Dzisiaj zamiast sążnistego artykułu z wyjaśnieniami poczęstuję was zestawem kilku dziwnych map, z których być może coś wynika a być może nie wynika nic. Ich dziwność polega na tym , że przedstawiają specyficzne linie proste łączące charakterystyczne punkty Ziemi. Są to więc linie biegnące na długich dystansach, które przechodzą jak się okazuje przez miejsca ważne dla Wiary Przyrod(zone)y i miejsca o szczególnym charakterze (jak np. Piramida Cheopsa), albo charakterystyczne punkty geograficzne.

[Kliknij - powiększ]

Oto pierwsza z nich – najszerszy możliwy plan – tak zwane Barbaricum – obszar, gdzie cywilizacja starożytna – według podręczników historii, którymi posługują się dzisiaj nauczyciele w podstawówkach, gimnazjach i liceach – się nie zapuszczała.  Megality to coś co miało miejsce przed cywilizacją starożytną. Starożytność rozumie się jednak różnie. Kiedy uczęszczałem do szkoły podstawowej w roku 1960 z trudem torował sobie drogę do świadomości ludzi światłych pogląd o miastach-państwach w Sumerze. Starożytność rozumiano jako czas Imperium Rzymskiego, Grecji, ewentualnie Egiptu. O Chinach podręczniki w zasadzie milczały. Na północ od Kaukazu i Dunaju podobno nic nie było, a megality to miały być czasy prehistoryczne – epoka kamienna. Istnienie fizyczne mitycznej Troi było wtedy jeszcze kwestionowane. Dzisiaj już inaczej patrzymy na te sprawy i na wiele innych. W tym na chronologię i status cywilizacyjny – chociażby kultury Scytów. Arkaim na Uralu jest na przykład budowlą istniejąca równolegle  a może nawet starszą od Troi. Popatrzymy na pierwszą z dziwnych map i pierwszą tajemniczą linię.

Linia Krąg Stonehenge – Kamczatka – Nowa Fundlandia

Linia prosta łącząca Stonehenge z Kamczatką – (samiuteńkim jej cyplem) ma długość 8486 kilometrów. Na niej lub w jej pobliżu, nie dalszym niż +/- 50-100 km, znajduje się szereg ważnych lub bardzo ważnych gór i wzgórz uważanych za święte przez wiarę przyrodzoną w przeszłości, lub uznanych za archeologiczne pomniki cywilizacyjne.

Proszę zwrócić uwagę, że odchylenie od linii 9000 km o średnio +/- 30-70 km można porównać do odchylenia na długości 90 km o 300 – 700 metrów, a na długości 9 km do odchylenia o 30 – 70 metrów. To niesłychana wprost precyzja dla kogoś kto nie dysponuje teodolitem ani GPSem. Między Łysą Górą a Kijowem mamy odległość 700 kilometrów a odchylenie od linii wynosi ok. 12 km. Jest to porównywalne z odchyleniem 1200 metrów od linii na odległości 70 kilometrów i odchyleniem od linii o 120 metrów na odległości 7 kilometrów. Trzeba też wziąć pod uwagę, że zachodziła konieczność posuwania się po linii od punktu wysokościowego do wysokościowego – widocznego z oddali, a nie pomiędzy jakimiś nieznaczącymi wybrzuszeniami terenu. Tak więc różne drobne boczne odchylenia naprawdę nie powinny przekreślać faktu, że ta linia jest niemal prosta na dystansie kilku do kilkunastu tysięcy kilometrów. Gdy ją przeciągniemy do Nowej Fundlandii wtedy ma o 3600 kilometrów więcej, a więc nawet 150 kilometrowe odchylenie od niej – jak jest np. z Arkaimem staje się niewielkie – zwłaszcza na takim pustkowiu jakim jest Syberia za Uralem.

Ta linia przedłużona przez ocean do Ameryki dziwnym trafem  przebiega przez Nową Fundlandię w Kanadzie – miejsce historycznego, zidentyfikowanego przez archeologię lądowania Wikingów w Ameryce Północnej w IX-X wieku n.e. Miejsce to, L’Anse aux Meadows, leży (zależnie od interpretacji) od 10 – 50 km na północ od Linii.  Tę osadę i Nową Fundlandię łączy się z legendarnym Winlandem wikingów i ich podróżami około 1000 roku. Osada pochodzi z 1000 roku, jednak Winląd z map średniowiecznych to Ziemia Buffina (tak jest odczytywany rysunek wyspy na mapie), a więc Nowa Fundlandia nie jest Winlądem a czymś zupełnie innym.

Dodatkowo warto zauważyć, że rozsiane po Europie i Azji nazwy miejscowe o członie win- wene- łączone są przeważnie z Wenetami-Wenedami, ludem kultury Łużyckiej,  a więc Wędami Mitologii Słowian. Zatem jest to być może znacznie starsza historia, z okresu kultury łużyckiej o ile nie wcześniejsza (kultury trzcinieckiej), zatem należy raczej może założyć, iż „pamięć ustna” pokoleń sięga dalej niż ślady materialne z X wieku n.e. jakie odnaleziono. W Ameryce Północnej są bowiem ślady i znaleziono szkielety ludzi nawet podobno z 19.000 roku p.n.e. W każdym razie na pewno można mówić o podróżach ludzi ze starożytnej Azji i Europy do Ameryki Północnej i jej zasiedleniu  – najdalej około 14.000 lat temu.

Ziemia Buffina

W ludach skandynawskich, jak wiemy, płynie krew skołocko-słowiańska (R1a1) oraz staroeuropejska (I1 i I2) a więc być może przenoszą oni z przeszłości kultury trzcinieckiej i łużyckiej ku średniowieczu  legendy i podania o zdobyciu Wenelądu. Cały znany ludom północy świat składał się wtedy z Trzech Lądów – Lądu Wądy (Wędy – Ameryki) , Lądu Lędy (Białego i Czarnego czyli Europy i Afryki) i Lądu Mazji (Mazji -Tetydy-Tetis-Tiamat, czyli Azji) co odzwierciedla się w uproszczonej dzisiaj nazwie Atlantyda (Wąd-Ląd-Tyda).

Tetyda i Achilles – Stanisław Wyspiański

Tetyda (także Tetis, gr. Θέτις Thétis, łac. Thetis) – w mitologii greckiej Nereida. Uchodziła za córkę Nereusa i Doris oraz za żonę Peleusa i matkę herosa Achillesa. Wychowywała ją Hera. Przepowiednia głosiła, że Tetyda urodzi syna, który będzie silniejszy od własnego ojca. Ostudziło to zapał do pięknej boginki tak wielkich bogów jak Zeus czy Posejdon. Została wydana za mąż za śmiertelnika Peleusa. Kiedy urodziła Achillesa, starała się uczynić swego syna nieśmiertelnym, więc zanurzyła go w Styksie, ale ponieważ trzymała go za piętę, pozostawiła – jedyne – słabe miejsce. Peleus przeciwny był takim działaniom Tetydy, ta więc zerwała ich małżeństwo i opuściła dom z Achillesem.

[My interpretujemy tę postać inaczej - jako Amazonkę Mazę-Mażę-Mazję - ciotkę (tetkę, i Tmę- Ćmę-Ciemnię - Tiamat, Tyię - wcielenie ziemskie Władczyni Krainy Ciszy a więc Nawi Nicości), siostrę Wędy i Lędy, czyli wcielenie bogini, Tyi-Nyji - tak samo jak tamte dwie były wcieleniami Wądy-Wody i Łady-Łagody. Tya-Nyja (T'ma-Ćma) nosi w mitologii Persów imię Tiamat - Tiamat'-Ciemność, jest boginią Podziemi i Zaświatów, która u Greków stała się nimfą Morza Czarnego - a ono jest Morzem Zmarłych. Jest także Tiamat'-Ciemność-Tya-Nyja Matką Azji-Mazji, Królową Eufratu-Nieuwratu - rzeki Bezpowrotnej i Tygrysu.

Imię Peleusa - Pałajusza wiążemy z Górą Pałki i plemieniem Pałkinów (Paukinów spod Góry Peuke) i z osiedlami oraz grobami królewskimi z okresu od 3700 - 1400 p.n.e. pod miejscowościami Pełczyska i Słonowice oraz Bronocice - czyli z tzw. Kompleksem Łyskogórkim Grobów Królewskich i Łysogórami - (Łysko-Górami - Święto-Górami C.B.].

Linia ta przechodzi przez szereg innych bardzo ważnych miejsc o znaczeniu kultowym, legendarnym i prehistoryczno-historycznym. Tak się składa, że kilka kilometrów na północ od tejże linii znajduje się na przykład Nebra, w której wykopano słynny Dysk z Nebry z odwzorowaniem Słońca, Księżyca, Plejad i innych  gwiazd, który jest  najstarszym na świecie kalendarzem wyrównawczym cyklu słonecznego i księżycowego (1600 p.n.e.). Miedź  z której go zrobiono pochodzi z Austerii a złoto z Karpat. Tak się składa że linia ta przechodzi przez główną oś Harskiego (Polskiego) Systemu Świętych Gór: Ślęża – Jasna Góra – Łysa Góra. Tak się składa, że w Bronocicach, o kilkadziesiąt kilometrów od tej linii odkopano słynną wazę z najstarszym wizerunkiem wozu na świecie, a w jej pobliżu znajduje się Kompleks Królewskich Grobów – do czego jeszcze wrócimy. Tak się składa, że dalej trafia ona  na Łysą Górę w Kijowie , a dokładnie przechodzi znów zaledwie kilka kilometrów od niej, i od Peryni, dokładnie przez miejscowość Vyszhorod – a Wyszhorodami nazywali Słowianie często najstarsze części osad zakładanych w danym miejscu – jak na przykład w Pradze – bo stawiano je na wierzchołkach.

Tak się składa, że ta linia przechodzi niemal – bo odchylenie jest naprawdę niewielkie  jak na ten dystans – przez Arkaim – prehistoryczny gród odkryty w końcu XX wieku na południowych stokach Gór Kamiennych (Uralu), a wcześniej przechodzi przez Górę Murom i leżące od niej 0 1800 metrów Uroczysko Kulma, a zaraz potem za uroczyskiem wprost niemal przez  znany z zapisów Greków – Gelonos-Gleń-Gołuń (osada archeologiczna Bielsk).

Tak się wreszcie składa, że linia ta trafia w góry Złote (Załtaje- Ałtaj) i przebiega kilkanaście kilometrów od Doliny Carów. Tak się składa, że przechodzi ona dokładnie przez południowy brzeg Jeziora Bajkał, nie wspominając już o tym, że wcześniej przebiega przez przedmieścia stolicy Kazachstanu Astany.

Stosunkowo daleko od tej linii na południe leżą również ważne i ciekawe miejsca – które tutaj zaznaczyłem -  takie jak Ryżanówka (150 km na południe) znana ze słynnego Scytyjskiego Grobu Królewskiego, także kilkaset kilometrów na południe znajduje się na Ukrainie wyspa Chortyca (300 km). Bardzo daleko na południe leży Gonur Depe w Turkiestanie i Dolina Rudych Mumii na granicy Chin. 

Zaznaczyłem tutaj tylko punkty, które bez specjalnie długich i głębokich studiów przychodzą mi do głowy. Trochę dziwne wydaje mi się takie nagromadzenie ważnych miejsc – zwłaszcza gęsto usianych w Europie. Sam fakt że Linia Stonehenge – Cypel Kamczatki przechodzi idealnie przez system polskich Świętych Gór wydaje się niesamowitym zbiegiem okoliczności – jeżeli nie czymś więcej. Jeszcze bardziej dziwnie zrobiło mi się na duszy, kiedy łącząc w Wikimapii Półwysep Arkona z Piramidą Cheopsa znów przeciąłem dokładnie Górę Ślęża. Polski System Świętych Gór i Wzgórz jest doskonale wpleciony w  obie linie:  tę z zachodu na wschód jak i tę z północy na południe.

Linia Arkona – Ślęża – Brama Morawska – Piramida Cheopsa

I to już przestaje być zabawne i śmieszne, a też  przestało wyglądać na zbieg okoliczności. Nadal jednak nie wykluczam prostych rozwiązań – takich jakie nasuwają się same – nie że to przypadek, ale że na przykład – jak to zauważył w swoim wpisie jeden z czytelników (Artur Wosinek) – ludzie posuwali się od wzgórza do wzgórza, na wzgórzach zakładali osady, na wzgórzach lokowali strażnice i miejsca święte, a kierowali się w tym wszystkim obserwacją gwiazd, które wyznaczały ich marszrutę. Nie mniej faktem jest, że działając w ten sposób stworzyli sieć wyróżniających się miejsc, miejsc szczególnych. Inna prawda jest taka, że te miejsca wyróżniają się nie za zasługą ludzi – po prostu Ślęża to góra która się niesłychanie wyróżnia – ale już Arkaim trudno wyróżnić z otoczenia niedaleko są znaczne szczyty górskie i miejsca, które bardziej się wyróżniają niż Arkaim obrosły różnymi dziwnymi podaniami, bajami i legendami.

Wróćmy do wyróżniających się miejsc Systemu Harskiego-Polskiego. Jak widać na powyższym obrazku szereg linii tworzy wewnętrzny System Polski, który ze względu na jego starożytność my wolimy nazywać Systemem Harskim lub Haruskim czyli Słowiano-Irano-Indyjskim.  Poszczególne ważne linie nieprzypadkowo przebiegają przez różne ważne miejsca kultowe takie jak właśnie Nebra, Weimar i Jeryń (Gheren), takie jak Kołomyja – Wawel (Kraków) – Góra Chełm Śląski (Góra Świętej Anny) – Ślęża – Wzgórze Kres Sołu (Niemcy) i dociera do brzegu Atlantyku w okolicy Groningen.

Nie wiem nic o tym miejscu koło Groningen choć tam byłem i widziałem, że jest jak to w Holandii, niesłychanie płasko. Może Holendrzy przechowali na jego temat jakieś podania i wierzenia, ale ja o nich nie słyszałem. Linia Arkona Piramida Cheopsa liczy niespełna 3100 kilometrów, ale dzieją się na niej równie ciekawe rzeczy, co na tej poziomej, do Kamczatki.

Powiązanie Linii Arkońskiej z innymi Liniami Polskiego Systemu widać na powyższym obrazie. Jest tutaj naniesiona ważna linia biegnąca przez Kraków i szereg jego świętych wzgórz takich jak Wawel czy Góra Grodzisko w Tyńcu, ale i mniej znanych jak sanktuarium Skołczanka, czy Wzgórze Morchołda na Czerwonym Prądniku.

Góra Chełm Łyskowicki z Paprotników-Mokoszy (Paprocice – Mokoszyn)

Linia ta łączy Wawel z Łysą Górą w Górach Świętokrzyskich, przechodząc na północ od Krakowa między innymi przez Bronocice (o których wyżej wspominałem) a także przez wzgórze Mokosze czy przez Górę Widełki do Łysej Góry, a także krok dalej – za nią – do Starej Słupi, gdzie jak na razie wydaje się znajdować  jej koniec – na Górze Chełm Łyskowicki. Drugi koniec tej linii celuje w Linię Arkona – Piramida Cheopsa dokładnie w miejscu, gdzie położona jest na Słowacji góra Horna Poruba i wieś Vapec u jej podnóża.

Horna Poruba z Vapcem [foto BadE z www.vivo.sk]

Inna krótsza linia wiedzie od Kopca Kraka II w Krakuszowicach niedaleko Wieliczki, przez szereg ważnych wzgórz także do Linii Arkona – Cheops. Linia Krakuszowicka kończy się na Bramie Morawskiej we wsi Carnotin, czyli w Czarnotynie. Co ciekawe mamy też w Małopolsce inny Czarnotyn a w tymże Czarnotynie (Czarnocinie) także kopiec.

Obie te linie przecinają się na górze nad planowanym Jeziorem Świnna Poręba. Góra nazywa się Wierzchownia – To Święta Góra. Linia Krakuszowicka przechodzi przez Łysą Górę pod Lanckoroną i przez Górę Bugaj, czyli Kalwarię Zebrzydowską, przez słynny klasztor i jego pustelnię – jest to linia, którą nazwałem Linią Trzech Jezior, bo przebiega dokładnie wzdłuż trzech zbiorników wodnych które powstały u podnuży świętych Gór – Dobczyckiej, Świnnej Wierzchowni i Żywieckiego Żaru. Jej dalszy ciąg wiedzie do miejsca świętego jakie stanowią trzy góry:  Palenica, Kopany – gdzie kamienny krąg święty i Trzy Kopce (z jaskinią).

Co ciekawe i dziwne, równolegle do Linii Arkona Piramida Cheopsa biegnie inna linia Galdhoppigen – Góra Synaj, przez Oslo i wyspę Ostoya oraz jezioro Ivo w Szwecji na brzegu Bałtyku a potem przez Chełmską Górę i jej szczyt Krzyżanka w Koszalinie (Grodzie Koszów-Koszanów) i dalej przez Jasną  Górę i Wawel przez Sarmacko-Dachską (Dacką – Gącką – Gocką) Sermizagetuzę – starożytne święte miejsce z kręgiem kamiennym, znane z rzymskich zapisów jako tracka stolica. Te dwie linie biegną równolegle w odległości 150 kilometrów od siebie.

Linia Galdhopiggen – Synaj liczy prawie 4200 kilometrów, tj. połowę długości Linii Stonehenge – Kamczatka.  Oprócz Sermizegetuzy znajdziemy także kilka kilometrów od niej na wschód słynne pasmo górskie Bucegi. W nim zlokalizowana była Góra Żalmokszysza (Zalmoksisa) Góra Kagania – Kaganjąt – Kogajon, z jaskinią, w której królowie i kapłani Draków-Traków przechodzili inicjację. W tej  jaskini Zalmoksis zniknął na 3 lata, by się powtórnie odrodzić jako Święty Człowiek (szaman) i przywódca Draków. Niektórzy uważają, że jaskinia i Góra Kagan-Jątu (Kaganatu) znajduje się gdzieś niedaleko nad Sarmizegetuzą i jej świętym kamiennym kręgiem. Wtedy leżałaby na samej linii. Sarm-izo-Getuza – wiecie skąd taka właśnie nazwa w rzymskich kronikach? Bo to była stolica nie tylko Getów-Gątów ale i Sarmatów, Sarmaci iz Getami (- tuza). Już to samo świadczy o istnieniu czegoś więcej niż luźnego związku plemion, zresztą i Rzymianie i Grecy nazywali ziemie za Dunajem Sarmacją Europejską, a na wschód od Donu Sarmacją Azjatycką czyli także Sarmacją.

Powie ktoś, że gdyby wykreślić takie linie obok siebie, kolejno w odległości po 150 kilometrów, to zawsze znajdzie się na linii wiele świętych gór i ważnych obiektów starożytnych związanych z wiarą przyrody i miejsc magicznych – To NIESTETY NIEPRAWDA. Spróbujcie je wykreślić – Traficie prosto w Saharę, albo w inne nieciekawe nic nie znaczące miejsca. Oczywiście gdybyście wykreślili sto linii północ południe przez Europę z gęstością co dziesięć kilometrów, to zawsze przejdą one przez mnóstwo chrześcijańskich kościołów – ale nie przez mnóstwo pogańskich świątyń naturalnych ani przez kilka zaledwie ważnych kamiennych kręgów.  Tych kręgów wcale nie jest tak wiele w Europie jak się wydaje, ale wypadają w bardzo dziwnych miejscach, które wiążą się z przedstawionymi tutaj głównymi liniami.

Na linii biegnącej przez Świętą Górę Chełm w Koszalinie i Jasną Górę i przez Wawel mamy też dalej bardzo ciekawe miejsce,  Cieśninę zwaną  Dardanele, gdzie u wrót  do Morza Mora (Mare Mara) stoi słynna Troja broniona zajadle przed Romajami przez sprzymierzone wojska Scytów, która wcale Grekom nie uległa. Troja upadła bowiem – jak wskazują badania archeologiczne – po trzęsieniu Ziemi i pożarze, które to zdarzenie tak pięknie przerobił na tryumf Greków Homer.

Szczyt Gładka Hopa – Galdhopiggen

Linia Góra Galdhoppigen – Góra Synaj

[Jakże chwiejne są norweskie etymologie nazw Ostoja, Bronnoja, Utoja i inne. Jeszcze dzisiaj mam w uszach wierszyk rosyjski z dzieciństwa o Witji z Małoj Bronnoj. A  herb szlachecki Ostoya i ten ród scyto-sarmacko-słowiański stał się marką jednego z najlepszych krakowskich hoteli. Słynna z zamachu Utoja - czy znacie słowo utka, utoczka - to po rosyjsku kaczka. To nie byle jaka kaczka, lecz owa mityczna kaczka Utka, która nosiła w dziobie garść gliny na początku świata, gliny dobytej przez Czarnogłowa z Głębi.  Utka  - bo to była glina utoczona z Gliny Czarnogłowowej, ukradziona mu, i Utka bo tę ziemie schowała - utkała w dziobie, a wreszcie Utokła - bo utiekła - czyli uciekała przed rozgniewanym Czarnogłowem ze swoją zdobyczą . Złota owa Kaczka jest tylko przebraniem dla Białobogi, która walczy w ten sposób z Czarnogłowem o panowanie nad wyłaniającą się z Głębi Ziemią. 

W języku polskim ta archaiczna, mitologiczna nazwa - miano świętej kaczki nie przechowało się. Wyspa Utoki - Utoya znajduje się w pobliżu Oslo, a Henryk Ibsen napisał także dramat Dzika Kaczka. Motyw do tytułu zapożyczył zaś z wiersza rodaka Welhalvena Morski ptak. Utwór ten opowiada historię zranionej przez lekkomyślnego myśliwego kaczki, która opadła na dno morza, by tam zginąć.  Jak widać wśród norweskich romantyków ludowe motywy były wykorzystywane tak jak wśród polskich twórców tego czasu. W pobliżu leżą też wyspy Gęsia (Gaesoja) i porośnięta borem Borowa (Boroya), a także wyspa Gromu (Grimsoya). Że to miejsca bardzo starego osadnictwa ok. 1000 lat przed naszą erą świadczą odkrycia na Bronnoyi. Trudności etymologicznego wywodu z języków skandynawskich z jakimi możecie się poniżej zapoznać przy jednoczesnej prostocie wywodu z języków słowiańskich świadczą o wspólnej - dziś zapomnianej - przeszłości Słowian i tutejszych Staroeuropejczyków. Ostoję można wywodzić w skomplikowany sposób najpierw od ostu - chwastu a potem zboża - owsa, lecz jednak najprościej gdy to wywiedziemy od stajania i stania, bycia - ostoja.   C.B.]

Ostøya

Ostøya is an island in the western section of Oslofjord (Vestfjorden), within the borders of the municipality of Bærum. It is the second largest island in the Oslo basin, after Nesøya. It is adjacent to the municipal border with Asker, where Nesøya and Brønnøya are to its northwest and southwest, respectively. Within Bærum, Borøya is to the north, Kjeholmen to the northeast, and Grimsøya to the east. To the south is Gåsøya.[1]

At some point the island was split in two. The island is named after the farm that is situated on it. The etymology of Oust, or Ost is uncertain. O. Rygh claims the etymology is unknown but that the farm derives its name from the island’s original name. Others speculate that it may have an Old Norse origin related to ouste, in the sense of claiming new land.[1][2]

Bronnoja

Brønnøya

[Tu sama liczba wariantów nazwy krecących się koło bronić i brona, obrona - świadczy o wielkiej niepewnosci nazewnictwa norweskiego i niezrozumiałoścui nazw przekazanej przez tradycję ustną, a zapisanej stosunkowo niedawno bo dopiero w XVI wieku]. 

The island is recorded by name in sea charts from the early 16th century. The etymology of „Brønnøya” (variously spelled Brøndøen, Brønnøen, Brunneyr, Brunøen, Bryøen, Brundøen, and Bryndøen) stems from the presence of wells (Norwegian: brønn) on the island, the source of water with an unusual ability to stay fresh in storage.

Remains of two Nordic Stone Age settlements have been found on the island that may stem from 4000 BCE (when the tide was 40–50 meters higher than today), and there are traces of agricultural activity going back at least 1500 years. The island became part of the considerable estate known as Nesøygodset that was formed in the late 14th century following the Black Death[

Szczątki dwóch skandynawskich osad z epoki kamiennej znalezione na wyspie, która może wynikać z 4000 roku pne (gdy fala była 40-50 metrów wyższy niż obecnie), a tam są ślady działalności rolniczej wraca co najmniej 1500 lat. Wyspa stała się częścią znaczne nieruchomości znany jako Nesøygodset, który został założony pod koniec 14. wieku po Black Death

Nesøya

Nazwami Nysa, Nisza - zajmiemy się za chwilę, bo jeszcze je spotkamy w dalszej części.

Nesøya is a small island in the municipality Asker, Norway. It is linked to the mainland via a bridge.
The island is known for having a number of celebrities and members of the Norwegian financial elite among its residents.
Much of the eastern part of the island is a nature reserve.

Jezioro Ivosjon - Wyspa Iwo i wzgórze Klecka

Jezioro Ivösjön, południowa Szwecja

[Także w tym wypadku mamy niepewną etymologię którą trudno uzasadnić - ale my przecież w Polsce doskonale wiemy czym się charakteryzują takie wyspy płaskie, trochę bagniste, z niewielkim wzgórzem,  które to wzgórze tutaj też się zowie swojsko Klacka - Kłocko - Kłodzko - jak w słowie Kłodź. Iwa to nic innego jak wierzbina, łozina, nie drzewa nawet ale chaszcze rosnące gęsto po takich właśnie błotach.  A czy niedaleka rzeka Morrum - to jakaś obca nazwa Mor ryg - Mor rzek - Mor -rjeka? CB]

Jezioro położone jest w regionie Skäne należącym do najpiękniejszych przyrodniczo obszarów Skandynawii. Od wybrzeży Bałtyku jest oddalone zaledwie o 20 km.

Rzeka Morowa

W pobliżu leży rzeka łososiowa Mörrum i miasto Mörrum.

Ivö (ou Ovö) is an island located on the Lake Ivö, the largest one in Scania (SE Sweden).
Historically the province of Scania was a part of Terra Scania (Skåneland in Swedish and Skånelandene in Danish), which together with Jutland and Zealand, the other two Lands of Denmark, formed a Danish state in the 9th century. Scania is separated from both regions by the strait of Sund (Öresund in Swedish, Øresund in Danish).
Following the Treaty of Roskilde in 1658, Scania became a possession of the Swedish Crown.
1 – On the promontory at Ivö Klack, on the northern tip of the island of Ivö, are the remains of china-clay (kaolin) mines worked from the end of the nineteenth century until well into the 1950s. The clay used to be transported by barge across the lake to the Iföverken sanitaryware factory in Bromölla. From these quarries many fossils were collected, especially the brachiopod craniid Crania craniolaris Linnaeus, 1758, as well as another craniid Isocrania egnabergensis (Retzius, 1781) has been recorded here too. Both brachiopod species occur in other outcrops in south of Sweden, i.e., in Balsberg (see below), in Ignaberga near Hässleholms.

http://nydahlsoccident.blogspot.com/2011/04/ivosjon-stillheten.html

Masyw Jotunhaeimen

Jotunheimen – Dom (Ojczyzna Gigantów) – masyw i park narodowy Norwegów

has been the site of hunting since before recorded time. Remains of Stone Age hunting camps have been found near the lakes Gjende and Russvatnet. These remains extend through the bronze and Iron Age, up to recorded times. The high pastures have been used as seters for at least 1000 years.
A “Royal Road” decree from the 15th century required that the residents of Lom must keep the mountain crossing passable to the middle of the Sognefjell, allowing folk from the north Gudbrandsdal access to their trading town of the period, Bergen. Caravans carried farm products down the mountains and returned with salt, iron, cloth and lutefisk.
The name Jotunheimen, or “Home of the Giants” is a relatively recent usage. Aasmund Olavsson Vinje (1818–1879), a famous Norwegian poet and journalist who is remembered for his pioneering use of nynorsk, as well as being an exponent of Norwegian romantic nationalism, coined the term in 1862, adopting it from Keilhau’s “Jotunfjellene” or the mountains of the giants. A memorial was raised in 1909 to Aa. O.Vinje at the western end of Lake Bygdin at his dear Eidsbugarden at today’s outskirts of the national park where he had a private hut. Old friends and followers wanted to commemorate his contribution to appreciation of Norwegian nature and strengthening of the Norwegian national identity.

Galdhøpiggen- Gładka Hopa (Kopa)

[etymologia powikłana jak i poprzednio. CB]

(English: Galdhø Peak) is the highest mountain in Norway, Scandinavia and Northern Europe, at 2,469 m (8,100 ft) above sea level. It is located within the municipality of Lom, (in Oppland) in the Jotunheimen mountain area.

Galdhøpiggen means „the peak (piggen) of the mountain Galdhø.” The first element in the name of the mountain is gald m „steep mountain road”, the last element is hø f „(big and) rounded mountain.” An old road between Gudbrandsdalen and Sogn passes beneath the mountain.

Jezioro Gjente

Gjende – Jezioro Grzęda (Gendir)

[Nie wiem jak was ale mnie wywód germańskiej etymologii tak jak i w poprzednich wypadkach nie przekonuje - to jezioro siedzi na górach jak kura na grzędzie - to jest Grzęda albo jest Zgięte - Jezioro Zgięte - Gjente. To są właśnie pozostałości słowiano--staroeuropejskiego języka, który legł u podstawy skandynawskich języków współczesnych. C.B.]
Gjende (or Gjendin) is a lake in the Jotunheimen mountains in Norway’s Jotunheimen National Park. The proglacial lake shows typical characteristics of glacial formation, being long and narrow—in length 18 km and in breadth 1.5 km at the broadest point with steep walls. Gjende has a characteristic light-green color resulting from the large quantity of rock flour which is discharged into the Gjende by the Muru river. The river Sjoa provides the outlet from Gjende at Gjendesheim, and flows eastward into the Gudbrandsdalslågen river.
Gjende lies in the middle of Jotunheimen National Park and both to the north and south of the lake lie peaks greater than 2,000 m. There are numerous staffed tourist cabins maintained by the Norwegian Mountain Touring Association (DNT); in the west end lies Gjendebu, on the north side lies Memurubu and on the east end lies Gjendesheim. In the summer boats provide transport between these locations.

Name
The name (Old Norse *Gendir) is derived from Norse gandr m ‘staff, stick’. This is referring to the form of the long and narrow lake.
See also Bygdin
Cultural and literary references
Lake Gjende is found in literature and travel books from the 18th century. Together, the Jotunheimen lakes of Gjende and Bygdin play in many such descriptions. For example Henrik Ibsen’s Peer Gynt took his famous wild-reindeer ride along „the Gjendin Ridge”, a reference to either the narrow Besseggen Ridge – or the Knutshø ridge on the other side of lake Gjende.
The official name Gjende is taken from the Gudbrandsdal traditional district dialect used in Lom and Vågå. In the Vang dialect the lake is called Gjendin, which is the form you find in Henrik Ibsen’s name for what is now called Besseggen, formerly Gjendineggen, or Gendineggen in the older orthography. The name Gjende is derived from the old Norse word „gandir” that can be translated into „straight stick”, whereas the lake to the south Bygdin can be translated as „bent stick”, the two names thereby referring to the shape of the lakes.
The lake gave its name to a famous early outdoors man and free thinker, Jo Gjende (1794—1884), who had a cabin at Gjende.

Brzeg i bugryszcze nad jeziorem Bydgin

Bygdin – Jezioro Bytów

[Nazwa Bydgin jak piszą Norwegowie pochodzi od słowa bugr - Czy znamy to słowo? Tak - jako bagr - bagno, jako breg- bereh,  ale i jako szczyt, wzgórze nadbagienne poświęcone bogom - bugryszcze. C.B.]

is a lake in the Jotunheimen mountain range. Bygdin is regulated and its normal level lies between 1,048 and 1,057 meters above sea level. It has an area of 46 km². The lake is long 25 km, but is narrow. The greatest depth is 215 m.
Bygdin lies to the southeast in Jotunheim and north of the lake lies an area over 2,000 m. Along the lake there are many tourist huts – on the west end lies Eidsbugarden, on the north side lies Torfinnsbu and on the east side lies Bygdin turisthytte. In the summer these huts are connected by boat and in winter by ski or snowmobile. A memorial was raised in 1909 to the Norwegian poet Aasmund Olavsson Vinje at the western end of Lake Bygdin at Eidsbugarden on the outskirts of Jotunheim National Park where he had a private hut. Friends and followers commemorated his contribution to appreciation of Norwegian nature and strengthening of the Norwegian national identity. Today Eidsbugarden is a rather large mountain tourist centre, with a hotel from 1909 which is being restored to reopen in the summer 2007, a Norwegian Mountain Touring Association (DNT) cabin and approximately 160 private huts.
The Vinsteråni river runs out Bygdin, passes through Vinstervatna and Vinstra lakes and flows into the Gudbrandsdalslågen river.
Name
The name (Old Norse *Bygðir) is derived from Norse bugr m ‘bending, nook, bay’. This is referring to the „bent” form of the lake.

Panorama Amageru z miasteczkiem Dragor, tu panorama [KLIKNIJ] ze wzgórza Kalve. Czyżby to jakaś kolejna niedoszła katolicka kalwaria?

Na linii Arkona – Piramida Cheopsa, gdy się ją przedłuży na północ niespodziewanie znajdzie się brzeg Danii. Linia ta przejdzie praz wysepkę Amager z nabrzeżną wsią – dzisiaj miasteczkiem Dragor, a następnie przez Kopenhagę, która Czesi wciąż do dzisiaj nazywają swojsko – Kodeń. 

Dragør

Dragør to urocze, duńskie miasteczko położone na wyspie Amager nad cieśniną Sund. W średniowieczu ta rybacka osada była centrum handlu bałtyckimi śledziami. Przez długi czas nie posiadała jednak portu, a łodzie wyciągano na brzeg. Stąd wzięła się nazwa tej miejscowości, która oznacza piaszczysty skrawek lądu, na który wyciągane są łodzie. Tysiące turystów każdego lata spaceruje po brukowanych uliczkach Dragør i napawa się widokiem żółtych domków ozdobionych kwiatami oraz mostu łączącego Danię ze Szwecją.

[Oto jak Duńczycy tłumaczą nazwę miasteczka, ale my przecież wiemy, że draga to łódź włoka, która wlecze po płytkim dnie sieci, która jest właście wciągana na brzeg i po bagiennych brzegach jak nad Prypecią - dragowana- przeciągana do innej rzeki, którą może dalej płynąć. Stąd znane nam plemię żyjące na bagnach Dregowicze i nazwa bagna - draga. Co ciekawe nazwę Dragor można też łączyć ze smokiem ognistym - Gorejącym Drakiem.

Czesi także do dzisiaj używają na określenie Kopenhagi swojskiej nazwy Kodeń. Tak ten gród nazywali Słowianie w dalekiej przeszłości. Znamy inne słowiańskie Ku-Dany, bo Dana-Dawana to nic innego jak Dażboga - Pani Niebieska - a nad morzem niebieska woda łączy sie z niebieskim niebem  w jedną wielką niebiańską siność-jasność. Inny Kodeń - Gdańsk - Ku-Dańsk, jak i K-Dynia-Gdynia. Znamy też Kodeń lubelski, dziś wioskę a kiedyś gród słynny z kultu Dany-Dawany-Dażbogi-Daćbogi Panny Niebieskiej - Matki Bożej Kodeńskiej. Duński Kodeń ze Słowianami i Scytami łączy jeszcze jedno - postać legendarnej herbowej Syreny znanej z Mazowsza i stolicy Polski - Warszawy. Tyle, że Syrena Mazowsko-Mazońska, jak przystało na Amazonkę, jest uzbrojona. C.B.]

Tu Kodeń polski

Przejdźmy jednak do innych elementów tej linii. Poprzez Jasną Górę i Wawel linie północne Arkona – Ślęża i dalej do Bramy Morawskiej włączają się w System Polski – z Łysą Górą i z jej Świątynią Dziewięciu Kręgów.

Łysa Góra – Kompleks Świątyni Dziewięciu Kręgów

Ta mapa jest superważna bo to jest Świątynia Dziewięciu Kręgów – Łysa Góra i osiem gór z nią sprzężonych, a każda poświęcona nie pojedynczemu bogu, lecz Tynowi Boskiemu. Poświęcona Dziewięciu Tynom Boskim na Dziewięciu Górach, ale i Dziewięciu Kręgom i Dziewięciu Ludom Królestwa SIS (Skołoto-Istyjsko-Słowiańskiego, Sistanu). To jeszcze mało, ponieważ tych poświęceń jest nie TRZY, ale TRZY razy po TRZY, czyli Dziewięć, a więc mamy tu zakodowaną Dziewiątkę Dziewiątek, Dziewiątkę do Dziewiątej potęgi – po prostu szczyt szczytów – to co zamknąć można w jednym słowie Dewa- Dew (Bóg – Bóg Bogów). O Dziewięciu  Dziewiątkach opowiemy w Lekcji 9. Dla porządku stwierdzimy tu tylko, iż wymieniona powyżej Trójka Dziewiątek to Trójka Jawii – Ziemi, swiata widzialnego.

Trójka Nawi – Zaświatów jest następująca: Dziewięcioro Wierzeji Sowiego do Zaświatów, Dziewięć Dróg Pątnych Lelija przez Nawie i Dziewięć jako czerta Śmierci i Końca – Najwyższa.

Trójka Prawii to: Dziewiąte Najwyższe Wcielenie = Bóg Bogów (1×9), Dziewięć Ognisk na Równi i Dziewięć Potworów z których powstało wszystko co żywe (2×9), a także 27 Bogów których się czci w Dziewięciu Kręgach  (27 = 3×9).

Tu zacytujemy Księgę Ruty – Taję 19 i przypis do niej:
„…Osiem jest czertą Pełni. Dziewięć jest Czertą Końca. Jeden jest Czertą Odnowy i Jedni.

Osiem jest Kręgów na Weli, a ostatnim z nich najniższym jest Krąg Stworzy.

Lecz każdy z Kręgów Życia, czy Weli, czy Ziemi, czy Nieba zazębia się z kręgami innego świata niejako wchłaniając ku sobie najwyższy z jego kręgów. Dlatego właśnie, że kręgów w świecie danego poziomu jest osiem oraz ten jeden ukryty, wznoszony i wznoszący się z niższego poziomu ku wyższym światom, najwyższą Świątynią Wiary Przyrody jest Świątynia Dziewięciu Kręgów. Ten jeden wciągany i prący ku górze krąg daje wszystkiemu ruch, jest źródłem odnowy i nieustającego żywota światów. Jest też ów krąg źródłem jedności całego Świata, jego spójnią….

♦
…Pierwszy lud królestwa Sis – Lęgowie, składał tutaj ofiary Welesom (Nawiom) a szczególnie swoim patronom plemiennym – Welesowi i Nyji.

Drugi z ludów królestwa Sis – Budynowie, fetował w tym świętym miejscu Świstów, a szczególnie Strzyboga i Stryję. Budynowie nie składali tutaj ofiar tylko Poświstowi, Panu Łagodnych Powiewów. Królowie tego ludu uznawali się za wnuków Strzybogowych i tak ich nazywano powszechniec.

Trzeci lud królestwa Sis – Wędowie, oddawał w Świątyni Dziewięciu Kręgów  cześć Źrzebom, a zwłaszcza Makoszowi i Mokoszy. Wędowie nieustannie wędrowali po świecie a Żrzebowie i Weniowie to bogowie szczególnie ważni dla zdobywczych wypraw, a zwłaszcza przydatni przy morskich podróżach, jako Opiekunowie Żeglarskiego Wiergu (Wyroku Losu).

Czwarty lud – Istowie-Jątowie, czcił najmocniej Sołów, a głównie jako swoje patronki Zorzę i Dabogę-Dobrą. Zorza ma szczególne miejsce w wierze przyrody wszystkich Istów, a Znicz Sołów w Szwintorogu była najbardziej znanym miejscem pielgrzymek do Ziemi Istów, które ciągnęły tam z całego królestwa Sis.

Piąty lud – Nurowie, składał ofiary Runom, a pomiędzy nimi swoim głównym opiekunom Perunowi i Łyskowi. Stąd później w całej Nurusji utworzonej przez zjednoczonych Nurów i Budynów najmocniej czczono Strzyboga i Peruna.

Burowie, szósty lud królestwa Sis – czcili Simów, głównie Sima i Skalnika. Byli oni zawsze mocno związani z Górami Kamiennymi – Uralem, z kopalnictwem i wytopem żelaza, z rzeką Wołgą-Rzwą i Czarną Ziemią oraz Czarną Wyspą (Wyspa Kara).

Siódmy lud sistański – Skołoci, składał hołdy Ubożom, głównie Bożebogowi i Bodzie.  Było to zwłaszcza mocno widoczne w późniejszym czasie, kiedy założyli oni w kraju Bogtoharii gród Bogotroję, gdzie wywyższono Bożeboga spośród całego Pocztu Bogów Sistańskich. Bożebóg stał się też w końcu głównym bogiem w odszczepieńczej wierze zorianskiej głoszonej przez Żar-zdusza (Żarduszta). Stało się to powodem zerwania przez Skołotów więzi z Miodewami i Persami oraz długiego ciągu wojen, który doprowadził do wieczystej wrogości tych ludów.

Serbomazowie, a głównie Mazonie i Mazonki, czcili zwłaszcza Ładów, a najbardziej Ładę-Łagodę i Ładziwa-Diwa, z którymi wiązali także postać Lędy-Łabędy, patronki Lądud. Mazonki oddawały szczególną cześć także Dziewannie, co bardzo zbliża lud Serbomazów do ludu Dachów-Dawów.

Dziewiąty Lud Królestwa Sis to Dawowie-Dachowie, którzy składali ofiary i prosili o łaski Dziewów, a pomiędzy nimi zwłaszcza swoich patronów Kupałę-Dziwienia i Dziewannę.

Jak widać wymieniono tu 20 bogów z 9 tynów boskich  siedmiu zaś nie.  O tym niestety mówi się dopiero w Księdze Tanów – Taja 27 [czyli czerta 9].

Kompleks Łyskogórskich Grobów Królewskich – Pełczyska, Słonowice – Góra Pełke

Kompleks Welski – Kraków

Zodiak Oriona zreorientowany  do krakowskiego układu północ – południe

Oto zupełnie przypadkowa Linia Kopiec Kraka -Wawel Smocza Jama o niemalże idealnych interwałach 600-650 metrów pomiędzy ważnymi punktami. Na tak małym dystansie jak 2,4-2,5 kilometra dokładność do 50 metrów, jak tutaj, jest mierzalna i osiągalna przy pomocy kroków – tyle ,że trzeba pokonać przeszkody terenowe jak rzeka i duże spadki terenu.  Na Wawelu stał kopiec – rozumiem że to był Kopiec Welski imitujący Górę Skonu czyli tę Górę Welską którą znali doskonale i Litwini w swoich podaniach i Rusini, i która weszła do legend i baśni po uchrześcijanieniu jako Szklana Góra. U wejścia do niej żył smok, czyli Strażnik-Drak. Litwini nazywali tego smoka Wizunas.

Drakowie to Trakowie-Krakowie, Wojownicy Smoczy i Żmijowi-Wężowi, to Strażnicy Grobów Królewskich – Czaropanowie (Karopanowie). Tak więc ten Smok jest symbolicznym strażnikiem u wrót Jaskini – Jaseł-Skonu (Jas-końca), jaskini wiodącej w Zaświaty. To musi być starożytne miejsce inicjacyjne podobne do tego z Doliny Ojców z jej jaskinią. Na dodatek wyjście z systemu jaskiń (dzisiaj zamurowanego i ograniczonego do jednej jaskini)  do którego wchodzi się od góry znajduje się zwykle na dole -  pod górą, ale jeśli woda jest wysoka leży ono pod wodą.   Interwały 650-600 – 600 -650 . Bardzo ciekawy przypadek przypadkowości.

Powiedziałbym wręcz, że to absolutnie nie może być przypadkiem. A co jeśli się do tego doda, że Linia ta wiedzie przez kopiec Esterki, przez Święty Gaj Tonie (Tonie = Duna jak w dunaj) i przez Psią Skałę w Jerzmanowicach na Jasną Górę, a dalej na Górę Lecha, a jeszcze  dalej na Chełm w Koszalinie i dalej przez Wyspę Iwo i rzekę Morową  i przez Ostoyę, Bronnoyę, Nesoyę, Boroyę, Gaesoyę oraz Grimoyę do Masywu Gigantów za Oslo – tam gdzie kończy znany świat, skąd Widać Sódme lub Trzy-Dziewiętne Morze – Zaświaty z ich polarnymi Zorzami?

Kompleks Doliny Ojców i Doliny Źródła Bytów – Syriusz, Orion, Psie Skały

Tę mapę dobrze znacie z artykułu o Dolinie Ojców i tam odsyłam do zapoznania się ze szczegółami, ale wiele znalazło się tutaj na opisie.

[Pliki zdjęciowe w artykule udostępnione są na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa–na tych samych warunkach 3.0 niezlokalizowana]

[cdn - wkrótce]

Ponieważ przez cały czas mamy wszyscy poważny problem ze zrozumieniem skąd się wzięły i jak ukształtowały się etnosy słowiańskie i germańskie i toczy się powazny spór w tej sprawie doszedłem do wniosku, ze należy powtórzyć artykuł Czy Scytowie byli Słowianami z całą toczącą się w związku z nim nieustannie polemiką . Nie dołączam tutaj dyskusji spod artykułu o fałszerstwach Eupedii (który – sam artykuł jak i dyskusja – jest niezmiernie ważny dla zrozumienia całości) dlatego, że ten artykuł i dyskusja są świeże i każdy może zajrzeć do tego łatwo.

Mam nadzieję, że po tych wyjaśnieniach zbliżymy się bardziej do istoty tego zagadnienia

♦

Czy Scytowie byli Słowianami?

24 Wrzesień 2010

Stare mapy domagają się natychmiastowej poprawy ponieważ wiadomo, że Słowianie żyli na tych terenach jeszcze zanim zaistniały owe kultury archeologiczne. Są to więc kultury słowiańskie, ale nie zalążkowe, tylko kontynuujące wcześniejsze.

Coraz więcej faktów wskazuje że należy ich utożsamiać ze Słowianami. To nie jest żart, lecz konieczny do uwzględnienia przez historyków, archeologów i językoznawców wpływ najnowszych odkryć  genetycznych. Genetyka jest nauką ścisłą, wyniki badań w tej dziedzinie nie są płynne i nie poddają się interpretacjom ani politycznym presjom. Przesądzają one o pewnych dyskutowanych od 200 lat tzw „FAKTACH” naukowych z dziedzin bardziej płynnych – jak te wymienione powyżej. To one musza się dostosować do odkryć genetyki a nie genetyka do ich iluzorycznych dawnych ustaleń.

Ta stara mapa również do poprawy.

Oto kolejny fragment interesującej dyskusji ze strony Histmag, która się toczy pod hasłem „Słowianie na ziemiach polskich”: http://histmag.org/forum/index.php?topic=2163.30

Zainteresowanych dogłębnie tematem tam właśnie odsyłam

C.B.

Oto dyskusja:

…

Byli naszymi przodkami, to nie ulega wątpliwości.
Pytanie, czy byli przodkami innych Słowian?
To jest najważniejsze. Gdzie była prakolebka Słowian?

Możliwych scenariuszy jest kilka, np.
- Słowianie mieszkali nad Wisłą i nad Dnieprem i na Bałkany migrowały obie grupy,
- Wenetowie (Słowianie) migrowali na wschód i wchłonęli Scytów Oraczy (Skolotów/Saków) dając początek odłamowi Sklawinów (Sakaliba).
- Wenetowie (Słowianie) mieszkali nad Wisłą i wchłonęli jakieś przybywające od wschodu grupy sarmackie, które się zeslawizowały.
A może wszystkie są poprawne lub tylko 2 albo 1, a może inny scenariusz…..

…

Nie ważne czy byli Słowianami, Italikami, Ilyrami etc. Nazwa zmieniała się z elitami.
Byli NASZYMI PRZODKAMI. Mieszkali tu od hoho i jeszcze dłużej.

Dlatego spokojnie można mówić o pochodzeniu Słowian. Nie ma co się denerwować.
Jesteśmy tu auto „od zawsze”, nawet jeśli kilku jest allo

Odpowiedź na te pytania może nam dać dzisiaj tylko genetyka, językoznawstwo i Herodot.

„Kolebką Prasłowian były ziemie rozciągające się od Bałtyku po Karpaty i od Odry aż po środkową Desnę i górny Doniec.”
- Tak mówią językoznawcy: T. Lehr-Spławiński, M. Rudnicki, T. Milewski, S. Rospond i inni.

Genetycy w zasadzie to potwierdzają, gdyż na wspomnianym obszarze żyje ludność dość jednorodna genetycznie o dominujących znacznikach genetycznych, czyli haplotypach, słowiańskich. Brak jest natomiast haplotypów, które łączy się z plemionami italskimi, illirijskimi, czy germańskimi. Czyli Kossinę, Jordanesa i Kokowskiego można spokojnie odłożyć na półkę. Nie sprawdzają się.

Brak obcych wpływów językowych i genetycznych wskazuje na autochtoniczność Słowian na ziemiach między Odrą i Dnieprem. Genetyka wyklucza również teorie tzw. wschodniego pochodzenia Słowian. Nie widać tego w DNA.

Jest więc bardzo prawdopodobne, że zarówno Wenetowie/Wenedowie, jaki i Scytowie Oracze, byli Słowianami.
To ostatnie, to coś nowego. Ale tak mówi nam genetyka. Niedawno zbadane starożytne DNA scytyjskie jest typowo słowiańskie zarówno pod względem haplotypu Y-STR (znaczników zawartych w chromosomie męskim Y) jak i też autosomalnie (tzn. w innych chromosomach). To oznacza bardzo bliskie pokrewieństwo biologiczne. Na mapach genetycznych Europy starożytne autosomalne DNA Scytyjskie plasuje się dokładnie tam, gdzie DNA współczesnych Polaków i Rosjan.
Obecnie kwestionuje się stary dogmat, że Scytowie mieszkający nad Morzem Czarnym byli ludem irańskim. Odkryto bowiem, że irańscy Osetyńczycy – do tej pory uważani za potomków Scytów – nie mają ze Scytami nic wspólnego (inne DNA). Nie ma w tej chwili żadnych dowodów na to, że Scytowie mówili dialektem irańskim. Nie ma też śladów występowania dialektów irańskich wśród ludności zamieszkującej te tereny w czasach historycznych. Niespotykana rzecz aby język tak nagle zupełnie zniknął. Bardzo prawdopodobny jest natomiast inny scenariusz, łączący Scytów i Słowian.

Oto gdzie dzisiaj mieszkają potomkowie Scytów z epoki brązu i żelaza – tam gdzie kropki

Herodot pisał, że Scytowie Królewscy oraz inne plemiona rzekomo scytyjskie mieszkające na północy (Neurowie, Budynowie, Gelonowie itp.), miały podobne obyczaje i mówiły tym samym językiem.
Do tej pory nauka nie może znaleźć odpowiedzi na pytanie, co się stało z tymi Scytami. Ze stepu przepędzili Scytów Hunowie. Ale co się stało z innymi Scytami, tymi nie mieszkającymi na stepie? Moim zdaniem, „stepowcy” zostali wchłonięci przez Słowian, a „oracze” to byli Słowianie. Powód, dla którego nie możemy dziś odróżnić Scytów od Słowian jest taki, że oni nie różnili się niczym istotnym między sobą. Mówili podobnym językiem, wyglądali podobnie, mieli podobne DNA, podobne obyczaje, religię itp.

Herodot pisze, że kiedy armia perska wkroczyła do kraju Scytów, ci wysłali wozy z dobytkiem, żonami itp. na północ, do sąsiednich plemion. To samo stało się – moim zdaniem – gdy Scytowie/Sarmaci byli atakowani przez Hunów ze wschodu i Rzymian z zachodu. Nie widząc możliwości życia na dotychczasowym terytorium, wynieśli się na północ, tzn. do Słowian. Na opuszczone tereny wkroczyły wtedy jakieś wędrujące wzdłuż Dunaju plemiona germańskie, przodkowie Gotów.
Myślę, że to właśnie późniejsze walki wewnętrzne między Scytami/Słowianami i epidemie mogły przyczynić się do załamania gospodarczego i ogólnej biedy na terytoriach między Bałtykiem i Karpatami w stopniu większym niż najazdy Hunów.

Podsumowując, na podstawie danych jakie dostarcza nam genetyka, językoznawstwo, archeologia i historiografia najbardziej prawdopodobne jest to, że prakolebką Słowian były tereny między Odrą i Dnieprem oraz Karpatami i Bałtykiem. Jest to teren wystarczająco duży aby pomieścić tak olbrzymi lud. Osobiście nie wierzę w eksplozje demograficzne i inne podobne bzdury – nikt nie dostarczył na to żadnych dowodów. Nie wierzę również w migracje i całkowitą wymianę wielkich rolniczych ludów. Migrują zawsze tylko grupy, a nie całe ludy.

…

To mają być domniemane kolebki Prasłowian – tylko że to są późne kontynuacje, a nie prakolebki.

Gdyby „Scytowie rozpłynęli się wśród ludności kaukaskiej”, to zostawili by po sobie tam jakiś ślad, np. moglibyśmy zaobserwować wyższy niż w sąsiednich populacjach odsetek typowo scytyjskich haplotypów R1a1. Pod względem autosomalnego DNA też z pewnością odstawaliby od ludności sąsiedniej i zbliżyli do populacji centralnej Europy. Nic takiego nie zaobserwowano. Odsetek R1a1 wśród Osetyńczyków należy do najniższych w regionie, około 1%. Osetyńczycy nie są więc potomkami Scytów i nie ma dowodów na jakiekolwiek związki między nimi. Język osetyński należy do dialektów zachodnioirańskich, a na zachodzie Iranu obserwuje się najniższy odsetek R1a1. Irański dialekt, którym mówią Osetyńczycy, to z pewnością perskie wpływy językowe, a nie scytyjskie.

Cytat: Czajna Seczen w 21 Październik 2009, 01:56:30

1. Jakie są podstawy identyfikacji określonego haplotypu z konkretnym etnosem? I czy genetyka radzi sobie np. z przypadkami rozpłynięcia się małego ludu w znacznie większym (np. Bułgarzy)?
W ostatnim czasie genetyka posunęła się bardzo do przodu i badania autosomalnego DNA wraz z Y-STR, pozwalają na dość precyzyjne określenie podobieństwa genetycznego w ramach grup etnicznych.
Oto przykładowa mapka z niedawnych badań Novembre et al. (2008):
http://img146.imageshack.us/img146/4204/novembreplotao2.jpg

Widzimy tutaj wyraźne podobieństwa genetyczne między grupami etnicznymi. Na przykład Polacy i Rosjanie są blisko siebie. Niemcy, Duńczycy, Holendrzy i Anglicy też tworzą klaster.
W przypadku rozpłynięcia się małego ludu w większym, np. Bułgarzy czy Tatarzy w Polsce to przebadanie danego osobnika, o którym wiemy, że jest np. Tatarem, pokazałoby, że jego autosomalne DNA leży poza głównym klastrem polskim i przesunięte jest bliżej Azji.
Haplotypy Y-STR pozwalają dodatkowo ustalić pokrewieństwo w linii ojcowskiej i dystans genetyczny między osobnikami pokrewnymi, co jest bardzo przydatne w datowaniu różnych migracji itp.

Przebadane do tej pory aDNA scytyjskie, czyli DNA ze stanowisk archeologicznych, pokazuje, że pasuje ono idealnie do klastra polsko-rosyjskiego pod względem autosomalnego DNA (jest dziesięć razy bardziej podobne do DNA Polaków i Rosjan niż do DNA innych Europejczyków). Pod względem Y-STR, to w Polsce i u innych Słowian można znaleźć najwięcej podobnych do scytyjskich haplotypów Y-STR. Genetyczne podobieństwo jest więc niewątpliwe. Do tego dochodzą jeszcze inne rzeczy, ale o tym napiszę później, jak będę miał trochę więcej czasu.

Herodot pisze o podobieństwach językowych i obyczajowych między sąsiadami Scytów w czwartej księdze „Dziejów”, w różnych miejscach. Omówię to później.

Dystrybucja R1a1a w Europie

…

W którym miejscu Herodot pisał, że mówiły tym samym językiem?
Fragmenty mówiące, że niektórzy sąsiedzi Scytów mówili tym samym językiem i mieli podobne obyczaje znajdują się w księdze czwartej „Dziejów” Herodota.

Jedynym sąsiednim plemieniem, o którym Herodot wyraźnie stwierdza, że różni się językiem i obyczajami od Scytów są Androfagowie.
Czytamy w „Dziejach” 4.106: „Androfagowie […] język jednak mieli odrębny […]”.

O Agatyrsach czytamy w 4.104: „W innych swych zwyczajach zbliżają się do Traków”.

Androfagowie zatem wyglądają na zupełnie odrębny lud. Agatyrsowie natomiast może są podobni do Scytów, ale bardziej do Traków. Język Tracki to język satemowy i prawdopodobnie bliski scytyjskiemu.

O Sauromatach pisze Herodot w 4.117: „Sauromaci posługują się językiem Scytyjskim […]”.
Sauromaci zatem są pod względem języka Scytami.

Wypowiedzi Herodota dotyczące Gelonów i Budynów są niejasne i niespójne.
Gelonowie są rolniczym ludem posiadającym miasta z drewna i ogrody i mieszkającym wśród Budynów, koczowników o niebieskich oczach i rudawych włosach, jedzących szyszki.

O Gelonach pisze Herodot w 4.108: „Są bowiem Gelonowie co do pochodzenia Hellenami, którzy wypędzeni ze swoich punktów handlowych, osiedlili się u Budynów; posługują się bądź scytyjskim, bądź helleńskim językiem”.

Dalej w 4.109 Herodot pisze: „Budynowie nie mówią tym samym językiem, co Gelonowie, a także ich tryb życia nie jest ten sam. […] Hellenowie wprawdzie także Budynów nazywają Gelonami, ale całkiem niesłusznie”.

Wygląda na to, że plemię Gelonów jest dwujęzyczne – używa języka scytyjskiego i greckiego. Prawdopodobnie składa się z rolników mówiących głównie po scytyjsku i ludności miejskiej, zajmującej się  handlem i rzemiosłem, i mówiącej, przynajmniej częściowo, po grecku.
Interesująca jest relacja między Budynami i Gelonami. Co mogą oznaczać powyższe słowa Herodota: „Budynowie nie mówią tym samym językiem, co Gelonowie” oraz „Hellenowie także Budynów nazywają Gelonami”?
Otóż, moim zdaniem, mogą one oznaczać to, że Budynowie nie są dwujęzyczni i nie mówią po grecku, czyli nie używają jednego z języków Gelonów. Mogą natomiast używać języka scytyjskiego, bo w opinii Greków Budynowie i Gelonowie to ten sam lud, tzn. mówią tym samym językiem, chociaż oczywiste jest, że różnią się zajęciami: Gelonowie to rolnicy, a Budynowie to pasterze.

Ogólnie rzecz biorąc mówimy tutaj o plemionach bliskich sobie pod wieloma względami.
O Neurach czytamy w „Dziejach” 4.105: „Neurowie mają scytyjskie zwyczaje”.
Wiemy, że po jakiejś klęsce żywiołowej, która dotknęła ich kraj zamieszkali wśród Budynów. Oznacza to, że są z Budynami bardzo zaprzyjaźnieni i bardzo prawdopodobne jest, że mówią tym samym językiem, tzn. po scytyjsku.
O Melanchlajnach też czytamy w 4.107: „Zwyczaje ich są scytyjskie” itd.

Język Scytów znad Morza Czarnego jest nieznany. Po tym jak się okazało, że Osetyńczycy nie mają ze Scytami nic wspólnego, nie ma dowodów na to, że był to język irański (napiszę to tym jeszcze więcej później).
Na stepie żyli koczownicy, Scytowie królewscy. Natomiast na północy zaczynały się lasy i kultury mieszane rolniczo-pasterskie i rolnicze. Prawdopodobnie północni sąsiedzi Scytów Budynowie, czy Neurowie należeli od takich kultur. O Gelonach wiemy, że byli rolnikami, żyli wśród lasów i mówili – przynajmniej częściowo – po scytyjsku. Co do Budynów i Neurów możemy się domyślać, że też mówili po scytyjsku.
Pytanie: co się z tymi Scytami-rolnikami stało?

W okresie, który opisuje Herodot kraj Scytów dochodził do Dunaju.

Północnymi sąsiadami Scytów mogli być najprawdopodobniej Słowianie. Tu kilka mapek z angielskiej Wikipedii.
http://en.wikipedia.org/wiki/File:Slavic_distribution_origin.png
http://en.wikipedia.org/wiki/File:Balto-Slavic_lng.png
http://en.wikipedia.org/wiki/File:Slavarchaeology.png

Polscy językoznawcy: T. Lehr-Spławiński, M. Rudnicki, T. Milewski, S. Rospond i inni, z kolei twierdzą – jak już pisałem – że „Kolebką Prasłowian były ziemie rozciągające się od Bałtyku po Karpaty i od Odry aż po środkową Desnę i górny Doniec”.

Moim zdaniem, ci zaginieni Scytowie-rolnicy mogą mieć związek ze Słowianami.

Tu przynajmniej zasięg w VIII wieku się zgadza – chociaż Saksonowie i Bawarowie byli ludnością mocno zmieszaną ze Słowianami.

Przebadane do tej pory aDNA scytyjskie, czyli DNA ze stanowisk archeologicznych, pokazuje, że pasuje ono idealnie do klastra polsko-rosyjskiego pod względem autosomalnego DNA (jest dziesięć razy bardziej podobne do DNA Polaków i Rosjan niż do DNA innych Europejczyków). Pod względem Y-STR, to w Polsce i u innych Słowian można znaleźć najwięcej podobnych do scytyjskich haplotypów Y-STR. Genetyczne podobieństwo jest więc niewątpliwe. Do tego dochodzą jeszcze inne rzeczy, ale o tym napiszę później, jak będę miał trochę więcej czasu.

Gdzie? Źródła poproszę.

Oto niektóre:
http://muse.jhu.edu/login?uri=/journals/human_biology/v076/76.1ricaut.pdf
http://www.springerlink.com/content/e48j28227r67184u
http://www.springerlink.com/content/4462755368m322k8/?p=087abdf3edf548a4a719290f7fc84a62&pi=0
http://www.springerlink.com/content/b1hh1j1xw104qxug/

To na początek. Omówię je później.
Warto przyjrzeć się mapce z Christine Keyser (2009) pokazującą gdzie obecnie mieszkają ludzie mający identyczne haplotypy z tymi, które odkryto w szkieletach Scytów pochodzących z epoki brązu i żelaza.
http://i129.photobucket.com/albums/p217/dpwes/Ystr.jpg

Warto je też porównać z innymi mapkami:
http://en.wikipedia.org/wiki/File:Origins_700.png

http://en.wikipedia.org/wiki/File:R1A_map.jpg

Myślę, że te mapki dają do myślenia. Moim zdaniem jest bardzo prawdopodobne, że Scytowie i Słowianie to ludy bardzo sobie bliskie, a może nawet są  tym samym ludem.

GP_mars, podaj prace naukowe (najlepiej od razu z cytatami), które potwierdzają twoje hipotezy.

…

Mam pytanie: czy nie masz wątpliwości dotyczących łączenia np. garnków z etnosami? Garnki można przecież zmieniać. Jedna i ta sama osoba, może używać różnych garnków w różnych okresach swojego życia. Jesteś młody, nie masz kasy, używasz tanich i kiepskich garnków. Dorabiasz się i kupujesz lepsze. Czy zmieniłeś etnos? Podobnie było z grupami ludzi, czy z plemionami. Garnki, stroje, broń itp. można zmieniać, kupować, naśladować itp.
Ale genów nie można zmienić. Dlatego obecnie panuje przekonanie wśród naukowców, że genetyka daje nam najpewniejsze informacje odnośnie migracji i kontaktów starożytnych populacji. Wszelkie teorie wymyślone przez historyków, archeologów itp., jeśli nie są potwierdzone przez genetyków, nie są pewne.

Weźmy przykład z naszego podwórka, tzw. hipotezę Gotów w Polsce. Pewni uczeni, szczególnie niemieccy, uważają, iż można zawierzyć Jordanesowi i uznają, że Goci pochodzą ze Skandynawii, osiedlili się u źródeł Wisły, i wyciągają stąd wnioski odnośnie kultury Wielbarskiej, interpretują garnki itd.
Z kolei językoznawcy twierdzą, że to niemożliwe, bo język Gotów wykazuje najwięcej podobieństwa do górnoniemieckiego, a najmniej do szwedzkiego; Goci nie mogli więc pochodzić ze Skandynawii, pochodzą raczej z południowych Niemiec.
Kto ma rację?
Otóż ten spór może rozstrzygnąć tylko genetyka.
Jeśli Goci pochodzą ze Skandynawii, a wiemy, że osiedlili się w Hiszpanii, to pewne grupy genów, pewne haplotypy, występujące w Skandynawii, powinny być obecne Hiszpanii.
Czytałem ostatnio relację pewnego badacza, który chciał oszacować wielkość populacji Gotów poprzez zmierzenie udziału w populacji Hiszpanii pewnych charakterystycznych dla Szwecji haplotypów. Problem jednak w tym, że do tej pory tych hapltypów nie udało się w Hiszpanii znaleźć. Nie to, że jest ich mało i trudno dokonać oszacowań, wiarygodnych wyliczeń procentowych itp., tylko że tych haplotypów nie ma tam w ogóle! Wygląda na to, że albo populacja Gotów była bardzo, bardzo mała, albo Goci nie pochodzą ze Skandynawii.

Genetyka może zatem być użyteczna przy badaniu historii etnosów i jest niezastąpiona przy weryfikacji hipotez historyków czy archeologów. Wiele teorii historycznych, uznawanych do niedawna za pewne, upadło, bo genetyka ich nie potwierdziła. Myślę, że jeszcze więcej upadnie w niedalekiej przyszłości.

Wracając do twoich wątpliwości, to obecnie trudno jest łączyć haplogrupy z konkretnymi etnosami, bo ludność Europy jest już bardzo wymieszana. Oto stan obecny:
http://www.eupedia.com/europe/european_y-dna_haplogroups.shtml

Ale kiedyś tak nie było. Pewne haplogrupy dominowały wśród pewnych kultur i wśród pewnych ludów. Dzięki genetyce możemy śledzić losy tych ludów. Oto mapka pokazująca historię Europy od neolitu do epoki brązu:
http://www.eupedia.com/europe/neolithic_europe_map.shtml

Warto zwrócić uwagę na kulturę Bug-Dniestr (Kurgan) na pierwszej mapce. To właśnie z tej kultury, nazywanej kulturą kurhanów, wyłonił się etnos słowiański. Jest ona łączona z haplogrupą R1a i do tej pory ta haplogrupa dominuje wśród Słowian. Z tą haplogrupą łączy się też Scytów, bo wszystkie przebadane do tej pory starożytne DNA ze scytyjskiech szkieletów okazały się R1a. Coraz więcej danych wskazuje też na to, że kultury ceramiki sznurowej, trzciniecka i łużycka były prasłowiańskie, tak jak uważali polscy uczeni. prof.Hensel, prof Gardawski, prof.Kostrzewski i inni. Myślę, że genetyka da nam w końcu ostateczne dowody.

Naprawdę warto odwiedzić strony histmagu i inne aktualne

na

20 01 2012 roku .

Oto linki

DNA Forums: http://dna-forums.org/

Family tree DNA R1a: http://www.familytreedna.com/public/R1a/default.aspx?section=results

Histmag.org: http://histmag.org/forum/index.php/topic,10617.0.html

Moim zdaniem powstał następujący problem. DNA z grobowców Scytów zawiera haplogrupę R1a1a a nie jakąś inną. Z tego wynika, że ci którzy leżą w scytyjskich grobowcach są genetycznie identyczni z tymi którzy żyją dzisiaj od Odry po Syberię i od Indii i Iranu przez azjatyckie pustynie i stepy po Kaukaz, ponieważ oni mają również R1a1a i jej późniejsze mutacje. Jeżeli zatem mamy w wielkim procencie tę haplogrupę na naszych terenach to ta ludność o tej właśnie haplogrupie jest genetycznym potomstwem owych Scytów. W Polsce występuje R1a1a i R1a1a7g2 (ponad 50%) – gdy się podsumuje je razem to mamy wielką liczbę potomków Scytów w naszym kraju. Możemy nazwać się Scytami, ale mówimy jedną z najstarszych i najbardziej archaicznych odmian tzw. języka Praindoeuropejskiego, odmianą jak się twierdzi najbliższą temu pra-językowi, nasz język nazywa się Słowiański i my siebie nazywamy Słowianami. Tymczasem nie zachował się nawet śladowo – poza kilkoma imionami które mogą być zniekształcone i to mocno bo zapisane przez Greków i Rzymian – język scytyjski ani lud Scytyjski – nigdzie – nie ma ani jednego ani drugiego . Być może więc jednak Rzymianie nazywali nas Scytami, Grecy Skołotami, Żydzi i Egipcjanie, a także Chińczycy jeszcze inaczej. Ale to nie zmienia faktu, że ludzie w grobowcach uznawanych za scytyjskie mają identyczne DNA jak my żyjący dzisiaj w Polsce i że znany jest tylko język słowiański (w licznych dziś mutacjach).

To może dziwne, ale wynika z tego logicznie – przynajmniej dla mnie , sprostujcie jeśli to nielogiczne – że cywilizacja tej samej grupy może mieć całkiem różne kształty i formy i może przechodzić katastrofalne regresy na różnych obszarach w tym samym czasie.

Potomkowie tych co bili monetę scytyjską na Krymie byli wszak przez czas średniowiecza wręcz niepiśmienni – w swojej masie byli niepiśmienni do tzw rewolucji socjalistycznej 1917 roku. Nie umieli czytać i pisać – Mało kto pamięta o tym, że problem analfabetyzmu rozwiązywano np w Polsce po II Wojnie Światowej – a nie dotyczył on tylko Polski. Jak powszechnie wiadomo dotyczył Niemiec, Anglii i USA i Francji – wielu ludzi było tam wciąż niepiśmiennych. Dzisiaj się o tym jakoś nie wspomina. Wydaje nam się naturalne że wszyscy ludzie piszą i czytają. Król Skilur bił monetę a jednocześnie na innych terenach zamieszkiwanych przez R1a1a istniało pasterstwo i nomadyzm – tak jak jest i dzisiaj, budowano drewniane domy, drewniane mosty na 700 metrów długie, ale też olbrzymie drewniane grody jak Gołuń-Gleń-Gelonos, grody i zamki kamienne w Małej Azji i miasta jak Nowopol Kumoryjski (Neapol Krymski), a także półziemianki w tym samym czasie, także toczono garnki na kole i bez koła, jedni mieszkali w szałasach a drudzy w miastach (dzisiaj są Nieńcy którzy w szałasach przemieszczają się za stadami reniferów, żyją potwornie prymitywnie ale też mają swoje miasta i muzea i tam część z nich mieszka – mówią tym samym językiem, żyją bardzo różnie. Proporcje się zmieniły nomadów jest wśród nich niewielu, ale pamiętajmy że rewolucja przemysłowa do ledwie 200 lat temu a jeszcze w 1945 w większości Europy ludność wiejska – ROLNICY – stanowiła ponad 50% całości). Wszystko to (ozdoby takie i takie, garnki takie i siakie, grobowce te i inne) w tym samym czasie (i na przestrzeni czasu oraz w różnych miejscach Europy i Azji) robili ludzie mówiący zbliżonym językiem, może nawet niemal identycznym skoro dzisiaj wciąż Słowianie mają 50% wspólnych słów. W tym też czasie jacyś Rzymianie pisali Kroniki – ale ogólnie wszystko polegało na przekazach matek i dziadów. Jak to było z tym załamaniem kulturowym między V a VIII wiekiem na ziemiach polskich? Dawniej znajdowano jednak artefakty potwierdzające ciągłość pewnych rozwiązań – np przy budowie domostw między kulturą łużycką a późniejszymi – teraz się tego nie widzi. Dlaczego? Załamała się produkcja garnków i przestano je wytwarzać na kole, załamała się produkcja żelaza – to się załamało razem z upadkiem zapotrzebowania Rzymu? Chyba tak.

Jeżeli się przyglądać pochówkom to na przestrzeni 10.000 lat i w wielu miejscach gdzie jest R1a1a, pochówki były raz ciałopalne, raz były to groby jednostkowe, raz kurhany, a potem znów ciałopalne, urny twarzowe, prochy na kurhanach, zakopywanie spalonych resztek pod progiem, stawianie urn na palach itp.

Niektórzy dzisiaj na podstawie tych badań genetycznych przypisują Słowianom (albo nazwijmy ich Słowiano-Indo-Irańczykom) – jako tym którzy je współtworzyli w dużej części, bo to nie wyklucza w nich udziału I1, I2, R1b1b – takie archeologiczne kultury jak: 1. Ceramika Wstęgowa, 2. Ceramika sznurowa, 3. Grobów jednostkowych, 4. Amfor kulistych wspólnie z I1 i I2, (symbioza z ostatnią fazą Cucuteni-Tripole) 5. Puchary lejkowate, 6. Ural – Jamna, 7. Andronowo, 8. BMAC, 9. kultura Łużycka a więc i 10. kultura Przeworska

Jak to z tym jest? Czy to ma sens?! Oczekiwałbym że archeologowie się wypowiedzą i to w taki sposób, że wyjaśnią ową zadziwiającą historię genetyczną i odkrycia R1a1a w grobowcach scytyjskich, czy też to R1a1a z okresu ok. 2700 p.n.e. na terenie nad Łabą i w Łużycach, czy w Alpach. Byłoby ciekawie gdyby powstały hipotezy, które próbują wykorzystać nową wiedzę a nie kwestionować ją i próbować obalać – to jest nauka jednak ścisła.

W każdym razie dyskutujmy, z góry dziękuję za każdy głos. Na razie prócz mojego, którego treść z  „odpowiedzi” przenoszę do artykułu – były dwa bardzo cenne [poniżej].

Mnie osobiście trudno przyjąć iż Słowianie i Scytowie to jedno, ponieważ przyzwyczaiłem się uważać ich za pośrednie ogniwo między Słowianami a Persami. Mamy bardzo dynamiczny czas jeśli idzie o odkrycia genetyczne i może będę musiał zweryfikować swój punkt widzenia jeszcze zanim Księga Ruty ukaże się drukiem – wciąż widzę ich jednak, tj. Scytów, Sarmatów, ludy Małej Azji, Hunów, Chazarów, Awarów jako łącznik między nami a Indiami i Iranem – jeśli nawet jednej krwi to jednak nieco odmiennej kultury i języka.

C.B.

♦

Tak Słowianie są Scytami jeśli się z nimi identyfikują – Ja jestem spadkobiercą Sarmatów i Scytów

(Kto nie ma cierpliwości śledzić tej dyskusji niech przeczyta tylko ostatnie fragmenty Dialog – Andegaven – Bialczynski

na końcu)

1. Nareszcie said, on 24 Wrzesień 2010 at 22:15 (Edytuj)

   Widać w tym tekście weryfikację różnych hipotez. Dla mojego komfortu metodologicznego najważniejsze było wyjaśnienie, że jesteśmy autochtonami, to w odniesieniu do pachnącej na kilometr błędami inferencyjnymi hipotezy że mielibysmy pochodzic z Persji.
   Analiza tekstu czy symboli jest bardzo istotna ale bez empirycznych dowodów czegoś ciągle brakowało…

   Odpowiedz
2. Sceptyk said, on 25 Wrzesień 2010 at 7:56 (Edytuj)

   Tekst ciekawy aczkolwiek ma wyraźne braki

   1. Badania genetyczne nadal nie wyjaśniają dlaczego Rzymianie nie mieli pojęcia o istnieniu Słowian. Wiedzę tą posiedli Bizantyńczycy gdy Słowianie zaczęli migrować.
   2. To, że jakieś geny są obecne teraz na terenie Polski – nie dowodzi autochtoniczności Słowian. Gen pojawił się zwyczajnej później, gdy Słowianie zasiedlili dorzecze Wisły.
   3. Wędrówki Ludów – to termin znany z archeologii i historii opartej na źródłach i dowodach. To właśnie wtedy Germanie (kultura przeworska i wielbarska) wyruszyli z dorzecza Wisły na południe i zabrali na zawsze znad Wisły swoje geny. Dlatego obecne badania genów nie są w stanie wykryć genów innych niż słowiańskie
   4. Zawsze myślałem że Słowianie spalają się na stosie (kultura kijowska, praska itd.), a nie budują kurchany na bogato wyposażonych pochówkach szkieletowych pełnych złota, i szczątków końskich (Scytowie)
   5. Scytowie walczyli w Azji z Aleksandrem Macedońskim, założyli państwo Kuszanów – to też byli Słowianie?
   6. Scytowie na Krymie wznosili miasta w starożytności np. Neapol Scytyjski, bili monetę np. król Skilur czy król Palak – czy to również przypiszemy Słowianom?

   Odpowiedz
   • bialczynski said, on 25 Wrzesień 2010 at 10:31 (Edytuj)

     Moim zdaniem powstał następujący problem. DNA z grobowców Scytów zawiera haplogrupę R1a1a a nie jakąś inną. Z tego wynika, że ci którzy leżą w scytyjskich grobowcach są genetycznie identyczni z tymi którzy żyją dzisiaj od Odry po Syberię i od Indii i Iranu przez azjatyckie pustynie i stepy po Kaukaz, ponieważ oni mają również R1a1a i jej późniejsze mutacje. Jeżeli zatem mamy w wielkim procencie tę haplogrupę na naszych terenach to ta ludność o tej właśnie haplogrupie jest genetycznym potomstwem owych Scytów. W Polsce występuje R1a1a i R1a1a7g2 (ponad 50%) – gdy się podsumuje je razem to mamy wielką liczbę potomków Scytów w naszym kraju. Możemy nazwać się Scytami, ale mówimy jedną z najstarszych i najbardziej archaicznych odmian tzw. języka Praindoeuropejskiego, odmianą jak się twierdzi najbliższą temu pra-językowi, nasz język nazywa się Słowiański i my siebie nazywamy Słowianami. Tymczasem nie zachował się nawet śladowo – poza kilkoma imionami które mogą być zniekształcone i to mocno bo zapisane przez Greków i Rzymian – język scytyjski ani lud Scytyjski – nigdzie – nie ma ani jednego ani drugiego . Być może więc jednak Rzymianie nazywali nas Scytami, Grecy Skołotami, Żydzi i Egipcjanie, a także Chińczycy jeszcze inaczej. Ale to nie zmienia faktu, że ludzie w grobowcach uznawanych za scytyjskie mają identyczne DNA jak my żyjący dzisiaj w Polsce iże znany jest tylko język słowiański (w licznych dziś mutacjach).

     To może dziwne, ale wynika z tego logicznie – przynajmniej dla mnie , sprostujcie jeśli to nielogiczne – że cywilizacja tej samej grupy może mieć całkiem różne kształty i formy i może przechodzić katastrofalne regresy na różnych obszarach w tym samym czasie.

     Potomkowie tych co bili monetę scytyjską na Krymie byli wszak przez czas średniowiecza wręcz niepiśmienni – w swojej masie byli niepiśmienni do tzw rewolucji socjalistycznej 1917 roku. Nie umieli czytać i pisać – Mało kto pamięta o tym, że problem analfabetyzmu rozwiązywano np w Polsce po II Wojnie Światowej – a nie dotyczył on tylko Polski. Jak powszechnie wiadomo dotyczył Niemiec, Anglii i USA i Francji – wielu ludzi było tam wciąż niepiśmiennych. Dzisiaj się o tym jakoś nie wspomina. Wydaje nam się naturalne że wszyscy ludzie piszą i czytają. Król Skilur bił monetę a jednocześnie na innych terenach zamieszkiwanych przez R1a1a istniało pasterstwo i nomadyzm – tak jak jest i dzisiaj, budowano drewniane domy, drewniane mosty na 700 metrów długie, ale też olbrzymie drewniane grody jak Gołuń-Gleń-Gelonos, grody i zamki kamienne w Małej Azji i miasta jak Nowopol Kumoryjski (Neapol Krymski), a także półziemianki w tym samym czasie, także toczono garnki na kole i bez koła, jedni mieszkali w szałasach a drudzy w miastach (dzisiaj są Nieńcy którzy w szałasach przemieszczają się za stadami reniferów, żyją potwornie prymitywnie ale też mają swoje miasta i muzea i tam część z nich mieszka – mówią tym samym językiem, żyją bardzo różnie. Proporcje się zmieniły nomadów jest wśród nich niewielu, ale pamiętajmy że rewolucja przemysłowa do ledwie 200 lat temu a jeszcze w 1945 w większości Europy ludność wiejska – ROLNICY – stanowiła ponad 50% całości). Wszystko to (ozdoby takie i takie, garnki takie i siakie, grobowce te i inne) w tym samym czasie (i na przestrzeni czasu oraz w różnych miejscach Europy i Azji) robili ludzie mówiący zbliżonym językiem, może nawet niemal identycznym skoro dzisiaj wciąż Słowianie mają 50% wspólnych słów. W tym też czasie jacyś Rzymianie pisali Kroniki – ale ogólnie wszystko polegało na przekazach matek i dziadów. Jak to było z tym załamaniem kulturowym między V a VIII wiekiem na ziemiach polskich? Dawniej znajdowano jednak artefakty potwierdzające ciągłość pewnych rozwiązań – np przy budowie domostw między kulturą łużycką a późniejszymi – teraz się tego nie widzi. Dlaczego? Załamała się produkcja garnków i przestano je wytwarzać na kole, załamała się produkcja żelaza – to się załamało razem z upadkiem zapotrzebowania Rzymu? Chyba tak.

     Jeżeli się przyglądać pochówkom to na przestrzeni 10.000 lat i w wielu miejscach gdzie jest R1a1a, pochówki były raz ciałopalne, raz były to groby jednostkowe, raz kurhany, a potem znów ciałopalne, amfory kuliste itp.

     Niektórzy dzisiaj na podstawie tych badań genetycznych przypisują Słowianom (albo nazwijmy ich Słowiano-Indo-Irańczykom) – jako tym którzy je współtworzyli w dużej części, bo to nie wyklucza w nich udziału I1, I2, R1b1b – takie archeologiczne kultury jak: 1. Ceramika Wstęgowa, 2. Ceramika sznurowa, 3. Grobów jednostkowych, 4. Amfor kulistych wspólnie z I1 i I2, (symbioza z ostatnią fazą Cucuteni-Tripole) 5. Puchary lejkowate, 6. Ural – Jamna, 7. Andronowo, 8. BMAC, 9. kultura Łużycka a więc i 10. kultura Przeworska

     Jak to z tym jest? Czy to ma sens?! Oczekiwałbym że archeologowie się wypowiedzą i to w taki sposób, że wyjaśnią ową zadziwiającą historię genetyczną i odkrycia R1a1a w grobowcach scytyjskich, czy też to R1a1a z okresu ok.2700 p.n.e. na terenie nad Łabą i w Łużycach, czy w Alpach. Byłoby ciekawie gdyby powstały hipotezy które próbują wykorzystać nową wiedzę a nie kwestionować ją i próbować obalać – to jest nauka jednak ścisła. C.B.

   • ♦

   • • Sceptyk said, on 25 Wrzesień 2010 at 11:24

       R1a1a – wygląda na to, że jest genem wspólnym dla wielu etnosów. Posługiwanie się „międzynarodowym genem” nie dowodzi gdzie byli lub nie Słowianie.
       Musimy chyba rozróżnić – etnos to geny czy kultura. Śmiem twierdzić, że to właśnie kultura definiuje Słowian (język, ceramika lepiona ręcznie, ziemiankowe budownictwo, pochówek ciałopalny). Wielowiekowe sąsiedztwo Scytów i Sarmatów musiało zaowocować krzyżowaniem się genów i kultury – nie mniej nie można Scytów ałtajskich czy Saków baktryjskich utożsamiać ze Słowianami. W końcu mamy Wędrówkę Ludów – wiemy ze źródeł, że plemiona irańskich Alanów łączyły się z plemionami germańskimi np. z Wandalami utworzyli wspólne państwo w Afryce, inni Alanowie osiedli w południowej Francji itd. Jeśli ten proces dotyczył Germanów to o ileż bardziej dotyczył Słowian. O krzyżowaniu się Słowian i Irańczyków wiemy choćby z kilku rzeczy – cała terminologia religijno-metafizyczna w językach słowiańskich jest post-irańska, dwuczłonowe imiona u Słowian i Irańczyków, irańskie nazwy słowiańskich plemion np. Antowie, Chorwaci, Chorutanie, Serbowie itd.
       Jednak to wszystko da się wytłumaczyć na poziomie archeologii (kultura zarubiniecka – Scytowie oracze), kultura czerniachowska (Goto-Sarmato-Słowiańska), czy słowa pisanego – opisy Wędrówki Ludów. Nie trzeba tworzyć fantastycznych teorii genetycznych.
       Pamiętajmy, że Scytowie nad Wisłą i Odrą pojawili się już w VII wieku p.n.e. – wcześniej niż Germanie. To jeszcze nie czyni z nich Słowian. Osobiście widzę w Scytach i Sarmatach wielowiekowych sąsiadów Prasłowian, które to etnosy na poziomie genów i kultury się krzyżowały. Potomkami tej krzyżówki jesteśmy my.
       Pozdrawiam
     • bialczynski said, on 25 Wrzesień 2010 at 13:45

       Genetycy przypisali jednak haplogrupę R1b1b Celtom, związali ją z ich etnosem i uczynili to na – jak rozumiem – naukowej podstawie, tak pewnej że pozwala budować na niej dalsze kategoryczne sądy. Także oni przypisali Słowianom, Scytom i Persom (aryjskim) oraz Hindusom z Północy Indii R1a1a. Przyznali oni następnie że R1a1a owszem brał także udział w ukształtowaniu Skanów wspólnie z I1 oraz jak rozumiem Daków, Traków, Ilirów – wspólnie z I2. Twierdzą oni że następnie do Skanii trafili Celtowie R1b1b i tak powstali Skanowie współcześni, a na kontynencie z jeszcze większą domieszką Celtów Germanie.

       Może się mylę ale na razie wspólnota R1a1a jako Słowiano-Indo-Irańska w sensie genetycznym nie jest kwestionowana.

       Oczywiście moim zdaniem Germanie (jako Goci, Wandalowie w tej części która pochodziła ze Skanii i inni znani Rzymianom) brali udział w kształtowaniu – tak jak i Celtowie – tego co mamy nad Wisłą bo jest tutaj współcześnie także – o ile pamiętam – 16% R1b1b w Polsce (w Rosji tylko 6%), jest także domieszka I1 (5-6%), i I2 (10%).

       To wszystko i tak jednak nie wyjaśnia bałaganu archeologicznego jaki powstaje, ale jednak w jakimś stopniu ratuje honor wielu Kronikarzy dawnych których nauka zwykła uznawać po prostu za bajarzy.

       Pozdrawiam

       C.B.
   • Sceptyk said, on 25 Wrzesień 2010 at 14:34

     Nie kwestionuję wspólnego dziedzictwa genetycznego Słowian i Irańczyków. Do mnie ta teza przemawia – mamy wspólnych przodków, zapewne Ariów. Jednak Polskę, Rosję, Ukrainę, Białoruś, Czechy, Słowację, Chorwację, Serbię itd. założył etnos o bardzo charakterystycznym profilu. Tj. języku słowiańskim, budownictwie ziemiankowym, ceramice lepionej ręcznie, pochówku ciałopalnym. To ten, a nie inny profil, ta a nie inna kultura archeologiczna założyła wszystkie te państwa zwane dziś słowiańskimi. O innych kulturach archeologicznych wiemy tyle, że się od siebie różniły. Czyli Słowianie to kultura a nie geny.

     1. Scytowie najeżdżają dorzecze Wisły i Odry w VII wieku p. n. e. Niszczą kulturę łużycką. A przecież obie kultury miały ten sam mianownik – genetyczny (R1a1a) i geograficzny – rzeka Wisła. Czy obie zwalczające się kultury to Słowianie? (R1a1a) i rzeka Wisła?

     2. Mieszane potomstwo Sarmaty i Słowianki posiada oba geny. Jak mieszańca zaklasyfikować? Ano wg jakiej kultury żyje – jeśli wsiadł na konia i grasował jako najemnik rzymskiej armii – stał się Sarmatą, jeśli wybrał rolę i ziemiankę za dom – stawał się Słowianinem. Czyli kultura przed genami.

     3. Czy mieszkaniec kultury przeworskiej mógł być Słowianinem? Mieszkał w długich domach słupowych (jak Germanie), pochówek birytualny szkieletowy lub ciałopalny bogato wyposażony w broń (jak Germanie), ceramika toczona na kole (jak u Germanów), stanowiska obfite w metal (jak u Germanów) itd. Teoretycznie mógł – tylko, że to zupełnie inny profil archeo założył państwo Piastów. W nauce kultura przeworska to germańscy Wandalowie.

     Pozdrawiam
     • bialczynski said, on 25 Wrzesień 2010 at 18:13

       Jeżeli mieszkaniec kultury Przeworskiej był R1a1a lub bardziej zaawansowanej haplogrupy R1a1a7g2 która podobno na ziemiach polskich siedzi od 2700 p.n.e. (grobowiec w Eulau – Łużyce) to według genetyki był Słowianinem – więcej najprawdopodobniej posługiwał się językiem słowiańskim bo w naszym dzisiejszym języku nie ma śladów „odkształceń” spowodowanych mieszaniem się tego języka z innymi. Przez chwilę pomyślałem sobie, że może ci R1a1a, których grób małżeński odkryto i zidentyfikowano na Łużycach, może mówili po niemiecku (gocku czy wandalsku), ale po pierwsze w 2700 p.n.e. Germanów tam nie było, a po drugie dzisiaj R1a1a i R1a1a7g2 (których jest w Polsce 45%) mówią bez śladu takiego przejścia przez germańską „ścieżkę” językową – nadal używają 7 przypadków (jak się uprzemy to 8 do niedawna) a nie 4, czyli uproszczonej wersji praindoeuropejskiego, no i oczywiście nie przeszli na kentum.

       Tutaj jest mowa tylko o męskich mutacjach po linii ojca przechodzących na synów i dalej na męskich potomków. Syn przejmował też język i kulturę od rodziców, chociaż akurat język można zastąpić innym w ciągu jednego pokolenia, a kultura może się zmieniać bardzo szybko, nawet kilka razy w pokoleniu, jak to widać obecnie. W sensie kultury R1a1a z Niemiec dzisiejszych w 80% uważają się za stuprocentowych Niemców, i ludzi bardziej niemieckich niż są sami Niemcy, wstyd im się przyznać że mają lechicką krew, a jeszcze gorzej gdyby musieli przyznać, że to krew także irańsko-hinduska.

       Myślę, że może ślepym zaułkiem jest identyfikowanie etnosu i kultury z językiem, bo cóż z tego że część wykształconych Żydów posługiwała się w Niemczech językiem niemieckim, a w Polsce polskim, a wielu mówiło tylko w jidisz. Odróżniały ich rzeczy bardzo subtelne, te które oni sami wybrali aby się odróżnić. Czy to byłoby archeologicznie do uchwycenia, poza rytuałem religijnym???! A dzisiaj na Bliskim Wschodzie – łatwo odróżnić po artefaktach Żydów od Arabów – poza religią rzecz jasna??? Czy gdyby byli tej samej wiary archeologia miałaby kłopot?!

       Polska kultura 1945-1990 na podstawie wykopalisk prowadzonych w przyszłości w 3550 roku (po hipotetycznej Wielkiej Katastrofie Ekologicznej, która cofnie ludzkość do Średniowiecza II – z powrotem 100%-wego analfabetyzmu i zanikiem pisma) składa się z takich oto artefaktów jak: samochody – syrenki i mały fiat (to dziwne odkrycie powiąże się też z Italią gdzie on występował), radia tranzystorowego Szarotka, adapteru Bambino i pralki Frania. Domostwo nad Wisłą z roku 2010 to już BMW, albo Honda, TV ciekłokrystaliczny albo inny płaski 3D, telefony komórkowe, audio – Phillips, komputery, pralki Bosh – czyli najpierw mamy garnki lepione, a nagle w 2010 garnki robione na kole i inne innowacje. Mało tego buduje się też zupełnie inne osiedla i domy, płaskie dachy i eternit zastąpiły spady i czerwona dachówka, cegła zastąpiła wielką płytę, ale wcześniej w 1960 wielka płyta i szare betonowe prostokąty zastąpiły cegłę – Ale czy zmieniliśmy między Odrą i Wisła język albo nację?

       To tylko zmiany cywilizacyjne w obrębie jednego pokolenia, bez żadnych zmian języka i zmian etnicznych – można powiedzieć archeologicznie widoczny jako wielka przemiana efekt banalnej drobnej zmiany – systemu politycznego (ideologii), wśród tych samych nadwiślańskich Słowian. Co powiedzieliby archeologowie 3550 roku gdyby nie było świadectw pisanych?! – Powiedzieliby zapewne że to dwie różne cywilizacje i że lud z Zachodu podbił Ziemie nad Wisła – a więc Germanie tu przyszli i „zdominowali” Słowian (albo ich wybili sądząc po obozach zagłady), w każdym razie podbili i zajęli ich miejsce. Byłby jeszcze inny dziwny problem z tych wykopalisk – bo NRD wzięli by oni za część Słowiańskiego „Raju” – te same liche produkty zapóźnione cywilizacyjnie, te same wielkie płyty, auta, pralki – i te same resztki produktów żywnościowych na śmietniskach (brak cytrusów w diecie, i w Polsce i w NRD czekolada Wedel – i w Rosji, ale za Zachód od Łaby już nie). Więc czy z tego by wynikło, że na zachód od Łaby żyli w 1980 roku Germanie a na wschód Słowianie? Tak by wynikło – dwie kultury wyraźnie różne. Tylko pochówek dzieliłby w obrazie archeologicznym Niemców i Polaków, ale tylko tam gdzie protestanci – więc Bawarię odczytano by jako słowiańską i Austrię też (poprzez pochówek).

       A co z takim zjawiskiem o którym pisze Hensel („Polska starożytna” str 236): … w czasie gdy rozwija się kultura Łużycka w całej Europie nagle upowszechnia się ciałopalenie… – „od Hiszpanii aż po Bug”. Objęło to wszystkie mieszkające tutaj ludy. Autor uznaje to zjawisko za wynik zmiany ideologicznej i dostrzega słusznie że : „Stosowanie terminu „kultura” dla różnych wspólnot kulturowych charakteryzujących się podobnym rytuałem chowania zmarłych jest dosyć ryzykowne”.

       Z tego co wiem kultura łużycka – ale może moja wiedza być nieco zdezaktualizowana – nie została zniszczona w całości, a tylko w części, bo Pomorze było „łużyckie”, ale przeszło takie zmiany, które pchnęły ziemie nad Łabą, Wisłą i Odrą na nowy tor i stamtąd, z Pomorza, rozprzestrzeniła się w nowej kolejnej odsłonie na południe w III wieku p.n.e. – Kultura Pomorska.

       Jak by nie było Słowianie nie przeszli uproszczenia języka pod wpływem Germanów – nie dlatego że ich tutaj nad Wisłą nie było. Powtarzam tylko tezy genetyków, którzy twierdzą że to jest pewne, iż byli tu Słowianie – że R1a1a nie jest germańskie ani celtyckie (już od 2700 p.n.e.). Możemy ich nazwać jeszcze, może Prasłowianami, ale z jakiego powodu, skoro o językach bałtyjskich pisze się dzisiaj, że są one praindoeuropejskim zmienionym przez kontakty z Finami i adaptację etnosu reprezentowanego przez haplogrupę N do wspólnoty Słowiano-Indo-Irańczyków, których po tej językowej przemianie dzisiaj nazywamy Bałtami?).

       Wojny wewnętrzne między Scytami i Słowianami zapewne bywały nie raz tak jak między Polską i Rosją, łącznie z ludobójstwem – to ta sama R1a1a7g2 tak się tłucze między sobą – nie mówiąc o Serbach , Bośniakach i Chorwatach.
3. Przekonany said, on 28 Wrzesień 2010 at 21:18

   To DNA w grobowcach scytyjskich okazuje się zawierać nie tylko typowo słowiańskie haplotypy R1a1a, ale również identyczne do naszego autosomalne DNA. Scytowie nie tylko mieli tych samych przodków w linii męskiej i to samo Y-STR, co Polacy i Rosjanie, ale również inne geny mieli identyczne ze współczesnymi Słowianami, między innymi te autosomalne, które są odpowiedzialne za wygląd, tzn. starożytni Scytowie wyglądali jak dzisiejsi Słowianie.

   Genetyka wyklucza możliwość aby Scytowie byli Irańczykami, to była populacja genetycznie europejska. Gdy genetyka wykazała, że Osetyńczycy nie mają nic wspólnego ze Scytami, to nie ma już żadnej podstawy by uważać Scytów za Irańczyków. Poza Osetyńczykami nie ma śladu irańskich genów i irańskich języków w Europie Wschodniej. Wszystko wskazuje na to, że Scytowie to Słowianie.
4. Robert said, on 28 Wrzesień 2010 at 21:38

   Myslę, że w dalszym ciągu, żeby dojść do ładu trzeba trzymać się pewnych zasad.
   Prawidłowo postawiona hipoteza jest zdaniem twierdzącym.
   Można więc postawić szereg hipotez H1, H2 itd. składających się z: hipotezy roboczej oraz hipotezy alternatywnej.
   Pan Sceptyk stara się obalić coś w rodzaju hipotezy roboczej czymś w rodzaju hipotezy alternatywnej, robi sie bałagan.
   Moim zdaniem ma pan rację, że obalanie postawionych hipotez bez ich weryfikacji jest bez znaczenia, to pusta słowna przepychanka, może byli a może nie.

   Trudniejszym problemem jest wychwytywanie błędów we wnioskowaniu, które muszą się znaleźć.
   Dobrym, choć intuicyjnym sposobem jest zadada „koła hermeneutycznego”.
   Flacius interpretował biblię, my mamy do zinterpretowania dane naukowe.
   Czytając panów dyskusję widzę, że to nie ułatwia zadania.
   Tak, że trzymajmy się metodologii zarówno ściśle naukowej jak i tej dotyczącej analizy tekstów oraz prawidłowego stawiania pytań.
   Przepychanki to w sejmie – że tak pozwolę sobie zażartować;-)

   Odpowiedz
5. Dariusz said, on 28 Grudzień 2010 at 22:31 (Edytuj)

   Pare poprawek odnośnie wiedzy historycznej, Stepowe Imperium Scytyjskie, po którym zostały tylko zapisy historyczne Greków i Persów, składało się z wielu plemion prawdopodobnie z sobą spokrewnionych. Osłabione przez Macedończyków, upadło w wyniku walk międzyplemiennych, w których zwycięzcami zostali Sarmaci. Pokonane plemiona jak to się działo w takich przypadkach miały wybór zginąć w walce, emigracje albo jeśli były zbyt silne by opłacało się ich eksterminować, mogły zostać podporządkowane zwycięzcy. Jak wiadomo Partowie wyruszyli do Iranu. Część Scytów udała się na zachód, do kraju Traków. Prawdopodobnie któreś z plemion wyemigrowało na północ na linie lasu, najeżdżając Bałtów lub Ugrofinów, dając początek Słowian. Sarmatów znowu pokonali najpierw Goci w swej wędrówce na południe, a następnie Hunowie w marszu na zachód. Więc poza resztkami egzystującymi u stóp Kaukazu, do czasów Imperium Mongołów, Sarmackie plemiona znikły z Wielkiego Stepu. Pojawiły się za to na ziemiach dzisiejszej Hiszpanii, Tunezji, Polski, Niemiec, Czech, Chorwacji i Serbii.
   Sarmaci jako plemie o rodowodzie Irańskim posiadały tę samą halogrupe Ra1a co Scytowie. Do dziś na Wielkim Stepie ludy o tej samej halogrupie, od irańsko-języcznych Kirgizów po turecko-języcznych Ałtajów.
   Jak wiadomo prostaczką a potwierdzono to naukowymi badaniami genetycznymi, najwiecej potomstwa ma elita społeczna, nie ważna z kąd pochodzi. Czy to wyłoniona z narodu czy przywiozły ją „powiedzmy tanki”. Ci ludzie mają nie dość więcej środków by zapewnić potomstwu przeżycie ale też, maja większy dostęp do kobiet, by mieć więcej potomstwa. Więc w długim czasie mają wpływ na strukture genetyczną swojej społeczności. Nawet jeśli zmieni się kulturalnie i językowo, ich geny przetrwają.
   O narodzie decyduje kultura, język i mniejszym stopniu pokrewieństwo. Więc twierdzenie iż Słowianie są potomkami Scytów jest prawdziwe, ale czy to Scytowie mówili językiem prasłowiańskim, nie konieczne.

   Odpowiedz
   • bialczynski said, on 29 Grudzień 2010 at 6:06 (Edytuj)

     Witam

     Nie ma żadnych dowodów, że Sarmaci byli plemieniem o pochodzeniu irańskim ani że mówili jakimś narzeczem irańskim – są co najwyżej domysły i interpretacje. Za to są niezbite informacje i zapisy kronikarzy, że Partowie pochodzili znad Dniepru i razem z Dahami podbili Persję. Persów pobiła też sakijsko-massagecka (mężogącka) królowa Tamara (słynna Tomirysa). A nazwę Dahów znamy znad Dunaju – jako Daków- Dakhów i Traków -(według mnie Draków i Odraków-Odrysów, pierwotnie znad Odry (Wiady – ta druga nazwa tej rzeki zastanawiająco bliska Wiedy, wiedzy i Wedy indyjskiej).

     Są też dowody coraz pewniejsze, że Scytowie + Wenedowie to po prostu prasłowianie, albo jak nawet twierdzą niektórzy – i nie można ich hipotezy na razie obalić – że wręcz Scytowie to Słowianie – tak samo jak Sarmaci – a język słowiański (w tym najbardzioej polski) to ten który wszyscy nazywaj praindoeuropejskim ( w zasadzie jest to wspólny język Słowiano-Indo- Irański, jak i przynajmniej R1a1a1 jest wspólnotą Słowiano-Indo-Irańską, w odróżnieniu od czysto słowiańskiej hp R1a1a1g2 pochodzącej z terenu między Odrą a Wisłą, gdzie istnieje i ma się dobrze do dzisiaj.

     Teza że na Stepie żyli koczownicy jest w zasadzie z punktu widzenia aktualnych odkryć obrażająca dla ludów hp R1a1a1 które stworzyły na Stepie cywilizację wcześniejszą niż Mezopotamia (patrz artykuł Gonur nad Morgłębą, Arkaim-Arkajama-Arkona-Arka). Ta cywilizacja wytworzyła wspaniałe przedmioty i budowle, a ludność R1a1a1 nigdy nie przestała zamieszkiwać ani Stepu, ani borów na północy, ani Uralu, ani nad jeziorami Bajkał i Bałchasz, ani nad Wisłą, Dunajem i Odrą, ani nad Dnieprem i Wołgą. Mimo różnych tzw „kultur archeologicznych” jest to wciąż ta sama ludność, rozwijająca się (lub miejscami cofająca, a potem znów w tych samych miejscach, albo obok zakładająca NA NOWO GRODY) nieprzerwanie aż do dzisiaj.

     Gdzieś na blogu, w artykułach o pochodzeniu genetycznym, jest mapka która pokazuje że Scytowie i scytyjskie geny koncentrują się we współczesnej Polsce w największej liczbie. Badania są w toku a bliskie pokrewieństwo genetyczne Polaków z Kirgizami i innymi na Stepie jest jak na razie dowiedzione, gdy chodzi o hp R1a1a1. Jest też jednak podobno niepodważalna teza, że druga ekspansja Ariów około 2000 pne (może 1800 pne) wyszła znad Wisły na Wschód – i wtedy doszli oni do Iranu i do Indii, a także do Uralu.

     Trzeba poczekać z ostatecznymi wnioskami aż poglądy genetyków zostaną potwierdzone dalszymi badaniami i wynikami archeologicznymi (genetycznymi oczywiście).

     Jeszcze jedna rzecz – o Skołotach i Sakach – pozostały nie tylko wiadomości perskie i greckie, dużo więcej jest asyryjskich – bo byli sojusznikami np. króla Sargona i innych władców, są też wiadomości od Medów i Hettytów, z Egiptu a także jak wiadomo w Bibliii, od Chińczyków, z Nepalu i Indii.

     Pozdrawiam

     C.B.

     Odpowiedz
     • Saca said, on 4 Styczeń 2012 at 22:24 (Edytuj)

       R1a1 o ktorym mowa zostal wlasnie podzielony na 4 klastry : Slowianski M458 , Scytho-Sarmacki (Euro-Azja + Hiszpania – Alans , Z93 Azja , Z284 Skandynawija
     • Saca said, on 4 Styczeń 2012 at 22:26 (Edytuj)

       Scyto-Sarmacki to Z280
6. Saca said, on 4 Styczeń 2012 at 22:53 (Edytuj)

   M458 – Slowianie
   Z284 – Skandynawia
   Z280 – Scytowie i Sarmaci
   Z93 – Azja

   prawie wszyscy na „S” ….

   Odpowiedz
   • bialczynski said, on 5 Styczeń 2012 at 10:58 (Edytuj)

     Witam

     Więc możemy ich – R1a – nazwać Słowiano-Skando-Scyto-Indo-Irańczykami, albo Praariami.Wszyscy oni mówili językiem satemowym, są jedną bliską rodziną powstałą z mutacji R1a1a – w cztery segmenty, ale różną od R1b. Tyle że wchodząc do Skandynawii gdzie mieszkali ludzie o haplogrupie I1 – część z nich utraciła satemizację języka, czy to dopiero potem, kiedy weszli tam Celtowie? Ja myślę, że pod wpływem Celtów, bo tam gdzie są wśród Bałtów w równowadze z I1 język jest jednak bałtyjski, satemowy. Także tam gdzie język scyto-słowiański zmieszał się z fińskim i węgierskim , czyli z ludność R1a zmieszała się z N – język ugro-fiński zachował się jako satem mimo, że podobno nie jest indo-europejski. Po fińsku sto = sata, po węgiersku sto = szaz. Nie wiem dlaczego mielibyśmy tych R1a ze Skandynawii uznawać za Germanów. Germanie wzięli po trochu od wszystkich są wszędzie i nie ma ich nigdzie – są I1, I2, R1a, R1b. To jedyny taki przypadek o jakim słyszymy. Mnie się zdaje że Skandynawowie to Słowiano-Staroeuropejczycy zmieszani potem z Celtami (I1 + R1a a później + R1b), zaś Germanie to Słowiano-Celto-Staroeuropejczycy (I1+I2+R1a+R1b). Mutacje Z i M są przecież późniejsze powstały już na R1a (z językiem satemowym).Satemowy język grupy wywodzącej się z haplogrupy R1a jest niesłychanie agresywny skoro po pierwsze zdominował Bałkany nawet tam gdzie jest tylko garstka R1a w mniejszości, a do tego pod jego wpływem satemowy stał się fiński, węgierski i rumuński – z grupy romańskiej, a w Skandynawii i na Islandii zachowały się duże naleciałości języka słowiańskiego mimo że nie nastąpiła satemizacja języków skandynawskich (może była tylko pod wpływem Celtów to się zmieniło bo dużo słów pochodzenia słowiańskiego (nie scytyjskiego ) zostało.
     CB

     Odpowiedz
7. Andegaven said, on 9 Styczeń 2012 at 21:11 (Edytuj)

   Wszystko super, ale niestety nie ma R1a1 M458 slowianskiego w Hiszpanii, na Wyspach Brytyjskich, Slowenii, Armenii i w Kazakhstanie. Jest tam R1a1 Z280 + Z284 Hiszpania i Wyspy B. oraz Z280 + Z93 w Euroazji. Scyto-Sarmaci-Alanowie (Z280) do IV w.n.e. nie przyniesli ze soba M458 na inne tereny Europy (Hiszpania) co swiadczy ze nie zyli ze Slowianami M458 w blizszych kontaktach, natomiast z Vandalami oraz z Z284 skandynawskim i Z93 azjatyckim jak najbardziej. To wskazuje, ze Slowianie ze Scytami mogli miec blizszy kontakt dopiero ok. VI w.n.e.
   To dwia rozne swiaty.

   Wszystkie te galezie dzieli kultura, zwyczaje, styl zycia i ok. 5.000 – 6.000 lat od wspolnego przodka.

   Odpowiedz
   • bialczynski said, on 9 Styczeń 2012 at 21:45 (Edytuj)

     Zadziwia mnie naprawdę ten wpis. Naprawdę trudno polemizować jeśli ktoś uparcie nie przyjmuje prostych logicznych argumentów. Skoro nie ma Słowian w Słowenii to dlaczego Słoweńcy mówią po Słowiańsku? Proszę o logiczną odpowiedź. W Kazahstanie żyje jakieś 20% Rosjan – którzy jak rozumiem z tej wypowiedzi nie są Słowianami – tylko kim są? Więc jeswt słowiańska haplogrupa w Kazahstanie, Armenii, Rumunii, Albanii, na Węgrzech, w Finlandii – Jest, czy nie? Skoro jest to znaczy że przekazana tutaj w powyższym wpisie informacja jest nielogiczna i nieprawdziwa. Oczywiście bo Słowianie Irańczycy, Hindusi (Kszatrijowie) mają wspólną haplogrupę R1a1. A skandynawskie R1a1 z mutacją jak się tam znalazło przed ta mutacją – skąd się wzięło spadło znowu z księżyca, zamiast pójść od wspólnego przodka po linii R1a? M458, Z280, Z93, Z284 – czy to są mutacje R1a? Czy Słowianie maja R1a?

     Tak można dyskutować w nieskończoność, zwłaszcza jeśli ktoś nie rozumie że nie ma Germanów R1a, bo oni powstali ze zmieszania R1a+I1+R1b – to są języki germańskie. etnosy genetyczne z językiem satemowym to R1a – a są to Słowianie, Indowie i Irańczycy. Staroeuropejczycy to nie Ariowie – haplogrupa I1 oraz I2 – to także nie Germanie – to Staroeuropejczycy (Ilirowie albo inaczej Wenetowie). R1b – to Celtowie, N – Ugrofinowie. R1a1 Z284 ze Skandynawii to własnie Słowiańscy Wandale -Wene-Dawe (Wenedo-Dawanie – I1 + R1a), Wędo-Dalowie, czyli Wądale-WANDALE.

     Odpowiedz
8. Andegaven said, on 10 Styczeń 2012 at 20:19 (Edytuj)

   A wiec jak sam Pan napisal Germanie mieli rowniez R1a czy sa zatem tez Slowianami ??? Jezeli tak to znaczy ze Germanie to Slowianie, a nie Germanie. Skandynawski R1a dotarl tam ca. VIII-V w.p.n.e. wiec byli od urodzenia obciazeni nazwa Slowianie choc nigdy ich na oczy nie widzieli. Ciekawe jak to literki dzis decyduja kto byl Germanem, a kto Slowianinem. To takie proste…

   Jezyk prekmurski czyli (lingua vandalicus, vandalus nyelv, vandalszki jezik, vandalszka vüszta)
   To kim byli w koncu Vandale ??? – Slowianami skoro mowili po slowiansku , czy Germanami mowiacymi jezykiem Slowianskim ? bo cos tu nie gra….Jak moze byc cos logiczne skoro nie zostalo do konca wyjasnione i do dzis sa ciagle spory…
   Czy moze Pan to wytlumaczyc dlaczego Vandale mowili jezykiem Slowianskim ?

   Byly rozne fale osadnictwa R1a1 na terenie Polski, ale to wcale nie znaczy ze wszystkie byly slowianskie. Kto wlasciwie to zatwierdzil ze caly R1a1 jest Slowianski ? Czy jest jakas organizacja miedzynarodowa , ktora nadaje te tytuly ?
   Moze to Z280 i Z284 czyli nosiciele tych Haplotypow powinni sie wypowiedziec kim sa, byloby prosciej…NIkt nikomu siodla na kark nie bedzie na sile zakladal.
   A co zrobic jezeli inne galezie R1a1 nie chca byc, nie byly i nigdy nie beda Slowianami ? To sa zdrajcy czy jak ich Pan by nazwal, skoro np. od 2.500 gdy jeszcze swiat o Slowianach nie slyszal oni zyli w zgodzie z R1b i I1 ?

   Czy jest taki kraj Absurdystan ?

   Odpowiedz
   • bialczynski said, on 10 Styczeń 2012 at 21:36 (Edytuj)

     Że R1a1 jest Słowiańskie to nie jest żaden mój wymysł tylko ustalenia genetyków – rosyjskich, amerykanskich angielskich. To jest powszechnie uznany fakt. To że Eupedia niemiecka robi zamęt ludziom w głowach i wszędzie dosłownie podpięła Germanów to nie znaczy że ma rację. Słowiano-Indo-Irańczycy – to jest R1a1, a z niego powstały dalsze mutacje R1a1a – z wariantami.

     Celtowie mają swoją haplogrupę, Słowianie mają a tylko Germanie według Eupedii są wszędzie gdzie to możliwe w r1a, w r1b, w I1 w I2. To jest prawdziwy absurd, a nie to co mówią genetycy.

     Proszę czytać ich dyskusje na portalach poświęconych genetyce, a nie trzymać się niemieckich bredni Eupedii – inaczej tego nie mogę nazwać. Grecy jakoś nie płaczą że nie ma na świecie greckiej haplogrupy a ich etnos i język powstał w wyniku zmieszania wielu elementów – R1a, R1b, I2, E, J.

     Proszę też zrewidować swoje poglądy na temat kiedy się Słowianie zjawili w Europie bo te poglądy są nieaktualne już od 2008 i 2009 roku. Teraz trzeba zrewidować archeologię i to się czyni. Słowianie żyją nad Dunajem i Adriatykiem od 10.000 lat, a nad Wisłą i Łabą od 5000 lat, czyli od czasu kiedy się to do życia nadawało po odejściu lodowca. prosezę postudiować portale genetyczne naprawdę – te naukowe a nie propagandowe niemieckie.

     Języki Słowian – a właściwie jeden język, który występuje tylko w gwarach, bo każdy Słowianin każdego może zrozumieć bez trudu jak ma trochę wiedzy o gwarach i poznał je – śląską, góralską czy kaszubską – ten język słowiański jest najbliższy aryjskiego – (praindoeuropejskiego) – nawet nazwę Germanie łatwiej w nim wyjaśnić – czyli co znaczy (Jary – many jar- wie pan jak zboże jare, młode, świeże, nowe, silne – bo to był żywioł nowy Niemy – mówiący dziwnym nowym językiem), niż z niemieckiego, nie mówiąc o tym że tak ich nazywali Rzymianie, co jest też makaronizmem uproszczonym i kreolizacją aryjskiego języka -Jermany.

     Nawet imiona tych tak zwanych królów Gotów i Wandalów bez trudu się po polsku da rozłożyć i zrozumieć znaczenie – a uformowane są tak jak to u Słowian dwuczłonowo, zgodnie z zasadami by się dobrze dziecku w życiu darzyło. Tak jak Włady-sław tak i Wini-tar.

     To na wezwanie Słowian pojawiały się w Europie zagony ze stepów w czasach kiedy Germanie zaczęli się uważać za spadkobierców Cesarstwa Rzymskiego i przeć na wschód z Drang nach Osten wzywane na pomoc armie Scytyjska w V w pne, Sarmacka w I wieku pne, Huńska w 300 r ne, Awarska w 700 ne, Połowców, Pieczyngów, Chazarów i Tatarów w 1100 ne. Prą na Wschód podobno Germanie już 2000 lat i zadomowieni są nawet nad Morzem Czarnym, ale jak widać gołym okiem udało im się ledwie przesunąć z Łaby na linię Odry i to tylko dzięki głupocie Stalina. To na wezwanie Słowian w związku z drang nach osten – zjawili się Hunowie pijący medos czyli miód, którzy nie bez powodu porozumiewali się ze Słowianami bez kłopotu , a gdy Goci wymordowali namiestników słowiańskich księcia Bozy-Busłajewa popędzili Gotów na zachód.

     Scytowie od 10.000 pne sąsiadowali ze Słowianami przez miedzę a Sarmaci są w naszej tradycji przodkami całej polskiej szlachty.Może od dzisiaj Niemcy sobie ich wezmą za swoją szlachtę – co? Teraz jacyś Niemcy znów wymyślili że skoro nie ma ich haplogrupy to będą wszędzie. Czekam jak się wpiszą do haplogrupy J1 – Żydowskiej tej, którą puścili kominami w 1940 w Auszwitz. Teraz okaże się może że J- to też Germanie no bo skoro I – to Germanie?! A przecież I i J są bardzo blisko spokrewnione – prawie tak jak R1a i R1b.

     Szanowny Panie – jeżeli jesteście też I1 i I2 to chyba rozumie pan, że w ogóle nie jesteście Ariami i nigdy nimi nie byliście – bo to jest stara jak świat Europejska haplogrupa i oni tutaj byli kiedy Ariowie siedzieli nad Jeziorem Aralskim i na Syberii – to też nie mój wymysł tylko ustalenia genetyki że tam byli rla latach 27.000 pne, a w Europie żyli wtedy I1 i I2 – tylko ni jak nie są to Germanie.

     Wystarczy posłuchać brzmienia nazw aryjskich – Aria- Aral- Ural – Haria – Harwatia – Kharpaty – czyli Hary – Gory, jak Harahow w Czechach – miasto schowane w górach – jak Harnasie – czyli Nasi Górole. Co tu jest germańskiego naprawdę, bo nie rozumiem – nic nad Wisłą takiego nie ma w nazwach. Precz z tymi Kossinowskimi (nota bene genetyczny, kulturalny i historyczny Słowianin) i Hitlerowskimi (nota bene gentyczny Żyd i Austriak a tam to pól na pół Słowianie z Galicji , Węgrzy i Celtowie) bredniami powtarzanymi od początku i w koło Macieju.

     Pisząc że Germanie powstali ze zmieszania R1a + R1b + I1 +I2 mam na myśli proces wytworzenia się języka skandynawskiego i niemieckiego w obszarze gdzie jak dowodzi genetyka żyli wspólnie (obok siebie i zawierając mieszane małżeństwa, i zmieniając obrzadek grzebalny i gary i miski i sposób kucia narzędzi i inne rzeczy) Prasłowianie (Słowiano-Indo-Irańczycy) R1a , Celtowie R1b, Zachodni Staroeuropejczycy – nazwijmy ich Ilirami – I1 i wschodni Staroeurpopejczycy – I2 – nazwijmy ich Trakami. Z tego wspólnego mieszkania w Skadynawii R1a + I1 – najpierw powstały języki skandynawskie, a gdy doszli tam Celtowie – języki wandalskie, gockie, a gdy Wandale i Goci spłynęli do Europy i znów się zmieszali ze Słowianami i Celtami w rejonie Łaba-Odra -Wisła powstało to co jest dzisiaj językiem niemieckim.Tak rozumiani Germanie (jako Słowiano_Celto-Staroeuropejczycy) byli nad Wisłą – przejściowo, dotarli do Morza Czarnego – przejsciowo – żyli jedni obok drugich, dowodzili książęta Skandynawskiego Rodu Słowianami – to prawda – ale odeszli na zachód.

     Dlatego piszę że to mieszanina R1a+R1b1+I1 +I2 utworzyła żywioł niemiecki czyli język i kulturę niemiecką – bo naród Niemiecki do XIX wieku nie istniał – każdy czuł się Turyngiem, Alzakiem, Bawarczykiem itp. Prusacy stworzyli ten naród wymyśłił go dopiero Bismarck w XIX wieku – wcześniej go nie było.

     CB

     Odpowiedz
9. Andegaven said, on 10 Styczeń 2012 at 20:43 (Edytuj)

   Dodam jeszcze dla jasnosci

   Wandalowie:
   Wandalowie – grupa plemion wschodniogermańskich.
   Od końca III w. p.n.e. przebywali na terenie występowania kultury przeworskiej (początkowo na Dolnym Śląsku, w Polsce centralnej i zachodnim Mazowszu, potem w Małopolsce).

   W czasie wywołanej najazdem Hunów (od 375 r.) wędrówki ludów część Wandalów (Hasdingowie) sprzymierzyła się z irańskojęzycznym ludem Alanów i dotarła na obszary między Dunajem i Cisą. W czasie wędrówki na południe zasiedlali tereny południowo-wschodniej Polski i założyli swą nekropolię w Prusieku, pierwszą rozpoznaną w polskich Karpatach[1][2].

   W 409 r. dotarli do Hiszpanii, podczas gdy inne odłamy Wandalów dotarły do Dacji i Panonii. W 416 r. zawarli z przybyłymi wcześniej do Hiszpanii, Alanami (plemię sarmackie) unię personalną; ich królowie nosili odtąd tytuł rex Vandalorum et Alanorum („król Wandalów i Alanów”).

   Jeszcze raz powtorze , ze na tych terenach nie ma R1a1 M458 !

   Wandalowie to wczesne osadnictwo R1a1 Z280 karpacko-pomorskie, co zaowocowalo przymierzem i unia personalna z Alanami. Czy mowili wspolnym jezykiem ? serbsko-luzyckim czy prekmurskim ?

   Odpowiedz
   • bialczynski said, on 11 Styczeń 2012 at 8:08 (Edytuj)

     Na temat irańskojęzyczności Alanów, Jazygów i innych to są spekulacje niczym niepotwierdzone – bajki niemieckiej nauki XIX wiecznej i okresu hitleryzmu – Jazygowie to Jazykowie – Języci – Słowianie (Języta – do dzisiaj po rosyjsku – poganin, rodzimowierca). Tak samo jak Harwaci – Harwatos- Harvatoi- Chorwaci (Har-Wedowie, Har-Wąt – zmieszani Harowie z Wenedami-Wenetami – to jedno z najszlachetniejszych plemion słowiańskich bo w samej nazwie nawiązuje też do wróżbiarstwa, do wiedunostwa, do wieszczenia – bo wątek – nić przewodnia, wątpia – kiszki z których wróżono los już w Grecji starożytnej, także wątpia – wnętrze – to Harwaci są Strażnikami Grobów Królewskich znanych ze stepów i z Polski choćby tak starych jak te z Bronocic i Jakuszowic i Pełczysk spod Świętej Łysej Góry – w Górach Łyskowiców – w kronikach zapisanych jako Listkovici/Lisikovici), z których też Irańczyków robiono i jak Słoweńcy, którzy nigdy po persku nie mówili a wciąż mówią po słowiańsku – a język słoweński jest najbliższy polskiego z możliwych – nawet w ogóle nic nie trzeba tłumaczyć. Sławetni Alanowie urobieni tak przez Niemców i potwierdzani skwapliwie przez polskiego profesora w Berlinie Brucknera a potem przez polskiego profesora znowu z Berlina Godłowskiego to Halanie – Halanie – jak hala – łąka. Wśród tychże germańskich Wandalów pełno polskich imion tylko zniekształconych – ostatni władca Gelimer – Żelimierz, Żalimir, pierwszy władca Godigisel (w niemieckim zniekształconym zapisie) Godziguseł lub Godoguseł – czyli guślarz -kapłan rzucający zaklęcia godaniem – gadaniem, mową, albo od gody – kapłan Kirów-Godów bogów Pór Roku. Czy Niemcy są w stanie podać znaczenie tego imienia tak proste i łatwe w wywodzie i tak podstawowe oczywiste – książę z księdzem w jednej osobie to Godegisel. Genzeryk/Gejzeryk – Gęsiorek lub Gęzo-ryk, Gęza – to imię o rodowodzie bardziej irańskim, nie obce nam bo wśród Węgrów, którzy są półsłowianami-półfinami-pólsyberyjczykami: Gejza-Geza to imię królewskie – z dynastii Arpadów ( a arpad, arda, rada gast – to wręcz boskie rdzenie słowiańskie Radogost, Radogoszcz, Radgoszcz, Byt-goszcz, ArdaGast-Radagast, a Hun-Gary to spuścizna po Hunach – to wszystko i polskie i węgierskie i irańskie – wspólne itp), końcówka ryk – od ryczeć, krzyczeć, ale też od ryg – zboże, żyto, ryż – a to już bóg słowiański Rygł-Rgieł, bóg niegermański, końcówka imienia mund – pochodzenie słowiańskie – mąż albo wprost mund – jak w Zygmunt, słynny Bicz Boży po niemiecku Atylla po polsku Hatiłła, jak Jagiełła-Jogaiłło,Dowrygiłło i inne litewskie np. Bolesław Świdrygiełło,Krzysztof Dowgiałło (gaiłł, gaida, gajdar, gaić -mówić, rozrastać, rozsławiać – słowiano-syberyjskie), dokładnie to samo co Jagiellonowie znani na zachodzie już jako Yagiellonowie, który to protoplasta Władysław Jagiełło za chwilę równie dobrze mógłby przejść do historii pisanej przez niemieckich mnichów jako Ladislaus Agella.

     A czemuż tak trudno ustalić jednolite brzmienie tego imienia i skąd takie wahania w odczytaniu go skoro jest tak niemieckie i tak oczywiste: Genzeryk (także Gejzeryk, Gaiserich, Geiserich, Genseryk), a czy nie pobrzmiewa tu Gejza?

     Widać na pierwszy rzut oka językowo, że to jest mieszanka słowiańsko-skandynawska, te słowa mają nową jakość ale brzmi w nich łatwo rozpoznawalny słowiański dawny rdzeń, nawet już po przemianie językowej jaka się dokonała po wymieszaniu się ze sobą ludzi R1a i I1 – w Skadynawii. Dlaczego wrócili nad Wisłę? Bo mieli prawo tu wrócić, a potem z Afryki część z nich też wróciła nad Wisłę a część do Skandynawii a nie do Niemiec. To polscy królowie mieli tytuł Rex Vandalorum a nie niemieccy.

     Przedstawiani światu jako super-germanie Markomanowie to nic innego jak Moromężowie lub Moro-Kumanie, a więc Morowianie lub Morawianie zmieszani z Kumanami a Kumanie to znani z kronik Połowcy potomkowie Kuszanów. Proszę poczytać o wspólnocie językowej słowiano-iranskiej i rodowodach takich słów Jak Krak-Krakus i Cyrus oraz wspólnych legendach persko-polskich o rodowodzie słowa Wawel i Wela-Zaświaty, a Babel i Babilon – Wawilon, proszę poczytać o wspólnych legendach i bohaterach rosyjsko-irańskich takich jak Rusłan, Urusłan – Rustam (także łatwo podać znaczenie tego imienia ze słowiańskiego, a nie z niemieckiego), jak władca perski Kej i kijowski Kuj-Kij, zamiast udowadniać germańskie związki z Persami których nigdy nie było.

     Pozdrawiam

     CB

     Odpowiedz
     • Andegaven said, on 11 Styczeń 2012 at 22:54 (Edytuj)

       Ten wlasnie scytyjski (Witaszkowo V w.p.n.e) R1a1 Z280 musial brac udzial w etnosie germanskim Vandale i Goci (Massa-Getae). Do tego doszedl R1a1 M458 Slowianie wlasciwi. Oba R1a1 ale rozne kultury.
       …i wcale za soba nie przepadali.
     • Andegaven said, on 18 Styczeń 2012 at 21:17 (Edytuj)

       Co ciekawe w kronice Saskiej wywodza sie Sasi – Sachsen od Saca czyli Scytow : Sac – sen
       Sen lub Son – skandynawskie koncowki nazwisk.
       Synowie Scytow – Sachsen to wylaczajac typowo slowianski klaster M458 pozostaje wlasnie scytyjski R1a1 Z280 zachodnio-karpacki i pomorski o niemieckich nazwiskach.
     • Andegaven said, on 20 Styczeń 2012 at 7:49 (Edytuj)

       Strabon pisał, że Sakowie władali obszarem Armenii i że usadowili się w środkowym biegu Kury i nazywali się Sakasena

       Armenia R1a1 (Z280) – Sakasena – zapewne na 99,9% nazwa Sachsen (Sac’h’sen) pochodzi od tych plemion altajskich Saca

       Pozdrawiam
     • bialczynski said, on 20 Styczeń 2012 at 9:38 (Edytuj)

       Wszystko się zgadza poza tym, że R1a1 jest haplogrupą Słowiańsko-Indo-Irańską. R1a1 jest wspólnym ojcem Słowian, Irańczyków i Hindusów, a następnie razem z I1 oraz I2 ok. 5000 pne ruszył znad Dunaju nad Wisłę i Łabę. Tu mamy kopalne szczątki z Eulau R1a1 – 2770 pne. Następnie R1a1 weszli do Skandynawii – jakby nie patrzeć to nie Germanie tylko Indo-Słowiano-Irańczycy z różnymi mutacjami ojcowskiego DNA. Występuje także zgodność matczynej haplogrupy między Słowianami , Scytami, Sarmatami i Kasztrijami. Występują wspólne legendy i podania, wspólne nazwy dla bogów i podstawowych przedmiotów użytkowych, zwierząt itp. Ta wspólnota słów występuje między Słowianami i Persami i Hindusami – ten sam język w którym sto wymawia się przez „s” a nie „c”. Dopiero w Skandynawii język R1a1 się zmienił ale nie od razu – bo tam jeszcze dużo słów wspólnych skandynawsko-słowiańskich i nazw osobowych i miejscowych. Dopiero kiedy tam weszli Celtowie a to jest dowiedzione, że weszli później niż Słowianie (albo nazwijmy ich Słowiano-Indo-Irańczycy) język zmienił się na ten w którym jest mniej przypadków niż w starych aryjskich językach satemowych i sto mówi się przez „c” – centum. To są dopiero Germanie, którzy około 500 pne idą ze Skandynawii do Europy z powrotem i tu jeszcze raz dostają domieszkę Celtów i Słowian i wychodzi z tego jakiś język anglo-niemiecki z wieloma mutacjami. Bo gwary niemieckie są jak różne języki – u nas Słowian to nie występuje – ja mogę rozmawiać z Chorwatem (który jak ktoś twierdzi w EUPEDII podobno nie jest Słowianinem tylko germano-iliryjczykiem) jak swój ze swoim bez potrzeby tłumaczenia. Chciałbym znaleźć Niemca który zrozumie Chorwata. Małopolska jeszcze w XIX wieku nazywała się Biała Chorwacja czyli – Wielka Chorwacja – stara pierwotna.

       W polskim i rosyjskim doskonale znamy słowo Syn, nazwa Saksonów może się wywodzić od „Saka synów”, Saków znanych chodżby z tego że ich królowa Tomirysa pokonała i obcięła głowę perskiemu królowi Cyrusowi. Co łatwo po słowiańsku zrozumieć bo: Tamara, Tum-mira, Tam-mira, a Cyrus to Kirus, a kir to kierunek, i szlachetna materia królewska – krew – to ten sam pierwotny rdzeń. Wątpię czy po niemiecku łatwo te imiona da się wytłumaczyć potocznie bez wymysłów i łapania się prawą stopą za lewe ucho. Więc my Słowianie doskonale rozumiemy imię Tomirysa i Cyrus i Dariusz i inne (Mariusz i wszystkie końcówki jusz- bo jusz to jucha- krew, krew ojca – Mora lub – Dara, a więc tu w imionach jak wśród Scytów Saka-sena, Sakajusz, z tym że Kolaksais – to znaczy święty Kołek – protoplasta Scytów a Herakles, który go począł w Hylaji-Helisji – Kaliszji to Per-Koles – Kołek Pery-Peruny czyli Hery, kapłan- koło-dun, kołdun, kołtun Per-Kołek, tyle że imię zgreczone) bez potrzeby ich tłumaczenia z perskiego. Czy takie słowa jak Budda – będący, czy takie jak guru – góryta, weda – wiedza, Rygweda, Atharwaweda – od-Chorwa-weda, Awesta-Obwiesta, bo wieszczyć to rozpowszechniać wiedzę-wiedę-wedę. A Harowie- Hariowie – Ariowie to nic innego jak Górale – Hara- góra – Harahov – miasto schowane w górach, Harnaś góralski zabijaka wojownik, Harwaci – ci co mieszkali w górach Harpatach Kharpatach Karpatach i Harzu, Wharat – serce Harii, wnętrze – Haria Wewnętrzna. Znamy też Herodotowych Budynów (Budynoi) i Nurów (Neurów) – nie trzeba nam tego tłumaczyć z greki, ani znikąd bo to słowa powszechnie po słowiańsku zrozumiałe. Słowo Dzeus-Zeus-Deus – jest oczywiste dziełający dzień z nocy – pan Błyskawicy – znów nie trzeba nic tłumaczyć.Różniło ich od siebie (Nurów i Budynów) to że jedni stawiali Budy- budynki, budowali na powierzchni, a drudzy stawiali półziemianki częściowo wkonape w ziemię – za-nurzone nur-nurzać -zanurzyć, nurt itp itd.

       Nie ma germańskiej haplogrupy R1a1 – jest tylko to co z tego wspólnego ojca poszło: scytyjska (irańska), hinduska i słowiańska.

       Pozdrawiam

       CB
   • Andegaven said, on 20 Styczeń 2012 at 16:42 (Edytuj)

     Oczywiscie ze tak. Wiec mozna powiedziec, ze wlasciwi Saksonczycy to iranscy Scytowie R1a1 Sacasena z Z280 i nie sa ani Germanami ani Slowianami ani tez Hindusami.
     Pozdrawiam

     Odpowiedz
     • bialczynski said, on 21 Styczeń 2012 at 7:23 (Edytuj)

     • Etnos to trzy rzeczy: geny + język (duchowość) + kultura materialna (archeologia).

     • Oto podział z uwzględnieniem wieku R1a1 – Wiek poszczegolnych galezi wg.KlyosovaCentral Eurasian         4700 +/- 700 (Z280)
       Western Eurasian       3800 +/- 400 (Z280)
       Baltic Carpathian        3225 +/- 450 (Z280)
       Pomeranian                2700 +/- 400 (Z280)
       Northern Carpathian  2550 +/- 350 (Z280)
       Northern Eurasian      2100 +/- 250 (Z280)
       Western Carpat         1975 +/- 450 (Z280)
     • West Slavs M458   2775 +/- 400
       Slavs M458            2400 +/- 400
     • Old Scandinavian      3300 +/- 350
       Young Scandinavian 2200 +/- 250
     • Bez wątpienia to wszystko są mówiący satemowym językiem R1a1 i wchodzili w skład wszystkich kultur materialnych, które lokalizuje się na obszarze ich pobytu, w przedziale czasowym od pojawienia się mutacji do dzisiaj.
       Nazywamy ich wszystkich Ariami (Słowiano-Indo-Irańczykami). Czynimy tak nie tylko z powodu wspólnego genu R1a1, ale także dlatego, że chociaż żyli od któregoś momentu oddzielnie, to jednak tworzyli wspólnotę kulturową , która spowodowała, że maja wspólne określenia podstawowych pojęć takich jak bóg, słońce, zboże, bydło – skot, wspólne liczebniki wymawiane tak samo – sto = 100 itp. To także dotyczy kladu staroskandynawskiego.Oni mówili językiem satem bo innej możliwości nie ma, ponieważ wyszli z tej samej rodziny gdzie matka i ojciec mówili tym językiem. Geny + język + kultura materialna 3300 pne – to jest etnos 3300 pne. była jakaś konkretna matka był konkretny ojciec i nyło dziecko – syn z mutacją genetyczną. Mówili językiem przekazywali nim wiedzę o otoczeniu i nalewali mleko z kubka glinianego albo innego.Ale etnos to także ci z którymi współistnieli i współzamieszkiwali i ten etnos miał wpływ i ukształtował ich na kolejnym etapie, także wtedy kiedy Z284 dotarli do Skandynawii.Kiedy Z 284 wchodzi do Skandynawii wychodzi ze swojego dotychczasowego otoczenia i w pewnym sensie izoluje się od niego, a wtapia się w nowe skandynawskie otoczenie. Żyją teraz razem z I1, który tutaj stanowi większość. Kształtuje się nowa wspólnota genetyczna, językowa materialna – to jest nowy etnos – skandynawski. Język się zaczyna zmieniać – w tym wspólnym języku jest jeszcze sporo z satem Z 280, i Z 93, ale kiedy w większej ilości do Skandynawii wchodzą Celtowie, język zdecydowanie się zmienia, zaczyna być kentum, gdzie centum =100 i kształtuje się nowa nazwijmy to ario-staroeuropejsko-celtycka wspólnota, gdzie zamiast Peruna jest Tor, gdzie Wanowie są wspomnieniem aryjskim (phal-wan – święty drewniany słup, posąg boga ze świętego drewna, z drzewa w borze poświęconego temu bogu).U Słowian to funkcjonuje i jest zrozumiałe do dzisiaj owo słowo bałwan-phalwan. Z 280 mieszkający w otoczeniu Europejskim zachowują to znaczenie i to zrozumienie do dzisiaj. Dla Etnosu skandynawskiego to się zmienia. Ta odmieniona mitologia powoduje że ludzie wspólnoty R1a1 + R1b1 + I1 w Skandynawii kształtują się w nowy sposób kulturalnie i materialnie, co nie znaczy że nie mają nic wspólnego z poprzednim swoim rodowodem i obecnością pomiędzy R1a1 i I2a2 i N itp.Polacy nadal mówią „sto” i rozumieją w tym względzie Irańczyków, Hindusów, Rumunów, Węgrów. Słowianie to nie tylko R1a1, ale R1a1 to podstawa etnosu słowiańskiego wspólnie z I1 i I2 oraz mniejszymi domieszkami. I1 i I2 a także pokrewny J1 i J2 to staroeuropejczycy i staroanatolijczycy – tak ich nazwijmy – to nie są Ariowie. Te geny mają po 25 000 lat.

       Dziwne jest to, że oni słabo wpłynęli na języki satemowe – tak jak napisałem w artykule na temat przekłamań w Eupedii: tam gdzie występuje większość R1a występuje język słowiański – a w Azji inne satemowe panujące nad całą populacją niezależnie od jej składu genetycznego. W przeszłości było tak samo jak teraz jest – skoro to dziedzictwo języka przetrwało przez tysiąclecia.

       Na Bałkanach mimo, że R1a bywał w mniejszości króluje dzisiaj język słowiański i materialna kultura słowiano-staroeuropejsko-celtycka z domieszkami E i J a czasami z ich dużym udziałem – jak w Grecji. Język i kultura grecka powstały ze zmieszania E+I1+I2+J+R1b+R1a.

       Język anglo-niemiecki taki jaki jest: kentum, 4 przypadki, wspólne słownictwo, zaczął się kształtować kiedy Skandynawowie weszli ponownie do Europy i zmieszali się z mieszkającymi tutaj cały czas miksami R1a+R1b+I2 ok. 500 pne (I1 + R1a-Z284 + Z280 + M458 + R1b1 Europejski – to są tzw Germanie kronik rzymskich). Ze zmieszania języków na kontynencie rodzi się język i kultura anglosaska w Europie, kultura duchowa kształtowana przez pojęcia języka, płynącą z tego języka duchowość + kultura materialna – odmienna od Słowiano-Scytyjskiej – na wschód od Łaby – gdzie cały czas króluje stary archaiczny język i duchowość z niego płynąca, nawet wtedy kiedy kultura materialna jest przejmowana z Zachodu. Tak jak dzisiaj.

       Czy to że Polacy od 1990 roku jeżdżą volkswagenami i toyotami, piorą w Siemensach, oglądają TV na odbiornikach Hitashi,Daewo, a nawet od 100 lat szyją na maszynach Singer, czyni ich Niemcami, Japończykami, Koreańczykami? Czy lepiej porozumiewają się przez tę materialną kulturę wspólną co do przeszłości?

       Daję też zawsze taki przykład: Dwóch Indian o haplotypie Q jeden w stolicy Brazylii Brasilia, a drugi w puszczy pod stolicą. Jeden przeniósł się z lasu do stolicy i mówi dzisiaj po hiszpańsku, ma TV i posługuje się samochodem (niech to będzie volkswagen albo toyota), ale modli się do swoich puszczańskich duchów i zna język przodków indiańskich. Drugi w puszczy jego brat Q strzela do małp z łuku i żyje goły i bosy w chatce na palach. Czy genetycznie Q z miasta Brasilia przestał być Indianinem? Nie! Ale wszedł w nowe otoczenie i zaczyna się kształtować nowy etnos. Archeologia która wygrzebie volkswagena i toyotę nie powie nam jaka to była kultura duchowa w tej Brasillii u tego Q który mówił po hiszpańsku – nie powie nam nawet jak mówił, chyba, że pozostawi zapis języka dla archeologów. Jak mówił i co myślał powiedzą nam: język współczesny ze śladami przeszłości czyli hiszpański zmieniony przez naleciałości indiańskie, ze słowami indiańskimi itp, oraz wierzenia, legendy i podania – tylko stąd dowiemy się jakim mówił językiem i w co wierzył.
       Słowianie wierzą w boga = bhaga = bogactwo (co jest wspólne dla Słowian, Irańczyków i Hindusów).

       Nie bez powodu Niemcy dzisiaj są odleglejsi od rozumienia Awesty i Wed bez zawiłego tłumaczenia znaczenia słów. Nawet Irańczycy mają problemy ze zrozumieniem Ghaty (a nawet słowa „ghata”) – najstarszej zapisanej wersji Awesty, zapisanej z przekazu ustnego. Nie rozumieją słów wprost – tak jak one brzmią tylko muszą się domyślać znaczenia. Słowianie zachowali najbardziej archaiczny język  najbliższy wspólnemu bardzo bardzo dawnemu słowiano-indo-irańskiemu – językowi tego ojca i tej matki którzy byli przy narodzinach  pierwszego na Ziemi zmutowanego osobnika Z280 4700+. Dlatego bez potrzeby tłumaczenia, JA Słowianin, rozumiem dzisiaj sporo z owej archaicznej Ghaty – Gadby – Gądby – Gędźby – a po prostu mówiąc po góralsku-harsku „gadki” – czyli mówionej, przekazywanej gadaniem opowieści, która została zapisana jako początek Awesty (Obwesty – Owiesty – jak wieszczyć, wieszczba, wiedza, wieda, weda, wescyć (Westa, westalka – wieszczka) – wieszczyć, wić-nić, więźba – splot, także splot materii dotykalnej (z nici, z łoziny, z włosów w warkoczu ale i niematerialnej jak w rozsyłanych przez książęta Polaków-Sarmatów wiciach królewskich – wiciach-wieściach i rozkazach.

       Z tego też powodu rozumiem, Ja Słowianin, wiele ze Skandynawskiego, niemieckiego i angielskiego i bez trudu wymawiam te słowa, podczas gdy nie spotkałem jeszcze ani jednego Niemca, który by potrafił poprawnie wymówić moje nazwisko – Białczyński, albo Błaszczykowski – oni wolą w Dortmundzie mówić na tego piłkarza Kuba bo im język kołkiem staje.

       Etnos anglosaski to cała przeszłość i współżycie w którym ma swój wkład niewątpliwy po dziś dzień R1a1, Z280, Z 284, Z 93 i M 458 który ukształtował też wespół z innymi Polaków i Rosjan.

       Mimo wszystko, że Germanie i Słowianie są oddzielnymi etnosami to jednak tworzą wspólnotę w ogólniejszym sensie – dlatego na moim blogu zamieszczam jako bliskie i pokrewne Baje w obrazach Skandynawów – np. Theodora Kittelsena czy Bauera.

       JA Jestem spadkobiercą  Scytów i Sarmatów w sensie genetycznym, duchowym i materialnym – Ja, Czesław Białczyński, Tak! Jestem też spadkobiercą innych kultur, które ukształtowały współczesny duchowy i materialny obraz Polski. Jestem – ja i moja rodzina – uwikłany w genetyczne związki polsko-austriackie, tatarskie, scytyjskie, sarmackie, niemieckie, rosyjskie,litewskie, fińskie, rumuńskie, wołoskie, ormiańskie, czeskie, morawskie, słowackie, węgierskie, greckie, tureckie. Mam za sobą całe dziejowe dziedzictwo wszystkich przodków – także Scytów i Sarmatów i Wikingów i Turków znad Wołgi i Bosforu.
       

   Fałszywy schemat niemiecki – Wspólny ojciec aryjskiej rasy ojcem Arabów Słowian Żydów i Niemców

• Pozdrawiam CB

Czy ktoś dzisiaj pamięta, że w XIX wieku jeszcze istniała taka właśnie nazwa na tę dolinę, a nie Dolina Prądnika?

[kliknij - powiększ]

Linia Wawel Jasna Góra  jest częścią odwzorowania Oriona, Łysa Skała zwana Skałą Syriusza jest jedną z dwóch psich skał w sytemie doliny Źródła Bytów i doliny Ojców. Drugą jest Skała Pieskowa.

Ta nowa nazwa jest od rzeczki Prądnik, która jej dnem płynie. Prądnik to jest również nazwa święta, a  ta marna rzeczka – jak się przekonacie jest jedną ze świętych rzek słowiańszczyzny, mimo tego, iż taka marniuchna.

Dolina Ojców według nas to powinna być nazwa nadal OBOWIĄZUJĄCĄ, BO WYWODZĄCĄ SIĘ Z PRASTAREJ TRADYCJI NIE BEZ POWODU. Jak wiele bowiem wskazuje to tu odbywały się obrzędy ukrólewiania w czasach, kiedy Zerywanie  osiedli nad Wisłą, Łabą i Odrą.

Będziemy tu dalej pisać o tych sprawach na podstawie wiedzy jaką można wysnuć z podań mitologicznych greckich, rzymskich, perskich, asyryjskich, ze starożytnych kronik, z wedy Hindusów, z wiary Zaratusztry i jego Obwiesty (Awesty), wreszcie także z Biblii i innych źródeł starożytnych. Jest to opowieść mitologiczna – wysnuta z Baji Dziejów, czyli ze starożytnego zapisu, a nie rozprawka naukowa – nie mylmy tych dwóch rzeczy.

Kiedy to się działo, kiedy nowi Zerywanie – Harowie-Hariowie-Ariowie, się tutaj pojawili? Dokładnie nie określimy momentu w czasie, to niemożliwe, ale na pewno po tym, gdy Stara Koliba nad Jeziorem Aralskim przestała istnieć. Było to jednak grubo przed upadkiem grodu górytów w Arkajamie, bo ten gród to już drugi okres wędrówki znad Dunaju i Wisły do Mazji i nad Widjusz (Indus) i Gęgawę (Ganges).

Działo się to po tym, jak z Nowej Koliby nad Dunajem (ok. 5000 roku pne) wyfrunęło Siedem Kruków dając początek Siedmiu Ludom Sławskim i jedna Kurka-Łabędzica, która dała poczatek ósmemu ludowi Królestwa Sis – Istom.

Pamiętajmy też, że z pogromu po Wojnie O Taje ocalała ptakowężyca Kąptorga, której pamięć przechowali w swoich mitach Grecy, a która uwiodła Heraklesa w Hylaji (Helisjii-Kalisji lub Halanii-Alanii Budynowskiej, rozciągnionej pod Kijowem, a  zwanej też Polanią).

Tego Skołoci-Sokołoci zwą nie Podopiecznym Hery i jej sławcą, lecz Perprzechwałą, bo Hera to Perperuna, a on nie sławcą i bohaterem był lecz romajskim złodziejem krów i koni.   W różnych wersjach swoich podań Grecy uczynili ją też mężczyzną Targitaosem, ale my wiemy, że kąptorga (kaptorga), to takie puzderko z relikwią wieszane na piersi, i że od niej od tejże Pramaci Sokołotów-Skołotów to miano pochodzi: bowiem -taos- boska, torga – torebka-puzderko, kap – phal-pal (święta drzazga ze słupa boskiego – z kapu, tu też phal-wan z którego klechowie chrześcijańscy „bałwana” zrobili.

Perprzechwała (Herakles), a także Perperuna (Pera-Peryń-Hera) – Bogini Burz i Piorunów, żona Peruna, czyli według Greków Dzeusa i onże sam Perun-Dzeus. Dzeus (czy to rzeczywiście obce słowo, nie, znamy je przecież w dwóch odmianach diews-dewa – bóg-bogini i dzień i dzieło, działanie. Dla nas (i dla Greków, u których duża część tradycji i wiary, jest z naszą wspólna)  to ten Bóg, co Dzień udarem swym i błyskiem z Nocy czyni – czyli dzieła. To ten, który przychodzi z wydłużaniem Dnia, ten który otwiera Błyskawicą wegetację z początkiem roku rolniczego, otwiera Wiosnę (Jar-Runę), ten który tą błyskawicą zapładnia Matkę Ziemię, ten który rozpoczyna na roli dziełanie – robotę w polach i uprawach.  To z Perperuną i Perunem wiąże się rzeczka Prądnik – bo prąd – prąt – to owa perunowa błyskawica (prącie boskie, co pierze i prze), a też kamienny grocik – święty, relikwia pogańska, pozostałość kamienna po wypalonej boskiej błyskawicy, gdy już uderzyła w ziemię. Prądnik to prastara dolina, a w niej takie strzałki  nie były rzadkością, można je tutaj było znaleźć w dużej liczbie (po ludziach paleolitycznych) – kamienne grociki, Strzałki Peruna. Oto najstarsze być może źródło świętości tej doliny, ale nie jedyne. Rzeczka Prądnik to zatem Rzeczka Perunowa. Co może niektórych zdziwić najwyraźniej z Perperuną, wiąże się też postać Heraklesa.

Ale w niniejszym artykule ten początkowy ciąg logiczny i pierwsze zestawienie faktów jest – tak jak u Hitchcocka -  jedynie wstępnym  „trzęsieniem  ziemi”, a po nim będzie coraz gorzej, horror będzie narastał. Ostrzegam, że dla co bardziej sztywno myślących i mocno stąpających po ziemi, zwłaszcza po twardym, ubitym (czytaj XIX i XX wiecznym) gruncie nauki, TO CO DALEJ może się okazać zbyt silnym emocjonalnym wstrząsem.

Mimo wszystko będziemy kontynuować.

Jedną z najważniejszych skał nad tą Rzeczką Perunową jest nie inna skała jak Skała Psia (Pieskowa) – dziwne prawda? Jeśli się nie pomyśli mitologicznie i nie poznało całego systemu powiązań symbolicznych, to trudno zrozumieć, że ktoś tak głupią nazwę, na cześć pospolitego zwierzęcia, dał potężnej skale! Jednakże  zwierzę to ludzie mają za „psią krew” i „psią juchę”, a „psi żywot” za marny, zasię innowiercę i  łajdaka, kłamcę określają -  „psubrat, sukinsyn, psia wiara”  – dopiero od czasu wprowadzenia chrześcijaństwa – to bardzo niedługo w tradycji mitologicznej, zaledwie mgnienie .

Przed wprowadzeniem chrześcijaństwa psom wiodło się znacznie lepiej – dokładnie tak samo, jak im się wiedzie dzisiaj w hinduistycznych świątyniach, gdzie są wielbione, karmione, nietykalne, wolne, święte, a pochówek urządza się im w ludzkim rytuale (odwrotnie niż u Chińczyków wrogów Ariów w Wielkiej Wojnie Tajowej, którzy je jedzą). Psia Skała jest związana nie tylko z Kultem Psa jako reprezentanta i symbolu oraz wcielenia w ziemskie życie owego boga,  ale też z Kultem Psiej Gwiazdy – Syriusza. Syriusz zaś jest Psem Oriona, a Orion Wielkim Łowcą.

Syriusz – ostatnimi czasy bardzo jest modny w najfantastyczniejszych koncepcjach pochodzenia inteligencji, bogów i życia na Ziemi.

Oto Anubis – my wiemy, że szakal to pies.  Świętość postaci psa sięga co najmniej czasów starożytnego Egiptu, a wiąże psa zarówno z szakalem, jak i  z wilkiem.

Otóż i czym jest Pies – przewodnikiem Oriona w czasie jego polowań, ale i towarzyszem Izydy, Strażnikiem Królewskich Grobów i jednym Z Władców Zaświatów. Zwracam od razu uwagę, że Orion ma dwa psy – Wielkiego Psa i Małego Psa. Tak samo nasz Bóg-Gospodarz Strażnik Pól Uprawnych – Rgieł ma dwa psy o żelaznych zębach, a Koszych Bogów również mamy dwóch  Ma-KOSZ to pierwszy Pan Kos   – Władca Przeznaczenia, swój czas ma na poczatku słowiańskiego roku, zaraz po Kosym miesiącu Krzywym – tym zaś władał drugi Bóg Koszu – Przepląt – Władca Przypadku (kos-los, kosa- warkocz, splot wypadków i splot włosów) i jednocześnie koślawego skróconego , wyrównawczego miesiaca. Słowiańska nazwa Oriona „Kosy” – wiąże się więc z tym czasem początkowym , z krwawym wschodem słońca i początkiem agrarnego roku inicjnowanym udarem Peruna, jego runięciem (uderzeniem i upadkiem) na Matkę Ziemię, po którym się ona runi-roji.

Pieskowa Skała

Jak się przekonacie w systemie Świętych Skał i Wzgórz Doliny Ojców i Doliny Bytów są Dwie Skały Psie – symetryczne względem siebie a jedna na Linii Oriona-Kosiarza, to jest odpowiednik Syriusza prawdziwy, to słynna Skała 502 w Dolinie Bytów, a ta druga nazwana Pieskową nie bez powodu bo to Pies Mały – piesek dla Oriona-Łowcy. Ale to wszystko nie koniec tylko wciąż początek. Bowiem istnieją w tych dwóch dolinach Skały Sokole – czyli Skały Nieba i Światła i Słońca.

Opodal tej Skały, na której postawiono słynny zamek, tak się dziwnie składa, mamy skałę zwaną Maczugą -czyją? Heraklesa-Herkulesa-Perprzechwały! A z nią znów związaną legendę – rzecz dziwna, o Sokolicy i jej pisklętach na czubku tej Maczugi.

Jak już wspomnieliśmy znamy Plemię Sokole, a nawet cały wielki Lud Sokoli – Sokołotów-Skołotów, Scytów i ich pramatkę co podobno z Heraklesem wydała trzech synów założycieli Scytii (według Greków-Romajów). Nosili oni imiona: – trzeci Karpok (co nam się dziwnie z Karpatami-Harpąciami wiąże – kolejny zbieg okoliczności i brzmień???), drugi – Lipok (co jakoś pachnie lipnie lipą, dziwne – ale mniej dziwne, gdy się wie, że Lipa to drzewo Sołów  -Bogów Nieba i Światła,  – oraz że lipa, sokół i maczuga to symbole Jasnego Nieba i Panów Niebiosów, jak również Boga Sołńca-Słońca) .

A pierwszy najważniejszy z tych synów był Kolok (Koloksais-Kolaksais, Kołok Syn, Kołok Świecący, Kołok Święty).  Otóż w Księdze Ruty napisałem jak to było naprawdę, bo było odwrotnie niż chwalą się Grecy Romaje, choć Kołak, Lipok i Karpok rzeczywiście przyszli na świat jako protoplaści Skołotów z lędźwi być może Perprzechwały i Kąptorgi.

Sądzę jednak, że Grecy posunęli się dalej i tak jak kradli Scytom krowy i konie, bo tamci potrafili je hodować, jak nikt inny (tak jak i dzisiaj potomkowie Sarmatów nad Wisłą)  i tę postać im „ukradli”. Dlaczego tak myślę? Bo ten Herkoles (Hera-Kleta, klecący o Herze), też znamy takie słowo nie tylko w związku z czarownicą co masło kleci, bo klecić to łączyć, klecić zdanie to składać zdanie, klecenie to mowa i czynność magiczna, kleta – to klatka spleciona, jak kosz. Herakles to także Kołek Hery – Kolak-Sais. Także w rzymskiej wymowie tego imienia, „Her-kules”, brzmi takie samo znaczenie, proste do zrozumienia w języku polskim: Hery Kulesza – kulis – Sługa Hery, kręcący się wokół Hery, Kołek Hery-Pery (oblubieniec? kapłan?). Czy może więc był to kapłan – kołodun Pery-Perperuny?

Kołoduni – to wieszczący i wróżący z kręgów, wszelkich kręgów także kolistych tanów i kręgów na wodzie- dunie (toni) i z kołtuna – kulistego skrętka włosów. A kołtun, jak podaje K. Moszyński, był jeszcze na początku XX wieku uznawany przez „ciemniackie” chłopstwo Polesia za świętość, której ścinać nielzja – nie należy, tak jak dzisiaj dredów. Tylko czy kołtun rzeczywiście świadczył o ciemniactwie czy o pogaństwie, bo dred o ciemniactwie chyba nie świadczy, lecz o przynależności do wiary i kultury – w tym wypadku Rasta.

Per-Przechwała (Herkules) i Święty Kołak – władca Scytów,byli więc może i mitycznymi protoplastami, ojcami ludu  Scytów, ale na pewno nie byli Grekami. Wiele wskazuje, że Romaje kradli też Scytom baje, bo Scytowie byli wziętymi opowiadaczami bajarzami – jako że im zapisywać niczego wolno nie było – tylko podawać mową. Więc byli bajarzami i pletli Baję – klecili mityczne opowieści. Jeszcze za czasów Dariusza i potem ( o czym można poczytać w Mitologii Iranu Marii Składankowej) Persi (dziwna nazwa – Lud Perunowy?) czerpali z tradycji Saków i innych Sokołotów swoje mitologiczne podania np. o Keju-Kuwaszu i Rustamie, o smoku ogniowym i inne. Tak, czerpali je z północy, a nie dawali je na północ, czerpali je Od Słowiano-Irańczyków znad Dniepru i Wisły.

[Kliknij - powiększ]

Maczuga jest, jeszcze raz to podkreślmy, boskim narzędziem Bogów Nieba, a sokoły są ich boskimi ptakami , a lipa jest ich boskim drzewem. Skołoci -Scytowie tak jak i Słowianie są Wianem Sołńca czyli Swarożyca, który jest synem Swaroga lecz bywa nazywany przez ruskie kroniki Dażbogiem – Słońcem. Jest to niesłuszne utożsamienie o tyle, iż to są naszym zdaniem dwie różne boskie postacie. Że dwie, wskazuje logika filozoficznej podstawy podziału świata Przyrodzonego (świata naturalnego, przyrody) na 8 podstawowych żywiołów (4 główne aktywne i 4 dopełniające), ale żywiołów dwubiegunowych (in-yang, a więc, razy2) czyli idąc głębiej na 16 głównych (Wielkich) reprezentantów tychże 8  Żywiołów. Każdy z Żywiołów ma bowiem swoją stronę-formę aktywną (męską) i stronę pasywną (żeńską). Tak więc Stryja to powietrze, a powietrze po prostu jest – stoi – zalega – istnieje, lecz by je poruszyć potrzebny jest aktywny czynnik – małżonek-brat, Wicher.

Swarożyc, czyli słońce, nie jest samo w sobie żywiołem, lecz gwiazdą (tworem żywiołów), dzieckiem pary podstawowych Żywiołów (rodziców – Światła Niebieskiego, czyli fal elektromagnetycznych i Ognia Niebieskiego, czyli atomowej syntezy i rozpadu). Faktycznie Słońce-Swarożyc jest członkiem rodu Sołów-Bogów Nieba, synem Dawany-Dabogi-Dobrej – Pani Niebieskiej oraz najprawdopodobniej Swaroga – Ognia Niebieskiego. Jest jednak także mowa o tym, iż możliwe że był on nie synem Swaroga a synem Dażboga -Pana Światła, lub jednego i drugiego. Wtedy Słońce-Swarożyc byłoby tworem falowym ożywionym przez  siły elektromagnetyczne i siły grawitacji. Wtedy siły atomowe – syntezy i rozpadu, to tylko wtórne zjawisko związane z naciskiem grawitacji na jądra atomów. Ale jest w egzegezie Słońca miejsce i na „palec-pirsztuk” Peruna, bo to run energetyczny, aktywny sprawca łączenia się i rozpadu jąder atomowych.

Specjalnie przekładam w tym miejscu nasz zwykle poetycki język mitów (język bardziej przydatny dla holistycznego opisu Wszechświata) na przyziemny, ścisły język nauki. Chodzi o to byśmy wszyscy uświadomili sobie, ze filozofia przyrody nie pozwala mnożyć bytów nad potrazebę i tworzyć bóstw zawieszonych w ‘powietrzu”. One są wyłącznie tylko tam gdzie istnieje w Przyrodzie Miejsce dla Nich,  i są tylko tym   na co zezwalają Prawa Wszechświata (Światła Świata).

Pamiętajmy jednak przez  cały czas, że obraz Swarożyca jako Żywiołu-Dziecka to nie jest ani słońce astronomów, ani słońce fizyków jądrowych, ani słońce meteorologów, ani słońce astrologów, ani też słońce biologów, geologów i psychologów – to wszystkie te słońca razem, plus jeszcze tysiące innych aspektów tej Istoty-Gwiazdy Dziennej i jej Interakcji z Planetą-Matką Ziemią – w tym te nieodkryte i nieobjęte przez naukę.

Czymże jest jeszcze  maczuga z Doliny Ojców? Tu już dochodzimy do ściśle słowiano-skołocko-perskich wątków, które z Grekami nic wspólnego nie mają – ano chodzi o to, że bogowie zrzucili Scytom boskie przedmioty o boskich rozmiarach, które służyły im do rozpoznania, kto ma w sobie siłę boską i może zostać królem.

Kto chciał zostać królem musiał się zmierzyć z tą maczugą kamienną, albo z innymi boskimi narzędziami, takimi jak np. zrzucona Czara-Dzban, albo Jarzmo.

Tu dochodzimy do bliskiego miejsca i bliskiej Kompleksowi Świętych Miejsc Doliny Ojców, nazwy „Jerzmanowic”,  gdzie kolejna Psia Skała – Skała Syriusza, słynna Skała 502, ale to jest już po drugiej stronie, na linii Wawel – Jasna Góra i o tej Skale-Jarzmie opowiemy później, a może nawet przy innej okazji (zdarzenia z nią związane są opisane w artykułach o Zodiaku krakowskim na naszym blogu pod „Wawel i Święte Wzgórza i kopce”). To już Dolina Źródła Bytu lub Dolina Bytów, a w niej znajdziemy też Czarę -  wzgórze i skałę, do której prowadzi brama skalna zwana nie inaczej jak Czarcie Wrota, lecz to są Wrota Czary nie czartów, bo wiodą  do Skały Czary – nad nimi.

Z Doliną Ojców związane są też liczne inne podania – o boskich ingerencjach związanych z napadami Tatarów (co, jak już Maria Składankowa 30 lat temu dowiodła, zawsze ma u źródła związki słowiańsko-perskie), a także o wracających królach odtwarzających potęgę państwa, ojczyzny – jak w legendzie o królu Łokietku i jego tutejszej grocie, której Skała zwana była dawniej Królewską i Grota Królewska w niej – a nie grota Łokietka. Ta skała Królewska, wpisana jest w system świętych wzgórz (też dziwny zbieg okoliczności -można zobaczyć na załączonych mapach). Czyż nie w tej Grocie Królewskiej, na kamiennym tronie, sadzano przypadkiem pierwszych władców będących jednocześnie kapłanami, związanymi z tajemnicami (tajami) wydobycia i obróbki krzemienia, będących – górnikami-górytami (guru). Czyż nie tak wygląda znany i z Chorwacji obrządek ukrólewienia, czyli objęcia władzy królewskiej?!

Dolina Ojców powiązana jest więc z podaniami akcentującymi obronę niepodległości przed najazdem, obronę wiary, przedstawiana jest jako miejsce schronienia władców i ośrodek zastępujący stolicę, jest miejscem ukrólewiania- obrządku objęcia władzy królewskiej, miejscem z którego można Ojczyznę odtworzyć, gdzie Grota Królewska i Skała Korona, gdzie Brama Kraka (nazywana bezmyślnie Krakowską), gdzie Skała Pięciopalca, a więc Palopątna, Skała Pirsztuków – pierwszej dynastii zerywańskiej (co potem w nazwie Palopątu-Peloponezu, półwyspu Pięciopalczastego w Grecji odzwierciedlone zostało, może przez Durzuńców) oraz jest miejscem, gdzie liczne grodziska rozsiane są po okolicy i występuje ciągłość jak  w Kompleksie Grobów Królewskich (Słonowickim) i Kompleksie Świątyni Dziewięciu Kręgów (Świętogórskim, Łyskowickim) od 5500 p.n.e. (nie mówiąc o ciągłości dawniejszej. Są tu znowu Skały Kawalerskie i Skały Panieńskie, jak pod Krakowem , w Lesie Welskim gdzie także związane zostały z wątkiem legendarnym napadu na Kraków i  Klasztor Norbertanek  Tatarów (znowu święte miejsce Wzgórze Bronisławy i Gontyna i kopiec Kościuszki dzisiejszy)  oraz przemiany mniszek w owe skałki. I o tym micie przemiany dziewic w skały pisze nieoceniona Maria Składankowa w swoim leciwym już dzisiaj opracowaniu wskazując na jego wspólne źródło, wspólne pochodzenie i wspólne słowiano-irańskie korzenie.

Uczeni nasi przez stulecia nie potrafili znaleźć i wskazać tego wspólnego korzenia – dopiero genetyka musiała odkryć że Scyci i Słowianie to ludność o tym samym genotypie (słynna już haplogrupa R1a1), a więc jedna rodzina, jeśli nie absolutna jedność homogeniczna czyli Słowianie = Scyci, to bracia i siostry najbliżsi sobie, z jednego plemienia.  Trzeba powiedzieć, że nauka Scytów – jako nomadów i stepowców – przez dwa stulecia lekceważyła, w nich upatrywała owych barbarzyńców widzianych z Grecji i Rzymu.

Dopiero ostatnio zauważa się, że ludność imperium scytyjskiego prowadziła zróżnicowany tryb życia i żyła na różnym poziomie wytwórczym, takim jaki był niezbędny w danym miejscu. Scytowie byli cały czas pod nosem naukowców, lecz ci zapatrzeni w autorytety , w swoich profesorów, powtarzali w koło ten sam naukawy „mit” – Scyta – barbarzyńca, Scyta- stepowiec, Scyta koczownik!

Teraz okazują się krewnymi Słowian pochodzącymi od wspólnego ojca, okazuje się, że gdzieniegdzie i niekiedy wykonywali najkunsztowniejsze ozdoby i broń, a czasami żyli w ziemiankach i zadowalali się ręcznie zrobionym garnkiem z gliny i łukiem wcale nierefleksowym. Czy dzisiaj jest inaczej? Jaka jest różnica między życiem mieszkańca Moskwy i tegoż Rosjanina na Syberii pod kołem biegunowym? Czy to dwa obce ludy czy ta sama cywilizacja? Jaka jest różnica między Indianami ze stolicy Brazylii Brasilii, a tymi co żyją w puszczy dookoła? Taka że jedni z puszczy wyszli i jeżdżą dzisiaj samochodami a inni w niej zostali i strzelają z łuku do małp? Czy przez to przestali być jedną rodziną? Czy ci z miasta zapomnieli o wierzeniach przodków?  Czy przestali mówić i rozumieć po indiańsku, bo nauczyli się po portugalsku? Czy nie mają przypadkiem tej samej haplogrupy Q, mimo że tak różnie żyją w tym samym czasie?

Czy to co powyżej jest naprawdę tak trudne do pojęcia? To, że mogą żyć równocześnie Scytowie bogato zdobiący wspaniałe wytwory ze złota i Scytowie koczujący w ziemiankach z dzidą i łukiem, w puszczy?

To czego nam dzisiaj trzeba to wielkiej rewizji spojrzenia na archeologię, której odkrycia od 150 lat pojmuje się w kategoriach wojny i zniszczenia, a nie symbiozy i „przejmowania wzorów” przez ludność, która nie przestaje być sobą.

Ojciec, ten wspólny, Słowian i Scytów miał mutację genetyczną w określonym chromosomie i przekazał ją wszystkim swoim następcom. Ojciec ten  mówił tym samym dla jednych i drugich językiem. Wychowywał się na mitologicznych opowieściach babek i matki, niesionych przez dziesiątki wieków z ust do ust – bez żadnego zapisu, a przede wszystkim utrwalonych w brzmieniu słów.

Znani są Scytowie Biblii, znani są Grekom, z nich pochodziły Amazonki, sarmackie wojowniczki, znani są zapisom historycznym z Persji, Asyrii, z Grecji. Gdy upadał Rzym zajmowali te same miejsca co wieki wcześniej – nad Dunajem i Morzem Czarnym w Kaukazie i Khazarii (Koszerii, późniejszej Chazarii, a dzisiejszym Kazachstanie).

Znane jest też starożytnym dziejopisom plemię scytyjskie, scyto-trackie (skołocko-drackie, żmijowo-smocze) Ojców znad Dunaju i Ojców z Kaukazu, dokładnie ze ścisłymi datami tak jak Królestwa Scytów na Krymie. To pierwsze  niejakiego Ojca-Ateasa, które zatrzymało Filipa-Wojlipę Macedońskiego, ojca Aleksandra Macedońskiego, i jego armię na linii Dunaju (to zresztą jeden z większych przekrętów kronikarskich relacja z tej wojny i opis jej wyników). Drugie plemię to lud Ostrochojców – Osetyńców (Ostów i Ojców – Ostroch-Ojców). To jeden lud w dwóch różnych położeniach tak samo jak Dachowie Scytyjscy w Azji (znani z dziejów Persji, bo Persję najechali i niejako współtworzyli, co zapisano w kronikach) i Dakhowie-Dakowie nad Dunajem. W świetle odkryć genetyki te różnice położenia ludów i plemion o tej samej nazwie już dzisiaj nie dziwią, a nawet to genetyka wreszcie tłumaczy sensownie skąd się biorą te powtórzenia, zwłaszcza, że są też często rozciągnięte w czasie, a nie tylko w miejscach. Wiemy dzisiaj, dzięki genetyce,  iż ludność o określonym genotypie np. R1a1a1 nigdy nie opuszczała całkowicie miejsca w którym żyła – część szła a część w nim pozostawała.

Nie będziemy tutaj szerzej opisywać świętych miejsc tej doliny, poza wymienionymi i przywołanymi powyżej, jest ich jeszcze wiele i wymagają osobnego artykułu oraz dalszego dogłębnego rozpoznania. A są to miejsca niesamowite – takie jak Kaplica na Wodzie, która leży dokładnie na linii tego systemu i nie bez powodu – nie z przypadku i fanaberii budowniczych posadowiona została ta kaplica w poprzek rzeki – na wodzie właśnie, a nie gdzieś obok wody. Jest Wzgórze Grodzisko pod miejscowością Skałą, z umieszczonym tutaj sanktuarium i pustelnią na urwisku nad przepaścią z widokiem oczywiście na Psią Skałę (tu była także kultura łużycka). Te zabudowania kościelne też nie są oczywiście przypadkowe i mają swoją wymowę.

Dolina Ojców, jako niegdyś bardzo niedostępna, związana z górnictwem krzemienia (krzemień stąd znajdowany jest w zabytkach neolitycznych wzdłuż Dunaju na Słowacji, Węgrzech i nad Morzem Czarnym), związana z wtajemniczeniem, była miejscem uświęconym i spełniała rolę wielkiego sanktuarium wypełnionego symbolami. Była ona naprawdę DOLINĄ OJCÓW, miejscem gdzie przeprowadzano królewskie obrzędy i miejscem przekazywania taj – wtajemniczeń kapłańskich Wiary Przyrod(zone)y.

Dolina ta daje nam jeszcze jedną wskazówkę swojej Królewskości i powiązania z regionem Morza Czarnego – wprost poprzez swoją florę. To charakterystyczne, że rosną tutaj rośliny typowe dla otoczenia Morza Czarnego. Skąd się wzięły? Czy ktoś je tutaj przywlókł i zostały tu rozmnożone, przyjęły się i były używane w obrzędach? Piszemy o tych roślinach na końcu tego artykułu.  Tu napiszmy tylko, że jedną z nich – znów przypadek – jest paproć, gatunek niesłychanie rzadki języcznik zwyczajny, legendarny Pąp Rudzi – Kwiat Paproci. Człowiek, który jest prawdziwym szczęściarzem znajdzie tutaj jednak naprawdę niesłychany rarytas – grzyb – purchawicę olbrzymią, która jest wspaniałym grzybem jadalnym, jeden osobnik waży do 25 kilogramów, i dawniej musiała stanowić  szamańsko-królewski posiłek na uczcie koronacyjnej Słowiano-Sokołockich królów, podobnie jak pąki paproci – Pąpy Rudzi, prawdziwy Kwiat Paproci.

Abstrahując od tego czy Dolina Ojców była rzeczywiście kiedyś scytyjsko-słowiańską doliną królewską trzeba stwierdzić, że jakby nie było, przez wieki obrosła w znaczenia tak magiczne i symbole tak jednoznaczne, że z powodzeniem dzisiaj może pełnić rolę miejsca świętego Świątyni Światła Świata.

Nie będziemy tutaj mieli żadnych wątpliwości komu tę świątynię przypisać – jako Dolina Ojców jest bowiem siedliskiem Boga Roda – Ojca Narodów i Plemion oraz całej Ludzkości. Matką tejże ludzkości jest Pani Siedliska Ludzkiego, Siedliska Wszystkiego Co Żywe – Ta Która Stoi Przy Rodzie – Przyroda-Rodżana. Ta Dolina jest Prawdziwym Królestwem Przyrody i dzisiaj. Ich duchami pomocniczymi są Rodzanice (Narecznice), które wsadzają pod poduszkę nowonarodzonego, do jego kolebki, trzy deszczułki od Panów Przeznaczenia – Mokoszów. Deszczułki określające zręb-przeznaczenie, wierg – wyrok i dolę – byt. To z nimi rodzice uzgadniają magiczne (mogiczne, bo magia to moc) tajemne imię dziecka znane tylko bogom, im i samemu dziecku, nigdy głośno bez potrzeby i w obecności innych ludzi niewypowiadane.

Jest owa Dolina  tychże bogów Mocy świątynią i miejscem kultu dla wyznawców Wiary Przyrody w Słowiańszczyźnie. Jest miejscem kultu tych mocy, jak i ich dzieci, Mocy Mniejszych tego Tynu-Domu: Rudzi-Zaródzi – Pani Narodzin – Królowej Pąpu Rudzi – Pani Kwiatu Paproci, a także Radorady- Rady Rodzicy nazywanej też Drasznicą, Opiekunki Dzieci, Pani Dorastania oraz Wychowania. Ta druga została przechowana pieczołowicie w pamięci pokoleń przez podania ludowe, w licznych bajkach jako Baba Jaga, Jagodowa Baba – ta która stróżowała i stróżuje Obrzędom Przejścia w kolejne stadia dorosłości, i próbom dojrzałości, jakie się wiążą z tymi obrzędami (jakim się kandydatów do przejścia poddaje).

Dolina Ojców jest bezpośrednio związana z Systemem Psiej Gwiazdy (Syriusza) i Kultem Psa-Anubisa, Strażnika Grobów Królewskich, jest związana także fizycznie z Linią Wawel – Jasna Góra, która jest z kolei jedną z centralnych osi Har[u]skiego Systemu Świętych Wzgórz, jest związana – co oczywiste z Odwzorowaniem Gwiazdozbioru Oriona w powiązaniu z Wawelem i jego kompleksem wzgórz świętych, jest wreszcie związana z Doliną Bytów, leżącą  po stronie przeciwnej niż sama Dolina Ojców, lecz tak samo prostopadle jak Dolina Ojców do osi Wawel – Jasna Góra. Tam, w Dolinie Bytów także znajdziemy Skałę Sokolą – Sokolicę, ważną jaskinię i Źródło oraz liczne skały.

Dolina Bytów – foto Jacek Chmielewski

Dolina Źródła Bytów

Dolina Źródła Bytów – tę nazwę mało kto zna, raczej powszechna jest inna jej forma, Dolina Będkowska i Źródło Będkówki, potoku, który tą doliną płynie.

Skoro jednak w końcowej fazie opowieści o Dolinie Bogów Rodu nawiązaliśmy już do Rodzanic i tego co one nowonarodzonemu przynoszą opowiedzmy i o tym dziwnym kolejnym przypadku, czyli o miejscu położenia Doliny nazywanej Będkowską co w formie rzeczownikowej wyprowadza się do słowa byt i być-istnieć. Tak się składa, że dolina ta leży na wprost Doliny Ojców (Rodów), a jedna długa prosta łączy poszczególne jej ważne punkty, które (i tu znowu przypadek) mają nazwy wprost związane z Bogami Źrzebu, z punktami po przeciwnej stronie w Dolinie Rodów (Ojców).
Jak to się stało, że te prastare, odwieczne nazwy miejscowe tak dziwnie przypadkiem ze sobą harmonizują (ładzą się, układają) w tej właśnie konkretnej okolicy?

Dochodzimy w tym miejscu do tak już wielkiego nagromadzenia „przypadków” – czyli koszów-kosów, że gdyby Przepląt – Bóg Przypadkowych Zdarzeń – Kosych mógł przemówić ludziom nauki do rozumu, to powiedziałby – Panowie, to nie jest moja działka, przysięgam wam. Użyjcie tu rachunku prawdopodobieństwa i użyjcie praw statystycznych, żeby mi powiedzieć skąd wzięły się tutaj RAZEM te wszystkie przypadki.

Ja powiadam, że to żaden przypadek, tylko  ludzka ręka i ludzka myśl, która składa w tym miejscu cześć starodawnym  pogańskim bogom – składa ją znakiem fizycznym – pogańskiego krzyża i słowem – nazwaniem.

Dawno temu mówiło się źrzeb a nie zręb, zrąb, a, także źrzeć – dostrzegać i dojrzewać, skoroźrzywy – rychłościgły, czyli źrzeby-źrzywy znaczy ścigły, żwawy, rozbrykany, a źreb – płód, skąd i źrebak-źrzebak-żrzebak – dojrzewający, rozbuchany, żywy, dopiero co urodzony z płodu, mający podstawę do tego być dojrzałym, dojrzewający, ale nieułożony do jazdy, młody. Żrzeć – patrzeć, źiureti (lit.) – patrzeć, zriet’ – dostrzegać, zrzedło – zwierciadło. Słowo źrzeb w znaczeniu „podstawa” zostało z biegiem czasu uproszczone do zręb-zrąb – miejsce spojenia elementów, fundament, zastrzał w budowli, a jednocześnie czynność zrąbywania-ścinania, czyli rozdzielania spoiny (jak w zrąbywaniu drzewa, rozdzielaniu całości). Co ciekawe w awestyjskim zarwan – wiekowość, zarta – zestarzały, co też nawiązuje nie tylko do zręb – podstawa, zastrzał, ale i do Zerywanów – pradawnego, wiekowego plemienia Ludzi. W indyjskim dżirjati to także już nie źrzejący-dojrzewający-dojrzały, lecz stary. Ale mamy też słowo źródło, które brzmiało niegdyś źrzodło, źrzódło, źrzedlo, żrzedlo – a co oznacza ujście i początek, podstawę, wypływ, początek, bowiem źródłowy to podstawowy, pierwotny. Mamy też oznaczające kapłana słowo żrzec – żerca- żerzec. A więc ciąg źrzeb – źrzec – źrzeć – źrzed. To tylko ułamek z całego bogatego ciągu znaczeń, które dowodzą, że Bogowie Źrzebu to Bogowie Przeznaczenia, Bogowie Podstawy – scalający ale i dzielący, gdzieś hen u podstaw, u źródła bytu-istnienia.

Tutaj wypada zrobić jeszcze jedną ważną uwagę. Słowo byt – byt’- być w języku ruskim zapisuje się i wymawia jako bud – bud’ (ja będę – ja budu, ty będziesz – ty budiesz). Stwierdzamy tutaj związek nie tylko z mianem być, bytować ale także z mianami budzić się (np. do życia) i budować, buda – dom, szałas. Powiązanie tego kompleksu znaczeń z bogami (siłami) Budującymi Podstawę Bytu poprzez przeznaczenie jest podwójnie ważne. Znane z zapisków Herodota plemię Budynoi jest bowiem plemieniem bez wątpienia słowiańskim, a na dodatek jest notowane przez zapisy różnych kronikarzy w sposób ciągły, przez wiele wieków od V wieku p.n.e., a z czasem przesuwa się ono w dwóch kierunkach. Z jednej strony na zachód, gdzie notowani są Bytyńcy i gdzie w końcu opodal, bardzo niedaleko na zachód od kompleksu Doliny Bytów powstaje znane historyczne, oddzielne od Śląska, związane z Małopolską-Harią średniowieczne księstwo Bytomsko-Oświęcimskie (księstwo Bytów-Budomów-Bytomów i Ośców-Oćców – Oś-Wędów, Ośwętyńców).
Budynowie są znani kronikom także z tego, że mieli wielki gród nad Morzem Czarnym w stepach nazywany Gelon-Gleń-Gołuń, w którym zamieszkiwali też greccy handlarze i helleńscy kolonizatorzy Nadczarnomorskiej Scytii. Inna część tychże Budynów poszła znad Dniepru na południe do Anatolii i dała razem z Amazonkami podwaliny pod księstwo – Bytynię, zapisywaną przez Greków w mitach i kronikach jako Bitynia.

Tak więc mnie jakoś sąsiedztwo tych dwóch plemion w Harii-Wharacie, u podnóża Gór Harskich i w sąsiedztwie dwóch dolin, Doliny Rodu i Doliny Zrębu-Bytu nie dziwi. Wydaje mi się wskazane, gdyż jedno dopełnia drugie, a oba – zarodek i narodziny oraz przeznaczenie dola i byt, leżą u początku i podstawy ludzkiego i każdego żywota (bytu ożywionego). Odzwierciedlają one także tutaj przez swoje położenie sąsiedzkie położenie Ojców i Budynów nad Dunajem i Dnieprem (nad Morzem Czarnym), jak i sąsiedzkie położenie i wspólnotę we wczesnośredniowiecznym księstwie Bytomów i Oćców-Oświęcimców w zachodniej Małopolsce.

Podsumujmy.
Dolina Ojcowska i Dolina Źródła Bytów tworzą razem Kompleks Psiej Gwiazdy Małej i Dużej, a połączone z Kompleksem Welskim (Wielkim, Welańskim), czyli z Wawelem i jego Wzgórzami i Kopcami  stają się Odwzorowaniem Oriona na Ziemi. Oriona z jego Dwoma Psami – Psem Wielkim i Psem Małym. Skała zwana Łysą w Jerzmanowicach jest tutaj Wielką Skałą Psiej Gwiazdy – Syriusza, a Skała Pieskowa, jak nazwa wskazuje Małej Psiej Gwiazdy – Procjona.

To nie przypadek.

Ten ziemski Orion wkomponowany jest w jeszcze większy Kompleks, o którym w tej chwili za wcześnie mówić  w szczegółach, ale pokażemy go tutaj w ogólnym zarysie – prace są bowiem w toku i wiele jeszcze zagadek przed nami.
Że ten system większy istnieje nie my pierwsi zauważamy, lecz już wiele pokoleń przed nami go postrzega i poprzez wybitne jednostki swoich czasów tę wiedzę i przeczucia sygnalizuje, jak, np. przez Adama Mickiewicza (o którym mi któryś z zawziętych dyskutantów napisał gdzieś pod artykułem, że „wyssał katolicyzm z piersi matki” co musiałem ostro zdementować – dziw bierze, że go nie dotknęła oficjalna papieska ekskomunika) i innych artystów,  w tym uznanych za narodowych wieszczów. Wiedzę tę upowszechniali okultyści, ezoterycy, Czciciele Światowida, Szczep Rogate Serce, mistycy i masoni – jak Bronisław Trentowski. Nazwisk i osób można by przytoczyć bardzo wiele, łącznie z Henrykiem Sienkiewiczem, który opiewał świętość Jasnej Góry, choćby w Potopie. W ostatnich czasach system ten w zarysach opisywały takie osoby z kręgów okultystyczno-astrologicznych i ezoterycznych jak Witold Suliga, którego rozważania są tu u nas dostępne, Leszek Matela czy także T. Marski.

Tak więc żebyśmy mieli jasność, Wzgórze Wawelskie z centralnym punktem – wcale nie tam gdzie katedra, nie tam gdzie Krypta Gereona, ale dokładnie na Skale Smoczej Jamy jest częścią  wielkiego Kompleksu  Świętych Wzgórz Harskich, który możemy nazywać też Nuruskim (Czarnoruskim), Har-Ruskim (Biało-Ruskim), oraz Małoruskim (Czerwono-Ruskim) czyli Budynowsko-Bytyńsko-Harskim.  Dla uproszczenia można by powiedzieć że jest to System Świętych Gór Starej Harii – Wharatu. Biegnie on od Arkony do Starego Łyśca na dzisiejszej Ukrainie ale też do Kijowa na wschodzie i na zachód do Jerynia, gdzie stała słynna świątynia Jarowita – za Łabą.

Ale i to nie koniec. Nasz harski system nawiązuje do jeszcze większego obejmującego najprawdopodobniej Ląd Biały (Europę), Ląd Czarny (Afrykę) i Mazję (Azję). Czy sięga dalej – także do Wenelądu czyli do Ameryki Północnej, gdzie docierali wikingowie, tego jeszcze nie wiemy, ale nie jest to wykluczone. Jeśli tak by się okazało byłaby to nowa nie lada zagadka, na którą nie znajdziemy zapewne innej odpowiedzi niż jakaś „kosmiczna” teoria. Już teraz bowiem przypatrując się sieci powiązań pomiędzy różnymi świętymi miejscami (miejscami przyrodzonego kultu) ze starożytności która była przecież według naszych dzisiejszych standardów niesłychanie „prymitywna”, mamy spory kłopot żeby uzasadnić jak to się stało że te punkty tak się dokładnie ze sobą łączą na tak olbrzymich przestrzeniach.

Główna linia wiążąca system Haruskich Świętych Wzgórz z ogólnym systemem lądyjsko-mazyjskim to linia przebiegająca od Kręgu Stonehenge przez Krąg Woodhenge w Brytanii a dalej przez  Ślężę, Jasną Górę i przez polski Łysiec (Łysą Górę) w Górach Świętokrzyskich do Łysej Góry Kijowskiej, czyli do dzisiejszej góry zamkowej w budynowskiej (bytowskiej) stolicy Halanii-Polanii. Linia ta co ciekawe przechodzi przez Ziemię Jeryńską i okolice Weimaru w Niemczech – tam leży słynna Nebra w której znaleziono Dysk z Nebry i Jeryń (Gheren)  z dawną świątynią Jarowita.

Zwracaja też uwagę inne linie systemu – takie jak Arkona – Kamień Pomorski – Gniezno – Łysa Góra – Stary Łysiec (pod Kołomyją), czy linia Kołomyja/Stary Łysiec – Wawel (lub Grodzisko Tynieckie) – Chełm Śląski (Góra Świętej Anny) – Ślęża – Kres Sołu nad Łabą (pod Magdeburgiem)  z końcem pod Groningen na wybrzeżu Morza Północnego.

Najbardziej niesamowitą jednak rzecz zobaczycie teraz tutaj na mapie poniżej. Ta mapa wskazuje, że Ślęża jest miejscem naprawdę niezwykłym i magicznym. To Ślęża i Arkona łączą Har(u)ski System Świętych Gór i Wzgórz z najważniejszym mistycznym punktem na Ziemi – z Piramidą Cheopsa. Linia łącząca czubek tej piramidy z cyplem Arkony przebiega dokładnie przez wierzchołek Ślęży – możecie to sobie sami sprawdzić w Googlu, ale tu poniżej macie tę mapę. Nie zamierzam na razie komentować tego faktu, dziwię się że nikt o tym głośno dotychczas nie mówił. Uważam ten fakt za spore własne odkrycie i sądzę, że świadczy to o głębokim mistycznym, magicznym i magnetycznym związku wszystkich miejsc włączonych w system, ale szczególnie tych które maja stara potwierdzoną tradycję świątyń Wiary Przyrody i leżą na głównych wielkich liniach. 

Powyższym zagadkom będziemy poświęcać kolejne artykuły.  Tutaj wrócimy jeszcze na chwilę do Tynu Bytów i Doliny Źródła Bytów.

By opisać tu pokrótce Tyn Bytów – czyli Mogtów Przeznaczenia użyjemy słów z lekcji 1 i lekcji 2 (dostępne na czarnym pasku po prawej). Dokładny opis z wynikającymi ze znaczenia imion boskich Bogów Źrzebu-Bytu (nazwań danej siły) ciągami znaczeń pokrewnych obejmujących krąg najbliższy oddziaływania danej mocy (tyn-dom) znajdziecie w Poczcie Bogów Słowiańskiej Wiary Przyrod(zone)y – także na czarnym pasku.

♦

Lekcja 1

8 Żywiołów i 12 Mocy – razem 20 Sił – Wcieleń i Emanacji Najwyższego – 20 Sił Wszego Świata (Wszechświata), 20 Sił Światła Świata (Oświecenia i Światłości).

Nasza Wieda nie jest filo-zofią (Przemądrością tylko), nie jest nauką (Wiedzą jedynie), ani wiarą (ślepym wyznaniem dogmatu) – jest Wszechobejmującym Wykładem – po prostu Mądrością – Wiedą: o Gwiazdach, o Świecie, o Rzeczy Istności (nie mylić z potoczną rzeczywistością), Wiedą o Życiu, Wiedą o Ludziach, Wiedą o Przyrodzie, o Bycie i Byciu, o bycie – Istnieniu i o Bycie – Istocie (Bule-Bądcie – planecie, Wszym Świecie, Kosmosie, Ziemi, Istocie – życiu, tym co także kiedyś dawno, swoim przybranym imieniem chciał przekazać i wyrazić Budda – Bądta – będący, przez co oświecony, świadomy, wiedzący).
…
Język Polski – uwierzcie – To NAPRAWDĘ – język prastary, język pradawny, język trudny, język pełen zapomnianych znaczeń, język starych jak Świat słów, które rodziły się z Wodą i Ogniem, które wzrastały z Borem i bagienną roślinnością, które kształciły się w szorstkim boju, wałkowane przez morskie wełny i górskie stoki i krzewne ciernie, w boju o przetrwanie Człowieka w Świecie Przyrodzonym, a więc  o przetrwanie Rodu w Przyrodzie.
Ród i Przyroda – czy mówią wam coś te dwa pojęcia – To określenie jednej z Mocy, którym podlegamy jako Ludzie.
Rod – pradawny bóg i Przyroda znana z dawnych zapisów pod postacią Rodzanic, kwestionowana jako bogini, ale przecież nie dajmy się wyprowadzać wciąż na manowce niedowiarkom – jej istnienie nie podlega dyskusji. Tylko ciągłe pomijanie tej SIŁY i powątpiewanie mogło nas zaprowadzić w Miejsce w Którym Dzisiaj Jesteśmy – Na Skraj. Tylko tysiącletnie oddzielenie Rodu od Przyrody i zakwestionowanie potęgi tej ostatniej mogło zaowocować takim STANEM jaki możecie obserwować wszędzie dookoła siebie – w lesie, wodzie, pogodzie, wichurach i deszczach, powodziach i tajfunach – trąbach powietrznych.

 Trzy Moce Kosze: Przeznaczenie, Przypadek i Uczucia (Czucie).
kosz – los,

kosz – przypadek,

kosz – koszanie (kochanie – miłość, koszka – kotek, miły zwierz i bazia – kudłaty zarodek, kokosz i kokota – czyli sidła żądzy, kochanie-seks)

Kosz – Przeznaczenie – to splot (kosa – warkocz, splot) wynikający z Zapisu Baji, a więc z całych dotychczasowych Dziejów – z Runu od Początku i naszego Wpisu w ten Run, czyli inaczej osobisty, przypisany Czas i Miejsce we Wszechświecie. To jednak splot uformowany w obręcz – w JARZMO, nie mający początku ani końca. Jest jak litera O.

Kosz – Przypadek – to splot (kosa, warkocz Baji) wynikający ze Splątania – z działania Plątów czyli z Przypadku, Nieprzewidzianego Runu, Runu Bezplanowego, Runu Chaosu, który ludzie zwykli nazywać Ciemną Siłą, albo Niekorzystnym Zbiegiem Okoliczności, albo Diabelskim Szczęściem (kiedy udaje się coś co się udać nie może bo jest przeciwne Ładowi Świata). Ten warkocz ma kształt wijący się, węży i otwarty, jest jak litera S.

Uczucie (Czucie) – to splot, który jest poza kontrolą Rozumu, to Moc Naszej Cielesności – to co sprawia że Lubimy bądź Nienawidzimy – to co działa „od pierwszego wejrzenia” – czyli zanim zdążysz Pomyśleć, zanim jakakolwiek myśl ci zakiełkuje – Już Wiesz a jeszcze nie pomyślałeś.Ten splot jest niewidzialny, ale ma kształt jak Kok, kołtun – kształt kuli. Nie wiesz kiedy i jak to się stanie ani skąd przyjdzie, ani nie masz na to wpływu w żadnej sekundzie dziania się tego. Jest niezauważalne i otacza cię w mgnieniu we wszystkich wymiarach. Możesz wyjść ze splotu S przez wolną przestrzeń jaką on pozostawia (wolna wola), możesz pozostać w środku Pierścienia – Obręczy – Jarzma i  nie dotykać go, ale nie możesz odsunąć się ani odpuścić kuli koszania.

Ten trzeci rodzaj koszej mocy jak widzicie wiąże się z także z działaniem dwóch pierwszych i z działaniem Rodów.

♦

Lekcja 2
Mogt PRZEZNACZENIA czyli Moc Nieci, Baji, Przędziwa – moc mokosza,  to jest nic innego jak ciągnący się od Pierwszego Aktu Stworzenia ciąg nieustających, wynikających z siebie nawzajem współzależności  -Zręb Dziejów (Źrzeb), Wyrok Losu (Wierg Czasu i Miejsca działania), Dola (osobisty Los zakotwiczony w Zrębie i Wyrokach) i wreszcie Byt – los związany z chwilą, ale nie ten przypadkowy będący domeną Plątów-Koszów (prawdziwy kosz-przypadek – dziecko Przepląta-Chaosu), lecz związany z chwilą przeznaczoną – nieodwracalną „zaplanowaną” niejako od Początku Świata na ten dzień i miejsce w przestrzeni i w dziejach i twoje osobiste w nim „bycie” – bycie „tu i teraz”. Mogt Przeznaczenia tworzy Litą Baję Dziejów Świata, nieodwracalną – tam wplata się nieć żywotów i dzieje nieożywionych bytów gdzie Baja na to pozostawia miejsce. Każdy kamień i każda osoba mają swoją Dolę od urodzenia i są zakotwiczeni w „Być – Tu i Teraz”, które to atrybuty życia wynikają ze Zrębu i Wyroku czyli Dziejów od Początku świata Wszystkich Bytów i Urodzenia w miejscu przestrzeni i określonym czasie dziejów.

♦

Miejsca przybytków Bogów w Dolinie Bytów widać na mapie i są one następujące:

Skała Jarzma – to skała i sanktuarium Zrębu a więc Makosza,Skała Jarzęca i Jarząca się, Skała Zrębów Bytu.

Skała Sokola – sokolica to skała sanktuarium Wida-Wija, wszystko i dalekowidzącego, Tego Który Zna Przyszłość i który widzi ją swoim Jedynym Sokolim Okiem

Czarcie Wrota i Skała Czary – to sanktuarium Mokoszy – Bogini Zapisu Baji na Dzbanie, Bogini Plotącej tej która nosi Przetak-Kosz-Czarę i przędzie nieci doli.

Źródło i Skała Bytów to sanktuarium Dodoli  z czterema jaskiniami. Kto chce dobrą dolę w życiu mieć musi ze źródła zaczerpnąć, wodę podzielić między siebie i swoich bliskich, wypić ją razem pospołu w obrzędzie, wpierw połowę oddawszy bogini na skale. Najlepiej wlać ją do jednej z cztrech jaskiń, a jeszcze lepiej do wszystkich czterech.

Najbardziej tajemniczym miejscem tego systemu jest Jaskinia i Skała Nietoperzowa. To miejsce w którym splatają się wszystkie kosze tyny – sanktuarium Kosy-Kusego, czyli Przepląta, Kupały-Dziwienia-Koszki i Mokoszy Matki Kosza-Czary.

Nietoperze, bezpióre ptaki-nieptaki są latającymi symbolami i wcieleniami tynu i bogów Plątów.

Opis miejsc w dolinach – Dolina Bytów

Dolina Będkowska, zwana też Doliną Będkowicką lub Będkówką – piękna krajobrazowo i posiadająca duże walory przyrodnicze, geologiczne i historyczne dolina potoku Będkówka spływającego z Wyżyny Olkuskiej do Rowu Krzeszowickiego. Jest jedną z 7 dolin wchodzących w skład Parku Krajobrazowego Dolinki Krakowskie. Ma długość 7-8 km i jest jedną z najdłuższych dolin Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej. Rozpoczyna się obniżeniem terenu przy drodze krajowej nr 94 z Krakowa do Olkusza, a kończy w przysiółku Łączki Kobylańskie. Wygodnym miejscem, skąd można zwiedzić dolinę są Będkowice, gdyż znajdują się w środku pomiędzy doliną Będkowską i Doliną Kobylańską, można więc stąd zwiedzić obydwie doliny.

Wyżłobiona w wapieniach jurajskich dolina ma charakter wąwozu o stromych ścianach wschodnich i łagodniejszych zboczach zachodnich. Jest doliną krasową i można na niej zaobserwować niemal wszystkie formy geologiczne i zjawiska charakterystyczne dla krasu. Oprócz głównej doliny występują w niej jeszcze mniejsze boczne dolinki o różnorodnym charakterze – albo są to skaliste wąwozy typu kanion, albo jary o bardziej łagodnych stokach porośnięte lasem. Są też jaskinie, źródła i wywierzysko. Wiele skał udostępnionych jest do wspinaczki. Dnem głównej doliny prowadzi droga (zakaz wjazdu pojazdów) i znajdują się nieliczne zabudowania.
W wylocie doliny w przysiółku Łączki Kobylańskie na rozdrożu znajduje się kapliczka. Nad nią w lesie porastającym zbocza doliny wznoszą się po obu stronach wysoko w górze wybitne skały – po wschodniej stronie Cebulowa, nieco dalej po zachodniej Wietrznik (403 m n.p.m.). Dalej mijamy piękną, gustownie zaprojektowaną, krytą gontami willę i kilka stawów rybnych z hodowlą pstrągów w płaskim w tym miejscu dnie doliny. Ponad nimi we wschodnim zboczu wznoszą się skały: Rybne, Wężowe, Migdałkowa. Ścieżka wspina się nieco do góry. Po prawej stronie ścieżki, charakterystyczna skałka tuż nad potokiem. Po lewej mijamy kapliczkę ufundowaną ku pamięci mieszkańców okolicy pomordowanych przez hitlerowskich okupantów w czasie II wojny światowej.

Źródło Bytów – bije spod Skały Bytów (Źrzebów-Makoszy) z wydajnością 50 litrów na sekundę i tworzy Potok Bytów

Płynący po prawej stronie drogi Potok Będkowski przegrodzony jest skalną zaporą (na miejscu dawniej istniejącego w tym miejscu naturalnego wodospadu). Dolina rozszerza się. Na wschodnim zboczu wybitna skała Szaniec, a w niej Jaskinia Szaniec. W zboczu tym znajduje się brama skalna zwana Będkowską Bramą, a za nią boczna dolinka. Przebiega przez nią żółty szlak turystyczny przez Będkowice do Doliny Kobylańskiej. W skałach Bramy Będkowskiej odkryto resztki niedużego grodziska. W północnym kierunku za Będkowską Bramą znajdują się w wysokich i stromych ścianach wąwozu skały: Pytajnik, Lajkonik i Wysoka.

We wschodnim zboczu Sokolica

- najwyższa w całej Jurze Krakowsko-Częstochowskiej skała wspinaczkowa. Ma wysokość ponad 70 m i na jej szczycie znajdują się resztki bardzo starego grodziska. Dolina skręca tutaj w kierunku wschodnim. Przechodzimy na drugą stronę Będkowskiego Potoku. Ok. 500 m od rozdroża po prawej stronie bardzo charakterystyczna skała, zwana ze względu na swój kształt Iglicą. Po lewej stronie, za potokiem popularna skała wspinaczkowa Zamczysko. Dalej na potoku znajduje się Szum – największy w całej Jurze naturalny wodospad (zwany również Szerokim), a w pewnej odległości od niego wspinaczkowa Skała z Bluszczem. W stromym zboczu po prawej stronie liczne skały, niektóre z nich również udostępnione do wspinaczki. W zboczu tym warto podejść stromą leśną drogą by zobaczyć bramę skalna zwaną Czarcimi Wrotami lub Piekielną Bramą. W zboczu tym znajduje się jeszcze inna wybitna skała – Gęsiarnia. Ok. 350 m od drogi znajduje się wywierzysko zwane źródłem Będkówki. Wypływa z niego czysta, krystaliczna woda (ok. 50 l/s). W skałach powyżej źródła 4 pionowe jaskinie. 1,5 km dalej następna grupa skał; po prawej stronie Wielka Turnia, Zaklęty Mur, Zaklęty Bastion i Łabajowa Skała, a w niej Jaskinia Łabajowa. W Dolinie Będkowskiej jest jeszcze wiele innych jaskiń, najciekawszą z nich jest znajdująca się w górnej części doliny Jaskinia Nietoperzowa.

foto Z Bereszyński

Grodzisko na Sokolicy

Grodzisko z trzech stron chronione było kilkudziesięciometrową przepaścią, gdyż położone było na potężnej skale zwanej Sokolicą (również Skałą Sokolą lub Grodzisko).
Szczytowa powierzchnia Sokolicy zamknięta jest od dostępnej wsch. strony głęboką fosą i wysokimi na kilka metrów potrójnymi wałami ziemnymi. Całość tworzy trójkąt o najdłuższym boku wsch. długości ok. 100 m.
Grodzisko to było użytkowane w czasach przedhistorycznych i wczesnohistorycznych.
Na szczycie Sokolicy odkryto resztki dużego, grodziska rycerskiego z VIII-IX w. Z tego też względu skała ta dawniej nazywana była Grodziskiem. Zachowały się resztki wałów, w czasie prac archeologicznych odkryto ślady osadnictwa z okresu neolitu i kultury łużyckiej.
Wg legendy na skale tej miano niegdyś stawiać zamek, ale przed ukończeniem budowy zaniechano jej.
Archeolodzy twierdzą, że grodzisko to obok Tyńca, Piekar, Chełma koło Bochni i innych na ziemi krakowskiej należały do najciekawszych i najkunsztowniej umocnionych w dawnym państwie Wiślan.
Badał je m.in. w 1909 archeolog Leon Kozłowski, późniejszy premier Polski, wraz z J. Czarnowskim. W rejonie grodziska znaleziono ułamki ceramiki, wyroby z krzemienia i z żelaza oraz kości ówczesnych zwierząt domowych.

Będkowice powiat krakowski, woj. małopolskie
Sokolica jest to skała w Dolinie Będkowskiej, podobno największa wapienna skała wspinaczkowa na Jurze.
Na szczycie znajduje się jedno z lepiej umocnionych grodzisk wczesnośredniowiecznych. Były też podobno próby budowania tu zamku obronnego.
Grodzisko jest imponujące, na wiki piszą o resztkach wałów ale to nieprawda, wały są kompletne, wysokie na 5 -10m, strome i trudno dostępne podczas deszczu (ślisko). Ze szczytu fantastyczne widoki!

Wały na Sokolicy (foto: Z, Bereszyński)

Na skale Sokolica odkryto ślady grodziska z XII-XIII w. Dzięki umiejscowieniu na wysokim wzniesieniu, z trzech stron chroniła je kilkudziesięciometrowa przepaść. Grodzisko było prawdopodobnie użytkowane w czasach przedhistorycznych. Stawiano tu według legendy zamek, lecz ponoć budowy nie ukończono. Zdaniem archeologów, mogło to być najciekawsze i najlepiej umocnione grodzisko w dawnym państwie Wiślan. W pobliżu, na skale Dębnik, istnieją ślady po drugim, mniejszym grodzisku.

Źródło Bytów i potok Bytów

Warto zobaczyć wodospad Szum – największy na całej Jurze. Na północ od Sokolicy znajduje się grupa skał zwana Cmentarzysko. Przed nimi sterczy wysoki na 25 m ostaniec Iglica. Wędrując dalej szlakiem niebieskim, po lewej stronie mijamy dużą skałę o niepowtarzalnej nazwie – Dupa Słonia. Jest ona szczególnie lubiana przez wspinaczy (znajduje się po drugiej stronie potoku, przez który można przejść po kładce).

Dochodzimy do niewielkich zabudowań. Przed nimi odchodzi w prawo leśna droga (bez znaków), doprowadzająca przez Czarcie Wrota do szosy w pobliżu Będkowic. Zanim skręcimy w prawo, ponad wspomnianymi zabudowaniami, znajdziemy główne źródło krasowe potoku Będkówka. Wywierzysko ma wydajność 50 l/s! Tuż przy nim tworzy się pokaźny, malowniczy zbiornik wodny.

Wywierzysko, reokren – typ źródła o silnym wypływie. Najczęściej występuje w regionach górskich. Jest to przeważnie źródło typu wokluzyjskiego (od Vaucluse – miasto we Francji) – nazwa źródła, w którym wypływają na powierzchnię wody podziemne na obszarach krasowych. Wydajność takiego źródła może być znaczna, jeśli jest mniejsza od ilości wody wpływającej do ponoru (wchłonu) jest to ujemny bilans zlewni.

Czarcie Wrota lub Piekielna Brama

– jedna z bardziej znanych bram skalnych na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej. Znajduje się w lesie w Dolinie Będkowskiej, przy stromej leśnej drodze prowadzącej z dna doliny na wzniesienie. Tworzą ją dwa ostańce skalne po obydwu stronach tej drogi, zbudowane z wapieni górnej jury. Jeden z nich ma postać skalnej iglicy z sosną na szczycie, drugi, znajdujący się wyżej ma skomplikowane kształty i znajduje się w nim tunel dziurawiący go na wylot. Oprócz bramy przy drodze tej występują jeszcze w lesie liczne inne skały. Drogą nie prowadzi żaden szlak turystyczny, można jednak do Czarciej Bramy podejść od szlaku wiodącego dnem Doliny Będkowskiej (ok. 200 m) lub zejść w dół od szosy z Będkowic do Bębła (ok. 500 m).

Jaskinia Nietoperzowa

– Jest to jedna z dłuższych jaskiń na Wyżynie Krakowsko – Częstochowskiej, ok 326 m długości. Swą nazwę zawdzięcza licznym w niej dawniej nietoperzom. Podobnie jak jaskinie Łokietka i Ciemna również jest to jaskinia krasowa z licznymi salami oraz naciekami. W 1997 roku wnętrza jaskini służyły za scenografię do filmu „Ogniem i Mieczem” Jerzego Hoffmana.

Jaskinia jednootworowa o rozwinięciu poziomym, zwiedzanie wyłącznie z przewodnikiem, temperatura stała ok 7,5°C. Czas zwiedzania jaskini ok 30 – 40 min.

Przed jaskinią znajduje się bezpłatny parking.

Jaskinia – o innych nazwach Jerzmanowicka, Księża, Biała. Nazwa Nietoperzowa, jaskini, pochodzi od znalezionych tutaj  szczątków kopalnych i współcześnie żyjących gatunków nietoperzy. Jaskinia Nietoperzowa usytuowana w grupie skał górnej części Doliny Będkowskiej, położona 447 m nad poziomem morza,
Na uwagę zasługuje wodospad naciekowy w początkowej części jaskini, oraz liczne kotły wirowe na stropie w głębszych jej częściach.

Pisana historia jaskini sięga pierwszej połowy XIX wieku. Już w 1841 roku A. Grafowski po zwiedzaniu tej jaskini wspomina o wcześniejszym wybieraniu namuliska używanego jako nawóz. Przemysłową eksploatację prowadził z ramienia Górnośląskiego Urzędu Górniczego O. Grube w latach 1872-1879 co w znacznym stopniu zniszczyło pierwotne osady jaskini. Zupełnie przypadkiem natrafił on na 4000 kłów niedźwiedzia jaskiniowego. Jeszcze dziś, przy odrobinie szczęścia, można taki kieł znaleźć.
Pierwsze poszukiwania przeprowadził tu w roku 1871 hrabia Jan Zawisza, właściciel Doliny Ojcowskiej, znajdując liczne zabytki archeologiczne i kości zwierzęce. W czasie gospodarczej eksploatacji namuliska nadzór archeologiczny sprawował F. Romer, który zebrane zabytki przekazał do muzeum wrocławskiego. W roku 1918, gdy pierwszym prywatnym właścicielem był Antoni Ferdek, przewodnik po Ojcowie, badania w pobliżu wejścia jaskini przeprowadził Leon Kozłowski.
Z punktu widzenia archeologicznego Jaskinia Nietoperzowa znana jest przede wszystkim jako stanowisko górnopaleolityczne datowane na 38000 lat temu, będące obozowiskiem łowców niedźwiedzia jaskiniowego. Łowcy jerzmanowiccy, będący przedstawicielami grup ludzkich określanych już mianem Homo sapiens (człowiek myślący), byli twórcami odkrytych tu m.in. krzemiennych grotów i oszczepów reprezentujących tak zwaną kulturę jerzmanowicką.
Jaskinia znana jest od dawna.

Najstarsza zwzmianka pochodzi z roku 1866 z przewodnika A. Grabowskiego. Pierwsze badania wykopaliskowe prowadzil w roku 1871 J. Zawisza. W czasie eksploatacji gospodarczej namuliska w latach 1872-79 (nawoz fosforowy) nadzor archeologiczny prowadzil F. Römer, znaleziono wtedy ok. 4000 klow niedzwiedzia jaskiniowego.

Podczas badan W. Chmielewskiego w latach 1956-62 znaleziono liczne slady pobytu w jaskini ludzi z okresu Paleolitu, Neolitu i Sredniowiecza. Jaskinia otrzymala swa nazwe od ogromnych kolonii nietoperzy zimujacych we wnetrzu. Pisze o nich W. Taczanowski w roku 1854: „hr. Wodzicki odwiedzajac te miejscowosc, znalazl niezliczone massy nietoperzow przyczepione do sklepien. Dla przekonania sie jak dalece trudne sa do spedzenia trzy razy w jednym kierunku strzelal: wszakze tylko tyle miejsca oproznionego zostawalo, ile naboj zajal, w innych zwierzeta nieporuszone siedzialy. Po tej probie dwa koszyki napelniono zabitemi nietoperzami.” Obecnie nocek wystepuje w jaskini sporadycznie. W okresie zimowym wystepuja tu kolonie podkowcow malych.

Ludzie sprzed 6500 lat zostawili tu garnki i różne narzędzia a poza tym znaleziono całą masę kości nieistniejących już zwierząt. Jedna z największych w okolicy jaskiń udostępnionych do zwiedzania.

Dolina Ojców

Utworami geologicznymi odsłaniającymi się w rejonie Ojcowskiego Parku Narodowego są wapienie górnojurajskie, osiągające ok. 200 m miąższości, powstałe z nagromadzenia ogromnej ilości szczątków organizmów, które żyły w morzu jurajskim ok. 150 mln lat temu. Barwa ich jest z reguły biała, jasnożółta lub jasnoszara.

[To morze łączyło się z Morzem Ciemnym, którego fragment ocalał do dzisiaj i nazywa się Morzem Czarnym. Czarne (Ciemne) Morze Kauków zamknięte było w południowym wschodzie pasmem Czarnych Gór Kauków – Kaukazem. CB]
Najstarsze znalezisko archeologiczne z Jaskini Ciemnej datowane jest na schyłek zlodowacenia środkowopolskiego (120-115 tys. lat p.n.e.).

Ślady osadnictwa w okolicach Ojcowa, ciągną się od czasu pojawienia się tu pierwszego człowieka aż do wieków średnich.

Większość dotychczasowych odkryć związanych jest z neolitem (młodsza epoka kamienia, ok. 5,5-2,2 tys. lat p.n.e.). Neolityczne materiały  archeologiczne odkryte tutaj pochodzą z jaskiń. Z epoką tą wiąże się kopalniana eksploatacja krzemienia, przypadająca na początkowy okres gospodarki rolniczo-hodowlanej. Odkryto kopalnie i pracownie krzemieniarskie w okolicach Ojcowa, Sąspowa i Bębła. Reprezentują one  kilka kultur neolitycznych: ceramiki wstęgowej rytej, lendzielskiej, pucharów lejkowatych, ceramiki promienistej. Ojcowskie jaskinie służyły za schronienie przybyszom, m.in. z doliny Wisły pod Krakowem. Krzemień z okolic Ojcowa znany jest w tej epoce na terenie Moraw, Słowacji i Węgier.

Wczesne średniowiecze przynosi ożywienie osadnicze, w którym największe znaczenie odgrywały grody budowane wzdłuż dolin na wysuniętych cyplach skalnych, mających z natury położenie obronne.

Na terenie Parku zachowały się ślady kilku grodzisk z wczesnego średniowiecza. Jest to Ogrojec przy Jaskini Ciemnej, gród na górze Okopy w Ojcowie oraz w Grodzisku i Sułoszowej. Zespół grzebieni skalnych wokół Ogrojca przy Jaskini Ciemnej uznawany jest przez niektórych uczonych (np. prof. J. Bogdanowskiego) za najstarszy przykład fortyfikacji w Polsce. Nie wyklucza się, że badania wykopaliskowe na ruinach zamku Kazimierzowskiego w Ojcowie i na zamku w Pieskowej Skale, przyniosłyby odkrycie kolejnych średniowiecznych założeń grodowych.

Początkowo dobra ojcowskie stanowiły własność Korony, która z czasem zaczęła się kurczyć na rzecz własności magnackiej i duchownej. Już w poł. XIII w. Grodzisko i Skałę z okolicznymi dobrami otrzymał klasztor SS. Klarysek z Zawichostu (przeniesiony później do Krakowa), Pieskowa Skała w 1378 r. przeszła w ręce rodziny Szafrańców, a Ojców pozostał królewszczyzną. Taki podział dóbr na królewskie, duchowne i magnackie utrzymał się do upadku Rzeczypospolitej (1795 r.).

Wojciech Gerson – Łokietek pod Ojcowem

Jaskinia Łokietka

– najdłuższa jaskinia na terenie Parku – 320 m. Według legendy w XIV w. w jaskini miał się ukrywać książę Władysław Łokietek uciekając przed czeskimi wojskami w czasie rywalizacji o tron z królem Wacławem II. Dzięki sprytowi, pomocy pająka oraz miejscowej ludności spędził w jaskini sześć tygodni, przeczekując w ten sposób niesprzyjający dla niego okres.

Jaskinia położona jest w północnym zboczu Góry Chełmowej, ok 125 m nad dnem Doliny Sąspowskiej. Jaskinia jednootworowa o rozwinięciu poziomym, oświetlona elektrycznie, temperatura stała 7,5°C, zwiedzanie wyłącznie z przewodnikiem, czas zwiedzania ok 30 min.
dawniej znana jako Jaskinia Królewska oraz niewłaściwie Grota Łokietka) – jaskinia krasowa o rozwinięciu poziomym w Dolinie Sąspowskiej w północno-zachodnim zboczu Chełmowej Góry w obrębie Ojcowskiego Parku Narodowego, udostępniona dla ruchu turystycznego.
Z jaskinią wiąże się legenda o Władysławie Łokietku, który miał się w niej schronić po ucieczce z Krakowa przed wojskami czeskiego króla Wacława II. Życie uratował mu pająk, który zasłonił otwór jaskini pajęczyną, wprowadzając w błąd pościg. Pamiątką po tym wydarzeniu są nazwy jaskini oraz poszczególnych jej komór, a także brama w kształcie pajęczej sieci, zamykająca wejście.
Do wejścia prowadzi wąska szczelina skalna o długości 20 m (pozostałość korytarza, którego strop zawalił się). Korytarz zwany Głównym prowadzi do Sali Rycerskiej o wymiarach 25 × 10 m, z którego wychodzą dwa korytarze: schodami w dół do tzw. Sypialni (sztucznie przebity) oraz tzw. Kuchni, sali znajdującej się blisko powierzchni ziemi (ze stropu zwisają korzenie drzew). Sypialnia jest największą salą jaskini o wymiarach 20 × 30 m. Szata naciekowa Jaskini Łokietka jest uboga, zachowała się tylko w niedostępnych miejscach. Łączna długość korytarzy i komór wynosi ok. 270 m, temperatura zaś 7–8 °C.
Jaskinia ta była znana od dawna. Pierwsze wzmianki pochodzą z końca XVII. Od końca XVIII w. stanowiła atrakcję turystyczną, zwiedzano ją, wraz z sąsiednią Jaskinią Ciemną, w czasie odwiedzin popularnego wówczas Ojcowa. W 1927 uznana za zabytek.

Ruiny Zamku w Ojcowie – Wzgórze Ojców

– Zamek w Ojcowie podobnie jak Zamek Pieskowa Skała powstał w XIV w. z inicjatywy króla Kazimierza Wielkiego. Burzliwa historia sprawiła, że obecnie pozostały z zamku tylko malownicze ruiny. Do zwiedzania mamy basztę bramną w której znajduje się makieta zamku oraz ośmioboczną wieżę – najwyżej położony fragment zamku. Ze wzgórza zamkowego roztacza się piękny widok na Dolinę Prądnika.

Ruiny znajdują się we wsi Ojców koło głównego parkingu (płatny) z którego wyrusza większość wycieczek zwiedzających OPN.

Widok z Doliny na taras widokowy Jaskini Ciemnej

Palecznica- Palopąt – Rękawica Ojcowska – Dolina Ojców

Rękawica, zwana też Pięciopalcówką lub Białą Ręką – wybitna skała o charakterystycznym kształcie w Ojcowskim Parku Narodowym. Zbudowana jest z jurajskich wapieni. Znajduje się w środkowej części Doliny Prądnika, na jego zachodnim zboczu w masywie Góry Koronnej i wznosi się ok. 85 m powyżej dna doliny.

Nazwa skały związana jest z legendą, według której podczas jednego z najazdów tatarskich ludność okoliczna szukała schronienia w Jaskini Ciemnej, wejście do której znajduje się w pobliżu. Jednak Tatarzy penetrowali dolinę poszukując ludności. Wówczas Bóg zasłonił wejście do jaskini własną ręką, ratując w ten sposób ludzi od śmierci lub haniebnej niewoli. Rzeczywiście, skała składająca się w górnej części z 5 palczastych kolumn, przypomina swoim kształtem dłoń. Jest dobrze widoczna zarówno z dna doliny, jak i ze szlaku turystycznego prowadzącego przez Górę Koronną. Z platformy widokowej przy wejściu do Jaskini Ciemnej widać ją z bliska, z profilu. Nie wolno uprawiać na niej wspinaczki skałkowej.
Było to dawno temu, podczas najazdu Tatarów. W jaskini schronili się wówczas miejscowi ludzie. A Bóg zasłonił wejście własną dłonią, skale nadając jej kształt. Dlatego głaz nosi nazwę „Biała Ręka” lub „Pięciopalcówka”.

Jaskinia Ciemna

Jest jaskinią uważaną za największą na terenie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej pod względem wielkości komory, a zarazem należy do najważniejszych stanowisk archeologicznych w Polsce. Pierwsze ślady człowieka (kultura prądnicka) w Jaskini Ciemnej pochodzą sprzed ok. 125 tys. lat. U wejścia do wewnątrz założył on swoje siedlisko. Miejsce to obecnie nazywane jest Oborzyskiem. Łącznie z nim Jaskinia ma 230 m długości.

Znajduje się na wysokości ok. 65 m nad dnem Doliny Prądnika. Przed wejściem do jaskini znajduje sie zrekonstruowane obozowisko neandertalczyków oraz platforma widokowa z widokiem na Dolinę Prądnika i wznoszącą się tuż obok charakterystyczną skałą wapienną zwaną Rękawicą lub Pięciopalcówką. Jaskinia składa się właściwie z jednej olbrzymiej komory, 80 m długości, 20 m szerokości i 10 m wysokości, która u końca zwęża się i przechodzi w tzw. Tunel. Zamieszkują ją nietoperze (głównie podkowiec mały), ćmy, białe wije oraz pająki z gatunku sieciarz jaskiniowy (meta menardi). Temperatura powietrza wynosi 7-8 °C.
Środkową część komory zdobią wielkie kopulaste stalagmity, których wysokość sięga do 1 m. Strop jest pokryty licznymi stalaktytami rurkowymi. W 1924 r. jaskinia została wpisana do rejestru zabytków.

Część podania o Rykawdzie Iworodzie i Czarodanie Czarnej Królowej

Legenda o stalaktytach
Przed wiekami żyła w Ojcowie piękna dziewczyna, która się nieszczęśliwie zakochała. Nieodwzajemnione uczucie spowodowało, że rzuciła się ze skały, prosząc bogów, by mogła zamienić się w jedną z nich. Prośba dziewczyny została spełniona, ale jej serce do dzisiaj bić nie przestało. Wciąż płacze, a jej skamieniałe łzy zamieniają się w stalaktyty Jaskini Ciemnej.

Góra Koronna – Dolina Ojców

Góra Koronna ma 436 m n.p.m. wysokości i wznosi się ponad Doliną Prądnika, w południowo-wschodniej części Ojcowskiego Parku Narodowego. Na zboczu góry znajduje się Jaskinia Ciemna. Na Górę Koronną można dotrzeć z Ojcowa. Przy szlaku turystycznym znajduje się wiele ciekawych ostańców skalnych, m.in. Skały Panieńskie i Skały Kawalerskie. Podejście na górę jest dość strome. Wierzchołek znajduje się około 110 m nad Doliną Prądnika co powoduje, że Góra Koronna jest doskonałym punktem widokowym. W pobliżu Góry Koronnej znajduje się grodzisko, datowane na I połowę XIII wieku.

Góra Koronna jest masywem skalnym wypiętrzającym się o ok. 100 m ponad poziom Doliny Prądnika. Pokryta jest murawami kserotermicznymi i grądem. Wyróżniającym się elementem masywu jest skała Rękawica (ze skałą związana jest legenda), naprzeciw Bramy Krakowskiej, za którą kryje się otwór Jaskini Ciemnej.
Przez Górę Koronną przebiega ścieżka dydaktyczna „Jaskinia Ciemna – Góra Okopy”, na której można zapoznać się z ciekawymi gatunkami roślin kserotermicznych oraz zachodzącymi procesami krasowymi.

Grodzisko – Pustelnia Salomei i grodzisko – cmentarzysko

przysiółek w Gminie Skała (województwo małopolskie), nad rzeką Prądnik, 3 km na zachód od Skały, na terenie Ojcowskiego Parku Narodowego.

Książę Bolesław Wstydliwy, który od 1243 roku panował nad dzielnicą krakowską (senioralną), ufundował zamek obronny w Grodzisku, broniony fosą i wałami oraz klasztor i kościół w stylu romańskim. W 1260 roku książę nadał Grodzisko wraz z przyległymi wioskami swojej siostrze, Salomei która po śmierci swojego męża, króla Halicza – Kolomana, w 1245 roku wstąpiła do zakonu klarysek.

Po nadaniu Grodziska Salomea przeniosła się wraz z grupą klarysek z Zawichostu do nowo powstałej warowni. W XIII wieku w pobliżu klasztoru miało miejsce wiele zbrojnych potyczek; warownia okazała się niezbyt bezpieczna, toteż na początku XIV wieku klaryski poprosiły króla Władysława Łokietka o przeniesienie w inne miejsce. W 1320 roku zostały przeniesione do Krakowa i osadzone przy kościele świętego Andrzeja. Od XV wieku klasztor w Grodzisku opustoszał i przez ponad dwa wieki całkowicie popadł w ruinę. W XVII wieku siostry klaryski ponownie zainteresowały się miejscem po swojej dawnej siedzibie, głównie za sprawą toczącego się procesu beatyfikacyjnego Salomei. W latach 1677-1691 zbudował on zespół architektoniczno-rzeźbiarski w stylu manierystycznym, potocznie nazywany pustelnią błogosławionej Salomei.

Fauna i flora Ojcowskiego Parku Narodowego

W tym pięknym miejscu na nasłonecznionych zboczach występuje około 200 gatunków roślin kserotermicznych – reliktów okresu stepowego.
Wśród nich są takie, które występują na stepach wokół Morza Czarnego, m.in. trawa ostnica Jana na skałce Jonaszówka i na Górze Koronnej, macierzanka wczesna, wiśnia karłowata, obrazki plamiste i aster gawędka (w Grodzisku). Lasy zajmują 71% powierzchni parku. Na kwaśnych glebach wierzchowin rosną bory mieszane, północne stoki wzniesień są porośnięte buczynami karpackimi, południowe zaś zaroślami i ciepłymi buczynami. Na skałkach wapiennych występują murawy kserotermiczne, a w miejscach wilgotnych sinice, tworzące ciemne plamy. W szczeliny skalne wciskają się mchy i wątrobowce, często tworząc w zacienionych miejscach zwisające „girlandy” o dużej powierzchni, nawet do 30 m”. Zacienione stoki północne i północno-wschodnie Chełmowej Góry i Czyżówki porasta reliktowy las jaworowy z cieniolubną paprocią, języcznikiem zwyczajnym. Grądy rosną na miejscach najżyźniejszych, a łęgi w dolinach rzecznych. W potokach można spotkać jeszcze jeden relikt – glon wodolubek rosnący na kamieniach, którego brunatne plechy o kształcie nici lub sznurów mają zapach śledzi. Wśród grzybów osobliwością jest purchawica olbrzymia, największy wśród wszystkich znanych grzybów na świecie. Znaleziono ją w parku trzykrotnie: w 1876, 1964 i 1991 roku. Grzyb ten może osiągać średnicę do 100 cm i ciężar do 25 kg. Jest jadalny! Do innych ciekawych grzybów występujących w parku należy gwiazdosz czteropromienny, kształtem przypominający gwiazdę. Można tu spotkać też sromotnika bezwstydnego wabiącego owady nieprzyjemnym dla ludzi zapachem. Z grzybów jadalnych (ale w parku narodowym nie wolno ich zbierać!) występują borowiki szlachetne, maślaki i podgrzybki. Wskutek działalności człowieka wiele lasów wycięto, liczne gatunki roślin, takie jak cis czy jarząb brekinia, zniknęły z parku, a osuszanie podmokłych terenów i zanieczyszczone powietrze wciąż powodują zmianę i zubożenie składu gatunkowego.

Mało kto wie, że wszystkie gatunki paproci umiarkowanej strefy są jadalne, ale wolno jeść (po przyrządzeniu) tylko ciasno zwinięte pąki liści – to te pąki nazywano też Kwiatem paproci. Jest 250 gatunków paproci, a ta akurat jest na liście ginących gatunków, więc jej zjadać nie należy , zwłaszcza że zbiera się świeże pąki – mają one wtedy rudą barwę – stąd Paprudź – pąp rudzi – i dzisiejsza nazwa paproć. Poza wszystkim pąki języcznika mogą jeść tylko królowie Języtów – Jazyczników, na uczcie królewskiej po obrzędzie w którym dźwignęli Maczugę lub Jarzmo, lub Czarę. Byli oni królami jazyczników czyli pogan i znanego plemienia Skołotów które zostało zapisane w kronikach jako Jazygowie-Jazykowie.

Przytaczamy tutaj wpis pana Adama Smolińskiego spod artykułu o Żmijowych Wałach i Żmigrodach, ponieważ znów okazuje się on ważki dla różnych toczących się dyskusji ogólnych. W tekście między innymi o tym, czy ktoś się zastanawia na poważnie wśród historyków, jak to było możliwe i z jakiego powodu Rzymianie prawie do samego końca trwania imperium nie posunęli się za Dunaj, a królowie perscy – Dariusz i jego następcy, czy wielki Aleksander Macedoński, także nie przekroczyli praktycznie linii Dunaj -Kaukaz, a jak to już uczynili, to po prostu dostawali łupnia, czy to od Tomirysy-Tamary, czy od innych Scytów. O tym piszemy szeroko w Księdze Ruty, a tutaj tylko jako spostrzeżenie, które chyba powinno dawać od dawna do myślenia badaczom.

To Skołoci-Słowiano-Indo-Irańczycy władali Medami, a Medowie władali Persami a gdy się Persowie wyzwolili i chcieli zaatakować Scytów to dostali łupnia, a głowa Cyrusa skąpała się we własnej krwi, w saku (skórzanym worze), obcięta ręką królowej Saków właśnie – TAMARY- Tomirysy.

Także tutaj link do dobrego artykułu pt. „Cała prawda o Wawelskim Smoku”, który ciągnie dalej sprawę związków słowiańsko-skołockich. Autor: ERBA.

http://krakow.net.pl/forum/watek-krakow-Prawda-o-smoku-wawelskim-Kraku-i-smoczej-jamie-wzg%C3%B3rze-wawelskie

Artykuł bardzo dobry kompleksowy, chociaż nie uwzględniający faktu, iż Skołoci to to samo  co Słowianie – tychże Słowian przodkowie, których Persja bała się jak ognia i nigdy nie zdobyła ich ziemi. Kto zna dobrze historię starożytną ten wie o tym . Kto słabo ją zna, powinien koniecznie przeczytać Księgę Ruty, bo jest to wersja mitów greckich na opak – z punktu widzenia Skołotów (Słowiano-Indo-Irańczyków) – naszych przodków. Judea nazywała ich Żmijowym Plemieniem, największym wrogiem ich boga – Jahwe (co zapisane jest w Biblii). Zastanawia w tym kontekście, że chrześcijaństwo zrobiło szatana z Luciferusa- Światła Świata (Światłowita).

Gdy się uwzględni nowe odkrycia genetyki – okaże się, że to jest rzeczywiście zachowana pamięć – lecz pamięć o obecności Scytów-Słowian od 3000 roku p.n.e także nad Wisłą. Słowianie w tym Lęgowie-Lęchici (Lugiowie) i Harowie (Harwaci) rzeczywiście bili się z z Keltami i Rzymem – choć śmiał się z tego Adam Naruszewicz – czołowy jezuita starannie ukształcony przez największych demagogów Watykanu, a także tabuny „naukowców” katolickich  ukształtowanych przez pozaborową pseudonaukę XIX wieczną i tabuny ich  następców z XX wieku (A. Bruckner i inni światli acz błądzący następcy, łącznie z głęboko dotkniętym materializmem marksistowskim K. Godłowskim). Mamy wiek XXI – idźmy naprzód śmiało – szkoda, że także naukowa praca Piotra Makucha nie uwzględnia tej wiedzy – poza lingwistycznej, bo genetycznej.

Nareszcie jednak doczekaliśmy się pierwszych naukowych opracowań związków nazewniczych i mitologicznych pomiędzy  Wawelem a wieżą Babel czy Krakiem Krakusem i Cyrusem Perskim. Widzę, że pracownicy naukowi z odpowiednich instytutów UJ wreszcie zaczynają się przebijać ze swoimi świeżymi koncepcjami. Prawie 40 lat trzeba było czekać na rozwinięcie myśli Marii Składankowej z Mitologii Iranu, ale doczekaliśmy się.

Tutaj linki do opracowań Piotra Makucha drukowanych w AlmaMater:

Wawel i Babel:

http://www2.almamater.uj.edu.pl/104/17.pdf

szkoda jednak, że myśl autora nie poszła dwutorowo – także ku odczytaniu jako prawidłowe konotacji: Wawel-Wąwel (W ową Wel) i Wawel -Wel – Wela (Zaświaty Słowian). Cóż – do tego potrzebna by była wiedza o mitologii Słowian, a także z antropologii porównawczej na temat rytuału odrodzenia przez zejście w podziemia, w Zaświaty, ze szczytu góry do jaskini. Taka jaskinia jak wawelska to rzadkość – z wejściem ze szczytu Welskiej (Szklanej, Onawielnej) Góry – W Wąwel i na Welskie Nawie, a wyjście z jaskini prosto w Naw Założną – wodną, w wody Wisły, a czasami wyjście to znajdowało się wręcz pod wodą.System jaskiń pod wzgórzem – tak jak pisze ERBA – był kiedyś rozległy, są zamurowane, a jedno z podziemi z tego systemu to to w krypcie z kamieniem Czakramu.

Do tego też potrzebna by była wiedza o rytuałach szamańskich. Ale nie wybrzydzamy – cieszymy się i dziękujemy.

Krakus – Kirkous – Kirus Kirkudanowicz – Kirus – Cyrus:

http://www2.almamater.uj.edu.pl/109/35.pdf

Opracowanie głębsze w Pressje.org:

http://www.pressje.org.pl/assets/articles/article_17_issue10.pdf

Dziękujemy Piotrowi Makuchowi za powyższe artykuły, dziękujemy też przy okazji Scottowi Simpsonowi- organizatorowi pogańskich konferencji naukowych w Krakowie (pod patronatem profesora Jacka Majchrowskiego) – za niestrudzoną działalność na rzecz pogaństwa, ale przede wszystkim na rzecz prowadzenia solidnych badań nad wiarą przyrodzoną – wiarą przyrody – w środowisku krakowskiej AlmaMater.

CB

Gnejusz Pompejusz zwany Wielkim , arcywróg Julisza Cezara, znakomity wódz rzymski – Dlaczego ta potęga bała się wychylić za Dunaj – czy wystarczyły im kłopoty z Drakami-Trakami oraz Dachami – czyli Scyto-trakami, czyli Słowiano-Iliryjczykami (R1a + I2), żeby  – także korzystając z zapisków kronik Greków o Amazonkach i innych królach Scytów i Sarmatów – poniechać takiej próby?

Adam Smoliński – Dlaczego Rzymianie mieli taki problem z przekroczeniem Dunaju?

Przy okazji informacji o Wałach Żmijowych pragnę przypomnieć o innym terminie związanym ze Żmijem Ogiennym. Był to rodzaj taktyki walki prowadzonej przez Sławian. Ognisty Smok lub Ognisty Żmij. Jednym ze sposobów walki taktycznej Słowian był nocny atak jazdy konnej z zapalonymi pochodniami. Większość ludów starożytnej Europy, odmiennych od Słowian, swoje bitwy prowadziło w czasie dnia. Atak nocny był dla nich zawsze zaskoczeniem, raczej nie potrafili walczyć w nocy. Słowianie tworzyli specjalne grupy wojowników wytrenowanych tylko do walki w nocy, zadające decydujące uderzenie, kończące bitwę w nocy. Taktyka ta była sławna wśród innych ludów Europy. Była dla nich przerażająca. Atakujący nocą Sławianie jawili się im jako demony, przed którymi nie ma obrony. Może stąd w bajkach i legendach innych ludów zawarta informacja, że smoki zionęły ogniem? Możliwe też, że w bitwie były używane przez Sławian miotacze ognia. Musieli oni znać właściwości ropy naftowej, która występowała w naturalnych kałużach, w Bieszczadach, jeszcze w czasach Łukasiewicza. Może tzw. „ogień grecki”, wcale nie był wynalazkiem Greków? Inną taktyką było symulowanie ucieczki z pola bitwy, a tym samym wciąganie w z góry zaplanowaną zasadzkę. Na ten wybieg Słowian nabierało się wiele armii, nawet jeszcze w XX w. Echa Ognistego Smoka oraz przerażenie, jakie on wywoływał można zobaczyć w filmie „Trzynasty wojownik” – w reżyserii Johna McTiernana – z 1999 r., na podstawie powieści Michaela Crichtona – Zjadacze umarłych. Nie jest to wcale powieść fantasy, to przypomnienie pewnych faktów historycznych. Raczej nieodbywających się nad Morzem Czarnym, lecz gdzieś w północno-zachodniej Europie, na styku Celto-germanów i Słowian – Wenedów (Wądów). Słowianie oczywiście przedstawieni są tu z pozycji propagandy germańskiej. Można tu zobaczyć, z jaką perfidią jesteśmy przedstawieni jako odrażający Wendole. Jak szczury żyjące w norach, zjadające odpadki i trupy własnych członków plemienia – kanibale. Wskazanie kogoś kanibalem zawsze propagandowo przynosi skutek odrazy. Celto-Germanie przedstawieni są oczywiście jako dzielni, cywilizowani bohaterowie, którzy zwyciężają odrażających Wendoli.
Jednak ta wraża propaganda pokazuje jeszcze inny aspekt sprawy, jak bardzo musieli się nas – Sławian, bać, że teraz tak nas opluwają, w zasadzie to normalne. Pomiędzy kłamstwami jest w filmie zawartych kilka prawd. Naprzykład figurka Mokoszy przypisana jest Wendolom, czyli Sławianom.
Przy całej dyskusji o historii Europy, między Słowiany, Germany i Romajami; między allochtonistami i autochtonistami, należy zadać jedno podstawowe, długie pytanie. – Jeżeli ci wielce Grecy tworzyli wielkie imperium i zawładnęli Małą Azją i Persją; jeżeli ci wielcy Rzymianie tworząc jeszcze potężniejsze imperium, zajęli północną Afrykę, tereny dzisiejszej Francji, Hiszpanii, Grecji, Małej Azji; dlaczego oni wszyscy nie weszli poza granice Dunaju, Kaukazu i dzisiejszego Afganistanu; na północ? Dlaczego potężni Rzymianie zadali sobie tyle trudu, aby przepłynąć straszną cieśninę i zdobyć mało urodzajną wyspę Brytów? Dlaczego atakowali niby zaprzyjaźnionych Celtów i przyjaznych Germanów? Lecz jakoś nie przeszli Dunaju, a było bliżej?
Wiedzieli przecież, że na północy są zasobne lasy, zielone łąki i uprawne pola. Znali dobrze wartość bursztynu, równającą się często wartości złota. Wiedzieli gdzie ten bursztyn się wydobywa; wiedzieli też, że tam na północ od Dunaju są ogromne zasoby rud cyny, miedzi, ołowiu, żelaza i złota. Zadowolili się tylko kupowaniem tych dóbr. Żadna gorączka nie pognała ani Greków, ani Rzymian, za Dunaj, na północ, aby przyłączyć te tereny do imperium. Pytam dlaczego? Czyżby Dunaj był szeroką rzeką wrzącej lawy, nie do przebycia? Dunaj nazwali limesem – nie przekraczalną granicą. Tylko strach mógł być tą barierą.

Kilka amerykańskich koncernów z branży filmowej i muzycznej, farmaceutycznej

(w tym Pfizer ze swoją Viagrą), oraz muzycy z zespołów Metallica i Red Hot Chili Peppers

(którzy nie zauważyli, że lata 90-te dawno minęły i dzieciaki słuchają zupełnie innej muzy)

chcą wprowadzić w Kongresie USA ustawę, która pozwoli komukolwiek blokować Internet

w dowolnej części globu, łącznie z karami finansowymi, za naruszenie tzw. „praw autorskich”.

czyli: Stop Online Piracy Act

http://en.wikipedia.org/wiki/Stop_Online_Piracy_Act

 http://www.nytimes.com/2011/11/16/opinion/firewall-law-could-infringe-on-free-speech.html?_r=1

W praktyce oznacza to, że z Internetu znikną Wikipedia, Wikimedia, Facebook, Ebay, GumTree, 

PayPal, Chomik, Allegro, Wrzuta, Świstak, i miliony innych.

Przeglądarki Internetowe będą zmuszone do udostępniania linków tylko wybranych stron, a blokowanie innych.

Znikną wszystkie fora internetowe, bo ktoś kogoś zacytował, lub wkleił zeskanowany obrazek.

W Internecie będą tylko witryny banków, hoteli i wielkich koncernów.

Pomysłodawcy ustawy twierdzą, że ratują amerykańską gospodarkę i amerykańskie miejsca pracy,

a tak naprawdę chodzi o to, by prezesi wielkich koncernów mogli sobie kupić kolejne Porsche i kolejny dom na Bahama.

Czy chcesz aby grubi, łysiejący, z kubańskim cygarem w ustach prezesi koncernów decydowali 

co mamy oglądać? słuchać? czytać? i na co wydawać pieniądze?

Jeśli nie wiadomo o co chodzi, to chodzi o pieniądze!!!

Chodzi o to, by wielkie koncerny przejęły kontrolę nad Internetem 

kosztem milionów drobnych producentów na całym świecie!

Aby gwiazdy ekranu i estrady zarabiały jeszcze więcej, 

kosztem milionów wszelkiej maści twórców z całego świata, którzy są spoza układu „mainstreamu”!

Tego typu ustawa spowoduje rozwój podziemia wymiany plików, które szybko przejmą grupy przestępcze. 

Zamiast pliki ściągać z Internetu będziemy je musieli kupować od gangsterów!

tak jak z prohibicją alkoholu w USA w latach 30-tych XX w. Prohibicji już nie ma, ale mafia została.

Jak Protestować?  – to proste – głosić wszem i wobec publicznie, w tym głównie w Internecie, że jeśli ustawa „przejdzie”

przestaniemy kupować amerykańskie produkty. Mając do wyboru produkt różnych firm, wybierzemy i kupimy produkt nie-amerykański.

W ten sposób uderzymy w podstawę amerykańskiej gospodarki, którą egoistyczne koncerny rzekomo chcą ratować.

Chcą nam ukraść Internet!!!

Czy chcesz aby Jarosław Kaczyński, Donald Tusk, Leszek Miller lub inni im podobni mogli bezkarnie zablokować Internet?

Przecież wystarczy zacytować „Spieprzaj Dziadu!” lub użyć ich zdjęć bez  pozwolenia!

Branża filmowa z Hollywood w ostatniej dekadzie zanotowała rekordowe zyski, a mimo to twierdzi,

że traci miejsca pracy! Gdzie tu logika?!  Tu chodzi o chciwość wielkich i bogatych, kosztem wolności maluczkich!

Takie ustawy mają już reżimy w Chinach, Korei Północnej, czy Iranie.

Ustawa amerykańska jest groźniejsza – bo jest GLOBALNA!!!

Ma na celu cenzurować Internet na CAŁYM ŚWIECIE!

Jakie jest to zagrożenie dla krajów biedniejszych i rozwijających się!

Dla uboższych rodzin!

Bo bogatych będzie stać na „nowe wcielenie Internetu”.

Kto protestuje?

Z Wikipedii dowiecie się, że branża komputerowa  – zablokowanie wymiany plików,

zniszczy zapotrzebowanie na produkty komputerowe i oprogramowanie.

Naukowcy – swobodny dostęp do materiałów zdigitalizowanych,

w tym bibliotek cyfrowych, to dziś podstawowy warsztat współczesnego naukowca.

Edukacja – zostaniemy skazani na tradycyjne podręczniki.

Obrońcy Praw Człowieka – to dzięki wolnemu Internetowi udało się obalić reżimy

w Egipcie i Libii, stopować reżim Łukaszenki i Putina.

Producenci spoza USA –  to Amerykanie będą decydować

jakie produkty można w Internecie sprzedawać i reklamować.

Zwykli Internauci tacy jak Ja i TY!

Roześlijcie tan mail do jak największej liczby ludzi, tłumaczcie na inne języki, wysyłajcie do innych krajów.

Tylko masowy protest milionów Internautów z całego świata może zmienić zakusy kilku „bogoli” i muzyków z Metallicy,

którzy chlipią w kącie, że są starzy i nikt ich nie kocha.

Głoście wszem i wobec, a zwłaszcza w Internecie, że gotowi jesteście podjąć bojkot amerykańskich produktów.

Wysyłając tą wiadomość pamiętajcie – koniecznie używajcie opcji w programie pocztowym 

„ukryta kopia” aby nikt niepowołany nie przechwycił waszego ani waszych znajomych maila.

Podpisano

Internet dla wszystkich oraz Mój Internet

z antyweb.pl

Wolność słowa oraz możliwość wyrażania własnej opinii są wartościami, których szczególnie blogerzy i dziennikarze, zawsze będą bronić i walczyć o ich przetrwanie oraz obecność. W dawnych, słusznie minionych czasach, wolność słowa zagrażała głównie autorytarnej władzy. Dzisiaj, staje się ona dodatkowo niewygodna dla wielkich korporacji, realizujących swoje interesy w oparciu o archaiczne przepisy lub działając na granicy prawa. Jedną z takich firm jest Universal, który kilka dni temu, pod przykrywką ochrony praw autorskich, wypalił ze swojej prawniczej armaty w kierunku amerykańskiej, technologicznej telewizji internetowej TWIT.tv.

[tam czytaj więcej}: http://antyweb.pl/paranoja-antypiracka-doprowadzi-do-cenzury-informacji-w-internecie/

W odpowiedzi na jakże szlachetną akcję Metallici i Red Hot Chili Peppers zmierzającą milowymi krokami do cenzurowania Internetu zamieszczamy link do bezpłatnego pobrania muzyki Mezamira Snowida

http://www.sendspace.com/file/tt89en

To lepsze także niż Viagra Pfizera – dużo dużo zdrowsze!

Borys Olszanskij – Morozko

Borys Olszanskij – Wołchwa z Radugą-Dengą [kliknij-powiększ]

Borys Olszanskij – Uprowadzenie księżniczki [powiększ]

Borys Olszanskij – Niebieski niebiański wieczór

Borys Olszanskij – Taniec z Ogniem [powiększ]

Borys Olszanskij – Rusalia [powiększ]

Borys Olszanskij – Jazyczeski motyw [powiększ]

Borys Olszanskij -  Noc Sołowieja [kliknij]

Siergiej Panasenko – Smok-Drak

Siergiej Panasenko - Wieśniak i czort [kliknij]

Siergiej Panasenko -  W paszczy Ducha Wojny

Siergiej Panasenko – Baba Jaga

Siergiej Panasenko – Ruś Wediczeskaja (Czarowny las)

S. Panasenko – Pan Gór i Skał (u nas Sim)

S. Panasenko – Rusałka

S. Panasenko – Kąpiące się niedźwiedzie

S. Panasenko Żarptak

Konstanty Makowski – Bojarysznica

Konstanty Makowski -  Pochód Dziewanny (1890)

Konstanty Makowski -Tamara i Demon

Konstanty Makowski – Rusałki [powiększ]

Zosim Ławrientiew – Duch Boru (Borowił, Świętobor)

Wiktor Kriżanowski – Jaszczer

Wiktor Kriżanowski – Jaryło

Wiktor Kriżanowski – Sjemijaryło – Sie(d)miojaryło, czyli Spor

Wiktor Kriżanowski -  Światliszcze Peruna

Wiktor Kriżanowski – Rusałka

Wiktor Kriżanowski – Mokosz -Mokosza

Wiktor Kriżanowski – Dola-Śrecza

Wiktor Kriżanowski – Zima-Koljada-Kostroma (Narodziny Światła Świata)

Wiktor Kriżanowski - Dziewa Góra (Dziwa Góra, Dewska Góra, Dzika-Góra, Góra Dziewic-kapłanek)

Wiktor Kriżanowski – Borowił (Duch Boru)

Wiktor Kriżanowski – Lela (Lel) – Matka Sława – Łada

W. Korolkow  -  Bożyc odradzający się w Koladę

Nona Kukiel -Mor -Morozko

Nona Kukiel – Dażbog

Igor Maikow – Pochwyciciel Łuny (Złowca Światła)

Andriej Klimenko – Baba Jaga

A. Sacharow – Biała (czyli Wielka, Welańska) Żmija (Żmij) – Królowa Żmij

A. Remizow – Koroczun-Moroz

Złota Baba- rzeźba współczesna

Wsiewołod Iwanow – U wrót Szambali (Białowodzia)

Dobrosław Wierzbowski

Bogumił Znicz

Marek Hapon

[powiększ]

Wesołych świąt i Nowego Roku – dużo pogodnych dni, radości i wszystkiego co jest cenne.

O Bogomilcach-Bogumiłach – Strażnikach Wiary Słowian

Bractwem które podtrzymało Słowiańską Wiarę i przez wieki do tej chwili ją praktykują są Bogumili. Aby ochronić się przed prześladowaniem Watykanu, Istambułu, czy Mekki, Bogumili przykryli swoją aktywność symboliką jakoby chrześcijańską.

O Braterstwie Światowego Światła

Wieszczami Braterstwa Światowego Światła byli Beinsa Duno (1864-1944), Mikhaël Aïvanhov (1900-1986). Co roku członkowie spotykają się 19 sierpnia – 21 sierpnia w Riła przy Siedmiu Jeziorach Riły, Bułgaria. 19 sierpnia, 20 i 21 są dniami Bożego Nowy Rok – nowy początek, związany z wschodzącym słońcem ludzkiego ducha.

O Praktykowaniu Wiary Przyrody

Wiedza jest srebrem, ale praktyka z nią związana jest złota…

(1) Powitanie Słońca, naszego Ojca.

Pozdrowienie Słońca jest dobre zarówno dla fizycznego i duchowego życia człowieka. Przepływ energii Słonecznej jest najpotężniejszy i orzeźwiający przy wschodzie Słońca. Nie tylko na zewnątrz działa ale też wewnętrznie. Człowiek musi mieć, wewnętrzne usposobienie duszy, która pozwala mu przyjąć to co Słońce daje obficie i wszystkim. Słońce reprezentuje źródło Bożego Życia, które wznosi się nieustannie w duszy ludzkiej.

Każdego dnia, o świcie, musisz chcieć mieć miłość w twoim sercu i prawdę w twoim umyśle. W ten sposób będziesz radosny i wesoły przez cały dzień. W celu ułatwienia i zharmonizowania, co rano przed wschodem Słońca gdy wstajesz, należy umyć stopy, twarz i ręce, skierować się do wschodu, umieścić dłonie na czubku głowy i powiedzieć sobie: „Boże, chcę służyć Ci całym umysłem, z całego serca, z całej duszy i całego ducha mojego”. Potem wypijasz szklankę ciepłej wody i w wyobraźni otaczasz się jakby skorupą jajka z Białego Światła.

Ci, którzy stracili sens życia powinni przywitać Słońce każdego ranka. Wstać zrobić powyższe, wyjść na zewnątrz, stanąć bosymi nogami na ziemi i na wzgórzu jeżeli możliwe i patrzyć cię na wschodzące Słońce pijąc oczami (tęczówkami) Światło przez miesiąc, a zobaczycie, jak poczujecie się lepiej. Wiosną patrzymy na kwiaty i drzewa w rozkwicie. Tęczówki ją ustami do jedzenia Światła które ładuje sploty systemu parasympatycznego.

(2) Zjednanie z Roślinnością

Kiedy wam zabraknie siły czy spokoju, obejmijcie Drzewo i zjednajcie się z jego starym i mocnym duchem. Kiedy poczujecie spokój jaki was ogarnie i wrażenie bezruchu zjednaliście się. Z czasem, Drzewo będzie z wami rozmawiało szelestem liści.

Pamiętając że jesteście Rośliną do-góry-nogami, pielęgnujcie Rośliny, one was nauczą miłości i dedykacji. Rośliny są waszym jadłem, za co im trzeba podziękować, czyli wegetarianizm z produktami mlecznymi dla tych co chcą.

(3) Szanowanie Zwierząt

Zwierzęta są naszymi braćmi więc zabijać ich aby jeść ich trupy nie pomaga ani ciału, duszy ni duchowi. Kiedy wasze ciało będzie czyste od padliny, ptaki siądą na waszej wyciągniętej ręce.

(4) Ziemia jest naszą Matką

Minerały są najprostszą formą życia. Ułóżcie 4 wulkaniczne okrąglaki z potoku w kątach pokoju gdzie śpicie, uderzcie je młotkiem aby zadrgały (zharmonizowały się) a zobaczycie jak dobry będzie wasz odpoczynek. Po tym, ich pozycja nie powinna być zmieniona. Najlepiej spać głową do Północy. Otaczajcie się naturalnymi tkaninami, bo one są przezroczyste dla Sił Natury (Prana, Ki, Chi…). Jak często możliwe, chodźcie bosymi nogami po Ziemi. Podeszwy, inne niż z naturalnych materiałów, są nie wskazane. Izolują nas od Sił Natury.

(5)

Kiedy chcecie obudzić Siłę Światła w sobie, zacznijcie od postu aby oczyścić wasze ciało z Ciemności. Bez tego zbyt dużo oporu będzie w waszym ciele i Siła Światła, w nie wstępując, zniszczy je. Wieszcz Jezus zaczął od 40 dni postu zanim Siła Światła wstąpiła w niego (Olśnienie, Iluminacja, Nirwana…) i stał się Wieszczem władającym Światłem. Każdy to może osiągnąć, tylko musi potem pamiętać że jest odpowiedzialny za swoje słowo-wyobraźnio-twórstwo. Tworząc to czego nie będzie chciał później, dozna cierpienia. Cierpienie jest tworem naszych niekontrolowanych słów i wyobraźni.

Chcesz być szczęśliwy(a) pozbądź się pragnień, dawaj aby otrzymać i otaczaj się pięknością.

Wszechmocny Wieszczu Światła,
Wypełń Nas Twoją Jasnością,
Wypełń Nas Twoją Miłością,
Otocz Nas Twoją Opieką,
Abyśmy na Ziemi Twymi dziećmi byli,
Abyśmy na Ziemi razem z Tobą żyli.

Życzę Wam Zdrowia, Dobrobytu, Szczęścia i Miłości.

Wysoce Oświecone Kręgi w Polsce nieustannie wmawiają Polakom jak w Żyda chorobę, chorobliwy nacjonalizm, pansłowianizm, ksenofobię, szowinizm a nawet rasizm, a czasami także faszyzm. Ciekaw jestem co powiedzą  owi Światli Europejczycy, Europofile, Salonowi Berlino-Paryżanie i jak nam wyjaśnią uporczywe germanofilskie i pangermańskie „zagrywki” stosowane na internetowych anglo-niemieckich stronach poświęconych projektowi  Genetycznemu gdzie prowadzona jest klasyfikacja ras w oparciu o badania genetyczne haplogrup męskich Y-DNA?! Mam tu na myśli stronę Eupedii – czyli European Y-DNA haplogroups : http://www.eupedia.com/europe/european_y-dna_haplogroups.shtml

Strona ta zawiera oczywiste fałszerstwo i jest żywym dowodem takiego naciągania faktów ku chwale Rasy Panów Germanów, że gdybyśmy coś podobnego zrobili w Polsce ciż sami Światli Europejczycy Polscy, kazali by nas zamknąć w psychiatryku, albo w kiciu, a przynajmniej zażądaliby ocenzurowania internetu i zamknięcia naszych faszystowskich stron WWW, gdzie uprawiamy jawny nazizm.

Oto rzeczona  strona Eupedii (koniecznie kliknij i powiększ):

Owa szowinistyczna, rasistowska , pangermańska sztuczka została zastosowana przy opisie ras – czyli poszczególnych haplogrup w nagłówku nad samą tabelą. Oto haplogrupa Y-DNA (męski chromosom DNA wyznaczający rasę) nazywana I1 oraz haplogrupa I2 – nazwane zostały tutaj następująco:

I1 – Pre-Germanic (Nordic)

I2b – Pre-Celto-Germanik

I2a1 -Sardinian, Iberian

I2a2 – Dinaric, Danubian

Jest to oczywisty przekręt ponieważ powszechnie wiadomo że haplogrupy I1 i I2 należą do ludności niearyjskiej – jakże zatem ta niearyjska ludność może być pre-aryjska (no bo Germanie uważają się chyba za Indoeuropejczyków – tak było przynajmniej do 2010 roku, kiedy to badania genetyczne obaliły ich mitologię na temat  ich WYŻSZEJ Rasowości i ich NAJWYŻSZEGO pochodzenia, a także pre-proto-starożytności i co za tym idzie NAJWIĘKSZEGO we wszechświecie wkładu w rozwój cywilizacji (wynalazek koła i makaronu) oraz wszelakich zasług dla świata cywilizowanego.

To pierwszy przekręt który ma spowodować, że gdzie byście nie sięgnęli – do jakiegokolwiek kraju Europy tam będziecie mieli Pre-Germanic albo Pre-Celto-Germanic. Jednakże genetyka to nie stare dobre skorupki i wykopki archeologiczne, którymi da się manipulować dowolnie i obracać na swoją korzyść. Co się więc stało że od 2010 roku zaczęli się oni umieszczać w tym pogardzanym przez nich do niedawna kotle rasowym – ludności staroeuropejskiej? Ano stało się coś takiego, że nie ma dla nich miejsca wśród Indoaryjskich ras – nie są czystą rasą! Są mieszańcami trzech ras, z których żadnej nie można nazwać germańską.

Ale żeby było jeszcze śmieszniej wpakowali się z kopytami w kociołek Rasy Sługów i Niewolników – Slavic, czyli w haplogrupę R1a – gdzie umieszczają (chyba z wielkim bólem germańskiego serca) Bałto-Słowian, Indo-Irańczyków i … Germanów. Oczywiście Germanie są także w haplogrupie R1b. Dziwię się doprawdy że nie umieścili się jeszcze w typowo Żydowskiej haplogrupie J1, albo w Północnoafrykańskiej – E1?! Przecież w Niemczech pełno dzisiaj „czarnych” Niemców.

Jak widać z Germanami, czyli Niemcami, Skandynawami i Anglikami jest poważny problem. Są wszędzie, i od zawsze ale tak naprawdę okazuje się, że nie ma ich nigdzie. To jest trochę podobny problem jaki nauka niemiecka imputowała Słowianom – byli współcześnie wszędzie w 2/3  Europy i 1/3 Azji, we wszystkich niemal krajach świata mieli spore diaspory i nie dało się tego wyjaśnić. Według niemieckiej spreparowanej na faszystowskie potrzeby nauki XX wieku o kulturach archeologicznych, nie było  dla nich miejsca nigdzie w przeszłości. Pojawiali się jak diabeł z pudełka, wyskakując z ziemianek i bagien w V wieku n.e. (a nawet w IX – tak to obowiązywało jeszcze w latach wczesnych 70-tych XX wieku) i zalewali nagle świat mnożąc się cudownie, jak chleb w rękach Chrystusa.

Może gdyby to ewidentne fałszerstwo zostało popełnione w jakimś innym miejscu to trzeba by było przez kolejnych 100 lat toczyć z nimi na te tematy polemiki! Bo przecież oni – otwarci, bez kompleksów, światli bardziej niż Nasi Światli, nie mają w zwyczaju krytykować samych siebie za swój nacjonalizm i swoje fobie narodowe.  Na szczęście wystarczy zajrzeć w szczegółowe rubryki  na tej samej stronie, pod spodem, żeby zobaczyć jak się sprawy mają naprawdę.

Weźmy taką Francję i Rumunię na początek, żeby się przyjrzeć jakie rasy tworzą ethnos tych krajów. Są to dwa kraje  językowej grupy romańskiej, położone daleko od siebie :

Francja – to bardzo dziwny, wielorasowy kraj, w którym jednak zdecydowaną przewagę ma Y-Dna R1b – które wszyscy poza Germanami uznają za Celtyckie. Wiadomo, Celtów podobno nie ma już prawie jako nacji (tylko Irlandczycy i Walijczycy mówią jeszcze śladowo po celtycku), więc nie mogą się bronić, ale ja na miejscu Francuzów bym  zaprotestował – ich język to nawet nie germańska grupa językowa.

R1b jest tutaj 61%. Dopełnia Francję konglomerat w którym najliczniejsi są Staroeuropejczycy z grup I1 oraz I2  razem – 15,5% (w tym I1 – 9,5%), do tego znacząca liczba Y-DNA J2 – greko-mezopotamskiego – 7%, i E1 – północno-afrykańsko-bałkańskiego.

A jak jest z Rumunią? – W Rumunii, którą tworzy w ponad 80% miks czterech ras decydujący okazuje się czynnik Staroeuropejski (Wenedowie, zwani też dawniej Trakami, albo Ilirami) I2 – 26% , Słowianie R1a – 18% , Celtowie R1b – 16% i oraz Greko-Anatolianie (Semici, rasa Żydowska, czy też Kaukaska, jak pokrewna im J1), których też zwą Greko-Mezopotamczykami albo Kaukazami J2 – 13%.

Ani w jednym ani w drugim kraju, nie ma śladów języka niemieckiego, czy języków skandynawskich, albo angielskiego . W Rumunii, przy udziale Słowian w populacji na poziomie 1/5, czyli lekko poniżej 20% , są za to znaczne wpływy języków słowiańskich. Język rumuński jest oczywiście językiem romańskim, ale mocno zeslawizowanym – chociaż kentum.

Ten przykład pokazuje jasno, że ludności o haplogrupie I nie można w żaden sposób potraktować jako Pre-Germanic, ani jako Pre-Celto-Germanic. Nigdzie nie zachowała ona swojego języka, chociaż poza krajami z dominacją Słowian miała wpływ na ukształtowanie nowego języka – na jego kentumizację. Może się też okazać, że zachowała język w jednym jedynym kraju, jeśli to ich wpływ dominuje na Węgrzech.

Gdzie zatem jest Pre-Celto-Germanic? Może to R1b? Tylu ich jest w Niemczech, masa. Okazuje się jednak, że nie! R1b musi być czysto celtycki, bo na jego podkładzie powstały jeszcze inne państwa romańskie z językami romańskimi i czysto celtyckie z językiem celtyckim  – przede wszystkim Włochy i Hiszpania, gdzie  język niemiecki i angielski trudno będzie przykleić do łaciny, włoskiego  czy hiszpańskiego. Jest i Portugalia. Jest ich też dużo w północnej Afryce – przecież nie germańskiej.

R1b występuje w Italii w 49% a oprócz niego J2 i E1 po kilkanaście procent. Haplogrupa I prawie że w Italii nie występuje – Italia to rasowa mieszanina głównie rasy celtyckiej,  z domieszką greko-mezopotamskiej i północno-afrykańskiej.

Hiszpania jako kultura i ethnos językowy Pre-Germanic prezentuje się  jeszcze gorzej: tutaj 69% rasy celtyckiej R1b – i po 7 procent E1 oraz J2, reszta w nieznacznych domieszkach.

Cóż, może języki romańskie powinny tworzyć grupę germano-romańską, żeby ocalić honor rasy niemieckiej? Tylko czy ktoś zechce uwierzyć, że łacina, włoski i hiszpański – mówiąc w uproszczeniu i skrótem myślowym – pochodzi od niemieckiego i szwedzkiego? Prędzej znajdziemy pewnie coś z łaciny w niemieckim niż na odwrót?

Gwóźdź do trumny i dowód na to że R1b – to Celtowie, a nie żadni Germanie, dają dwa kraje będące współczesną celtycką ostoją rasową i językową – Walia i Irlandia: TUTAJ ODPOWIEDNIO  -Walia R1b: 83,5%, a  Irlandia: 79%.

Tam gdzie przewaga R1a – mamy języki słowiańskie oraz o dziwo języki bałtyckie – gdy R1a jest powiązane z mocną przewagą N (haplogrupy fińsko-syberyjskiej). Języki bałtyckie powstały zatem na podłożu mieszaniny dwóch ras – Słowian (R1a) i Sybero-Finów (N). Nie ma żadnej rasy Ugro-Fińskiej ponieważ wśród Węgrów prawie nie występuje haplogrupa N. Nie ma też starożytnej ponoć rasy Bałtów – Aesti ze starorzymskich kronik to Słowiano-Finowie.

Oto przykłady:

Polska: 55% R1a, 16%-R1b, 15% – I

Rosja: 46% R1a, 10% I2

Białoruś: 49% R1a, 10% I2

Ukraina: 43%R1a, 21%I2

Słowacja: R1a – 42%, R1b -  23%, I2 – 10%

Czechy: 34% – R1a, 22% – R1b, 11% – I2

W tych wszystkich krajach mówi się po słowiańsku.

Inna sprawa to Bałkany,

gdzie okazało się, że często mniejszość słowiańska narzuca swój język Staroeuropejczykom z grupy I2.

Serbia:  R1a34,5%  oraz 20,5% E1 (afrykańskiej) to tutaj zdecydowana większość populacji – co ciekawe prawie nie ma tutaj Celtów.

Chorwacja:42% I2 a tylko 29% R1a – ale to wystarcza by mówić językiem Słowian

Bośnia: 50% I2 , 14%  E1, 13,5% R1a – i to wystarcza aby mówić po słowiańsku

Słowenia: 34% R1a, 23,5% R1b, 22% I 2 – język słowiański

Macedonia: najliczniejsza tu jest grupa afrykańska E1 – 23%, poza nią po równo prawie R1a – 13,5%, R1b-13,5%, a nieco mniej I1 – 10%  i I2 – 18%, a J2 – 13% – kompletny miks genetyczny- bardzo ciekawy kraj mówiący po słowiańsku

Bułgaria: 20%I2, 20% – J2, 18% R1a, 18%R1b, 16% E1 – a jednak mowa słowiańska

Ciekawy przypadek to Węgry

Węgry: 32,5% Słowian (R1a), 17% Celtów, (R1b) , 15% I2, 8%I1, J2 – 7%, E1-9,5%. jest tutaj tylko 1%N – fińsko-syberyjskiej. Czy to ten 1% narzucił wszystkim język? To byłby ewenement – może jest jakieś inne wyjaśnienie i rozwiązanie. Może to jednak język staroeuropejski łączący cechy I1 i I2 z J2.  – co w sumie stanowiłoby 30% populacji. Wtedy można by zrozumieć że język słowiański wyjątkowo się tutaj nie przebił przez substrat staroeuropejski. No bo oczywiście bajki o pochodzeniu Węgrów ze stepów Azji trzeba włożyć między bajki. No chyba, że Hunowie byli R1a i Awarowie także R1a – czyli byli Słowianami, bo reszta Węgrów to Staroeuropejczycy i Celtowie oraz Północno-Afrykanie. Czy to na pewno jedna grupa językowa Ugro-Finowie?

A oto jak powstały języki bałtyjskie:

Litwa: 38% R1a i 42%N – język bałtyjski (słowiano-fiński) – domieszki I znacznie mniejsze: po 6% zarówno I1, jak i I2

Łotwa: 40 R1a i 38% N -język bałtyjski (słowiano-fiński) – I: 6%I1 i 1%-I2

Estonia: 15 %I1, 32% R1a, 34% N (język bałtyjski (słowiano-fiński)

dla porównania Finlandia gdzie R1a było tylko 7,5% , kraj tworzą głównie rasy I1 – 28% oraz N – 58,5%  – język fiński.

Tam gdzie w danym kraju występuje zdecydowana przewaga R1a mamy języki słowiańskie, tam gdzie r1b – romano-celtyckie. W sensie genetycznej czystej rasy Germanie ze swoją grupą językową nie występują nigdzie. Po prostu ich nie ma. Kolebka Germanów to Skandynawia – tam mamy rasę I1 zmieszaną z R1a i R1b – a więc Wenetów Północnych – czyli Staroeuropejczyków, Słowian i Celtów – z tej oto mieszanki powstały języki nordyczne, a potem po przejściu na kontynent ze Skandynawii między rokiem 500 a 100 p.n.e. – na Kontynencie już powstały po kolejnym zmieszaniu z Celtami kontynentalnymi i Słowianami nad Łabą i Odrą języki ANGLO-GERMAŃSKIE (ANGIELSKI I NIEMIECKI) .

Ale oczywiście Eupedia widzi wszędzie Germanów, zwłaszcza tam gdzie dominują języki romańskie i słowiańskie. Jednocześnie Eupedia zgubiła gdzieś biednych poczciwych autochtonów Europy. Nazywa ich na tysiąc sposobów, ale na szczęście tabelki pod spodem pokazują, że oni są i mają się dobrze jako należący do haplogrup I1 i I2. Nie są raz Ariami a raz Staroeuropejczykami – zawsze byli i będą Staroeuropejczykami, którzy zamieszkali ten kontynent jako pierwsi.

Nie będziemy postulować sprostowania polegającego na dopisaniu Słowian wszędzie tam gdzie jest I1 i I2 – jako Pra-Słowian. Proponowałbym żeby pozwolić I1 i I2 być tym czym byli.

Pre-Germanie to rzeczywiście wszyscy po trochu: trochę Słowianie, trochę Celtowie (ci mają wśród nich zdecydowaną większość, więc i język jest kentum, a co do gramatyki taka mieszanka słowiańsko-celtycka, liczba przypadków mniejsza niż u Słowian a większa niż u Celtów), trochę Staroeuropejczycy, i trochę też oczywiście Semici (J2), których jako rasę próbowali Niemcy wyeliminować w Auschwitz.

Zamiast próbować się na siłę przyklejać do haplogrup R1a i do I, lepiej uznać, że ludzie tej rasy i ethnosu stanowią  niezbywalną część ludów Skandynawo-Anglo-Germańskich i być dumnym z tego, że tak młody ethnos, który wykluł się zaledwie w 500 roku p.n.e. po wejściu Skandynawów na kontynent europejski, ethnos powstały z mieszanki ras aryjskich i staroeuropejskich, dał swój język i swoje osiągnięcia naukowe i techniczne,  jako spoiwo i napęd cywilizacyjny, dla większości cywilizowanego świata XXI wieku. Tego przecież Skando-Anglo-Germanom nikt przy zdrowych zmysłach nie zaprzeczy.

Aktualizacja 27.12.2010

Ponieważ temat wywołuje jak zwykle poruszenie i dyskusję załaczam tabelkę, która w miarę sensownie pokazuje współudział słowiańskiej  haplogrupy R1a we współczesnych etnosach wikińskich, germańskich, pomorskich, zachodniosłowiańskich, wschodniosłowiańskich, perskich, tatarskich, hinduskich a nawet semickiej czy arabskiej.

Zamieszczamy też ważne linki do wyjaśniających stron i dyskusji związanych z haplogrupą I (I1 i I2).

Ponieważ fora genetyczne są już rozwinięte i wciąż trwa na nich dyskusja i modyfikacja danych warto skorzystać właśnie z tych linków, bo dla nas genetyka historyczna jest tylko ubocznym tematem – chociaż niezmiernie ważnym dla ustalenia udziału Słowian w kulturach archeologicznych i przeszłości neolitu europejskiego oraz dla ustalenia kulturalnego zakorzenienia Słowian i spuścizny przodków.

Oto tabela:

Kliknij i powiększ

oraz linki i ważny tekst od Pioterusa:

Aa tam, to nie do końca tak. Maciamo z Eupedii nie jest traktowany poważnie już od dawna. Wszyscy wiedzą jak naciąga on fakty i jak wszystko mu dziwnie wychodzi tak aby podtrzymać mit o stepowych Celtach. Tak jak Pani Jean Marco od innej słynnej strony genetyczno genealogicznej.

Proszę się Eupedią nie stresować, to taka sama ostoja „starego systemu”, jak Poczta Polska…

Tu trochę świeższe informacje o hgY I:

http://www.forumbiodiversity.com/showthread.php?t=19706

Swoją drogą – (proszę odświeżać informację jak najczęściej!), moja hgY – I2a1b1 czyli dawna I2a-Din może się wywodzić nawet z Mazowsza-Polesia (wg guru hgY I Kena Nortdveda):

http://en.wikipedia.org/wiki/Haplogroup_I2_(Y-DNA)#I2a1b1

http://arslanmb.org/ArmenianDNAProject/WarpedFounderTree-14.pdf

Parafrazując Polako (tego od blogu http://eurogenes.blogspot.com/ – swoją drogą ciekawy, świeżutki artykuł o Gotach, a raczej ich braku) – „2012 będzie [tu brzydkie słowo] ciekawym rokiem jeśli chodzi o ilość opracowań naukowych dot. genetyki genealogicznej.” Proszę śledzić ten blog, bo porównania autosomalne dają obraz, z którym dyskutować już się nie da (np. wyjątkowo niski wśród Polaków składnik „Azjatycki”, bodajże najniższy w Europie, za to podejrzanie wysoka wartość składnika „Bałto-Słowiańskiego” wśród Hindusów tradycyjnie uważanych za potomków Arjów).

O a tu dyskusja na forum nt. Gotów, jak zwykle śFinki nie wieżą (i dobrze Advocatus Diavoli niezbędny jest aby nie dać się otumanić własnemu chciejstwu historycznemu, no i trzeba się skupić na merytorycznej dyskusji i dobrze argumentować:

http://www.forumbiodiversity.com/showthread.php?p=635630#post635630