białczyński

Wywiad-wykład o Słowiańszczyźnie dla polskiego Radia Islanders z Londynu w UK. (część 1 i 2)

Słowiańska Mitologia dla dzieci z ZSRR (1969) – Wowka w Trzydziewiętnym Carstwie

Posted in Mitologia Słowiańska, sztuka, Słowianie by bialczynski on 1 Lipiec 2015

Ryszard Wincenty Berwiński (1819 – 1879) – Strażnik Wiary Słowian – II Starosłowiańska Świątynia Światła Świata (Warszawa – Poznań)


ryszard-berwinski

Skończyłem jednak patriotycznie,

Skończyłem czysto po polsku –

Bo nie skończyłem!

Ryszard W. Berwiński, Don Juan poznański.

Z WIKI

Ryszard Wincenty Berwiński (ur. 28 lutego 1819 w Polwicy pod Zaniemyślem, zm. 19 listopada 1879 w Stambule) – poeta polski tworzący w okresie romantyzmu, związany z Wielkopolską, członek Towarzystwa Literacko-Słowiańskiego we Wrocławiu, tłumacz (z języka czeskiego), folklorysta.

 

Kształcił się w gimnazjach Leszna i Wrocławia. W latach 1840–1843 studiował w Berlinie. Po studiach wędrował po Wielkopolsce zajmując się także działalnością konspiracyjną. W 1843 roku zamieszkał w Poznaniu, skąd działał jako galicyjski emisariusz propagujący powstanie i zniesienie pańszczyzny, przez co w 1845 został aresztowany. Lata 1845–1847 spędził w więzieniu w Wiśniczu, a później przebywał w Berlinie w więzieniu w Moabicie. Z powodu lewicowych poglądów wstąpił do Komitetu Narodowego i brał udział w Wielkopolskiej Wiośnie Ludów oraz w walkach w Krakowie, uczestniczył w Zjeździe Słowiańskim w Pradze. Współpracował też z poznańską Gazetą Polską.

Na przełomie lat 1850–1851 lekarze stwierdzili u niego chorobę nerwową, której w latach następnych poddał się leczeniu. Ponownie zamieszkał w Poznaniu i wrócił do działalności politycznej, zostając posłem na sejm pruski. Na wieść o wojnie krymskiej złożył mandat i wyjechał do Paryża, a później do Konstantynopola z ramienia Hôtel Lambert.

W 1855, podczas pobytu w Konstantynopolu, przystąpił do kozaków sułtańskich Sadyka Paszy (Michała Czajkowskiego), następnie od końca wojny krymskiej służył w 2. pułku dragonów osmańskich. Pod przybranym nazwiskiem Wekil Jazbary zakończył służbę wojskową w 1871 r.

W roku 1879 zmarł w nędzy i zapomnieniu. Ma swoja ulicę m.in. w Poznaniu i w Krakowie na Azorach, w Bydgoszczy, w Ślesinie oraz plac w Kargowej (woj.lubuskie).

Ryszard Berwiński był jednym z ważniejszych poetów wielkopolskich doby romantyzmu. Debiutował w 1836 w czasopiśmie „Przyjaciel Ludu” zapisami folklorystycznymi. Jego prace odzwierciedlały duży wpływ regionalizmu wielkopolskiego, a w późniejszym okresie kultury Półwyspu Bałkańskiego. Berwiński, wraz z innymi twórcami o zainteresowaniach słowiańskich, wprowadził do literatury polskiego romantyzmu historyczne motywy wielkopolskie i miejsca, takie jak Gopło czy Kruszwica, podczas gdy wcześniej dominowały tradycje kresowe i litewskie (np. u Adama Mickiewicza).

Ważniejsze utwory

  • Bogunka na Gople (1840) – pieśń. Tytułowa Bogunka to przemieniona dziewczyna, siostra trzech pomordowanych wzajem braci. Gopło ukazane zostało mitycznie, podobnie jak w Balladynie Słowackiego. Wstęp do utworu ma formę pieśni śpiewanej przez słowiańskiego guślarza Bojana (postać zaczerpnięta ze Słowa o wyprawie Igora). Pieśń w dużym stopniu napisana jest heksametrem polskim, wzorowanym na Powieści wajdeloty z Kondrada Wallenroda. Dalej proza utworu jest często archaizowana i rytmizowana.
  • Don Juan Poznański. Poemat bez końca. (1844) – utwór zainspirowany Don Juanem George Byrona, będący jego parodią. Bohater poematu to marny szlachcic zabawiający się butelką i kartami. Utwór zawiera liczne dygresje, będące potyczkami ideologicznymi z opinią publiczną, przyszłymi czytelnikami, mitami literackimi i narodowymi oraz życiem społecznym w ówczesnej Wielkopolsce.
  • Parabaza do „Don Juana poznańskiego” (1844) – utwór, podobnie jak Don Juan, traktujący ironicznie i krytycznie polskie społeczeństwo i wady narodowe.
  • Marsz w przyszłość (1844) – wiersz należący do liryki rewolucyjnej, podmiot zbiorowy utworu to gromada ludzka, świadoma trudów, ale i pewna osiągnięcia celów jak równość społeczna.

Publikacje

  • Powieści wielko-polskie, Wrocław 1840. Wersja cyfrowa
  • Studia o literaturze ludowej ze stanowiska historycznej i naukowej krytyki, t. 1–2, Poznań 1854. Tom I, Tom II w PBI
  • Wybór pism Wersja cyfrowa

 

  • Marek Rezler: Sylwetki zasłużonych poznaniaków. Biogramy historyczne. W: Wielka Księga Miasta Poznania. Wyd. 1. Poznań: Dom Wydawniczy „Koziołki Poznańskie”, 1994, s. 730. ISBN 83-901625-0-4.
  • Alina Witkowska, Ryszard Przybylski: Romantyzm. Wyd. VIII – 3 dodruk. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009, s. 23, 439, 456-457, 478-479, 660-661, seria: Wielka Historia Literatury Polskiej. ISBN 978-83-01-13848-6.

 

  • Wisława Knapowska, w: Polski Słownik Biograficzny. T. 1. Kraków: Polska Akademia Umiejętności – Skład Główny w Księgarniach Gebethnera i Wolffa, 1935, s. 471–473. Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989, ISBN 83-04-03484-0

berwinskiryszardwinc1819

Dodajmy od siebie

 Zaczął też publikować pierwsze teksty w organicznikowsko-folklorystycznym piśmie „Przyjaciel Ludu”. Do tego pisma pisali też m.in. Marceli Motty, hr. Edward Raczyński, poeta Franciszek Morawski, dziennikarz Antoni Woykowski i historyk Józef Łukaszewicz. Pierwsze publicystyczne próby Berwińskiego dotyczyły głównie folkloru i opisów krajoznawczych okolic Zaniemyśla. Interesował się też przeszłością tego regionu.W 1837 roku Ryszard Wincenty rozpoczął studia na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Wrocławskiego. Na uczelni tej związał się z Towarzystwem Literacko-Słowiańskim, które stawiało sobie za cel studiowanie języków, historii i literatur słowiańskich. Odbył także, popularną wśród romantyków, „narodową pielgrzymkę” po ziemiach wielkopolskich, poznając życie ludu wiejskiego. W tym czasie rodziły się jego postępowe i demokratyczne poglądy społeczno-polityczne. Jak wielu działaczy tego okresu, wierzył w potęgę ludu. Uważał, że chłopstwo będzie wiodącą siłą, dzięki któremu naród i państwo się odrodzi. Na studiach poznał Edwarda Dembowskiego, z którym szybko się zaprzyjaźnił. W 1840 roku wydał w tomie „Powieści wielkopolskie” głośną wtedy powieść poetycką „Bogunka na Gople”. Była to próba rekonstrukcji części zaginionej według słowianofilów dawnej literatury Słowian. Pojawiło się w utworze również charakterystyczne przeciwstawienie „gminnowładnej”, a więc „demokratycznej” Słowiańszczyzny – feudalno – chrześcijańskiej Europie. W latach
1838 – 1843 powstały liryki miłosne Berwińskiego, opublikowane w tomie „Poezje” (1844) pod wspólnym tytułem „Księga świata i złudzeń”, często oryginalnie rozwijające pomysły znane z twórczości Adama Mickiewicza. Cykl liryków miłosnych Berwińskiego prezentuje różne odmiany miłości romantycznej – od wzniosłej tęsknoty za idealną kochanką aż po zmysłową erotykę. Układają się owe utwory w specyficzny „sztmbuch miłości wieku”.
„Don Juan poznański”, poemat dygresyjny z akcentami satyrycznymi, wywodzący się z tradycji pisarstwa Goerge’a Byrona i Juliusza Słowackiego. Utwór wywołał w Wielkopolsce skandal literacko – towarzyski z powodu licznych aluzji obyczajowych i politycznych. Także w 1844 roku wydał Berwiński drugi tom swych „Poezji”, który ukazał się jednak w Brukseli. Wynikało to ze względów cenzuralnych, w zbiorze bowiem znalazł się cykl liryków patriotyczno – rewolucyjnych zatytułowany „Księga życia i śmierci”, wraz ze zwykle radykalnym wierszem „Marsz w przyszłość” oraz „Parabaza Don Juana poznańskiego”. Były to utwory o rewolucyjnej wymowie, głosiły wiarę w zwycięstwo świata prostego ludu nad szlachtą, pochwałę rewolucji ludowej. I tylko lud był tym, który kroczył „w przyszłość” ku „ziemi obiecanej”, krainie wymarzonej wolności. Problematyka społeczno – polityczna łączyła się więc z narodowowyzwoleńczą.
Opublikowane tomiki poezji zapewniły Berwińskiemu sławę i powodzenie. Bywał zapraszany do szlacheckich dworów i widywano go też na salonach Poznania. Porzucił jednak poezję na rzecz walki o niepodległość. Demokratyczne poglądy poety spowodowały, że szybko związał się z konspiratorami, w stylu Walentego Stefańskiego i Karola Libelta oraz z przedstawicielami Centralizacji Towarzystwa Demokratycznego Polskiego, mającego swoją siedzibę w Londynie. W 1845 roku podziemny Komitet Centralny TDP w Poznaniu podjął decyzję o wywołaniu w następnym roku trójzaborowego powstania. Wodzem naczelnym w tym powstaniu miał zostać Ludwik Mierosławski. W grudniu 1845 roku, Berwiński został wysłany z misją do Galicji, aby namawiać szlachtę do poparcia powstania. Został jednak aresztowany przez policję austriacką i osadzony w więzieniu w Wiśniczu.

Kiedy do stolicy Wielkopolski doszły echa Wiosny Ludów w 1848 roku, Berwiński natychmiast zaangażował się w działalność Komitetu Narodowego. Komitet podzielił się na dwie frakcje. Pierwsza, konserwatywna, opowiedziała się za porozumieniem z rządem pruskim, rozszerzeniem autonomii Wielkiego Księstwa Poznańskiego i wspólnej walce z Rosją. Druga, do której należał Berwiński wraz z Jakubem, Krauthoferem-Krotoskim i Walentym Stefańskim, domagała się natychmiastowego wybuchu antypruskiego powstania. Kiedy powstanie wybuchło, nasz poeta wyjeżdżał z misjami dyplomatycznymi do Wrocławia, Krakowa, Wiednia i Berlina, szukając sojuszników do wspólnej walki. W międzyczasie powstanie jednak upadło. Berwiński nie wrócił od razu do Poznania, lecz wziął jeszcze udział w Kongresie Słowiańskim w Pradze, w dniach 2 – 12 czerwca 1848. Był to zjazd przedstawicieli narodów słowiańskich, poświęcony problematyce odrodzenia kultury słowińskiej i walce z germanizacją i madziaryzacją. Sam Berwiński był współautorem Manifestu do ludów Europy.

 

Z Pragi poeta pojechał do Berlina, a tam na pewien czas przystąpił do Ligi Polskiej, organizacji grupującej wszystkie środowiska polskie, niezależnie od poglądów politycznych i postaw. Został też berlińskim korespondentem poznańskiej „Gazety Polskiej”. Kiedy w 1850 roku, władze pruskie zmusiły Ligę do samorozwiązania, Berwiński porzucił sprawy polityczne i zajął się badaniem kultury ludowej. Owocem jego zainteresowań naukowych było dwutomowe dzieło, wydane w 1852 roku: Studia o literaturze ludowej ze stanowiska historycznej i naukowej krytyki. Zrewidował wówczas swoje wcześniejsze poglądy na rolę ludu wiejskiego w historii. Uznał, że chłopstwo nie dojrzało jeszcze do kreowania dziejów. W 1852 roku wziął udział w wyborach do parlamentu pruskiego z okręgu gnieźnieńskiego i wygrał. Dwa lat później porzucił jednak mandat, gdy wybuchła wojna krymska, w której widział szanse na ponowne wypłynięcie kwestii polskiej na arenie międzynarodowej. Przypomnę tylko, że była to wojna pomiędzy Rosją a Turcją, z którą sprzymierzyła się Francja i Wielka Brytania. Wojska brytyjsko-francuskie wylądowały na Krymie, który stał się najważniejszym, acz nie jedynym frontem tej wojny. Jednocześnie poeta zakończył swój długoletni romans z Jadwigą Wołłowiczówną.

W 1854 roku, Berwiński wyjechał do Paryża, gdzie nawiązał kontakt ze środowiskiem skupionym wokół księcia Adama Jerzego Czartoryskiego. Poznał tam też Mickiewicza. Książę Adam prawdopodobnie skłonił go do wyjazdu do Turcji, gdzie nasz poeta przybył w 1855 roku i zaciągnął się do pułku kozaków sułtańskich, złożonego ze Słowian, a w przeważającej liczbie z Polaków.

Były to oddziały Michała Czajkowskiego (Mehmeda Sadyka), które miały wspomagać Turcję w wojnie z Rosją, przyczyniając się – w przypadku klęski Rosji – do odzyskania przez Polskę niepodległości. W Turcji pozostał aż do śmierci.

Bogunka na Gople (1840) – pieśń

 Zwracam uwagę na dedykację: Przyjaciołom i Braci Pokrewnej w Nadziejach

 

berwin1

berw2

berw3

berw4

berw5

berw6

berw7

berw8

berw9

berw10

berw11

berw12

berw13

berw14

berw15

berw16

berw17

berw18

berw19

berw20

więcej: http://www.pbi.edu.pl/book_reader.php?p=30884&s=1

Przypominamy o konkursie: 2 luty – 30 wrzesień, 2015: Konkurs na opowiadanie fantasy inspirowane Mitologią Słowian.

Posted in Mitologia Słowiańska, Polska, sztuka by bialczynski on 18 Czerwiec 2015

REGULAMIN KONKURSU NA OPOWIADANIE FANTASY
§ 1
Organizator konkursu
Organizatorami konkursu są: Wydawnictwo Ambaje, Wydawnictwo Slovianskie Slovo, Biblioteka Pedagogiczna w Tarnowie i Pałac Młodzieży w Tarnowie.
§ 2
Cel konkursu
Celem konkursu jest popularyzacja wiedzy na temat mitologii słowiańskiej oraz budzenie zainteresowania światem wierzeń naszych przodków wśród młodych czytelników.
§ 3
Uczestnicy
Konkurs skierowany jest do pisarzy młodych, mogą w nim uczestniczyć osoby w wieku do lat 20. Osoby, które nie ukończyły 18 roku życia są zobowiązane do przesłania podpisanej przez rodzica lub opiekuna zgody na udział w konkursie, drogą pocztową na adres: Biblioteka Pedagogiczna w Tarnowie, ul. Legionów 34, 33-100 Tarnów.
§ 4
Przedmiot konkursu
Przedmiotem konkursu jest opowiadanie fantasy, osadzone w świecie mitologii słowiańskiej.
§ 5
Ocena prac
Utwory oceniane będą pod względem oryginalności, spójności fabuły, ciekawego stylu oraz umiejętności wykorzystania w przedstawionym świecie słowiańskich mitów, bogów
i bohaterów. Mile widziana będzie terminologia związana ze światem dawnych bogów.
Jako materiał przygotowawczy rekomendujemy utwory Czesława Białczyńskiego: Stworze
i Zdusze, Księga Ruty, Księga Tura oraz kwartalnik Slovianić
§6 
Jury
Nadesłane prace oceni Jury w składzie:
Czesław Białczyński – pisarz, scenarzysta, członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, autor wielu wybitnych utworów i publikacji, m.in. pierwszej w Polsce Mitologii Słowiańskiej (Księga Tura).
Dorota Bałuszyńska-Srebro – autorka książek dla dzieci i młodzieży, reżyser teatrów dzieci i młodzieży, teatrolog.
Beata Kania – nauczyciel bibliotekarz, wieloletni pracownik Biblioteki Pedagogicznej
w Tarnowie, organizatorka akcji czytelniczych i konkursów literackich dla dzieci
i młodzieży

Agata Abou-Dan – instruktor zajęć z dziećmi i młodzieżą w Pałacu Młodzieży w Tarnowie, pomysłodawca i koordynator wielu akcji kulturalnych i happeningów, nauczyciel bibliotekarz.

§ 7
Nadsyłanie prac
Prace powinny być przesłane drogą elektroniczną w formacie Word lub PDF pod adresem: biuro@wydawnictwoambaje.pl
E-mail powinien zawierać: imię i nazwisko, numer telefonu kontaktowego, adres e-mail, adres zamieszkania uczestnika oraz następujący dopisek:
„Wyrażam zgodę na przetwarzanie podanych przeze mnie danych osobowych przez
Wydawnictwo Ambaje, Wydawnictwo Slovianskie Slovo, Bibliotekę Pedagogiczną
w Tarnowie i Pałac Młodzieży w Tarnowie w celu przeprowadzenia konkursu literackiego, zgodnie z Ustawą z dnia 29.08.1997 roku o ochronie danych osobowych;tekst jednolity: Dz.U. z 2002 r.,
nr 101, poz. 926 ze zmianami”.
Jeden uczestnik może zgłosić do konkursu maksymalnie 3 opowiadania.
§ 8
Nagrody
Nagrodzone prace zostaną przygotowane profesjonalnie do druku i opublikowane w zbiorze opowiadań, autorom wyróżnionych prac zostaną przyznane nagrody książkowe.
Nadesłanie pracy na konkurs jest jednoznaczne ze zgodą na jego publikację. Opublikowanie opowiadań nie wiąże się z wypłatą honorarium.
§9
Terminy
Termin nadsyłania prac upływa 30 września 2015 roku. Wyniki konkursu zostaną opublikowane do 30 listopada 2015 roku na stronach internetowych organizatorów.
§ 10
Postanowienia końcowe
Wysłanie pracy na Konkurs jest jednoznaczne z akceptacją powyższego regulaminu.

August Bielowski (1806- 1876) Strażnik Wiary Słowian – III SSŚŚŚ Lwów – Trójziele i inne liryki


DniestrDniestr

 

Dniestr_w_nocyJozef chelmonskyDniestr

dniestr chocimDniestr

ab1ab2aab3ab4ab5ab6ab7ab8ab9

August_Bielowski_1881August Bielowski (Augustyn), pseud. Jan Płaza (ur. 27 marca 1806 w Krechowicach na Pokuciu, zm. 11/12 października 1876 we Lwowie) – polski historyk, pisarz, dyrektor Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Lwowie, autor, fundator i wydawca “Monumenta Poloniae Historica”, członek honorowy Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk w latach 1860-1876.[1]

W 1828 rozpoczął studia na Uniwersytecie Lwowskim. Po wybuchu powstania listopadowego wstąpił do Wojska Polskiego Królestwa Kongresowego, po upadku powstania udał się do Galicji. W 1834 został aresztowany po zarzutem spiskowania przez władze austriackie, w więzieniu przebywał dwa lata. W 1845 związał się z Zakładem Narodowym im. Ossolińskich, od 1869 był dyrektorem Zakładu i redaktorem “ Biblioteki Ossolińskich ”.

Jego staraniem w latach 1854 -1861 wznowiony został Słownik języka polskiego Samuela Lindego, z uzupełnianiami i poprawkami.

Odbywał częste podróże naukowe przeszukując archiwa i biblioteki Rosji, Austrii, Niemiec w poszukiwaniu źródeł do dziejów polskich. Był pomysłodawcą i pierwszym wydawcą serii “Monumenta Poloniae Historica”, w latach 1856-1864 własnym kosztem wydał tom 1 (dzięki finansowemu wsparciu Wiktora hrabiego Baworowskiego ukończono druk). Tom 2 współfinansowało Towarzystwo Naukowe Krakowskie. W 1872 Towarzystwo, po przekształceniu się w Akademię Umiejętności, przejęło wydawanie Monumenta Poloniae Historica. Bielowski został kierownikiem Komisji Historycznej AU we Lwowie.

Autor m.in.:

  • Myśli do dziejów słowiańskich (1841)
  • Początkowe dzieje Polski (1842)
  • Wstęp krytyczny do dziejów Polski (1850) wersja cyfrowa
  • Rzut oka na dotychczasową pierwotną polską historyą (1853) Wersja cyfrowa
  • Pokucie (1856)
  • Nagrobek Bolesława Chrobrego (1857)
  • Żywot Św. Metodego (1858)
  • Synowie Chrobrego (1859)
  • Zamość (1862) Wersja cyfrowa
  • Monumenta Poloniae historica = Pomniki dziejowe Polski Wersja cyfrowa
  • Genealogia xiążąt i królów polskich od roku 880 – 1195 (1866)
  • Wyniki badań najnowszych o Mistrzu Wincentym i jego kronice (1872)
  • Szymon Szymonowic (1875)
  • przekładów: Wyprawa Igora na Połowców (1833), Pienia liryczne (poezja Schillera, 1841), Powieść minionych lat (1864, tłumaczenie dokonane z pomocą Iwana Wahylewicza).

Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim.

Lwow-Lyczakow-AugustBielowski

ab10ab11ab12ab13

Na Dzień Dziecka prezent z Rosji – Byliny: Alosza Popowicz i Żmij Tugarin (produkcja 2004, 1h18′)

Posted in Mitologia Słowiańska, sztuka, Słowianie by bialczynski on 1 Czerwiec 2015

Алеша Попович и Тугарин Змей (мультфильм)

 

 

https://www.youtube.com/watch?v=8vPQKM5UOJU&feature=related

Świątynia Światła Świata w polskich pracach naukowych: Joanna Zatorska – Motywy słowiańskie w twórczości artystów polskich dwudziestolecia międzywojennego.

Posted in Mitologia Słowiańska, nauka, Polska, sztuka, Słowianie, Wiara Przyrody by bialczynski on 29 Maj 2015

leksB

leks0

motywy 1 zatorska joannamotywy2

motywy3

motywy4

motywy5

motywy6

motywy7

motywy8

motywy9

„Księga Tura” i „Stworze i Zdusze” w polskich publikacjach naukowych: Tomasz Ciesielski – Leksje progowe mitologii słowiańskiej.

Posted in Mitologia Słowiańska, nauka, Polska by bialczynski on 13 Maj 2015

leksBleks0leksje mitolog1 Tomasz Ciesielskilesje 2leks 3leksja4leksja5leks6leks7leks8

Ruskie Byliny – Dzieciństwo Racibora (na 1 maja prezent z ZSRR)

Posted in Mitologia Słowiańska, sztuka, Słowianie by bialczynski on 1 Maj 2015
Tagged with:

Ładny tekst o Łabędziu.

Posted in Mitologia Słowiańska, Słowianie, Wiara Przyrody by bialczynski on 29 Kwiecień 2015

Cygnus_olor_Adult_Lyngby_DenmarkŁABĘDŹ

Fragment książki „PTAKI Prawdziwi Mistrzowie Ziemi”
Przybył z innego wymiaru istnienia i jest łącznikiem między dwoma światami. Jest uosobieniem spokoju i ciepła, wypływającego z jego piękna serca. Pływa po wielu wodach, wznosi się w powietrze mimo swego ciężaru, bo potrafi przejść w ponad materię, w której to stanie istnienia się często znajduje. Widzicie jego piękne odbicie w błękicie waszych wód, a jego szyja tak uchwycona wskazuje wam serce w was samych.
Przebija się Łabędź przez ludzką świadomość, emanując miłością, radością i spokojem, wnikając do waszych serc. Kochając Łabędzia i czyniąc przymierze z nim, czynicie przymierze ze swym sercem, bo tylko sercem można zrozumieć Łabędzia. On uczy was, że w tym pięknym ekosystemie Ziemi nie są potrzebne wam tuziny słów wypowiadanych w ludzkiej paplaninie. Łącząc się w ciszy z waszymi sercami w prostocie odnajdujecie swe własne miejsce w przyrodzie Ziemi i naturę, którą Łabędź zawsze jest cały.
Podpływa Łabędź pod skraj waszych osad, przyprowadza tam liczne swoje potomstwo, aby pojednać się z wami jako z bratnimi istotami. Kiedy zaczynacie bezmyślnie go dokarmiać, niszczycie jego populację, dając mu swój zdegenerowany pokarm, uzależniając jego rodzinę od tej żebraczej łaski.
Łabędź to Królewski Ptak, dostrzeżcie jego dumę i przyjmijcie godność poradzenia sobie samemu jego dumnej królewskiej rodzinie, nie czyniąc z króla żebraka na obraz podobieństwa człowieka w egoizmie starego świata. To, co on pokazuje to obraz upadku człowieka, jaki ze swej boskości uczyniliście, biorąc pomoc sami pochopnie od innych istot kosmicznych. Rzuciliście się na ich channelingi i dary techniki, łakomie wierząc, że jest to za darmo, bo nie widzieliście efektów długofalowych metodycznych uzależnień. Nie degradujcie też świętości wód, bezmyślnie je odławiając i zatruwając cały ten ekosystem, czyniąc obraz spustoszenia rzek jezior i stawów.
Przyniósł Łabędź wiele kreacji i talentów, którymi chciałby się podzielić z człowiekiem. Przyjmijcie jego dary i jego samego jako wielki dar natury Matki Ziemi. Mówi Łabędź do was niespotykaną mową piękna, ciszy i niepowtarzalnej obrazowości, którą tworzy, czyniąc żywe obrazy dla człowieka, pokazując piękno natury. Wyprowadza się tylko wówczas, kiedy zmusza go środowisko i zbyt srogi klimat. W tych momentach jest często w potrzebie i jest skazany na was, na odwzajemnienie pomocy, którą on niestrudzenie czynił ludziom.
Ma w sobie Łabędź przejście w inny wymiar, bo on jest z innego wymiaru, czego większość z was dopiero się uczy jak wchodzić w boską przestrzeń wielowymiarowości serca. W inscenizacji Ziemi piastuje swą piękną rolę, wzniośle pływając po wielu wodach Królestwa Ziemi. Dostrzeżcie jego piękno, jakiego Łabędź jest pewny, przeglądając się w wodzie, tak i Ty patrząc na niego, dostrzeż w tym odbiciu piękno siebie jako Królewskiej Istoty. Dostrzeżcie dar pomocy, nauki pokochania siebie i całej natury, której bardzo uczy was postrzegać Łabędź, sam stając się dopełnieniem bezkresów natury otoczenia człowieka.
Łącząc się z pomocą Łabędzia, z jego naturą, sami stajecie się nią, przestajecie być odrębnością, którą nazywaliście człowieczeństwem, a stajecie się jednością miłości, zespoleniem, Przyrodą, której tak pięknie uczą was Królewskie Łabędzie.
http://prawdaserca.pl/2015/02/labedz/
Sidney_Hall_-_Urania's_Mirror_-_Lacerta,_Cygnus,_Lyra,_Vulpecula_and_Anser
Tagged with:
Obserwuj

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.

Dołącz do 956 obserwujących.