Reconciliation Poland – Russia, back in the years of 1610 – 1612 and the Counter-Reformation [ENG]

Posted in Polska, Słowianie, Teksty społecznie zaangażowane by bialczynski on 5 Luty 2013

© by Czesław Białczyński

© translated by Katarzyna Goliszek

pr hołd-1024x662Tribute of the Russian Shuysky tsars paid to the sovereign of Poland

Here we quote an extract from the article published on portal on 21 st May 2012 and we recommend the whole article to you THERE. The article is extremely important because it significantly denies historical issues – especially the background and causes of the Partition of Poland which have been demonstrated by the Catholic teaching for 250 years not in the light of the scientific truth (LST) and an analysis of the facts (AF), but in the Distorted Image of the Catholic Ideology (DICI)


ruskie KGB z11920517X

This flag was unfurled in Warsaw at the match of Poland – Russia (1:1) on 12 th

June 2012 during the Euro football. In the post-communist mass media it is called

the Russian fans’ flag. It was paid for by the Association of Russia’s Fans – it is

there that money comes from to sew such flags. The provocation plotted by special

services and media in both ”friendly democracies” backfired – the ”uproar” was

an attempt of a fight between the two special services wearing colourful scarves. Of

course, they did not forget to kick the reporter of an opposition ”Gazeta Polska

Codziennie” ( =Polish Newspaper Every Day).The Polish police were passive. How

do we know it? I still remember.


A similar DICI method, instead of LST is used to present the role of the Catholic

church in restoration of the ”Independent” III rd Republic of Poland in 1989. If

We shed light on the mentioned event, however, in the informal Triumvirate we

See the Preserved people of the former Polish People’s Republic (Polska

Rzeczpospolita Ludowa = PRL) as PRL BIS = III RP with the participation of

the Catholic church. The III RP can be called mitigated where the licensed

opposition: Catholic – progressive, Catholic – pro Moscow and social democratic

syndical that de facto were allowed to express their views and to officially be in

PRL but were not permitted to take part in exercising authority. Here is all the

difference between the PRL and the III RP. Nonetheless, according to the

Catholic church,we live in an independent and a civil state.

Here is the link to the article in RACJONALISTA:WWW.Racjonalista PL


We should also remember that Moscow surrendered to the Polish for the second time on 1 st March 1634 as a result of the next defeat in the fight for Smoleńsk, but then it was escalation of mutual hatered. The picture shows the little known painting by Jan Matejko ”King Władysław IV in Smoleńsk”. 

In XVI th and XVII th centuries the Republic of Two Nations was the threatening power to Russia. After the victory of Grand Field Royal Hetman Stanisław Żółkiewski at Kłuszyn in 1610 the Polish occupied the Kremlin. After signing the peace treaty in Dywilin they took away areas that had belonged to the Grand Duchy of Lithuania since XIV th century: Smoleńsk Land, Czernihiv Land and Seversk Land settlimg a new east border. Russia could not accept the defeat and made an attempt to take Smoleńsk after king Sigismund III’s death in 1632. The Polish-Russian war broke out and lasted till 1634 (so called Smoleńsk war). It ended with the victory of Polish-Lithuanian armies over Russian armies commanded by Mikhail Shein. On 25 th February 1634 the Russian army surrendered in Smoleńsk which made way for the Polish to Moscow.

[The new king of Poland Władysław IV Vasa turned out to be an excellent commander following the development of war art and cautiously applying the innovative tactic of maneuvres then which was used by the Swedish army under the command of Gustav Adolf. Władysław IV divided his army into three parts and moved deep into Russia. Polish cavalry troops went in front and arrived near Moscow wreaking havoc and terror. On 1 st March Moscow surrendered. King Władysław IV initially thought that he would enthrone his brother Jan Kazimierz in Moscow in order to attack Sweden together and regain the throne there. Growing difficulties significantly weakened the king’s optimism. Winter and diseases decimated the Polish-Lithuanian army, the end of the treaty with Sweden was coming to an end, and in the south there was a threat of war with Turkey which was allied with Russians so the Polish monarch decided to negotiate. The peace was concluded in Polanov. It confirmed the general conditions of the treaty of Dywilino: affiliation of the territories of Smolensk, Chernihiv and Seversk to the Republic of Poland. Władysław IV waived the title of the tzar of Russia and claims for the throne of Moscow.]



Władysław IV accepts the surrender of Russian forces near Smolensk in 1634 (photo by Maciej Szczepańczyk, licensed under Creative Commons Attribution 3.0)

We will be following closely Mr Agnosiewicz’s comments in as it is about time we made reality objective in its Full Spectrum embracing all Aspects (holistically) in order to currently assess It. Without such an assessment, without a full image we will not create the possiblity of choosing rationally the Proper Ways to make a change of what is surrounding us at present.

Also, a lot is said and written about – an we will be writing about it – the relationship of the Nazis with magic, occultism, gnosis, anthroposophy and theosophy as well as the fascist references to the faith of nature, and about cult of the body, physical culture in Germany of the 30s of the twentieth century. However, very little and very reluctantly it is written about the ideological relationship of the church and the Vatican with fascism, about relationships of the Catholic church with the new authorities of PRL (the former Polish People’s Republic) after 1945 and church connexions in exchange for doing away with underground movement and conspiracy after the II nd World War, or about relationships of the Orthodox church with Stalinism and the present totalitarian regime of Moscow. We will touch upon this topic soon not to divide people but to have clarity for the future which is coming.


There are attempts in Poland to show so called Progressive Priests and Progressive Catholics  from Znak, PAX, Tygodnik Powszechny and other pseudo Christain PRL’s organisations as a spontaneous movement of a handful of inconsiderate or invigilated people – it is not true. The church has not had to tolerate them, but additionally it supports this trend of cooperation with post-special services of PRL in III RP and at present.

I also recommend the text: ”Church and Republic”





Milin’s Speech – Painting by Konstanty Makowski

The papacy and the birth of the Polish-Russian hatred [1]

Written by:  Mariusz Agnosiewicz

For Anti memory of Piotr Skarga

Pope Paul V (1605-1621), began his pontificate by pushing Poland for anti-Russian dymitriads, one of the most stupid and most tragic episodes of our history, and ended it when his circulatory system sustained a joyous overload during the procession in honor of the massacre of Czechs in the Thirty Years’ War.

The participation of the Papacy and the Jesuits in the tragic Polish anti-Russian rows is usually passed over in silence. For Russia’s resurgent power it was a historically traumatic event that put a strain on the entire subsequent Polish-Russian relationships, and should never be ignored while remembrance of the partitions of Poland. When in 2005 Russia replaced their old national holiday commemorating the outbreak of the October Revolution with the Day of National Unity commemorating the liberation of Moscow from the Poles in Russia in 1612, the Vatican expressed concern that it could be of the anti-Catholic nature. The Pope must have worried whether the invasion of Poles and their trampling of the native culture would not be an opportunity to recall that it had been a formal crusade and the invasion aimed at making Russia Catholic again.

Polish-Muscovite War called Dmitriads

Polish occupation of Moscow was preceded by Dmitriads, i.e. the Polish-papal attempts to enthrone the usurpers of the throne of Moscow, called False Dmitriys. In the final stage of the Dmitriads, the Polish invasion and the Polish-Muscovite War  (1609-1618) took place.

Pope Paul V committed himself to this project and shortly after the conclave,  he   played an important role in it. [1] It is not clear under what circumstances the alleged son of Ivan the Terrible turned up in Poland but it is distinctive that the first mention of him appeared on 1 st November 1603 in the Nuncio Claudio Rangoni’s letter to  Pope Clement VIII. [2] The case then went to the Roman Inquisition and Camillo Borghese who worked on it and who was due to become the new Pope one and a half years later.

A few months later the False turned up before the king in Krakow, trying to convince Sigismund III Vasa to support his trip to Moscow. He agreed to marry and enthrone the daughter of the governor of Sandomierz as a tsarina. This initiative met with a devastating critique of the Polish statesman Jan Zamoyski, who considered the project of enthroning Maryna Mniszech as a tsarina worthy of Plautus’s comedy. As a result, Parliament unanimously rejected the idea of ​​Polish involvement in this row.

The matter would certainly have been over if the nuncio and Jesuits had not engaged in it. The primate Jan Tarnowski and the Jesuits’s protector the bishop of Krakow, the later primate Bernard Maciejowski, persuaded the king to consider the Usurper favourably. [3] It was then that the conversion  of the Usurper to Catholicism was agreed. The Jesuits baptised him on 17 th April 1604. On 24 th April the nuncio gave the new ”sheep” Communion and Confirmation. On the very same day the convert wrote to the pope promising him to make Russia Catholic and to organise a crusade against the Turks. In the view of Parliament’s refusal the governor of Sandomierz organised advenurous troops with the Jesuits’ support as chaplains. [5]


                                 pr PIC_1-K-253-25 False Dmitriy

Several days after the conclave a letter from Rome was sent to the nuncio requesting  him for a detailed report on the progress of the campaign of Dmitryi and the Polish king’s relationship towards him. Soon after that, the usurper triumphantly entered   Russia. He was promised to have a triumphant fresco in the Sala Regia of Vatican. Shortly after the coronation of the new tsar, the Pope sent some official letters to: Sigismund III, Cardinal Maciejowski and the governor of Sandomierz  asking them to give the new ruler of Russia all necessary assistance in the “restoration of Muscovites to Church”. It turned out, however, that the Polish king’s support for the campaign was smaller than the Jesuits were presenting it to the Pope because the king did not want to recognise the Tsar title of Dmitryi.

Russia’s new tsar established diplomatic relations only with the Vatican. On 11 th September 1605 the Pope sent him a congratulatory letter on the occasion of the coronation again reminding him of the task he was to do. In reply to the Pope’s letter, the tsar outlined his project in which he said that he would like to move with the emperor and the king of Poland on a crusade against Turks. However, in order to do so, the Pope has to urge the Polish king and send a few military experts. Paul V promised to do his best.

After some time, however, the tsar stated that his religious mission was beyond his capabilities. Polish Catholics acted in Moscow as in a conquered territory. The Pope began to lose his patience, and asked the tsar to declare war on Turkey himself  and war nuncios would send the message about the war all over Europe. [6] After 11 months of the usurper’s rule, boyars made a successful plot on his life. Also at the same time a massacre of several hundred of Poles was committed. The usurper’s body was put into the cannon and fired in the direction of Poland, but it rather should have flown to the Vatican.

The Jesuits soon began to proclaim that Dmitryi had been able to escape, thus preparing the ground for a new Dmitriad. The new papal nuncio in Poland Simonetta tackled the issue. The Vatican sustained that belief. The new Dmitryi Uzurper started operations from July 1607, again supported by the Polish army. Maryna Mniszech publicly “recognized” her husband in him. There were no promises, however, to convert Russians.

Then the Jesuits started to have hard times in Poland. The nobles formed the Rebellion of Sandomierz against the king, and one of its main blades was aimed at the Jesuits. It was claimed that under the Jesuits’s influence  the king was discriminating people of different faith – dissenters, Protestants by giving wealth, dignity, offices and constantly blocking the issue of implementing regulations for Warsaw Confederation that introduced  tolearnce in Poland as well as was not responding to religious riots mainly inspired, anyway, by the Jesuits themselves. Nobility were also worried about a shift in international policy and rapprochement with the Habsburgs, who had been figting the so-called Long War under the patronage of “Holy Father” for several years against Turkey, which meant involvement of Poland in the crusade against the Turks to which the church  state was pushing by granting dispensation to the Polish king to marry his former wife’s sister Constance of Austria. The Pope considered the marriage ”a thing enormously helpful to Christianity” [7]. Soon Constance became the ”main ensign of militant Catholicism” (Jasienica) cooperating with Piotr Skarga in this work.  In 1606 Piotr Skarga published a propaganda pamphlet for the formation of a Christian knight (Soldier devotion). Later history showed that the nobility’s concerns were justified as Poland engaged in a costly war against Turkey after finishing the war with Moscow.

Kolumna_Zygmunta_bez_tla_copySigismund III Column in Castle Square in Warsaw is one of the most emblematic monuments of the capital city. The king of the big cross and the sword well reflect the policy of the monarch

Not without reason Sigismund III  was called “the Jesuit king.” The main direction of his policy in Poland making a sharp Counter Reformation course was attributed to the Jesuits, in particular to the Royal preacher, illustrious Piotr Skarga. The papal diplomat and a Jesuit Antonio Possevino (he supported the first Dmitryi Usurper), did not value the Polish ruler’s intellectual assets much. According to Antonio Possevino, the Polish ruler was ” of a slow wit and languid, not too smart temper”. From the very start of his reign Piotr Skarga as his court preacher cared about himm spiritually   rousing Catholic fundamentalism in him.

Catholic historiography presents the rebellion of nobility as a movement to maintain anarchic “golden freedom”, a rebellion against strengthening of royal power which could improve the Republic. Except that this “improvement” meant suppressing Protestantism by force and next involving in the European Counter Reformatory policy and the crusade against Turkey. On the one hand, these were ”petty” interests of noblemen. On the other hand, that was the Pope’s Counter Reformatory and crusade policy. King Sigismund himself wanted to strengthen his power in order to gain the throne of native Sweden. Prince Władysław who was crowned during his father’s lifetime and a governor ruling instead of him would stay in the country…as an Austrian Archduke.

Sweden, of course, could be conquered and brought back to fidelity of Rome. Help  would be given by Moscow conquered by the Usurper and induced to accept Catholicism. In this way a great northern league capable of effective actions against the Turks.would come into being. Intentions were huge and chimerical (…) His Majesty the King ”did not want to content himself with our nation. He strove for total victory of Catholicism in the whole Europe distroying ethical integrity of the state  that had been relaible for ages, and for the Swedish crown for himself. The Republic was supposed to comply with all those aims and serve like a springboard” (Paweł Jasienica). The anti-royal opposition fought with such a trend.

further reading: WWW.

Tagged with: Counter-Reformation, Poland, causes of the collapse of the First Republic, friendship, Russian, Partitions of Poland, Sigismund III Vaza

Nowa tabela zawartości R1a w poszczególnych populacjach Mazji i Białego Lądu (Eurazji) oraz ustalenia genetyki w sprawie Kobiety z Tyńca

Posted in nauka, Polska, Słowianie by bialczynski on 4 Luty 2013

  311Za stroną : w języku polskim:, za wątkiem gdzie znajdujemy znane nam z Histmagu osoby Wilmara, Lappy i innych, przytaczamy nadesłaną nam przez Roberta 13 nową tabelę  liczebności R1a  w Eurazji oraz artykuł na temat ustalenia przy pomocy testów genetycznych koloru oczu i włosów Kobiety z Tyńca (szkielet pochodzi z XII wieku), której pochówek odkryto w świętobliwym klasztorze tynieckim w miejscu gdzie w ogóle nie powinien być obecny. Ten drugi artykuł polecam szczególnie wszystkim osobom wciąż powątpiewającym w ścisłość testów genetycznych, w ich jakość, w metodologię, w wartość pracy naukowców.

Jest dokładnie tak jak pisze Robert 13 i tak jak to przedstawiam w poprzednim artykule na temat Fali Zero i Jednoczesności. Nauka ścisła jaką jest genetyka brutalnie wtargnęła na obszary tradycyjnie okupowane przez nauki humanistyczne, których przedstawiciele nie przywykli do tego, że ich konstrukcje myślowe i ekwilibrystyka logiczna, która pozwalała na dowolność, ma od teraz weryfikację i to ścisłą. Przedstawiciele tych nauk wciąż opierają się tej możliwości weryfikacji i wbrew logice odrzucają wyniki, które burzą ich koncepcje. Jak powiedział ktoś bardzo mądry: „Nowe teorie są przyjmowane nie dlatego, że wyznawcy starych teorii przekonali się do nich i zmienili zdanie, lecz dlatego że wymarli”. Widać to wyraźnie podczas obecnych dyskusji. Wiele osób spośród współczesnej kadry uniwersyteckiej z profesorskimi tytułami umrze z okrzykiem „A jednak Ziemia jest płaska!”, i dopiero po ich śmierci niepodważalne wyniki zostaną przyjęte, tylko dlatego zresztą, że nie będzie miał kto krzyczeć, że są do niczego.   

A może jednak jesteśmy zbyt pesymistycznie nastawieni w tej kwestii?


Robert 13 – Nowa tabela  liczebności R1a  w Eurazji

Ród R1a, liczebność w Europie i Azji
Atlas of Genetic Genealogy. Greencore Environmental Information Services. Cherson, AD (2012). … -chart-dna

Grupa europejska (dominacja SNP-Z283), w procentach
Polska…………. 64,1
Ukraina……….. 49,3
Słowacja……… 44,2
Łotwa………….. 41,5
Litwa…………… 36,7
Słowenia……… 36,5
Rosja………….. 36,0
Białoruś………. 35,9
Czechy……….. 31,0
Estonia……….. 30,9
Mołdawia…….. 29,8
Norwegia…….. 29,8
Chorwacja…… 25,7
Węgry…………. 21,5
Islandia……….. 20,9
Rumunia……… 19,9
Niemcy……….. 16,8
Grecj………….. 15,3
Austria………… 15,1
Bośnia-Herzeg 15,1
Serbia…………. 14,5
Holandia……… 11,8
Luksemburg…. 11,4
Bułgaria………. 11,3
Macedonia…… 11,1
Szwajcaria…… 10,1
Kosowo………… 9,6
Albania…………. 8,6
Turcja…………… 8,3
Finladia………… 7,3
Dania…………… 7,2
Belgia………… .. 5,8
Francja………. .. 5,1

Grupa azjatycka (dominacja SNP-Z93), w procentach
Pakistan………. 45,7
Kirgistan…… . . 45,6
Afganistan……. 29,8
Indie……………. 26,7
Uzbekistan…… 25,7
Bangladesz….. 23,8
Tadżykistan….. 22,6
Nepal…………… 22,2
Kazachstan….. 18,5
Oman………….. 13,6
Zjedn.Emiraty.. 13,6
Iran……………… 12,1
Turkmenistan… 10,5
Katar…………….. 9,7
Syria……………… 9,6
Gruzja…………… 9,2+
Arabia Saud…… 9,1
Irak……………….. 8,1
Izrael……………. .8,0
Mongolia……….. 7,6
Kuwejt………….. .6,4
Bhutan.. ………. .5,9

User avatar

Świetna robota Fehéra – administratora projektów R1b-U152 i proj. Węgierskiego
który już jakiś czas temu zapowiadał badania i rychłą publikację.

To niesamowita sprawa, że jest to pierwsza publikacja która zauważa istnienie i podział grupy R1a na główne gałęzie oznaczone markerami Z93 i Z280
(markery znane od ponad dwóch lat!).
Tym bardziej, że jeszcze miesiąc temu dyskutowano tu o publikacji sprzed miesiąca dr Rębały,
która prócz ogólnego markera dla całego R1a M198 oraz markera M458 nie zauważała żadnych nowych odkryć od końca 2009 r. (!)
(Contemporary paternal genetic landscape of Polish and German populations…)


Edycja: dla osób które nie miały dostępu do publikacji załączam tabelę wyników – nieco przeze mnie poprawioną
(dodane wartości %, oraz ogólny udział próbek R1a w badanych 1300 wynikach projektu)

Tabela Wyników
Tabela.gif (10.71 KiB) Viewed 164 times

Bułgaria.Co prawda praca była o czymś innym – szukano krewniaków Drakuli – ale w końcu mamy jako tako posegregowane Bułgarskie Y-DNA (wg. tekstu 98 os. ja w arkuszu doliczyłem się 100) gdzie użyto M458.
W dawnych czasach na histmagu oceniałem – jak się okazało wychodząc z błędnych założeń ;) – że w Bułgarii może być od 30-50% R1a-M458 w pozostałym R1a.Y-Chromosome Analysis in Individuals Bearing the Basarab Name of the First Dynasty of Wallachian Kings
Wygląda to tak:
R1a w Bułgarii to 16% (16 os.) , ale M458 w R1a to 56,2% (9 os.).
Przynajmniej jeden wydaje się być L260+.Rumunia (bez „krewnych” Drakuli n= 156) R1a=21,6% M458 w R1a to 22,2%.
(Underhill n=335 R1a=17% M458 w R1a to 31,8%)Węgry (n=192) R1a= 26,6% M458 w R1a to 35,3%.
(Underhill n=113 R1a=20,4% M458 w R1a to 21,6%)Jest też Ukraina ale próbka jest wielkości 43 os. (a więc nie bardzo jest na co zwracać uwagę, a już na pewno jeśli chodzi o częstotliwość).”Tradycyjnie” też dwie M17- (tutaj SRY10831.2+) to nic innego jak M417+, a raczej poziom przynajmniej Z85.
Jak i mamy operowanie na drzewie HG z czasów Underhilla (2009/2010). :(
Tyrol Wschodni.ImageŚwietna i doskonale opracowana publikacja – trzeba ją koniecznie przeczytać: Pasture Names with Romance and Slavic Roots Facilitate Dissection of Y Chromosome Variation in an Exclusively German-Speaking Alpine Region
Tak naprawdę brakuje w niej wisieńki na torcie, w postaci wysoskiej rozdzielczości hg Y-DNA (nawet M458 się nie pojawiło :( )n=270
R1a (wyłącznie i/lub poniżej M417)=14,1%Patrząc na haplotypy zaryzykowałbym twierdzenie, że zawartość R1a-L260 w tamtejszym R1a może sięgać nawet 29%.Z innych ciekawostek potencjalne I2-Din (I2-P.37.2) to 0,7 % (2 os).
W nie tak dalekiej Słowenii, to w okolicach 20% (Rootsi 2004 n=55 I2-P37=20%, Battaglia (2009) n=75 I2-M423=20%).
Przyjmijmy że proporcje to 1,5 do 1 (R1a vs I2-din).
A więc i tu być powinny proporcje dość podobne, a nie 19:1.

Co różni te dwa obszary?
Nie aby przypadkiem np. to?:
„W XI w. Morlachowie żyli z górach regionu Czarnogóry, Bośni, Hercegowiny, Vlaszki i Dalmacji. W XIV w. cześć Morlachów migrowała na północ aż do zajmowanych do dziś terenów w Chorwacji i Słowenii. W wiekach XVII-XVIII Morlachowie byli istotnym elementem etnicznym na terenach przygranicznych pomiędzy Monarchią Habsburgów a Imperium Ottomańskim, szczególnie na terenie Bośni. Tereny te stanowiły tzw. Pogranicze wojskowe i nazywane były Morlachią.”


Genetyka w tajemniczej sprawie zwłok Kobiety z klasztoru Tynieckiego (z XII wieku),


Robert 13 kontra opinia: Cyt:[Takie mam wrażenie, że tu jest mniej faktów niż na stronach o UFO.]

Takie są efekty uboczne gdy nauka ścisła brutalnie wchodzi w humanistykę -tzn. następuje całkowite odrzucenie nauki ścisłej jako ufologicznej.
Znalazłem ciekawy artykuł, według niektórych ufologiczny, no ale:

Tajemnicza kobieta, pochowana w opactwie w Tyńcu w XII w., była najprawdopodobniej dość ciemną blondynką o brązowych oczach – dowiodły tego badania polsko-holenderskie, w których wykorzystano metodę z kryminalistyki.

Analizy z użyciem tej metody potwierdziły też kolor oczu i włosów generała Władysława Sikorskiego.

Badania te umożliwił HIrisPlex, system do analiz ludzkiego materiału genetycznego (DNA), opracowany przez naukowców z holenderskiego uniwersytetu w Rotterdamie, krakowskiego Instytutu Ekspertyz Sądowych (IES) i Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Test powstał na potrzeby kryminalistyki. Pomaga ustalić charakterystyczne cechy fenotypu sprawcy, to znaczy jego wygląd, w tym wypadku – kolor oczu i włosów. Do badania wystarczy fragment ciała lub płynu ze śladem DNA – kropla krwi, śliny lub odrobina naskórka; mogą to być również kości.

Test wykorzystuje 24 najlepsze ze znanych markerów genetycznych, które wskazują na kolor oczu oraz włosów. Jego twórcy wyselekcjonowali je podczas wcześniejszych badań. Nawet gdy sprawca jest kompletnie nieznany, test pozwala ustalić najbardziej prawdopodobny kolor jego oczu i włosów. Przeciętna dokładność testu wynosi 94 proc. w przypadku brązowego i niebieskiego koloru oczu, 69,5 proc. w przypadku włosów blond, 78,5 proc. – dla brązowych, 80 proc. dla rudych i 87,5 dla czarnych. Ponadto z dokładnością sięgającą 86 proc. daje się ustalić, czy chodzi o Europejczyka, czy też kogoś spoza Europy (wyjąwszy osoby z regionów tak bliskich, jak Bliski Wschód).

Naukowcy przez kilka lat doskonalili test i sprawdzali jego skuteczność. W najnowszym artykule w “Investigative Genetics” ( udowadniają ponadto, że może on służyć nie tylko w genetyce sądowej i kryminalistyce, ale nawet archeologii. “Chodzi o badania osób znanych z historii, o ile dysponujemy ich szczątkami, jak choćby w przypadku generała Władysława Sikorskiego” – podkreślił w rozmowie z PAP dr Wojciech Branicki z IES.

Wyniki analizy DNA pochodzącego z jego zęba potwierdziły informacje znane z zapisków historycznych dotyczących generała i są zgodne z wizerunkiem przedstawianym na portretach malowanych już po jego śmierci: generał miał oczy niebieskie i jasne włosy.

“Władysława Sikorskiego wybraliśmy dlatego, że jego szczątki reprezentują kości dość stare, z okresu II wojny światowej, materiał trudny, z jakim często możemy mieć do czynienia w kryminalistyce” – tłumaczył dr Branicki. Dodał, że naukowcy korzystali z DNA wyizolowanego z zębów, w których materiał genetyczny zwykle zachowuje się najlepiej. W podobny sposób analizowano próbki DNA pochodzące od anonimowych więźniów z czasów II wojny światowej.

Nowe prace pokazały, że system HIrisPlex pozwala analizować nawet dość mocno zniszczony materiał kostny, pochodzący z czasów średniowiecza. “Jedna z próbek pochodziła z XII w., miała ok. 800 lat!” – podkreślił dr Branicki. Chodzi o szczątki tzw. kobiety z Tyńca, pochowanej w jednej z krypt męskiego klasztoru. “W miejscu, gdzie tak naprawdę nie powinno jej być” – zauważa krakowski naukowiec.

“Koledzy z Zakładu Antropologii Uniwersytetu Jagiellońskiego poprosili nas o potwierdzenie przypuszczeń, że to szkielet kobiecy. Zastosowaliśmy metody genetyczne, które to potwierdziły. Przy okazji udało się wykazać, że wspomniana kobieta była brązowooka, a włosy miała brązowawe lub ciemny blond” – powiedział specjalista.

Zdaniem dr Branickiego nowy system analiz mógłby się okazać bardzo atrakcyjny dla archeologów, ale podobnie jak wszystkie metody genetyczne jest zbyt drogi, by stał się w archeologii narzędziem powszechnym. Naukowcy nie mają jednak wątpliwości, że będzie jednak coraz popularniejszy w kryminalistyce. Tym bardziej, że dzięki rozwojowi nauki, oprócz koloru oczu i włosów w przyszłości być może uda się rozpoznawać także karnację i cechy budowy twarzoczaszki. Najprawdopodobniej również wiek i łysienie, które jest jedną z cech najczęściej wymienianych przez świadków, opisujących sprawcę przestępstwa.

Koniec cytatu.

Zachęcam do śledzenia wątków genetycznych na:

A Genetic Genealogy CommunityY-DNA, Mt-DNA, Autosomal DNA

Archeologia – Prasłowianie na zamku Ojcowskim w 500 roku p.n.e.


Skąd scytyjskie uzbrojenie na zamku w Ojcowie?

30d47761-21b2-4713-aac7-5a3204052815.fileZamek w Ojcowie, fot. Jerzy Strzelecki/ Wiki. Fot. na lic. cc-by-sa 3.0.

Archeolodzy z Instytutu Archeologii UJ pod kierunkiem dr. Michała Wojenki zbadali zachodnią część zamku w Ojcowie.

Zachodnią część zamku w Ojcowie (pow. Kraków) badali wykopaliskowo w czasie tegorocznych prac archeolodzy z Instytutu Archeologii UJ w Krakowie pod kierunkiem dr. Michała Wojenki. Najbardziej interesującym znaleziskiem jest unikatowy w tym rejonie element scytyjskiego uzbrojenia sprzed 2500 lat.
„Ten fragment twierdzy nie był dotychczas przebadany wykopaliskowo. Okazało się, że pod średniowiecznym brukiem kamiennym kryją się relikty zabudowań i naczyń społeczności pradziejowych, reprezentujących kulturę łużycką” – wyjaśnia kierownik badań.
Również pod kamiennym brukiem archeolodzy natknęli się na nieoczekiwany zabytek – scytyjski grot strzały o długości 3,7 cm, którego wiek szacują na VI stulecie p.n.e. Archeolodzy podejrzewają, choć wymaga to dalszych badań, iż grot ten wyznacza kres funkcjonowania osady. Z punktu widzenia nauki bardzo istotny jest fakt, iż zabytek ten znajdował się w dobrym kontekście archeologicznym – w warstwie kulturowej zawierającej liczne znaleziska, należące do mieszkańców osady.
„Znalezisko to rzuca nowe światło na dzieje osadnictwa kultury łużyckiej na wzgórzu zamkowym w Ojcowie. Dotychczas w obrębie Jury Krakowsko-Częstochowskiej odkryto zaledwie kilka podobnych zabytków. Jest prawdopodobne, iż stanowią one materialny ślad przemarszu wojsk scytyjskich przez Wyżynę” – mówi dr Wojenka.
Scytowie byli wojowniczym ludem, który opisał w swych „Dziejach” Herodot. W połowie I tysiąclecia p.n.e. wyprawiali się ze stepów nadczarnomorskich na wyprawy łupieżcze, które sięgały Europy Środkowej a nawet granic Egiptu.
W trakcie badań w 2012 roku, podobnie jak w latach ubiegłych, pozyskano liczne zabytki ruchome z różnych okresów. Sporo jest zabytków nowożytnych w postaci fragmentów ceramiki naczyniowej, kafli oraz przedmiotów metalowych. Do najciekawszych należą moneta polska z 1767 roku, brązowe haftki, naparstek, noże żelazne oraz szklane kulki do gry. Zabytki z doby średniowiecza reprezentowane są przez ułamki ceramiki naczyniowej i pojedyncze przedmioty metalowe.
Wykopaliska będą kontynuowane w 2013 roku

Najbardziej interesującym znaleziskiem jest unikatowy w tym rejonie element scytyjskiego uzbrojenia sprzed 2500 lat.- Ten fragment twierdzy nie był dotychczas przebadany wykopaliskowo. Okazało się, że pod średniowiecznym brukiem kamiennym kryją się relikty zabudowań i naczyń społeczności pradziejowych, reprezentujących kulturę łużycką – wyjaśnia kierownik badań.

Również pod kamiennym brukiem archeolodzy natknęli się na nieoczekiwany zabytek – scytyjski grot strzały o długości 3,7 cm, którego wiek szacują na VI stulecie p.n.e. Archeolodzy podejrzewają, choć wymaga to dalszych badań, iż grot ten wyznacza kres funkcjonowania osady. Z punktu widzenia nauki bardzo istotny jest fakt, iż zabytek ten znajdował się w dobrym kontekście archeologicznym – w warstwie kulturowej zawierającej liczne znaleziska, należące do mieszkańców osady.

– Znalezisko to rzuca nowe światło na dzieje osadnictwa kultury łużyckiej na wzgórzu zamkowym w Ojcowie. Dotychczas w obrębie Jury Krakowsko-Częstochowskiej odkryto zaledwie kilka podobnych zabytków. Jest prawdopodobne, iż stanowią one materialny ślad przemarszu wojsk scytyjskich przez Wyżynę – mówi dr Wojenka. Scytowie byli wojowniczym ludem, który opisał w swych „Dziejach” Herodot. W połowie I tysiąclecia p.n.e. wyprawiali się ze stepów nadczarnomorskich na wyprawy łupieżcze, które sięgały Europy Środkowej a nawet granic Egiptu.

W trakcie badań w 2012 roku, podobnie jak w latach ubiegłych, pozyskano liczne zabytki ruchome z różnych okresów. Sporo jest zabytków nowożytnych w postaci fragmentów ceramiki naczyniowej, kafli oraz przedmiotów metalowych. Do najciekawszych należą moneta polska z 1767 roku, brązowe haftki, naparstek, noże żelazne oraz szklane kulki do gry. Zabytki z doby średniowiecza reprezentowane są przez ułamki ceramiki naczyniowej i pojedyncze przedmioty metalowe. Wykopaliska będą kontynuowane w 2013 roku.

(ew/PAP – Nauka w Polsce)

Dolina Ojców Dolina Bytów opisy poprawiona

Mity i Misteria – Wystawa Jerzego Przybyła w Norrkoeping

Posted in Starosłowiańska Świątynia Światła Świata, sztuka, Słowianie, Wiara Przyrody by bialczynski on 28 Styczeń 2013

wystawa Jerzego Przybyła w Norkoping

Ethnos includes three things: genes + language (spirituality) + material culture (archeology).

Posted in nauka, Słowianie by bialczynski on 26 Styczeń 2013

© by Czesław Białczyński

© translated by Katarzyna Goliszek


  • Here is the specification of the R1a1 age – The age of the following branches according to Klyosov

Central Eurasian        4700 +/- 700 (Z280)
Western Eurasian       3800 +/- 400 (Z280)
Baltic Carpathian                 3225 +/- 450 (Z280)
Pomeranian                2700 +/- 400 (Z280)
Northern Carpathian            2550 +/- 350 (Z280)
Northern Eurasian      2100 +/- 250 (Z280)
Western Carpathian    1975 +/- 450 (Z280

  • West Slavs M458          2775 +/- 400
    Slavs M458                  2400 +/- 400
  • Old Scandinavian        3300 +/- 350
    Young Scandinavian   2200 +/- 250


  • Beyond the shadow of a doubt they are all the speakers of the satem language of R1a1 and they were included in all material cultures which are localised on the area they were living, from time when the mutations occured till today.
    We call all of them Aryans (Slavic-Indo-Iranians). We do so not only for the reason of the shared R1a1 gene but also for the reason that although they lived separately from a certain moment, they made up cultural community which brought about common names of such basic things as god, sun, grain, cattle – skot, common numerals pronounced in the same way – sto = 100, etc. It also relates to the Old Scandinavian clade. They spoke the satem language as there is not any other possibility. Why? Because they came from the same family in which both mother and father spoke this language. Genes + language + material culture from 3300 BC – they mean ethnos of 3300 BC. There was a real mother and a real father and there was a child – their son with a genetic mutation. They spoke their language and passed on their knowledge in the language all around pouring milk from a clay (or any other) mug. However, ethnos constitutes also these with whom they coexisted and coinhabited and this ethnos influenced and shaped them on the next stage, also when Z284 arrived in Scandinavia. When Z284 reach Scandinavia, they leave their hitherto ambience and in a sense isolate themselves from it and merge into the new Scandinavian environment. Now, they are living together with I1 that are the majority here. A new genetic, linguistic and material community is being shaped – it is the new ethnos – Scandinavian. Their language is starting to change – there is still much from satem Z 280 and Z 93 in this common language but when many Celts come to Scandinavia, the language mostly changes and kentum starts to be, kentum = 100 and the new, let’s call it Aryan-Old European-Celtic community forms, in which there is Tor instead of Perun, in which Wanowie /pronounced: vanovye/  are Aryan remembrance (phal-wan /wan – van/ – a holly wooden post, a statue of god made of holy wood, the wood in a forest sacred to the god). Slavic nations have this word and it is still understandable: bałwan /bawvan/ –  phalwan.  Z 280 living in the European environment have kept this meaning and this understanding till today. It is changing for the Scandinavian ethnos. This changed mythology leads the people of R1a1 + R1b1 + I1 communities in Scandinavia to newly shape culturally and materially, which does not mean that they have nothing in common with their previous origin and the presence between R1a1 and I2a2 and N, etc. The Polish still say ”sto” and in this  regard they understand Iranians, Hindu people, Romanians, Hungarians.  Slavic people are not only R1a1, but R1a1 is the basis of the Slavic ethnos along with I1 i I2 as well as smaller admixtures. I1 and I2 and also the related J1 and J2 are Old Europeans and Old Anatolians – let’s call them so – they are not Aryans. These genes are 25 000 years old. It is weird that they so poorly influenced the satem languages – as I wrote in the article about biases in Eupedia: where there are the majority of R1a there is the Slavic language – and in Asia there are the satem languages which are spoken by the whole population regardless of their genetic composition. The things were the same in the past as they are now – for this language heritage has survived throughout milleniums.

In the Balkans, although R1a was the minority, the Slavic language dominates and the Slavic-Old European-Celtic material culture with some admixtures of E and J, and sometimes with their big contribution – like in Greece prevail. The Greek language and Greek culture came into being from intermingling of E+I1+I2+J+R1b+R1a.

The Anglo-German language in the form as it is: kentum, 4 cases, common vocabulary, began to form when Scandinavians arrived in Europe once again and intermingled with people living here continuously – the mixtures of R1a+R1b+I2 about 500 BC (I1 + R1a-Z284 + Z280 + M458 + R1b1 European – are so called Germanic nations from Roman chronicles). As a result of the mixture of the languages on the continent the Anglo-Saxon language and culture begin to exist in Europe. The spiritual culture is shaped by the language ideas, spirituality coming from this language +material culture – dissimilar from the Slavic-Scythian – east off the Elbe – where the old archaic language still dominates as well as spirituality that is coming from it, even when material culture is taken over from the West – as it is happening today.

Are the Polish changing into Germans, the Japanese or Koreans because since 1990 they have been driving volgskwagens and toyotas, washing in Siemens washing machines, watching TV on Hitashi, Daewoo receivers, or even have been sewing on Singer sewing machines for 100 years? Are they communicating better owing to this material culture which is common in terms of the past? 

I also give such an example: Two Indians of Q haplogroup – one lives in the capital city of Brasil Brasilia whereas the other dwells the forest not far from the capital city. The first one has moved from the forest to the capital and speaks Spanish today, has a TV set and drives a car (be it volkswagen or toyota), but he prays to his forest spirits and knows his Indian ancestors’ language. The latter, his brother Q from the forest bow shoots at monkeys and lives naked and barefooted in a stilt hut. Has the Q from the city of Brasilia stopped being an Indian genetically? No, he has not! But he has entered a new environment and a new ethnos begins to shape. The archeology which will dig out a volkswagen and toyota will not tell us what spiritual culture it was in the Brasilia of the Q who spoke Spanish – it will not even say to us how he spoke, or else he will leave behind the language record for the archelologists. How he spoke and what he thought will tell us: the contemporary language with traces of the past which is Spanish changed by Indian influences, with indian words an so on. Also beliefs, legends and stories will let us get to know what language he spoke and what he believed in.
Slavs believe in god = bhaga = bogactwo (bogactwo = richness, wealth) (which is common for Slavs, Iranians and Hindu people).

With reason Germans are today far from understanding Awesta and Wedy /w=v/ (Avesta and Vedas) without intricate translations and explanations of the meaning of words. Even Iranians have problems to understand Ghata (even the word ”ghata”) – the oldest written version of Avesta, written from the word of mouth. They do not comprehend the words directly as they sound but they have to guess their meaning. Slavic nations have kept the most archaic language the closest to the very very old common Slavic-Indo-Iranian language – the language of the mother and the father who were during the birth of the first on Earth mutated person Z280 4700+. That is why, with no need to translate I – a Slavic person – today understand a lot from the archaic ghata – Gadba – Gądba – Gędźba and simply putting it in the Polish highlanders’ language (in Polish highlander means góralski – harski) – ”gadka” (gadka = chat) – i.e. a story that is passed on, spoken by gadanie (gadanie = chatting) and which was written down as the beginning of Avesta (Awesta – Obwesta – Owiesta /w = v/ like wieszczyć (= to prophesy), wieszczba (= prophecy), wiedza (= knowledge) /pronounced: viedza/, wieda /vieda/, weda /veda/, wescyć ( = to tell, to prophesy) /veschyts/  (Westa /vesta/, westalka /vestalka/– wieszczka (a prophetess) /vyeshchka/) – wieszczyć /vyeshchyts/, wić-nić /vich-nych/ (wić = to thread, nić = thread, thin string), więźba /vyewʒba/ – splot (twist <noun>), also a twist of tangible matter (made of thread, hair in a plait but also immaterial like in royal news (news = wicie /vytsye/, wieści /vyeshtsy/) and orders sent by dukes – Poles-Sarmatians.

Therefore, I – a Slavic person understand a lot from Scandinavian, German and English and I pronounce these words with no difficulties whereas I have never met a German who would be able to correctly pronounce my surname –  Białczyński, or Błaszczykowski – they prefer to call this footballer Kuba in Dortmund because they get their tongues twisted.

The Anglo-Saxon ethnos means the whole past and relationship to which its doubtless contribution even today have R1a1, Z280, Z 284, Z 93 i M 458 and which also shaped, along with others, the Polish and Russians.

Although Germans and Slavic people are separate ethnoses, they make up a community in a more general sense – that is why on my blog I post Tales (= Baje) as close and related to the pictures of Scandinavians – for example,Theodor Kittelsen or Bauer.

I AM an inheritor of Scyths and Sarmatians in the genetic, spiritual and material meaning – I, Czesław Białczyński, Yes! I am also an inheritor of other cultures which shaped the contemporary spiritual and material image of Poland. I am – me and my family – entangled in such genetic relationships as Polish-Austrian, Tartar, Scythian, Sarmatian, German, Russian, Lithuanian, Finnish, Romanian, Wallachian, Armenian, Czech, Moravian, Slovak, Hungarian, Greek, Turkish. I have all the historical heritage of all ancestors – also of Scyths and Sarmatians and Vikings and Turkish from over the Volga River and Bosphorus. 

Croats, Serbs, Poles, Ukrainians and Iranians

Posted in Starosłowiańska Świątynia Światła Świata, Słowianie, Wiara Przyrody by bialczynski on 25 Styczeń 2013

It is worth recalling from time to time:

I recommend this film on YouTube to those who have not seen it yet

It is worth bringing to mind especially when everyday life overwhelms us with thousands of opposite things, tons of absurdity, fornication of successive governments, political ineptitude and making use of anything possible by the Mighty of This World.

It is worth recalling as the moment will come – SOON – when this memory determines our further events.

Add to your favourites   I like it

Add your comment
Make your comment in this box

Klub Polski Słowiańskiej w Łodzi i Stowarzyszenie Niklot zaprasza na wykład o rodzimowierstwie na Białorusi

Posted in Starosłowiańska Świątynia Światła Świata, Słowianie, Wiara Przyrody by bialczynski on 24 Styczeń 2013


Witold Chomicz (1910 – 1984) – Strażnik Wiary Słowian

Posted in Starosłowiańska Świątynia Światła Świata, sztuka, Słowianie, Wiara Przyrody by bialczynski on 23 Styczeń 2013

w_chomicz_krakow_miasto_tradycji_plakatWitold Chomicz  to jeden z tych Krakowian, który tak naprawdę był Polakiem z Kijowa. Tam się urodził 1 listopada 1910 roku w rodzinie Leonarda Chomicza (rodzonego brata Bolesława Chomicza) i Ewy Święckiej. I tam pewnie byłby tworzył i żył gdyby nie fatalne dzieje naszej ojczyzny. Przyszło mu jednak działać, żyć i tworzyć w Krakowie czego nie żałujemy a raczej z czego bardzo się cieszymy, bo dzięki temu swoim talentem i niejednym dziełem wzbogacił działalność Strażników Wiary I Starosłowiańskiej Świątyni Światła Świata w naszym grodzie.

Witold Chomicz Wanda 1935Wanda, 1935 – To jeden z obrazów poświęconych mitologii i legendom Słowian

Profesor Chomicz to wielki miłośnik książki i folkloru krakowskiego. Muzeum Narodowe w Krakowie w ramach cyklu „Graficy z Krakowa” zaprezentowało w grudniu 2012 roku wystawę poświęconą twórczości Witolda Chomicza – grafika, malarza, miłośnika książki i zasłużonego dla środowiska krakowskiego pedagoga. Od 5 października w Gmachu Głównym można oglądać prace z dziedziny grafiki artystycznej i użytkowej oraz obrazy olejne i projekty witraży, związane głównie z Krakowem i jego tradycjami. Pokaz dopełniają zdjęcia archiwalne dokumentujące życie i drogę artystyczną tego wszechstronnie utalentowanego, a niesłusznie zapomnianego twórcy. Witold Chomicz był mocno zaangażowany w życie kulturalne Krakowa i tworzył dzieła nierozerwalnie związane z tym miastem i jego tradycjami. w_chomicz_dni_krakowa_1938_plakatPrzez kilkadziesiąt lat był związany z Akademią Sztuk Pięknych i intensywnie działał w krakowskim środowisku artystycznym. Swoje zainteresowanie dziejami i kulturą miasta wyrażał w działalności społecznej: zasiadał w jury konkursów szopek krakowskich, organizował wystawy o tematyce regionalnej, projektował ubiory na coroczny pochód Lajkonika, a także druki okolicznościowe z okazji uroczystych obchodów najważniejszych wydarzeń z historii miasta. Wystawę tworzą trzy główne bloki tematyczne, które odpowiadają najważniejszym etapom twórczości Chomicza. Część pierwszą, zatytułowaną „Czasy lubelskie”, wypełniają prace związane z Lublinem, w którym artysta stawiał swoje pierwsze kroki jako grafik i rysownik.


W części drugiej, „W cieniu wielkich tradycji”, przedstawione zostały dzieła artysty powstałe głównie w Krakowie, a ukazujące historię, tradycję i folklor tego miasta. Warto przypomnieć, że Chomicz, poza drobiazgowymi studiami architektury miejskiej, często sięgał po tematy inspirowane legendami, zwyczajami i obrzędami ludowymi z terenu Małopolski. Prace, które tworzą część trzecią wystawy, „Kraków nauki, kultury i sztuki”, dotyczą głównie działalności dydaktycznej i społecznej artysty w ramach jego pracy w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych.


Ogromna większość z nich bezpośrednio wiąże się z Katedrą Grafiki Książki, w której Witold Chomicz wykładał przez kilkadziesiąt lat, kształcąc wielu znakomitych twórców plakatów, projektantów książek i kierowników artystycznych wiodących wydawnictw polskich ( Romana Cieślewicza, Kazimierza Mikulskiego, Daniela Mroza, Jerzego Panka, Zbigniewa Rychlickiego).

w_chomicz_znaczki_kochanowski_1980Prezentowane prace dotyczą również działalności artysty w rozmaitych organizacjach popularyzujących „piękną książkę”, takich jak Rycerski Zakon Bibliofilski z Kapitułą Orderu Białego Kruka w Krakowie, oraz jego pasji kolekcjonerskiej. Wystawie towarzyszy album przybliżający życie i twórczość Witolda Chomicza oraz sesja naukowa zatytułowana „O miejsce książki w historii sztuki”, która odbędzie się w Krakowie w dniach 5–7 grudnia w Gmachu Głównym Muzeum Narodowego, w Bibliotece Jagiellońskiej oraz w budynku Akademii Sztuk Pięknych przy ul. Smoleńsk 9. Jej organizatorem jest Oddział Stowarzyszenia Historyków Sztuki w Krakowie we współpracy z Muzeum Narodowym w Krakowie.

Nakład Niewyczerpany o Witoldzie Chomiczu

Cracovia magica Witolda Chomicza


W często ostatnio omawianej i świetnej skądinąd książce Piotra Rypsona, Nie gęsi. Polskie projektowanie graficzne 1919-1949 (Karakter, Kraków 2011) ani razu nie pojawia się nazwisko grafika i malarza Witolda Chomicza. A szkoda, bo choć jego najbardziej znane i wydawane w milionowych nakładach znaczki i karty pocztowe, druki okolicznościowe oraz ilustracje książkowe czy druki bibliofilskie powstawały w okresie pozostającym poza zasięgiem chronologicznym książki, w latach 50-tych i 60-tych, to projektowane w latach 30-tych plakaty, warte byłyby odnotowania. Choćby plakat „Kraków” z 1935 roku, który, jak pisze w Polskiej sztuce plakatu Szymon Bojko „utrzymany w stylu starego drzeworytu, łączy syntetyczne spojrzenie na bryłę Wawelu z podziwu godną kaligrafią fragmentów, tworzącą mozaikę linii i architektonicznych kształtów. Starannie wydrukowany w 16 wersjach językowych przez Drukarnię Narodową w Krakowie, wielokrotnie wznawiany – zawędrował do biur podróży na całym świecie wówczas, gdy na Wawelu panoszyli się już okupanci hitlerowscy…”.

Plakaty reklamowe związane z Krakowem oraz reklamujące polską sztukę ludową z nawiązaniem do targów kalwaryjskich, plakaty wydawane z okazji Dnia Krakowa przyniosły Witoldowi Chomiczowi kilka nagród na ogólnopolskich konkursach na plakaty turystyczne, a także Nagrodę Prezydenta Miasta Krakowa za całokształt działalności artystycznej, przyznaną w 1938 roku. Dlatego niejako tytułem erraty do książki Rypsona chciałbym nieco przybliżyć postać Witolda Chomicza, na początek opisując jego związki z Krakowem…

Cmentarz Salwatorski i wystawa w Domu Zwierzynieckim (2010)


Cmentarz Salwatorski  to nekropolia, która przyjęła wielu wspaniałych i znamienitych ludzi krakowskiej i polskiej nauki i kultury. Wśród nich także Witold Chomicz, profesor krakowskiej ASP, malarz, grafik, zdobnik – który bezpamięci zakochał się w krakowskim folklorze i zwyczajach. Szczególnie upodobał sobie Zwierzyniec – wielkanocny Emaus, Lajkonika, czy konkursy Szopki krakowskiej. Urodził się w roku „Wielkiego Krakowa” (1910). Zmarł w 1984 r.w_chomicz_ludowa_zabawa_emaus_krakow_1936

Na wystawie Oblicza Zwierzyńca 1910-2010 zobaczycie mnóstwo przepięknych prac Chomicza. Kultowe już dzisiaj wizerunki Lajkonika, drzeworyty krakowskiej Szopki (1938) i Emaus (1968) są znane i lubiane. Poza tym będzie okazja zobaczyć i poznać odręczne projekty strojów orszaku Lajkonika, które obowiązywały do lat 90. XX w.


Profesor Chomicz w Polskiej kronice Filmowej,42719,tag-689417,strona-6


Witold Chomicz (ur. 1 listopada 1910 w Kijowie, zm. 15 marca 1984 w Krakowie) – malarz, grafik, od 1934 wykładowca w Państwowym Instytucie Sztuk Plastycznych, a od 1950 profesor w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Kształcił się w Krakowie, Warszawie i Pradze. Interesowała go przede wszystkim grafika użytkowa, głównie książkowa. Wykształcił wielu wybitnych iluminatorów. Malował również obrazy olejne, tworzył drzeworyty, plakaty i projekty witraży. Inspirował się sztuką ludową i krakowskim folklorem. Był członkiem jury konkursu szopek krakowskich.


Był absolwentem II Liceum Ogólnokształcącego im. Hetmana Jana Zamoyskiego w Lublinie. Studiował w Szkole Sztuk Zdobniczych w Krakowie i Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 1937 r. został profesorem i kierownikiem Katedry Grafiki Użytkowej w Państwowym Instytucie Sztuk Plastycznych w Krakowie. Po wojnie objął Katedrę Grafiki Książki na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych.

Jedną z jego pasji było bibliofilstwo dlatego właśnie Katedrę Grafiki Książki jego uczniowie nazywali Oficyną Białego Kruka. Malował obrazy olejne, tworzył drzeworyty, plakaty i projekty witraży. Poza tym zajmował się grafiką, projektowaniem znaczków, kowalstwem artystycznym, freskami.

Był przyjacielem domu Witkiewiczów (przyjaźnił się z Kazimierzem Witkiewiczem). Za zasługi dla polskiej książki otrzymał Order Białego Kruka.


„Rodzina Chomiczów, pochodzenia białoruskiego, mieszkała przez wieki w województwie Nowogródzkim. Stąd rozpowszechniła się po polskiej i białoruskiej części Wielkiego Księstwa Litewskiego. Pierwszym Chomiczem, o którym zachowały się pisemne dane jest Jan (Iwan) z końca XIV wieku i Teodor (Fedłko) z pierwszej połowy XV wieku, uczestnik bitwy grunwaldzkiej, krajczy Wielkiego Księcia Świdrygiełły w latach 1446 – 1457 (Boniecki, tom III, str 67). Za te zasługi zostaje mu nadane szlachectwo.

Od roku 1575 rodzina przestaje używać dawnego godła – łuku ze strzałą skierowaną ku dołowi, a pieczętuje się herbem Poraj – białą różą w czerwonym polu z dodanymi później dwoma strzałami z których jedna – cała, druga zaś bez żelaźca co prawdopodobnie miało jakiś związek z Grunwaldem.
Co do herbu Poraj, to pochodzi on z Wielkopolski. Wiadomo, że Bogumił Poraj był arcybiskupem gnieźnieńskim i rządził kościołem do r. 1172 (prof.Sokołowski t.I str 61). Nie wszyscy jednak Chomiczowie zostali przyjęci do herbu Poraj. Niektórzy otrzymali indygienaty później (herby Pobóg i Oksza).w_chomicz_twardowski_pocztowka

Wspomnienie Zbigniewa Chomicza o stryju ze strony Nasza Chomiczówka,

gdzie serdecznie zapraszam: tutaj

[Ważne o tyle iż eksponuje ono pewne watki – jak choćby przywiązanie Witolda Chomicza do „mistrza” Stanisława Wyspiańskiego. Mogę zapewnić że nie było to tylko przywiązanie wynikające z uwielbienia dla ręki mistrza, lecz także daleko dalej idące, bo wynikające z podzielania tych samych wartości. CB]

Minęło 25 lat od śmierci stryja mego Witolda Chomicza. Nie ma już pracowni przy Grodzkiej 60 z oknami wychodzącymi na kościółek św. Idziego i Kurzą Stopkę, nie ma większości ludzi, którzy pamiętają jego barwną, nieco młodopolską postać kiedy zamyślony wędruje ulicami Krakowa, czy to na ul. Smoleńsk do swej ukochanej Katedry Grafiki Książki czy na kawę w Jamy Michalikowej… Zostały po nim jednak obrazy, grafiki i witraże, w dużej mierze związane z Krakowem, została wdzięczna pamięć dawnych studentów ASP, dziś często wybitnych artystów, zostały wspomnienia rodzinne. Do tych ostatnich chciałbym się przede wszystkim odwołać.

Od podwórka ulokowany był gabinet ciotki Sławy, pierwszej żony stryja Witolda, przed wojną i w latach powojennych wziętego laryngologa, osoby o nieprzeciętnej niegdyś urodzie i mocnym charakterze. W poczekalni można było spotkać krakowską socjetę (pacjentem ciotki był Karol Wojtyła) obok ludzi, których dziś określilibyśmy marginesem, sporą część swoich pacjentów przyjmowała bowiem za darmo…Wszyscy przychodzący na Grodzką i pacjenci i goście (a odbywały się tam przyjęcia na 30-40 osób) znosić musieli bezczelne, rozwielmożnione koty – persy, z trudem dające się spędzić z foteli. Szczególną niechęcią – zresztą wzajemną – darzyły je kolejne gosposie. Były to zazwyczaj góralki z okolic Szczawnicy. Gosposie nie cierpiały kotów przysparzających im roboty, średnią estymą darzyły panią, wielbiły natomiast „pana profesora”, który miał upodobanie do góralszczyzny we wszystkich postaciach, co wywodziło się częściowo z krakowskich artystycznych tradycji, częściowo zaś było emanacją domu rodzinnego. Matka Witolda, Ewa ze Święckich, prowadziła w Kijowie (gdzie miał praktykę lekarską ojciec – Leonard) dom otwarty. Bywali w nim przed pierwszą wojną światową wybitni polscy artyści, wśród nich Stanisław Witkiewicz, który zbudował dla rodziny Chomiczów w podkijowskim Irpeniu daczę w stylu zakopiańskim…

 Witold Chomicz był jedną z charakterystycznych krakowskich postaci, wdzięcznym obiektem dla karykaturzystów, ze swoją fin de sieclową bródką, galicyjską galanterią, staroświecko-artysowskim stylem ubierania się /fontazie, peleryny/. Była to zresztą kreacja świadoma, skomponowana z nutą pewnej autoironii. Bo przecież na pewno nie można mu zarzucić kabotyństwa czy zgrywania się. Stryj, strojący dziecinne niekiedy żarty, był człowiekiem podchodzącym do życia i sztuki bardzo serio, można by rzec – był człowiekiem ciężkiej pracy.
Przykładał tyleż wagi do portretu, co do projektu piórnika z panoramą Krakowa. Starał się wypróbować swój talent w różnych technikach i rodzajach sztuki, podobnie jak jego niedościgły mistrz – Wyspiański. Tym co nadawało spójność twórczości Witolda Chomicza było nawiązywanie do rodzimej tradycji, do polskiego średniowiecznego drzeworytu, do sztuki ludowej , do programu Warsztatów Krakowskich. No i oczywiście jej tematyka – Kraków, jego folklor, jego legendy i współczesność.
witold-chomicz noc kupalna
Noc Kupalnachomicz01
Tryptyk Krakowski

Zakon Rycerski Bibliofilstwa i Kapituła Orderu Białego Kruka

(fragmenty z Alma Mater)

chomicz 1 biały kruk witkiewiczowie chomicz 2 biały kruk chomicz 3 biały kruk druki prekodystyczne chomicz 5a biały kruk wyspiański

Pojednanie Polska – Rosja, Polska – Niemcy: 150 rocznica Powstania Styczniowego 1863 roku – Anatomia Upadku?

Posted in Polska, Słowianie, Teksty społecznie zaangażowane by bialczynski on 21 Styczeń 2013


[ostatnia aktualizacja 29 01 2013 w związku z filmem National Geografic]

Fundamentem państwa jest prawda, Prawda i tylko PRAWDA. Prawda o przeszłości, prawda o najdawniejszych dziejach, prawda o dziejach bliższych, tych sprzed kilku pokoleń, oraz o dziejach najnowszych i o współczesności. Państwo pozbawione takiego fundamentu jest marionetkową, bananową republiką. Nie posiadając własnej narracji owych dziejów  i przeszłości błąka się jak ślepy w Teraźniejszości. Nie potrafi ocenić właściwie co jest mu wrogie, co w nie godzi, kto rzeczywiście nad nim panuje, kogo właściwie ma za partnerów, jak się wobec takich partnerów zachowywać, jakie wobec nich podejmować działania a czego nie robić.

Dokładnie 22 stycznia, jutro, mija  150 rocznica Powstania Styczniowego. Jest to powstanie, które dosyć dokładnie opisano już za czasów PRL, a to dzięki elementom „rewolucji społecznej” jaka była zawarta w jego hasłach. Przypominamy tutaj to powstanie jako że, tak jak wielokrotnie podkreślałem, gdyby nie najwyższa ofiara, ofiara krwi , ofiara fizycznego unicestwienia i całkowitego poświęcenia  osobistego, poświecenia życia dla Polski, już by nas dzisiaj nie było, a i prawdopodobnie nie istniałby nawet język polski. Ten jeden z najstarszych języków aryjskich byłby dzisiaj odtwarzany tak jak to ma miejsce z mową Celtów w Walii. O Polsce moglibyśmy poczytać po niemiecku i po rosyjsku (jeśli by kto znał cyrylicę), a ręczę wam że nie byłoby to ani nic dobrego, ani krztyna prawdy. Nazistowski bełkot i kagiebowska propaganda ukształtowałyby tę narację o przeszłości po myśli zwycięzców. Jak wiecie i widzicie na co dzień, mimo że mamy język i mamy swoje państwo królują w nim dzisiaj właśnie te dwie narracje, wzbogacone trzecim rodzajem propagandowego ujadania – watykańskim.

Jednak prawdziwe unicestwienie nam nie grozi, natomiast taki los zagraża narodowi i  językowi łużyckiemu. Wynarodowienie idzie tam pełną parą, Polska zaś w osobie jej Najjaśniejszego Rządu i Parlamentu milczy na ten temat jak zamurowana.

To milczenie i zaniechanie na temat Łużyc i Polaków w Niemczech oraz faktu, że traktuje się ich tam niegodnie, że nie przywraca się im mimo upływu 25 lat od zburzenia Muru Berlińskiego i prawie 70 lat od zakończenia II Wojny Światowej statusu mniejszości narodowej, której status mieli aż do czasów hitlerowskich, to w niemal już 25 letniej historii III RP wstyd i hańba nie do wymazania. Pozostawienie Łużyc samym sobie, przemilczanie sprawy zagłady ich kultury i języka na forum Europy i Parlamentu Europejskiego to jednoznaczne świadectwo intencji dotychczasowych rządów III RP. Także tych, które stanęły w obronie Gruzji czy Czeczenii. 

Równie dziwaczne, musicie to przyznać, z punktu widzenia narodu, który 200 lat był kolonią w Sercu Europy, jest popieranie słowem i czynem zbrojnych interwencji mocarstw w Serbii, Afganistanie, Iraku, Iranie, krajach ARABSKICH, czy gdziekolwiek na świecie. Rządy „polskie”, które stworzyły w Polsce miejsca tortur dla ludzi walczących przeciw światowym mocarstwom o niezawisłość własnej ziemi i własnych pozornie suwerennych, lecz uzależnianych tak jak obecnie Polska od obcego kapitału, państw, wskazują z jakiego rodzaju rządami mamy w Polsce do czynienia. Stwierdzam z przykrością, że na pewno nie reprezentują one Polaków, ani nie działają w ich interesie.

Fundamentem dobrego państwa jest PRAWDA i oddanie Prawdzie. Z tego powodu za Januszem Zagórskim i Niezależną Telewizją, polecam wszystkim koniecznie do zapoznania się, film Anity Gargas „Anatomia Upadku”, dołączony w ubiegłym tygodniu do tygodnika Gazeta Polska. Każdy Polak, każdy patriota powinien zobaczyć ten film. Pokazuje on w sposób zrównoważony, spójny i poświadczony przez świadków to co NAPRAWDĘ stało się w Smoleńsku. Tę prawdę widać również poprzez dokonane przez Rosjan MANIPULACJE przy Raporcie Komisji MAK, i poprzez szereg „czynności” na miejscu katastrofy ewidentnie zmierzających do zatuszowania prawdy i usunięcia dowodów. Ta prawda przebija się jednak dzięki opracowaniom polskich naukowców. Naukowcy polscy wreszcie zajęli się tym tematem zniesmaczeni skalą kłamstwa i ośmieszenia organów Państwa Polskiego w tej sprawie.

Tak jak zachowanie rządzących Polską przez 25 lat w stosunku do Niemiec, wskazuje na neokolonialny charakter naszego państwa, tak i to zachowanie w drugą stronę, w stosunku do Rosji, wskazuje na dokładnie to samo. Ktoś kto obrał taki kurs zdąża do samozagłady. Nie tak buduje się autorytet państwa i jego poważne traktowanie przez innych. Jeżeli ktoś mówi, że Lech Kaczyński swoją postawą sam ściągnął zamach na swoją głowę, to jest durniem. Usiłował się on zachowywać po prostu jak prezydent państwa niepodległego, które ma swoją własną politykę.

Nie popieram w najmniejszym stopniu hunwejbinów katolickich, którzy wymachują bezczelnie białożółtymi sztandarami i zamiast Białego Orła wolą Krzyż oraz dwa klucze, które przypominają żywcem kajdanki. Wykorzystywanie organizacji religijnych do gry politycznej uważam za obrzydliwe i nieetyczne – to jest Manipulacja.  Oglądnijcie jednak koniecznie ten film, także jeśli jesteście przeciwnikami tezy o zamachu. MANIPULACJA i kłamstwo wokół Smoleńska przybrały rozmiary globalne i uświadomienie sobie tego faktu ma niesłychanie ważny dla Polski i Polaków wymiar.

Czy zastanowiliście się co tak naprawdę się wydarzyło między katastrofą a pogrzebem ofiar? Co spowodowało, że deklarujący masowy udział w tym pogrzebie politycy światowi, wycofali się gremialnie z tego udziału? Sygnał do tej hipokryzji dał prezydent USA, a za nim Aniela Merkel, Niemka  pochodząca z Warmii, neofitka germańska, wypełniająca gorliwie Testament Adenauera wielkiego rehabilitatora hitleryzmu i hitlerowców. W ślad za nimi poszli inni. W ślad za nimi poszedł polski rząd, który nie odważył się nawet otworzyć trumien po ich przylocie do kraju i zbadać DNA ofiar, co jest przy identyfikacji procedurą prostą i powszechną w świecie dzisiejszym.

Czego takiego dowiedzieli się Zarządcy Świata, Najważniejsi z Ważnych już po fakcie katastrofy a przed pogrzebem ofiar?! Co takiego zostało ustalone przez tajne służby NATO i USA, że zdecydowano, iż czołowi politycy sojuszniczych krajów Polski nie przybędą na uroczystości pogrzebowe Polskiego Prezydenta?

Ci wszyscy ludzie wzięli i biorą nadal udział w spektaklu kłamstwa, najwyraźniej przerażeni Prawdą. Prawda  bowiem w tej sprawie, zmusiłaby ich najprawdopodobniej do zupełnie innego podejścia do problemu Rosji rządzonej przez Putina.

Prawda w tej sprawie prowadziłaby zapewne do bezpośredniego starcia z Rosją, co najmniej do kolejnej Zimnej Wojny, podczas gdy polityka USA i UE prowadzi dokładnie w przeciwnym kierunku, do „oswojenia” bandyckiego państwa rządzonego przez KGB.

Ta sama prawda o Czeczenii powoduje paraliż UE i USA i w sprawie Czeczenów oraz prowadzi do zgody dla dokonanego tam ludobójstwa. Ta sama prawda o Syrii prowadzi do pata w walce Syryjczyków. Ta sama antysłowiańska polityka doprowadziła do wywołania wojny w Jugosławii. Tak jak w 1939 roku Europa wystawiła nas do wiatru, tak USA i UE wystawiło nas do wiatru także teraz. Nie łudźcie się , że oni mogą być naszym prawdziwym partnerem.

Trzeba powiedzieć, że Józef Piłsudski główny filar międzywojennej Niepodległości i II RP, ale też filar upadku II Rzeczpospolitej Polskiej, który był oczywistym niemieckim agentem, nie posunął się tak  daleko w destrukcji Polski, jak czynią to rządy III RP przez ostatnich 25 lat.  Te rządy nie rządzą Polską lecz realizują obcy plan, są tylko namiestnikami w Polsce. Można dyskutować kto był większym szkodnikiem, czy ci którzy nie pozwolili w II RP rozwinąć lotnictwa i nowoczesnej armii, czy ci którzy rozbrajają armię w III RP, ale znaczenie ma tutaj nie skala działania a sam fakt uprawiania owego oszukańczego, zdradzieckiego procederu.

Pamiętajmy jednak, że obnażenie MANIPULACJI unieważnia ją.

Nie ma nic gorszego niż ułuda, maya – i w sprawach wiary i w sprawach rozpoznania bieżącej Rzeczywistości. Z tym państwem rosyjskim, które istnieje pod zarządem KGB nie ma dla nas oczywiście możliwości pojednania. Nie ma też dla nas możliwości pojednania z USA Baracka Obamy.

Trzeba mieć świadomość, że USA to państwo, które od początku II Wojny Światowej, a właściwie od końca I Wojny dąży do likwidacji Niepodległej Polski.

Użyli instrumentalnie Polski do obalenia ZSRR i używają jej instrumentalnie także dzisiaj do prania własnych brudów w Iraku, Afganistanie, Mali, Kosowie, Iranie. Korzystają po prostu z faktu, że naród polski wciąż jest jeszcze oszołomiony pozorną wolnością po wyjściu z 50 letniego karceru. Jesteśmy jak więzień oślepiony światłem, po wyjściu z ciemnicy, w której przesiedział 50 lat i wydaje nam się, że opuściliśmy więzienie, podczas gdy znaleźliśmy się w korytarzu pomiędzy karcerem a celą zwykłej 200 letniej odsiadki.

Prawdziwy stosunek USA do Polski i Polaków widać po ich 25 letniej polityce wizowej wobec nas. Podczas jednak gdy im wszystkim wydaje się, iż kłamliwe manipulacje i „gra”, jaką tutaj w Sercu Europy wyczyniają nazywając ją „globalną polityką”  wystarczająco nas UBEZWŁASNOWOLNIŁY, zdają się w swojej bucie zapominać o naszym charakterze narodowym, o naszym nieujarzmieniu, o naszym odwiecznym dążeniu do wolności prawdziwej.

Przypominamy im wszystkim zatem dzisiaj, wszystkim tym światowym hipokrytom, a także polskiemu marionetkowemu rządowi obecnego czasu, który wzbrania się święcić 150-tą rocznicę Ofiary Krwi Polaków,  Powstanie Styczniowe, że Polska nie poddaje się nigdy.


Zrozumcie Wrogowie Niepodległej Polski, że Polska może istnieć tylko Niepodległa! Zrozumcie, że bez Niepodległej Polski nie jest możliwy trwały pokój w Europie.  Nie zanosi się niestety na to, aby Rosja wyzwoliła się z zaczadzenia. Czy rosyjscy KGBowcy usiłując postawić na nogi swój kraj czepili się brzytwy i wzięli się wspólnie z USA i Niemcami  za mataczenie w sprawie katastrofy Smoleńskiej? Albo gorzej, czy w akcie desperacji dokonali tam zamachu, albo tuszują tylko własną nieudolność?! Jedno i drugie jest głupie i szkodliwe. Rozwiązaniem w tej sprawie jest tylko prawda!

Czy w tej sytuacji naszymi naturalnymi sojusznikami stają się Indie i Iran, a strategicznym partnerem  Chiny? Jeśli nie będziemy mieć innego wyjścia nie wątpię, że sięgniemy po innych partnerów. Scenariusz wykreowany znacznie wyżej niż w głowach szefów NWO i potomków zbrodniarzy wojennych z Niemiec, Rosji i USA zaczyna się spełniać. Stoją za nami dziesiątki pokoleń naszych Przodków, których geny nosimy i którzy doprowadzili nas w to miejsce w jakim się właśnie teraz znajdujemy. Stoi za nami Niezwyciężona Świadomość, Niepodległy Duch Wolności, stoją wreszcie za nami miliony Ludzkich Istnień, które w ofierze oddały życie, są to miliony krwawych ofiar nieustającej zbrodni Post-Rzymu na Słowiańszczyźnie, w Polsce. To będzie prawdziwa Wojna Dobrego ze Złem, to będzie prawdziwa Wojna Jasności z Ciemnością. Nie mam wątpliwości, że Jasność zwycięży i nie mam wątpliwości, po której stronie jest Ciemność i kto ją uosabia.

Powstanie Styczniowe to akt najwyższej desperacji Polaków, podobnie jak Powstanie Warszawskie. Jedno i drugie przyniosło „złe” i „dobre”. Dobre w Powstaniu Styczniowym, to zniesienie pańszczyzny, czyli bezpośredniego niewolnictwa chłopów w Polsce i Rosji. Pamiętajmy, iż chłopi to było 90% obywateli tych krajów. Przyniosło też ono Polsce „zło”, intensywną rusyfikację i utratę resztek pozornej niezależności. Paradoksalnie to właśnie owo „zło” otrzeźwiło wreszcie do końca Polaków i pozwoliło im zobaczyć całą prawdę na temat położenia ojczyzny. Dzisiaj tę jasność położenia właśnie zyskujemy, totalne matactwo w sprawie Katastrofy Smoleńskiej i zmowa milczenia mocarstw dają nam ową jasnośc naszego położenia. Dzięki owej Jasności Położenia możemy jasno wytyczyć strategiczne cele i dobrać sobie partnerów właściwych do ich realizacji. Są to cele niezmienne, których nie udało się jak widać zrealizować ani w 1980 roku, ani w 1989.

Niemcy nie będą rządzić nigdy Polską. Jeśli Zachód nie zrozumie tego i nie zmieni swojej mentalnej postawy oraz polityki wobec Polski doczeka się tutaj tego samego czego się doczekał w krajach Arabskich, radykalnej rewolucji!

Rosja nigdy nie będzie rządzić Polską. Jeśli Rosja nie zrozumie tego i nie zmieni swojej postawy wobec Polski może być pewna, że doczeka się tego samego co Zachód, tego czego się doczekała w 1980! Tyle, że teraz mamy już jasność.

USA nie wyżywi Polski tak jak nie mogła jej wyżywić Rosja.

Mogą nas próbować zabić, jak tego próbowali Niemcy.

Ale ani Niemcy, ani Rosja, ani USA nie mogą tutaj wygrać i nie wygrają.

Niepodległość i Wolność były mottem i genezą Powstania Styczniowego, tego powstania którego rocznicy Marionetkowy Rząd Polski i Marionetkowy Bananowy Prezydent Polski nie chce czcić.

Nie wątpcie dzisiejsi ciemiężyciele Polaków i  Polski, że po raz kolejny zrobimy co do nas należy.

Jestem przekonany, że Polska rewolucja obejdzie się bez jednego wystrzału. Bajki o tonach materiałów wybuchowych w magazynach Akademii Rolniczej w Krakowie zweryfikowała już Komisja Rektora tej uczelni i całkowicie zdementowała ten fakt. Nigdy nie było 2 ton środków wybuchowych w magazynach tej uczelni.Ta kolejna PROWOKACJA i MANIPULACJA również została więc obnażona. Teraz kolejne „działanie”/prowokacja: zaginęła  teściowa „Zamachowca”, a inny pracownik naukowy Akademii Rolniczej popełnił samobójstwo przez samospalenie. Czy polską rządzi Werwolf, CIA czy KGB?

Oto linki do filmu Anity Gargas. Mówią tu naukowcy polscy, którzy przerwali milczenie i swój współudział w farsie i kłamstwie. Uczynili to z rozsądku zdając sobie sprawę, że dłużej milczeć nie mogą, gdyż oznacza to nie tylko totalne ośmieszenie polskiej nauki, jej totalny blamaż, ale oznacza również ich współuczestnictwo w tym wielkim antypolskim kłamstwie. Uczynili to, bo zmusiła ich do tego sytuacja, zobowiązanie nauki do poszukiwania PRAWDY i tylko PRAWDY. Taka odwaga Polaków, taka determinacja w poszukiwaniu Prawdy i Wolności, odwaga, mimo zagrożenia podstawy bytu, bo przecież oni zależą od Państwa, od Administracji, od „Rządu” (i  właśnie z tego powodu przez dwa lata milczeli) powodują, że Polska była zawsze POLSKĄ. Takie działanie świata polskiej nauki będziemy zawsze w pełni popierać:

Anatomia Upadku 1/5

Miały miejsce wybuchy w powietrzu. Trajektoria lotu po rzekomym ścięciu pancernej brzozy jest niemożliwa do przyjęcia, a więc i cała teoria jest nie do przyjęcia. Wierzę profesorom z AGH, bo wiem, że jeśli coś takiego mówią, to jako pracownicy „państwowi” zależni całkowicie w swoich posadach i dotacjach od Państwa, są do tego absolutnie zmuszeni sytuacją. Nie mogą dalej tolerować ośmieszania polskiej nauki, ani stawiać się w roli „zdrajców” Polski.

Anatomia Upadku 2/5

W tej sprawie nadal giną ludzie. Dlaczego?!

Anatomia Upadku 3/5

W tej sprawie, tak samo jak w poprzedniej Smoleńskiej, jak w sprawie Auschwitz , Europa i USA chowa głowę w piasek. To znany schemat ich zachowania. Bądźmy pewni, że w razie czego zdradzą Polskę po raz kolejny.

Anatomia Upadku 4/5

Nigdy w życiu nie słyszałem takich kuriozalnych wypowiedzi na temat rozpoznania zwłok oraz badania miejsca katastrofy jak prokuratora Rzepy i prokuratora Seremeta na tym filmie.

Anatomia Upadku 5/5

Nigdy nie ułożono samolotu w całość tak jak to  się robi we wszystkich wypadkach lotniczych. To także jedyny wypadek lotniczy na świecie, w którym nie przebadano wraku! Jedyny w całych dziejach lotnictwa!

Skrajnie bezczelne zachowanie marionetkowych władz Polski w sprawie wyjaśnienia przyczyn tej katastrofy bierze się ze świadomości cichego poparcia dla tego spisku najważniejszych krajów Zachodu: USA. Niemiec, Wielkiej Brytanii i Francji. Użyłem słowa spisek. Tak, bo mogę nazywać tę katastrofę wypadkiem (może to jakieś pary paliwa wybuchły w skrzydle i przy kadłubie, co jednak nie usprawiedliwia matactw), mogę ją nazwać zamachem (bo jednak kilkaset próbek trotylu to dosyć dużo w świetle kontroli z psami „pirotechnikami” BORu przed odlotem), ale zachowanie polityków Europy i USA po tej katastrofie, ich zachowanie przez cały czas aż do dzisiaj, ich niechęć do wyjaśnienia sprawy i odkrycia prawdy o śmierci polskiego prezydenta, muszę nazwać w zgodzie z PRAWDĄ – SPISKIEM. Czy to wam coś przypomina?! Na przykład Katyń? Na przykład Auschwitz? Na przykład Jałtę? Na przykład „angielską” Enigmę? Na przykład Defiladę Zwycięstwa w Londynie? Na przykład międzywojenne kredyty dla Hitlera? Na przykład bomby zrzucone na Hiroszimę i Nagasaki? Tylko żywotne interesy PANÓW ŚWIATA mogły spowodować, że prawda dotycząca śmierci Niewolników została poświęcona na tym światowym ołtarzu hipokryzji.

Uzupełnienie 27-29 01 2013

Ponieważ życie uzupełnia naszą wiedzę o coraz to nowe odkrycia przedstawiamy nasze zdanie na temat kontrfilmu propagandowego zaprezentowanego na kanale National Geografic w dniu 27 01 2013 roku, którego kulisy co do powiązań i infiltracji przez rosyjskie służby odkrywa Gazeta Codzienna z dnia 29 01 2013. Moje zdanie co do tego wszystkiego załacząm na zakończenie tej sekwencji:

National Geografic i Putin

National Geografic nie jest wyrocznią. Chyba dla każdego dorosłego człowieka jest oczywiste, że jeśli nie bada się wraku i zabudowuje i przeoruje miejsce wypadku i nie przesłuchuje się świadków, którzy mówią na filmie Anity Gargas co widzieli, i nie słucha się analizy naukowej tylko uprawia się propagandę, to to nie może mieć rąk i nóg, i żadnego głębszego sensu poza jednym – matactwem. Kto pamięta tego typu gadki o Katyniu, że to tylko wymysły, że nigdy go nie było, itp itd – przez 50 lat PRLu te gadki słyszeliśmy w  TVP i radiu „polskim” i w polskich gazetach, to powinien ostrożnie podchodzić do “prawdy” rosyjskiej. A kto nie pamięta? Cóż, pozostaje mu słuchać starszych co pamiętają, albo uczyć się na własnych błędach. Film National Geografic – natychmiastowa odpowiedź propagandy opartej wyłącznie na wynikach MAKu! Brawo. To dobre dla Lemingów. Niech ktoś wyjaśni sensownie zeznania świadków, którzy to widzieli i stworzy lepszą teorię niż w filmie Anatomia upadku, bo jeśli idzie o pancerną brzozę, że tak nie było, to naukowo dowiedzione.
Nawet jeśli polegliby tam nasi “wrogowie” to naszym obowiązkiem jest dojść prawdy, a nie mataczyć aż się kurzy. Trzeba być ślepym żeby tego nie widzieć. Logikę i światopogląd naukowy stosujemy zawsze i wszędzie tam, gdzie nauka sięga i badamy naukowo wszystko co się da zbadać przy jej pomocy. Wiarę stosujemy tam gdzie nauka nie sięga i tylko tam.
W tym wypadku PISowcy stosują naukę a Platforma i MAK wiarę, bo ci drudzy naukowych argumentów nie potrafią przedstawić, ba nawet śladów nie potrafią zbadać, DNA ofiar także nie – to jakaś paranoja? Pomroczność Jasna?
Na razie możemy być pewni tyle, że mamy grube polsko-ruskie matactwo i albo wypadek – ale inny niż ten z brzozą, wypadek z wybuchami w skrzydle i wybuchem przy kadłubie – albo zamach. To wszystko. Wersja MAK nie polepszyła się i nie “posklejała lepiej” w związku z tym, że jakiś National Geografic nakręcił film oparty na raporcie MAKu.

Wyjątkowo to nierzetelne, bo skoro znali zeznania z filmu Gargas i obrazy tam przedstawione to powinni robiąc film dokumentalny tam pojechać i to sprawdzić i odnieść się do tego. Gdyby facet, który mówi u Gargas: “TAK WIDZIAŁEM WYBUCHY” – ODSZCZEKAŁ TO U NICH w National Geografic – TO MIELIBYŚMY przynajmniej DOWODY, że gość kręci albo że Gargas nakłamała!!! A TAK MAMY WIARĘ ETNICZNĄ PARU ANGOLI wyprodukowaną ZA FORSĘ PARU MOSKOLI.
Nie słyszałem, żeby tę sprawę badała jakaś międzynarodowa komisja? Chyba, że to komisja National Geografic, pisemka, które twierdzi, że Polskę założyli szwedzcy Wikingowie. Równie wiarygodna teza jak i ten film. No i jeszcze MAK się przedstawiał, że jest “międzynarodowy”, ale on to jest międzynarodowy tylko Między Narodami Sowieckiego Sojuza.
Bądźmy dorośli i nie dajmy się robić w konia cwaniakom od propagandy. Logika i fakty zamiast wiary. Wiara tylko w Boga, ale raczej nie w tego z Watykanu.
To nie jest sprawa Pisowska ani Platformerska, to co tam się stało w Smoleńsku, to nawet nie jest też sprawa polska, to sprawa ludzka, i każdemu hipokrycie z Zachodu powinno także zależeć, żeby się dowiedzieć w jaki sposób naprawdę zginęli ci ludzie, a tym bardziej każdemu, hipokrycie z Polski. Oczywiście każdemu kto jest człowiekiem. Yetisyny nie chcą takich rzeczy wiedzieć.
Gdybyśmy polegali na Autorytecie Zachodu w tych sprawach, to świat do dzisiaj nie wiedziałby, że miał miejsce holocaust w Auschwitz.
Uczcie się, uczmy się wszyscy, mistrzem tych ludzi była propaganda goebelsowska i stalinowska razem wzięte – tam są źródła naukowe tych metod rządzenia.

Żebyście mieli pojęcie o skali zakłamania przeszłości i teraźniejszości dobrze się jest dowiedzieć czegoś o wiedzy jaką czerpiecie o przeszłości z filmów polskich i z polskiej literatury. To co tutaj jest powiedziane to absolutna prawda o polskim kinie czyli filmie fabularnym w latach 1945 – 2012 oraz o polskiej literaturze i filmie dokumentalnym w latach 1945 – 1990. Literatura po roku 1990 wyzwoliła się, bo wydanie książki jest tańsze niż produkcja filmu fabularnego – filmy fabularne produkowane są nadal wyłącznie przez dotacje Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej – instytucji rządowej. Od roku 1990 zaczęły się pojawiać pierwsze filmy dokumentalne bez dotacji , za całkiem prywatne pieniądze. Do dzisiaj są to produkcje bardzo nieliczne. Agencja Crackfilm w której pracowałem jako Dyrektor produkcji Filmowej, zbankrutowała produkując filmy dokumentalne, których TVP nie chciała następnie kupować, bo nie odpowiadały jej „treści” tych filmów. Być może w tej chwili dopiero, kiedy powstanie Telewizja Republika będzie istnieć pierwsza (po Trwam) niezależna telewizja Pozainternetowa.

Mój scenariusz filmu „Trzy dni bez wyroku” w roku 1991 dokładnie przechodził prawie taką samą procedurę o jakiej jest mowa w tym filmie: Kierownictwo Zespołu Oko decydowało, kiedy film będzie skierowany do produkcji – poprawki trwały dokąd nie zaakceptowali ich szefowie.  Do tego stopnia „zmienili cenzorsko” pierwszych 25 minut filmu tzw. ekspozycję, że zmieniło to wymowę tego filmu. Mogłem pisać dalej scenariusze i kręcić filmy pod ich dyktando, dostałem od nich kolejne propozycje na trzy inne produkcje, bo film był bardzo dobry mimo ich ingerencji w scenariusz, ale udział w MANIPULACJI, PROPAGANDZIE i KŁAMSTWIE nie odpowiadał mi.

Te filmy są wciąż pokazywane przez wszystkie kanały telewizyjne i przedstawiane jako dzieła sztuki, są to owszem wielkie dzieła, ale propagandy i manipulacji. One kształtują świadomość młodych Polaków, zakłamują przeszłość. Krzysztof Bosak i Wojciech Has to naprawdę wielkie postacie polskiego kina – wielkie przez uczciwość. Jaką świadomość może ukształtować film „Katyń” Andrzeja Wajdy, czy jego film „Wałęsa”? Żyjemy w PRL BIS!!!

Warto też za dzisiejszą „moją ulubioną” (dopóki nie mamy swojej gazety codziennej jesteśmy zdani na lepiej zorganizowanych) Gazetą Codzienną zważyć kogo słuchamy i co nam mają do powiedzenia ważne autorytety dziennikarstwa w TVN, GW i z innych mediów masowych, czyli nosicielami jakich „ideałów” są:

III RP i jej kadry 1III RP i jej kadry 2

Tym piewcom medialnym „obcych” niepolskich bądź antypolskich poglądów przydałoby się otrzeźwienie, bowiem być może nie mają oni nawet świadomości ( to moja osobista próba wytłumaczenia ich zachowania na ich korzyść, bo każda Świadomość Osobowa jest według mnie bezcenna i należy ją „ratować”), że uprawiają ową propagandę jako Lemingi, mięso armatnie Obcych.  Kontynuują oni dzisiaj kiedy nie są do tego zmuszeni, drogę światopoglądową swoich rodziców i krewnych, którzy być może byli do tego zmuszeni warunkami historycznymi i dramatem wojennym oraz niewolą, jaką nam po II Wojnie zafundowano. Moje drogie dziennikarskie Lemingi, tamte warunki ustały i nadchodzi wolność. Zmądrzejcie! Powyższe konstatacje mają ważną wymowę, o wiele ważniejszą niż to wynika z treści niniejszego artykułu. Prawdziwe motywy ich postępowania (owych dziennikarskich Lemingów i Yetisynów) ukażemy w artykule „Fala Czasu Zero a Jednoczesność i Wieczność”, który się tutaj ukaże 31 stycznia 2013 (31 01 13).

Teraz pora na kilka słów przypomnienia o tym, że Polacy nie cofają się nigdy, nawet w sytuacji kompletnie beznadziejnej, kilka słów o tak „niewygodnym” władzy Powstaniu Styczniowym, równie „niewygodnym” jak Powstanie Warszawskie.

Powstanie nie musi oznaczać harcowania z bronią. Może ono oznaczać powszechny bezterminowy strajk, jak w 1980 roku, może oznaczać też drogę jaką obrał niegdyś Gandhi. Ponieważ wiemy już doskonale Kto jest KTO, będzie to tym razem sposób aż do bólu skuteczny i konsekwentny.

Podział_terytorialny_Rzeczypospolitej_1863Takie państwo i taką administrację widzieli Powstańcy Styczniowi i takie je ustanowili. Zatem nawet przez chwilę nie myślcie kategoriami tej nędznej marionetkowej obecnej Polski. Dziwię się tylko jednemu, że przyszło im do głowy zrobić województwo kijowskie bez Kijowa – kolebki Słowiańskiej Rusi, która według koncepcji miała być częścią Triumwiratu – Rzeczpospolitej Trojga Narodów. Dzisiaj Rzeczpospolita Trojga Narodów jest bliższa realizacji niż się to komuś może wydawać. [kliknij, powiększ]

z Wikipedii:

Powstanie styczniowe

– polskie powstanie narodowe przeciwko Imperium Rosyjskiemu, ogłoszone manifestem 22 stycznia 1863 wydanym w Warszawie przez Tymczasowy Rząd Narodowy, spowodowane narastającym rosyjskim terrorem wobec polskiego biernego oporu. Wybuchło 22 stycznia 1863 w Królestwie Polskim i 1 lutego 1863 w byłym Wielkim Księstwie Litewskim, trwało do jesieni 1864[c]. Zasięgiem objęło tylko zabór rosyjski: Królestwo Polskie oraz ziemie zabrane – Litwę, Białoruś i część Ukrainy.

Było największym polskim powstaniem narodowym, spotkało się z poparciem międzynarodowej opinii publicznej. Miało charakter wojny partyzanckiej, w której stoczono ok. 1200 bitew i potyczek. Mimo początkowych sukcesów zakończyło się klęską powstańców, z których kilkadziesiąt tysięcy zostało zabitych w walkach, blisko 1 tys. straconych, ok. 38 tys. skazanych na katorgę lub zesłanych na Syberię, a ok. 10 tys. wyemigrowało[2]. Wilno zostało spacyfikowane przez oddziały Murawjowa Wieszatiela.

Po upadku powstania Kraj i Litwa pogrążyły się w żałobie narodowej. W roku 1867 zniesiono autonomię Królestwa Polskiego, jego nazwę i budżet, w 1869 zlikwidowano Szkołę Główną Warszawską, w latach 1869–1870 setkom miast wspierających powstanie odebrano prawa miejskie doprowadzając je tym samym do upadku, w roku 1874 zniesiono urząd namiestnika, w 1886 zlikwidowano Bank Polski. Skasowano klasztory katolickie w Królestwie, skonfiskowano ok. 1600 majątków ziemskich i rozpoczęto intensywną rusyfikację ziem polskich. Po stłumieniu powstania znaczna część społeczeństwa Królestwa i Litwy uznała dalszą walkę zbrojną z zaborcą rosyjskim za bezcelową i zwróciła się ku pracy organicznej.

Powstanie przyczyniło się do korzystniejszego niż w dwóch pozostałych zaborach uwłaszczenia chłopów. Pozostawiło trwały ślad w polskiej literaturze (Orzeszkowa – Nad Niemnem, Dąbrowska – Noce i dnie, Żeromski – Wierna rzeka) i sztuce (Grottger – Polonia i Lithuania, Matejko – Polonia) XIX i XX wieku w kraju, na Litwie i na Białorusi.

Organizacje spiskowe

Przegrana Rosji w wojnie krymskiej odsłoniła jej wewnętrzną słabość. Skłoniło to cara Aleksandra II Romanowa do przeprowadzenia pewnych reform ustrojowych.

Polacy odczytali to jako objaw słabości rosyjskiego samodzierżawia i rozpoczęli przygotowania do wybuchu nowego powstania. Pierwsze polskie organizacje spiskowe powstawały na terenie prowincji zabranych już od początku 1856. Na Uniwersytecie Kijowskim utworzono tzw. ‚Ogół’, z którego wyłonił się bardziej zakonspirowany Związek Trojnicki. Związek szukał kontaktów z młodzieżą na terenach wszystkich trzech zaborów i opowiadał się za powstaniem. Drugim ośrodkiem, w którym rozwinęły się polskie organizacje konspiracyjne był Petersburg. Najważniejszą komórkę konspiracyjną powołali tam oficerowie studiujący w Akademii Sztabu Generalnego. Koło Oficerów Polskich w Petersburgu założył Zygmunt Sierakowski. Po jego odejściu, kierownictwo przejął Jarosław Dąbrowski. W 1857 powstała w Warszawie Akademia Medyko-Chirurgiczna i od razu wśród jej studentów zaczęły tworzyć się konspiracyjne kółka młodzieżowe. Kółka takie powstały też w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych. W maju 1858 do Warszawy przybył z Kijowa Narcyz Jankowski, który założył w środowisku akademickim kilka tajnych kółek, a następnie zaczął je integrować i prowadzić potajemne szkolenia wojskowe. W 1859 zebrała się kapituła organizacji Czerwonych, przygotowując plany wybuchu powstania. W 1861 dzięki staraniom Ludwika Mierosławskiego założono w Genui Polską Szkołę Wojskową, przeniesioną w później do Cuneo, a jej przeszło 200 słuchaczy miało stanowić kadry powstania[3].

Manifestacje patriotyczne i żałoba narodowa

Information icon.svg Osobne artykuły: Pięciu poległych, Manifestacja Jedności Rzeczypospolitej Obojga Narodów w Kownie w 1861 r. i Manifestacja Jedności Rzeczypospolitej Obojga Narodów w Horodle w 1861 r..

11 czerwca 1860 w Warszawie odbyła się pierwsza od 30 lat wielka manifestacja patriotyczna zorganizowana w związku z pogrzebem wdowy po bohaterze powstania listopadowego generale Józefie Sowińskim.

W październiku 1860 w czasie warszawskiego zjazdu monarchów przeszkodzono iluminacjom i balom towarzyszącym konferencji, a na przedstawieniu galowym w Teatrze Wielkim fotele oblano cuchnącym płynem. Akcją tą kierował Franciszek Godlewski.

29 listopada 1860, w rocznicę Nocy Listopadowej zorganizowano kolejną wielką manifestację i odśpiewano pieśń skomponowaną niegdyś przez Alojzego Felińskiego na cześć cara Aleksandra I, zmieniając jej refren na: Ojczyznę wolną racz nam wrócić Panie. Irytującą władze rosyjskie pieśń śpiewano następnie przy okazji wszystkich manifestacji. Wobec nasilających się wystąpień ludności Warszawy, car Aleksander II zdecydowany był zastosować najsurowsze represje i w wypadku większych demonstracji ulicznych miasto miało zostać zbombardowane z Cytadeli.

25 lutego 1861 wojsko rosyjskie rozpędziło demonstrację przeprowadzoną w 30. rocznicę bitwy o Olszynkę Grochowską.

Information icon.svg Osobny artykuł: Masakry w Warszawie 1861.

27 lutego na Krakowskim Przedmieściu od salwy rosyjskiej padło pięciu manifestantów. Wydarzenia te skłoniły obradujące na Zamku Królewskim Towarzystwo Rolnicze do przyjęcia uchwały o uwłaszczeniu chłopów. Zbulwersowane tymi wydarzeniami mieszczaństwo warszawskie utworzyło Delegację Miejską, pod przewodnictwem bankiera Leopolda Kronenberga, która złożyła adres do cara, w którym domagano się poszanowania wolności obywateli Królestwa Polskiego.

2 marca pogrzeb pięciu poległych na Cmentarzu Powązkowskim przeistoczył się w wielką manifestację solidarności wszystkich stanów Królestwa. Wydarzenia w Warszawie odbiły się szerokim echem na prowincji. W wielu miastach ludność przepędziła skorumpowanych urzędników, na co władze nie zawsze mogły reagować, gdyż wojska ściągnięte zostały z prowincji do Warszawy. Organizowano demonstracje i nabożeństwa żałobne za pomordowanych. Chłopi zaprzestali odrabiania pańszczyzny.

27 marca dzięki protekcji prokuratora generalnego neofity Juliusza Enocha margrabia Aleksander Wielopolski został mianowany dyrektorem głównym prezydującym w Komisji Rządowej Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Zdecydowany był rozwiązać Towarzystwo Rolnicze i Delegację Miejską oraz podjąć represje wobec konspiracji narodowej przy jednoczesnym równouprawnieniu ludności żydowskiej. W nocy z 7 na 8 kwietnia Aleksander Wielopolski przedłożył do podpisu namiestnikowi gen. Michaiłowi Gorczakowowi opracowaną przez siebie „ustawę o zbiegowiskach”, dopuszczającą użycie siły zbrojnej wobec ludności cywilnej[4].

Już 8 kwietnia na Placu Zamkowym Rosjanie pokazali swoje prawdziwe intencje, gdy ostrzelali bezbronny tłum. Zginęło 100 osób a kilkaset zostało rannych[d]. Pod koniec maja 1861 zmarł na apopleksję namiestnik Królestwa Polskiego gen. Michaił Gorczakow – jego następcą został Nikołaj Suchozanet, który wprowadził jeszcze większe represje. Można było zostać aresztowanym nawet za noszenie stroju narodowego lub śpiewanie pieśni patriotycznych.

Dla pacyfikacji nastrojów car Aleksander II zmuszony był poczynić pewne ustępstwa. 18 czerwca ogłoszono 4 ukazy carskie datowane na 5 czerwca. Reaktywowano Radę Stanu, powoływano pochodzące z wyborów rady miejskie w 28 miastach, powiatowe w każdym z 39 powiatów, tworzono rady gubernialne składające się z członków delegowanych przez rady powiatowe[5].

Przejściowe złagodzenie przez władze represji na okres wyborów przyniosło zwiększenie fali demonstracji patriotycznych. Organizowano je w wielu miejscowościach Królestwa, Litwy, Rusi, Galicji. 12 sierpnia odbyła się wielotysięczna manifestacja w Kownie. 18 sierpnia wojsko rosyjskie siłą rozproszyło demonstrację na przedmieściach Wilna na Pohulance, było wielu rannych. 26 sierpnia ma miejsce demonstracja patriotyczna w Grodnie, w ostatniej chwili uniknięto przelewu krwi. 3 września gubernator Władymir Nazimow wprowadził stan wojenny w kilkunastu powiatach podległych sobie guberni. 23 września rozpoczęły się w Królestwie Polskim wybory samorządowe.[6]. 10 października, w 448 rocznicę podpisania unii horodelskiej, zorganizowano demonstrację w Horodle, w której wzięły udział tłumy zgromadzone na obu brzegach Bugu. W tym samym dniu z udziałem wielu tysięcy ludzi odbył się w Warszawie demonstracyjny pogrzeb arcybiskupa warszawskiego Antoniego Melchiora Fijałkowskiego, który był zwolennikiem ruchu patriotycznego. W kondukcie niesiono herby Polski i Litwy oraz okryte krepą insygnia królewskie: berło i dwie korony[7]. Cesarz Aleksander II wysłał 11 października telegram do namiestnika Lamberta: jeżeli wybory w Warszawie ukończone, nie zwlekając ogłosić stan wojenny[8].

Po serii krwawo stłumionych manifestacji patriotycznych w roku 1861, kościół katolicki ogłosił żałobę narodową.

Organizacja Narodowa czerwonych

W latach 1861–1862 w Królestwie Polskim Polacy coraz bardziej domagali się reform agrarnych, demokratyzacji władzy i niezawisłości państwa od Rosji. W tej sytuacji radykalne ugrupowanie patriotyczne, zwane czerwonymi, opowiadało się za podjęciem otwartej walki i przystąpiło do przygotowywania powstania. W końcu 1862 r. konspiracja czerwonych obejmowała ok. 20–25 tys. członków i planowała przeprowadzenie insurekcji wiosną 1863 roku. Spiskiem kierował Komitet Centralny Narodowy, pod przewodnictwem gen. Jarosława Dąbrowskiego. Na ziemiach Rzeczypospolitej Komitet Centralny Narodowy powołał w lipcu 1862 roku Organizację Narodową, obejmującą zabory: rosyjski, pruski i austriacki, której zadaniem miało być przygotowanie powstania i odbudowa niepodległego państwa polskiego w granicach z 1771 roku[10]. Organizacja Narodowa w Królestwie Polskim liczyła w końcu listopada 1862 roku 20 tysięcy członków zaprzysiężonych, w samej Warszawie 8 tysięcy. Przywrócono podział administracyjny Królestwa Polskiego sprzed 1845 roku na osiem województw: województwo augustowskie, kaliskie, krakowskie, lubelskie, mazowieckie, płockie, podlaskie, sandomierskie. Na czele województw stali naczelnicy wojewódzcy, na czele powiatów naczelnicy powiatowi, okręgiem zarządzał okręgowy. Byli także naczelnicy miast. Kadry konspiracyjne podzielono na dziesiątki i setki jako zalążek przyszłej armii narodowej. Do spisku przystąpiło duchowieństwo rzymskokatolickie. W grudniu 1862 roku utworzono w Komitecie Centralnym Narodowym Komisję Interesów Duchownych i Opieki nad Ludem[11].

Organizacja białych

Odrębnie rozwijała się ogólnokrajowa niepodległościowa konspiracja białych, grupująca ziemiaństwo, arystokrację i bogate warstwy mieszczaństwa. Biali byli zwolennikami pracy organicznej, wymuszania na państwach zaborczych koncesji i praw autonomii, krzewienie oświaty, rozbudzanie świadomości narodowej, walkę zbrojną o niepodległość odkładali na czas sprzyjający.

Korzystając ze współpracy korespondentów i mężów zaufania Towarzystwa Rolniczego utworzyli oni sieć swych placówek w całym Królestwie Polskim, a także na Litwie i Ukrainie. Władze białych pochodziły z wyborów, przeprowadzanych w województwach, powiatach i okręgach. Na czele organizacji stała Dyrekcja Wiejska, która utworzyła stanowiska mianowanych przez siebie komisarzy wojewódzkich, do zadań których należało nadzorowanie działalności członków organizacji białych w terenie. Najwyższą władzą białych był Zjazd Wojewódzki mężów zaufania[12].

po więcej odsyłam do Wikipedii do hasła Powstanie Styczniowe

Pamiętajcie wszyscy chłopi polscy, że to Powstanie ze stycznia 1863 roku doprowadziło do wyzwolenia 90% społeczeństwa Polski i Rosji z Niewoli Pańszczyzny, czyli z niewolniczej pracy na rzecz Panów!

Panów ustanowionych w plemiennym do 966 roku państwie polskim przez feudalizm wniesiony do Polski przez Chrześcijaństwo głównego nosiciela post-rzymskiej idei „porządku społecznego”, czyli systemu Pan – Niewolnik.

Głównym narzędziem i organizacją krzewiącą ten „porządek” był i jest Kościół Katolicki i Kościół Prawosławny, które zadbały by polscy chłopi pozostali przez niemal 1000 lat  N I E P I Ś M I E N N I!

Adam Smoliński – Czy obecni Germanie to też Ariowie?

Posted in nauka, Słowianie, Wiara Przyrody by bialczynski on 19 Styczeń 2013

Jeszcze jedna sprawa mnie intryguje i nie daje spokoju.

Zgodnie z zakładaną tezą – udowodnioną przez genetykę i językoznawstwo:

  1. Jeżeli haplogrupa R1a wyodrębniła się około 20 – 18 tys. lat temu, w okolicach Ałtaju.
  2. Jeżeli lud hg R1a, ok. 13 – 10 tys. lat temu, przeszedł środkową Azją w okolice północnych brzegów Morza Czarnego. Tu spotkał ludy Staroeuropejskiej hg I1 i I2 oraz razem z nimi zaczęli tworzyć kulturę Prasłowian oraz język Prasłowiański. Północna Europa – do Karpat, północna Azja – do południowego Uralu, były zajęte lodowcem kontynentalnym.

zasięg zlodowaceniazasieg_zlodowacenia –

Ludy hg R1a + I2 + I1, wspólnie podjęły ekspansję terenów południowej Europy (nie

objętej lądolodem) oraz Małej Azji.

  1. Jeżeli, w tym samym czasie, część ludu hg R1a, z okolic Ałtaju poszła na południe, w kierunku Indii oraz z tamtejszymi ludami rozpoczęli tworzyć kulturę Pradrawidyjską.
  2. Jeżeli, ok. 17 – 16 tys. lat temu, wyodrębniła się w okolicach Ałtaju haplogrupa R1b oraz następnie lud ten poszedł na południe Azji, w kierunku obecnego Iranu. Następnie, lud ten przeszedł przez Małą Azję, Cieśninę Bosfor, południem Alp i dotarł do obecnej Francji (ok. 5 – 4 tys. lat temu). Po drodze i na terenie obecnej Francji, lud hg R1b napotkał ludy Staroeuropejskiej hg I1 i I2 oraz razem z nimi zaczął tworzyć kulturę Praceltów.
  3. Jeżeli ludy haplogrup R1a oraz R1b, na terenie okolic Ałtaju, posługiwały się tym samym językiem oraz język ten zachowały przez długi czas mimo rozejścia się w różne kierunki świata. Prajęzyk ten nazwano Indoeuropejskim, z którego ma się wywodzić większość języków europejskich. Z założeniem, że lud hg I1 i I2, posiadając własny język (nieindoeuropejski), miał ogromny wpływ na tworzenie się języków kultur Prasłowian i Praceltów.
  4. Jeżeli (ok. 9 – 8 tyś. lat temu) ustępujący lądolód, pozwolił ludom hg R1a + I2 + I1 (Prasłowian) na ekspansję w kierunku północnym Europy (Białego Lądu), do Bałtyku (Błotyku) i dalej do Skandynawii (Skonu Nawii – miejsca skonania). W czasie tym, lud ten, osiedlił się na dobre, zajmując środkową, zachodnią oraz część wschodniej Europy. Ekspansja w głąb północnej Azji była jeszcze nie możliwa, lądolód dłużej tam topniał. Następnie, lud ten, na nowych terenach, zaczął tworzyć nowe kultury, lecz nadal oparte na kulturze Prasłowiańskiej, z nad Morza Czarnego.
  5. Jeżeli, ok. 6 tyś. lat temu, ocieplenie klimatu północnej Azji pozwoliło na ekspansję i część ludu hg R1a + I2 (już Prasłowian) wywędrowało ze środka Europy w kierunku północnej i środkowej Azji, tworząc na południu Uralu ośrodki takie, jak Arkaim (Arka Jama – Jama Arki). Lud ten nazywał siebie Ariami – Szlachetnymi. W następstwie zmian klimatu, lud ten przesiedlił się na południe Azji, tworząc takie ośrodki jak Gonur, a następnie rozpoczął ekspansję w kierunku rzeki Indus i drawidyjskich Indii. Nacierający lud, nadal nazywał siebie Ariami (zanotował to język i starożytna literatura Sanskrytu). Do dzisiaj ludność Indii wie, kto to byli i są Ariowie. Znam to z własnego doświadczenia, jakie wrażenie robi miano – Aria.
  6. Jeżeli lud hg R1b wkroczył do Europy południowej i zachodniej, ok. 1000 lat później po ekspansji ludu hg R1a na te tereny oraz już po wyjściu części Prasłowian do Azji. Lud hg R1b napotkawszy w Europie lud hg I1, stworzył z nimi kulturę Celtycką (Skiełtów – Galów).


    1. Jeżeli te powyższe punkty są prawdziwe i są udowodnione oraz udowodnialne przez inne źródła, to obecne nazywanie większości języków europejskich – indoeuropejskimi jest prawidłowe. Języki te posiadają swoje jedno praźródło w postaci prajęzyka haplogrupy R, z nad ałtajskich okolic Azji. Ten prajęzyk rozprzestrzenił się poprzez ekspansję hg R1a, a następnie hg R1b. Prajęzyk hg R, po spotkaniu w Europie z językiem hg I, otrzymał nową jakość w postaci dwóch różnych języków – Prasłowiańskiego oraz Praceltyciego.
    1. Jeżeli tylko grupa ludu hg R1a + I2 (Prasłowian), która wywędrowała ze Środkowej Europy w kierunku Azji Środkowej, nazywała siebie Ariami, to miano Aria było nazwą własną ludu hg R1a + I2 (Prasłowian), głównie z Europy Środkowej.

Zatem, jeżeli w czasie wyjścia części Prasłowian w kierunku Azji, w Europie nie było jeszcze Celtów, to nazywanie Celtów ludem aryjskim jest nie prawidłowe. Celtowie w tym czasie nie znali tej nazwy, a więc sami siebie też tak nie mogli nazywać. Podobnie, rzecz się ma z Germanami (w ujęciu współczesnym). W ujęciu współczesnym, Germanie, jako lud hg R1a + I1 + R1b powstał ok. 1,5 lat po wkroczeniu Celtów do Europy. Można jedynie mówić, że w pewnym sensie, współcześni Germanie powstali ze zmieszania z Aryjczykami.

Zatem jedynym ludem, który ma prawo mówić, że są potomkami Ariów, są Słowianie. Mieszanka hg R1a + I2, posługująca się językiem słowiańskim. Język słowiański jest językiem indoeuropejskim, a jednocześnie językiem Ariów, czyli językiem aryjskim. Inne języki indoeuropejskie niż słowiański, już nie są językami aryjskimi, lecz są tylko z nim spokrewnione.

Zatem, Niemcy, Anglicy, Francuzi, Hiszpanie, Norwedzy, Szwedzi nie są stricte Aryjczykami, a jedynie są z nimi spokrewnieni poprzez zmieszanie.

Pojęcie o aryjskości Germanów (Niemców, Anglików, Norwegów, Szwedów) powstało pod koniec XIX w. i na początku XX w. Nowo powstające państwo niemieckie usilnie poszukiwało mitu założycielskiego. Powracający z Indii geografowie niemieccy, przywieźli informacje o mitach krążących wśród hindusów. Mity i starożytna literatura hinduska informowała, że w zamierzchłych czasach Indie podbił szlachetny lud o imieniu Ariowie.

Lud ten pochodził z dalekiego zachodu i stworzył w Indiach wspaniałą cywilizację. Stworzył on również starożytny język Indii – sanskryt, który powstał na podstawie języka Ariów. Badania językoznawcze szybko potwierdziły zbieżność sanskrytu z językami germańskimi, a zwłaszcza z językiem niemieckim. Języka słowiańskiego w tych badaniach nie brano pod uwagę, w mniemaniu badaczy był to język barbarzyński. Tylko języki germańskie mogły nieść cywilizację.

W tym czasie, największe i najbogatsze ośrodki badawcze, znajdowały się w Berlinie. Propaganda pruska – niemiecka szybko podjęła temat Ariów i wypromowała przekonanie, że Ariami byli Germanie i jest to najszlachetniejsza krew, najszlachetniejsza rasa, Rasa Panów Świata. Dodatkowo propagandę podsyciły doniesienia Heleny Pietrowny Bławackiej o tajemniczej krainie w Tybecie – Szambali.

Temat aryjskości Germanów i wyższości tej rasy panów, podjęła propaganda hitlerowska.

III Rzesza wysyłała do Tybetu i Indii ekspedycje badaczy, które miały potwierdzić powyższą tezę. Anglikom, Norwegom, Szwedom, widzącym siebie jako Germanów, bardzo odpowiadała teza wyższości rasy aryskiej – rasy panów świata. Teza ta zawsze wspierała i uzasadniała wszelkie działania „narodów germańskich”.

Dzięki propagandzie hitlerowskiej, po II wojnie św., wszyscy lgnęli do idei aryjskości narodów germańskich.

Dopiero później okazało się z badań językoznawczych, że język słowiański również jest językiem indoeuropejskim i to językiem najstarszym wśród nich.

Genetyka XXI w. niestety zweryfikowały wszystkie tezy o aryjskości Germanów i o ich rasie panów. Germanie (w rozumieniu współczesnym) okazali się po prostu mieszańcami i to jeszcze z tak przez nich znienawidzoną rasą hebrajskiej hg J. Okazuje się, że coś takiego jak rasa Germanów nigdy nie istniało oraz tym bardziej coś takiego jak lud germański nie był w Tybecie i Indiach jako Ariowie. Genetyka XXI w. wręcz wskazała, iż lud o mianie Ariowie, który podbił Indie, to lud hg R1a – Słowianie.

Zatem, tylko Słowianie, albo przede wszystkim Słowianie mają pełne prawo do aryjskości i miana Ariów. Pomijając oczywiście wszelkie wypociny badaczy niemieckich o wyższości rasy panów.


Adam Smoliński

Tagged with: ,

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.

Dołącz do 956 obserwujących.