybudował ponad 40 kościołów i przebudował około 20. Opracowywał też projekty przebudowy kamienic i budowy świeckich budowli publicznych m.in. ratusze w Jordanowie i Niepołomicach.

 

Wydawca Graf_ika
Data wydania    2010
Oprawa: twarda, szyta, okładka drukowana w kolorze, pokryta matową folią; ozdobna, zadrukowana wyklejka.
Format: 32 x 22 cm
Liczba stron: 158
ISBN-10/13    978-83-61889-02-1

280266

Kraków. W pobliżu kościoła św. Floriana można zobaczyć wspaniale odrestaurowaną kamienicę Jana Zimlera. Budynek został zbudowany w 1892 roku, a jego projektantami byli Józef Donhajzer i Jan Sas Zubrzycki

dzwon-wolnosci-b-iext26102114

Dr Jan Sas Zubrzycki: „Dzwon wolności”: Dzwony zwyczajne i dzwony niezwykłe, dzwony cudowne, sakralne, bajeczne w dziejach i polskiej tradycji historycznej i mitycznej. „Zdaje się nam powszechnie, jakoby dzwony były w Polsce najpóźniej do kościołów wprowadzone i wszystkie miały do nas przyjść z Niemiec, albowiem ukuto prawidełko sztuczne, wedle którego wszyscy ludzie mieliby prawo do pierwszeństwa na każdym polu, tylko nie my Polacy. Jest to wielka nieprawda. Dzwony u nas w Polsce o wiele wcześniej były znane niżeli w V stuleciu, bo mamy na to wiele dowodów pewnych!”

bogoznawstwo-slawjan-bogoznawstwo-slowian-b-iext26140928

„W nauce polskiej od czasu dawnego pojawiają się dzieła, koniecznie mówiące o mitologii, jakby tu nieodwołalnie musiał się objawiać związek nierozerwalny między Niebem Grecji Starożytnej a Niebem Staro-Lechii. Jeżeli da się wprowadzić tę zgodność pomiędzy wiarę Hellenów a wiarę Sarmacji, to dobrze, w przeciwnym razie nie pozostaje nic innego, jak przekreślić całą przeszłość pogaństwa Polski najdawniejszej i orzec, że panowało tutaj nie tylko barbarzyństwo najciemniejsze, ale i próżnia, po prostu nicość…”

Było jednak zgoła inaczej. „Naród polski od prawieków słynął bogactwami stanowiącymi dobrobyt jego umysłowy i obyczajowy, a Polacy mieli ukształtowane bogato wierzenia swoje w siły przyrodzone, które czcili zmysłowo wprawdzie, lecz z podniesieniem ducha równoczesnym.”

Autor książki omawia sylwetki słowiańskich bogów, staropolskie wierzenia oraz symbolikę religijną na tle  dziejów. W publikacji opisano również znaczenie naszej rodzimej kultury i tradycji oraz jej wpływ na rytuały i zwyczaje ogólnoeuropejskie. Książka – choć niewielka objętościowo – jest niezwykle bogata w wartościowe treści, z którymi powinien zapoznać się każdy, kto chce dowiedzieć się czegoś na temat pochodzenia naszej bogatej tradycji i kultury.

 

Obserwuj

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.

Dołącz do 867 obserwujących.