białczyński

Rosyjska jesień i inne jesienie w Królestwie SIS – część 3: Weneląd, Graniląd, Istla, Gątja, Wądalia i Wenia i Istja

Posted in przyroda, przyroda do ochrony, Słowianie, Wiara Przyrody by bialczynski on 21 Październik 2011

Weneląd i Jugkąt – dzisiejsza Nowa Funlandia i Jukon-Alaska

Tundra alaskańska jesienią

Jesień Na Jukonie czyli na Jugonie, albo Jugijskim Kontynencie, albo inaczej Jug-Kącie, Jug – Końcu, Kącie Południowym, czyli Jużnym Końcu Ziemi i  starożytnego aryjskiego świata

Jukon – to nie jest żadna egzotyczna nazwa, które nic nie znaczy – To Jużny Kąt i Jużny Kontynent, Jużny Kraniec Ziemi, tak jak Weneląd – To Zwieńczenie Ziemi na Zachodzie – Wędląd – Ląd Wędy część Wądlądtydy – Ziemi Wędy i Lędy; Wenedów i Lądyjczyków-Lęgijczyów z Białego Lądu. Nazwa ta w uproszczeniu wymawiana jest przez skreolizowanych Aryjczyków o genotypie R1b1 jako Atlantyda (Wantlandtyda)

Jesień w Parku Denali

Alaskański-Jukoński niedźwiedź Zgryźlak – czyli grizzli, po drugiej stronie na Kamczatce – Kończudce Mazji mieszkają Zgryźlaki syberyjskie

Bór jugżkońcki jesienny


Jukońska Aurora czyli Zorja – Zorza, Bogini Nieba

I jeszcze jedna jukońska jesień

Zatoka Meduz – Weneląd (Vinlandia) – Ląd Wędy (Wądląd)

Nowa Funlandia – Zatoka Meduz – potwierdzone osadnictwo Wikingów ok. 1000 roku n.e., ale znaleziono także ślady znacznie starszego osadnictwa z Europy  z ok. 9000 p.n.e. Skandynawowie zawłaszczają wciąż odkrycie Ameryki dla siebie, ale wcześniej czy później zostanie uznana prawda na ten temat. Wiemy że pierwsi byli w niej ludzie, którzy przeszli przez Jukon czyli dzisiejszą Alaskę – wśród nich przeważali ludzie o Y-DNA Q, najbliżsi krewni Indoeuropejczyków czy też inaczej  Ariów, którzy dzielą się na dwie gałęzie R1a – Scyto-Indo-Słowiańską i R1b – Celto-iberyjską

L’Anse aux Meadows, z francuskiego „L’Anse-aux-Méduses” („Zatoka Meduz”), to miejsce w najbardziej wysuniętej na północ części Nowej Fundlandii w Kanadzie, gdzie w roku 1960 norweski podróżnik, dr Helge Ingstad, i jego żona, archeolog, Anne Stine Ingstad, odnaleźli pozostałości osady wikingów. Potwierdziła się tym samym teoria, iż wikingowie docierali do północno-wschodnich wybrzeży Ameryki na długo przed wyprawą Krzysztofa Kolumba.

Jedyna obecnie uznawana osada wikingów w północnej Ameryce (na zachód od Grenlandii) stała się obiektem poszukiwań archeologicznych, dzięki którym odnaleziono domostwa, narzędzia i inne rzeczy, które potwierdziły datę powstania wioski. Szacuje się, iż powstała ona ok. 500 lat przed podróżą Kolumba. Znajdują się tam najstarsze uznane obecnie budowle Europejczyków w Ameryce Północnej. UNESCO uznało osadę za światowe dziedzictwo ludzkości. Przypuszczalnie osada ta była półlegendarną Winlandią, którą założył Leif Eriksson ok. roku 1000, lecz niektórzy historycy kwestionują taki pogląd.[ I słusznie kwestionują, poczekajmy na nowe odkrycia. C.B.]

Dzisiaj już wiadomo, że Wikingami byli nie tylko Skandynawowie (wśród których do dzisiaj występuje 30% ludności o Y-DNA słowiańskim R1a1a1 ) ale także Słowianie, czy też Prasłowianie, którzy zamieszkiwali wybrzeże Bałtyku i Morza Północnego już od 5ooo p.n.e.  – C. B.

Jesień w Granilądzie – dzisiejsza Grenlandia

foto Lori Deiter

Wschodnia Grenlandia i wschód Księżyca

Grenlandia – Nantahala

Najważniejsi mieszkańcy Grenlandii – Lądu Granicznego a nie zielonego, Grani-ląd czyli graniczna wyspa Białego Lądu - Białego bo śnieżnego i zamieszkałego przez białych ludzi. Ląd własność Lądyjczyków (Londyn, Lędzianie, Lednia Góra, Lęgia, Ślęgia, Polęgia-Polon(d)ia). Lądyjczycy (inaczej Lężanie-Lęgowie-Lugiowie) poddani bogini Lędy-Lady (Lednia Góra koło Krakowa Góra Łady-Ledy). Leda-Lęda-Łabęda uprowadzona przez boskiego Byka założycielka Europy.

Grenlandzkie porosty na kamieniach to drudzy co do ważności mieszkańcy tego lądu. Człowiek jest tutaj naprawdę najmniej ważny.

Jesień jak wszędzie indziej w Królestwie SIS

Istla – zwana dzisiaj Islandią czyli Lodową Wyspą

Islandzka jesień z bardzo ciekawej strony : http://ericajgreen.wordpress.com/2011/10/08/autumn-in-iceland/

[kliknij powiększ - ma nastrój] i poniżej jeszcze jedno z tej samej strony – super domki

Zielone domy z Islandii

Koniki islandzkie

30% Islandczyków pochodzi od ojca z Y-DNA R1a1a1

koniki jeszcze raz

Kawałek Szkocji od strony północnych wysp – tu także dotarli ludzie o Y-DNA R1a1a1

Trossachs National Park in Autumn, Scotland

Gątlandia – dzisiaj Dania i Norwegia

30% Norwegów pochodzi od ojca z Y-DNA R1a1a1

foto Pål Thjømøe – Høstferie Danmark

foto Pål Thjømøe – Høstferie Danmark

foto Pål Thjømøe – Høstferie Danmark [kliknij]

foto from: https://my2008blog.wordpress.com/2008/10/25/october-leaves/

Slondalsvatnet, Mjølfjell – Norway, foto by Svein Magne Tunli [kliknij]

Romarheim – Norway, foto by Svein Magne Tunli [kliknij]

Rondane, Norway –  foto by Anders Gjengedal

Norweska jesień

Mieszkanki Norwegii jesienią – podobne do czerwonych polskich

Norwegia jesienią – brusznice – foto by Arve Kristiansen (kliknij)

Norweska tundra

Wądalia – dzisiaj Szwecja

Widok na osadę – Abisko – foto by PauLe (kliknij)

Szwecja to 30% ludności R1a1a1

Zorza szwedzka (Vanaf TÃltlÃgret)

Abisko from 2.bp.blogspot.com

Lapporten, Abisko

Vindelfjallen Nature Reserve

foto Lori Leidig

Jesienny zachód

Venja – dzisiaj Finlandia

Helsinki

Helsinki jesienią

prawdziwa północna jesień

Mieszkańcy Finlandii to nie tylko Finowie

Tak to z pewnością nie tylko ludzie, ale jednak Finowie z krwi i kości

Rzeka – foto by Tapio Hurme

-

Te brzozy to także prawowici mieszkańcy Finlandii – foto by 4-bp-blogspot-com

Istja – dzisiaj Estonia, Łotwa i Litwa

Litwa – Wilno – pogański Festiwal Ognia 22 WRZEŚNIA

Troki

Wilno

Wyspa Troki szron

Wilno foto by Kadajus [kliknij]

Litwa z lotu bociana

Litwa z lotu bociana

Łotwa – Ryga jesienią, bywa i tak

Ryga [kliknij]


Łotwa, Ryga, Kanał

Łotwa

Łotwa

Estonia

Estonia – Viljandi wzgórze i jezioro

Tallin

Estonia jesienią, Majakivi

Estonia jesienią - Kasmu

Park nie inny niż wszystkie parki jesienne – można powiedzieć banał, ale jaki spokój

Klif , tojednak zaskoczenie

Polska zima – część 3 – przegląd ziemic Królestwa SIS – Rosja, Siewierz, Alaska, Wschód Mazji, Kaszmir, Kaukaz i Zakaukazie

Posted in przyroda, Słowianie by bialczynski on 30 Grudzień 2009

Rosja

Na rozbieg powtórka z części II- okolice Morza Białego, ziemie Komi, Ziemia Archangielska


Psków – kiedyś Polska teraz Rosja, ale oczywiście północna



Ziemia Nowogrodzka

Wielki Nowogród y pomnik Tysiąclecia Rosji

Petersburg – Pałac Zimowy


Jeszcze raz Pałac Zimowy od strony Newy

Moskwa – Kreml

Zimowy Kremlin, czyli Kreml – Tylko Polacy pokonali Rosję i to trzykrotnie, do tego tylko oni zdobyli Moskwę i Kreml osadzając tam namiestnika. Rosjanie nie potrafią tego zrozumieć i nie mogą tego zapomnieć.

Nikt tak nie upokorzył Polski jak Rosja, która wymazała ją na 250 lat z mapy Świata, my też nie możemy tego jako Słowianie zrozumieć ani zapomnieć.

Moskwa, Kreml

Choć w to może trudno dzisiaj uwierzyć, różnica między Polską a Rosją nie jest tak wielka jak między Dawidem a Goliatem, bo Ukraina, Białoruś i Istyjczycy-Bałtowie – ich społeczności –  nigdy nie tworzyły z Rosją jednego organizmu państwowego – były jedynie koloniami Imperium Moskiewskiego, nieupodmiotowionymi obywatelsko, podobnie jak Polska w okresie niewoli. Te kraje były jednak wcześniej podmiotową częścią Rzeczypospolitej  – swego czasu największego i najbogatszego kraju Europy – tego faktu się nie da wymazać z genów i zbiorowej pamięci.

Kreml, katedra Świętego Bazylego – latem

Polska i Rosja to dwie najważniejsze siły Słowiańszczyzny – ta pierwsza jest Sercem i Zachodnią Kolebką Słowian, jest zbiorem istotnych przesłań i zasad. Ta druga jest żywotnością, siłą, potęgą Słowian w wymiarze materialnym, jej rezerwuarem, spichrzem, zapleczem.

Kreml zimowy

Te dwie potęgi są jak Serce-Dusza i Ciało, jedno bez drugiego jest kalekie. Obie na pewno są kalekie bez pamięci przeszłości, bez wiedzy o korzeniach i dawnych dziejach. Bez tej wiedzy nie można mieć prawidłowej świadomości celu.

Smoleńsk – Klasztor Nowodziewiczy

Tylko prawdziwa przyjaźń i współpraca partnerska, tylko prawdziwy sojusz jako sił równych, mogą otworzyć nowy rozdział w dziejach – powrót i  Odrodzenie Wielkiego  Królestwa SIS – dla dobra wszystkich ludzi, dla pokoju i sprawiedliwości na całym Świecie.  To jest konieczne. Obydwa kraje i społeczeństwa muszą do tego dojrzeć.

Ural – Gorole – Góry Kamienne

Ural – Taganaj


Nowogrod Nizny – zupełnie co innego niż Wielki

Okolice Chabarowska – równie dobrze mogłyby to być okolice Warszawy

Klasyka – Trojka

Też klasyka

Zima malowana – po raz trzeci klasyka zimowa

Klasyczne bałwany

Siewierz-Syberia (też Rosja)

Siewierz czyli północ – bardzo zimne syberyjskie słońce

Szybko robi się ciemno


Tajga, Yudug

Jezioro Bajkał – zimą

Siewierz – Antarktyka – Północna granica Królestwa SIS

Antarktyka – transport

Siewierz-  Północna granica Świata

Kamczatka – koniec Mazji (Kończutka) – drachwa (wulkan) Kronocka i Kronocki Zapowiednik oraz jego klejnoty – niedźwiedzie zgryźliny (grizzli)

Wulkan Kronocki

Alaska (kiedyś Rosja i to bardzo długo)

Cerkiew rosyjska ortodoksyjna na Alasce – dzisiaj

Alaska, Sitka –  pierwsza w dziejach osada na Alasce, założona przez Rosję – stolica Alaski do roku 1906.

Alaska, psie zaprzęgi

Alaska – w 1863 roku sprzedana została USA przez cara Aleksandra II, który skupiał swą uwagę ówcześnie na Europie i Powstaniu Styczniowym w Polsce

Alaska, zachód słońca

Cerkiew i cmentarz prawosławny w Ninilcziku

Denali – wycieczka autobusowa


Wschodnio-Południowa Mazja

(Kazachstan, Turkmenia, Uzbekistan, Tadżykistan, Kirgizja, Takla Mahan – Tok-Haria)

Kirgizja – Pik Pobiedy widziany z Czapajewa

Góra Han Tengri (Pan Nieba)

Jezioro Aralskie – wyschnięte. Temperatura powietrza waha się od minus 40 stopni C w zimie do plus 40 – w lecie


Jezioro Aralskie – na zdjęciu zilustrowano zanik wód okresie ostatnich 20 lat. Opracowano międzynarodowy program ratowania jeziora Orol (Aral), który ma je przywrócić w pewnej części, do roku 2015 – całość będzie finansowana z funduszy Banku Światowego

Pustynia Karakum – jest tutaj wiele nazw z rdzeniem „kara” ponieważ to najprawdopodobniejsza kolebka Kharów (Harów). Do dzisiaj mamy tutaj prowincję Karakałpatja.

Zima w Karakałpatii


Ałmaty, zima – Fergana (dawna Wierszania z czasów Harów Toka  Mahy Wielkiego) – być  może to jest Stara Koliba Ludów SIS sprzed nawet 14.000 lat,  bo tak obecnie ocenia się wiek wyodrębnionego słowiańskiego chromosomu M458. Ta hipotetyczna Stara Koliba to: Wierszania, Hyrkania, Dahia nad Morzem Koszym (Kaspijskim), Sokodawa (Sogdiana), Bujania (nad Bałchaszem) i Bajania nad Bajkałem, a także być może Karakum, Karakorum, Tokharia  (której związki ze stepami Ukrainy potwierdzono ponad wszelką wątpliwość) i stoki Himalajów – Gór Światła Świata, z Ziemicą Koszetyrstów (Kasztrijów) w Indiach nad Widjuszem (Indusem). Kaszmir sąsiaduje z Ziemią Ladakh (Lodowiją albo Lędowiją), w której położony jest starodawny gród Leh.




Karakorum – Dach Świata – K2


Stąd, z Sokodawy,  pochodzą charakterystyczne czapy – nakrycia głowy skołockich królów i wzorowane na nich hełmy słowiańskich władców np. z czasów Bolesława Krzywoustego

Droga nad jezioro Bałchasz

Jezioro Bałchasz – wczesna zima


Takla Makan – Pustynia Harów Toka Mahy Wielkiego, znanego też jako Toka Utiekły – Pustynia Toharów

Widok z Kutaju na dawną Skołotię i Monżgolię czyli: Patrząc z Kraju Środka (Spora) na kraj Sokoło-Wędów i Męży-Golemów

Jeszcze jeden widok na Skołotię z Kutaju – granica Kraju Środka


Kaszmir, Sistan, Zakaukazie i Kaukaz

(Indie, Afganistan, Pakistan, Sistan, Iran, Turcja, Gruzja, Armenia, Azerbejdżan)

Karakorum – Dach Świata

Dach Świata – Góra Światła Świata – Mount Everest (o tajemnicach tej nazwy piszemy w artykule pod tytułem Góry Kólestwa SIS)

Himalaje – Nanga Parbat

Himalaje Kaszmiru – Kaszmir Ziemica Koszetyrsów (Kasztrijów), także Królestwo Koszan

Leh w Lodowiji lub Lędowiji – Ladakhu – Lędo-Dachji w Indiach – na wschód od Kaszmiru

Kaszmirska zima i koszmarna droga, która może się przyśnić

Kaszmir kolejka linowa

Zimowy zachód słońca nad jeziorem


Kaszmir w Pakistanie – Dolina Spitów (Spisów, Spętów)

Pakistański Kaszmir

Zimowe niebo nad Sistanem – autor: Babak Tafreshi


Sistan pakistański

Sistan irański – Sobatan

Mapa prowincji Sistan

Uramanat

Iran – Sistan – Isfahan

Sistan


Afganistan – Przełęcz Salang

Welburz – Elbrus od południa

Welburz – Elbrus

Widok na Ozerię (Azerbejdzan) od Irańskiej strony

Dzisiaj Iran – dawna Oroja (Armenia), Jezioro Urmia

Oroja (Armenia) – Jezioro Sewan

Armenia – Zorakar (Zorakar – Czarnozorze – armeńskie kręgi jak Stonehenge) położone blisko starożytnego Sisianu

Oroja (Armenia) – Widok na Górę Orzą (Orlą, Jarzęcą), czyli na Ararat

Jeszcze Oroja – część leżąca dzisiaj w Iranie

Oroja – późna jesień


Góry Czarnych Kauków – Kaukaz

Kaukaz, Ozeria (Azerbrjdżan) – obserwatorium w Szamakach

Ozeria – Agszu

Niestety zrujnowany wojną Górski Karabah – ten sam z którego w artykule o stworzach zamieściliśmy ceglane figury domowików-olbrzymów

Ozeria – Zimowy Kaukaz

Wioska w Kaukazie



Widok na Tiblisi

Tbilisi – Gruzja (Horuszja, Hruszja)

Widokówka  z Tbilisi 2009

Gruzja (dawna Hruszja Kościeja Bezmiertnego) i Gołgolidia Złotego Runa

Na podsumowanie naszej podróży przez Kraje dawnego Królestwa Sis wypada pokazać, że nawet małpy u nas – w tym rozległym, rozlanym na cztery kontynenty kraju – też zimują.

Nie pokazujemy zimy z Czarnego Lądu bo wygląda jak lato.

Follow

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.

Join 603 other followers